1949వ సంవత్శరం నుంచీ నాకూ విజయాసంస్థకూ ఒక అనుబంధం ఏర్పడింది.నా సొంత ఇంటికంటె వాహినీ స్టుడియో చొరవ,నా కుటుంబసభ్యులకంటె కూడా,శ్రీనాగిరెడ్డి-చక్రపాణి గార్లతో ఆప్యాయత,ఆనాడుచిత్ర నిర్మాణం అంటే ఒక మహత్తరకార్యంగా భావించేవాళ్ళము.అంత భావనలో కూడా ఆ చక్రపాణి గారు చటుక్కున ఇచ్చే సూచనలు వింటూ వుంటే ఏమిటిలా మాట్లాడతారు అనిపించేది.ఏదో తేలని సమస్యతో సతమతమవుతూ,అతి ముఖ్యమైన సన్నివేశాన్ని ఎలా మలచాలో తెలియక మా పెద్ద దర్శకులందరూ తికమకపడుతూ ఉంటే‘ఏంది ఇది ఇట్టా చేస్తే పోలా’అని తేలిగ్గా,సూక్ష్మంగా,విజ్ఞతతో ఆ చిక్కుల్ని [...]