ట్రెయిలర్ చూస్తే కథ తెలిసిపోతుంది, పూర్తి కథ. చివరి వరకూ. కాబట్టి సినిమా చూస్తే గ్రాఫిక్సు కోసం చూడాలి లేదా కథలోని ఆహా కోసం చూడాలి. గ్రాఫిక్సు గుఱించి నేను పెద్దగా చెప్పలేను. నేను చూసింది, ఒక మాదిరి రకం థియేటరు, బాల్కనీ అంటే ఎక్కడో అర మైలు దూరంలో వుండే రకం. టైటానిక్కులో వున్న ఆహా వుందా అంటే, ఖచ్చితంగా లేదు. ఈ సినిమా కంటే మీ సగటు ఐరోపా సినిమాలో ఆహా ఎక్కువుంటుంది. బయటకి వచ్చాక పెద్ద గొప్ప సినిమా చూసాము, లేదా మానవ జీవితానికి ఏం అద్దం పట్టాడు అని మాత్రం మనకు ససేమిరా అనిపించదు. పై రెండూ చెప్పాక, ఇక మీరు సినిమాని చూస్తే మాంచి 3D థియేటరులో చూడాల్సిందే, అదీ కథనుండి పెద్దగా ఆశించకుండానే.

అందునా మళ్ళీ… కొత్త లోకాన్ని సృష్టించాడు, ఎన్నో అద్భుతాలు, వింతలు, ఎన్నో అందమైన వృక్షాలు చెట్లు, దేఁవుని సృష్టికి ప్రతి సృష్టి అని కూడా అంటున్నారు.  కానీ దేఁవుని సృష్టిలో భాగమైన మనము ఆయని సృష్టికి ప్రతిగా రెండు గంటలైనా ఒక సినిమా తీయగలమా అంటే, నాకు నమ్మకం లేదు. ఆ పువ్వుల వాసనా మనకు రాదు, ఆ  ఆకుల నునుపూ మనకు అంటదు. ఈ విషయంలో కూడా సినిమాటాగ్రాఫీకి పెద్ద పీట వేసే ఐరోపా సినిమాలూ , ఇరానీ సినిమాలు, మన వంశీ సినిమాలూ కలిగించే ఒక రకమైన ఆః ఈ సినిమాకు రాదు. దానికోసం మీరు పెర్షియన్ కార్పెట్ సినిమాలు చూసుకోవడం నయం, ఉదా- Gabbeh. లేదా గోదారి గట్టుకెళ్ళడం ఇంకా నయం.

కానీ అవతార్ నిజంగా ఎందుకు గొప్ప అంటే,

ఇది మహాభారతంలాగా ఒక పురాణం లాంటిది. చెడు పై మంచి ఎప్పుడూ విజయం సాధిస్తుంది, కాబట్టి మీరు సరైన పక్షాన వుండాలి అని హెచ్చరించే ఒక నీతి కథ. ఈనాడు మానవాళికి అది పెద్ద సమస్యగా పరిగణించింది పర్యావరణ పరిరక్షణ. మన అదృష్టమో దురదృష్టమోగాని, ఇక్కడ రావణుడూ రాముడూ ఇద్దరూ మనలోనే వున్నారు. అమెరికా వారు exploit చేస్తున్నారు, పేద దేశాలని మింగుతున్నారు అని, అలా ఈ సినిమాలో వినల్లు వారనీ అనడం కాస్త అపరిపక్వతే అవుతుంది.

ప్రలోభానికి అమెరికావారు చిహ్నమైతే కావచ్చు, కానీ వారి కంటే పెద్ద గనిబాబులు మన దగ్గరా వున్నారు. ఈ సినిమాని మీరు చూసారంటేనే మీరా వ్యవస్థలో ఒకరు. సినిమాని తీయడానికి పట్టిన 1200 కోట్లు, ఎక్కడి నుండి వస్తాయి భూమినుండేగా? ఈ సినిమాకూడా భూమికి అంత పెద్ద బొక్కా పెట్టినట్టేగా. నిజమైన నాఽవీ పక్షానికి అవతార్ యొక్క హైపు గుఱించి తెలియదు. కాబట్టి మనము నేవీ పక్షానికే వస్తాము.

ఈ సినిమాలో రెండు పక్షాలుంటాయి కౌరవులుగా భూగ్రహ అగ్రరాజ్యపు శక్తిమంతమైన సేన (Navy నేవీ). పాండవులుగా ప్రకృతి ప్రేమ గల గ్రహాంతర ఆదివాసీలు (Na’vi నాఽవీ). మామూలుగా ఈ రెండు వర్గాలూ పోరాడుకొని వారు నగ్గి మనము ఓడి పోతే, భారతీయ యుద్ధ సినిమాకు పాకిస్తాన్ గెలిచినట్టు ముగింపు ఇచ్చినట్టుంటుంది. అందుకే మన దర్శకుఁడు, జేమ్సు, మనకు  మన ప్రతినిథైన కథానాయకుని ద్వారా మనం ఏ పక్షాన చేరాలి అన్న నిర్ణయాన్ని మనకే వదిలాడు. ఈ విషయంలో రెండో ఆర్యఁడు సాడిష్టో కాడో తెల్చుకోలేక పోయిన దర్శకులు, ప్రేక్షకులను కథానాయకునితో మమేకం చేయడం(empathize) ఎట్లానో నేర్చుకోవచ్చును.

కోపన్‌హాగన్లో జురుగుతున్న సమావేశాల సమయానికి ఈ సినిమా విడుదల చేయడం కాకతాళీయమో కాదో తెలియదు గాని, పర్వావరణ పరిరక్షణా సందేశాన్ని తిఱిగి ఇంత భారీ స్థాయిలో ఇంత గట్టిగా ప్రపంచమంతా చాటిన జేమ్సుని అభినందించాల్సిందే. ఆ సందేశం మాత్రమే వున్న సినిమానైతే ఇంకా బాగానే తీయవచ్చుఁ. ఆ పని చేయడానికి ఏ నాషనల్ జీయోగ్రాఫిక్ పరిశోధకుడో సరిపోతాడు. అలాంటి రెండు వీడియోలు ఇక్కడ మఱియు ఇక్కడ చూడవచ్చుఁ. కానీ వాటికి 1200 కోట్ల ఊహాలోకం జోడించి అబ్బుర పఱచేటట్టుగా అందరికీ చెప్పడం గొప్ప.

మెసేజ్ కావాలంటే పోష్టు కార్డులో వేస్తాను అని నమ్మే దర్శకులకు ఈ సినిమా ఒక గుణపాఠం.

వాళ్ళకు కావలసింది, మనమివ్వగలిగిందీ ఏమీ లేదు. ఏమిస్తాము మనము వాళ్ళకు? బీర్? జీన్స్?

*విండోసు-౭ లేని వారికి నాఽవీ అనే పదం సరిగా కనబడడానికి పోతన ఖతి అవసరం రావచ్చుఁ.

అరుంధతి(A) బాధితుల సంఘము యొక్క ప్రథమ సమావేశానికి స్వాగతం. మా సంఘంలో చేరినందుకు ధన్యవాదములు, మీకు ఈ సినీరాజం కల్పించిన దుఃఖాన్ని కాస్త ఉపశమించగలిగితే మాకదే బ్రహ్మానందము.

రాజమహేంద్రవరంలో ఒక సీడీల కొట్టు సీడీల పైకెక్కగానే, ఇంచుమించు మూఁడో తరగతి పిల్లాడు వాడి తల్లీ కనబడ్డారు.

పిల్లాడు- అమ్మా అరుంధతి తీసుకుందామమ్మా
అమ్మ- వద్దురా
నేను- అరుంధతి చూడకూడదమ్మా చిన్నపిల్లల్లు (ఆమెకు మద్దతిస్తూఁ)
వాడు- ఏఁ?
నేను- అది పెద్దల సినిమా, A సర్టిపికేటు వుంది. కాబట్టి పిల్లలు చూడకూడదని అర్థం.
ఆమె- కానీ ఇక్కడ ఏ మనరు కదా.
నేను- ఎ అంటే పిల్లలు చూడకూడదని కదండి.
ఆమె- ఇక్కడ అందరూ చూస్తారు కదా.
నేను- అంటే చట్టం ప్రకారం అడల్టు సినిమాలు పిల్లలు చూడకూడదుగా.
ఆమె- వాడు ఇప్పటికే థియేటర్లో మూఁడు సార్లు చూసాడు.
నేను- చూడ్డం చూడవచ్చండి, కానీ అలా చూడ్డం పిల్లలకు మంచిది కాదు.
ఆమె- వాళ్ళ కోసం మనం కూడా sacrifice చేసుకోలేము కదా.
నేను- పిల్లల్ని ఏ ప్రక్కింటివారికో అప్పజెప్పి వెళ్ళవచ్చు కదా.
ఆమె- వాళ్ళక్కడ ఏమైపోతున్నారో అని భయపడేకంటే పిల్లల్ని కూడా తీసుకుపోవడమే నయం కదా.

అప్పటికే నా ప్రక్కన వున్న నా మిత్రుఁడు, మోచేత్తో నా డొక్కలో గుద్దడం మొదలు పెట్టాడు. సిగనల్ అందుకున్న నేను కట్టిపెట్టాను, చిరాకేత్తిన ఆమె కొట్టువదిలి వెళ్ళింది.

ఇదే సినిమా అయితే, ఆమె sacrifice అనగానే, నేపథ్యంలో “త్యాగశీలివమ్మా నువ్వు త్యాగశీలివమ్మా”, అని పాట మొదలయ్యేది. కథలో నీతి ఏమిటంటే, మీ పిల్లల్ని మీ ప్రక్కయింటివారికో మీ అత్తమాఁవలకో మీ తల్లిదండ్రులకో అప్పజెప్పితే వారు వాళ్ళని కొఱుక్కుతినేయవచ్చు (సినిమాల్లో ఇదేప్పుడూ చూపిస్తునే వున్నాడుగా, పిల్లల్ని వారి తాతలూ నానమ్మలూ ముక్కలుగా క్రోసి తినేయడం). కాబట్టి వాణ్ణి మనకూడా అడల్టు సినిమాలకు తీసుకెళితే మన చేఁజేతులారా మనమే వాణ్ణి సీరియల్ కిల్లర్ గానో, యాసిడ్ దాడిగానిలానో తీర్చిదిద్దిన వారమవుతాము. పై పెచ్చు పిల్లల కోసం ఉద్యోగాలూ, చదువులూ sacrifice చేసుకుంటాము, ఇంకా కావాలంటే ఒక పూట భోజనం కూడా మానుకుంటాము గాని, ఇలా అడల్టు సినిమాలూ వాటిలోనీ హింసాకాండ అస్లీలతా sacrifice ఎలా చేసుకుంటాం చెప్పండి.

—

ఎంత ఏడ్చి ఏం లాభం గానీ, ఇవాళ్టి మన సభను ముంగించే ముందు నాలుగు మంచి మాటలు చెప్పుకుందాం.

ప్రఖ్యాత adult movie maker పూరీ జగన్నాథుఁడు తన సరికొత్త చిత్రం ఏక నిరంజనునికి కూడా A పత్రం సునాయాసంగా సాధించాడు. (ఏక్ నిరంజన్ (A) బాధితుల సంఘాన్ని విలీనం చేసుకోవడానికి మేము సుముఖతతో వున్నామని ఈ సందర్భాన మనవి చేసుకుంటున్నాము). మొన్న కార్తీకమాసాన భాగ్యనగరం వెళ్ళినప్పుడు ఏక్ నిరంజన్ యొక్క ప్రచార పత్రాల (పోష్టరు) మీద A అనే అక్షరం పెద్దపెద్దగా వేసియుండడం చూసి కాస్త సంతోషం వేసింది.

నేననుకోవడం, ప్రభుత్వం వారు మనలాంటి బాధితుల గోడు అర్థం చేసుకొని, చిన్న చిన్న ప్రచారపత్రాల మీదఁ సైతం పెద్దగా కానవచ్చేట్టు A అనే పదం అచ్చువేయాలని నిబంధనలు విధించినట్టున్నారు, ఇది చూసైనా, జనాలు కాస్త జాగరీకు*లై ప్రవర్తిస్తారని ఆశిద్దాం.

అలా ప్రభుత్వ నిబంధన ఏమీ లేదు. అది కేవలం అధిక ప్రచారం కోసమే అయితే ఆ విషయం ఇక్కడఁ జెప్పి మా సంతోషాన్ని భంగం చేయవద్దని సభ్యులకు మనవి చేసుకుంటున్నాను.

నిన్న మొత్తానికి అరుంధతి సినిమా చూడడం జరిగింది. అసలైతే మొన్నొక సారి పాతిక కి.మి వెళితే, ఆ హాలులో ఈ సినిమా ఆ ముందు రోజే తొలగిపోయిందని చెప్పారు. అప్పుడు బిల్లా చూసి వచ్చి, ఛీ పెంట సినిమా అనుకున్నా. కానీ ఆనాడు ఎంత అదృష్టమో ఈనాడు తెలిసివచ్చింది. కానీ ఏం చేస్తాం నిన్నరాత్రే ఘోరం జరిగిపోయింది. అరుంధతి గాత్రంపై జరగాల్సిన అత్యాచారం, నా మనస్సుపై జరిగిపోయింది.
నిన్న కష్టపడి నలుగురు పిల్లలతో అప్పుడే ఓటు హక్కు వినియోగించుకున్న ఆనందంలో ముగ్గురం పెద్దవాళ్ళం అరుంధతి సినిమాకి వెళ్ళాం. అవును. ఈ విషయమై మీరు నన్ను ఎంత తిట్టినా నేను ఒప్పుకుంటాను, ఓర్చుకుంటాను. మఱీ సిబిఎప్సి రేటింగు చూడకండానే సినిమాకి ఎలా వెళ్ళిపోతారు అని మీరు అడగవచ్చు. ఏం చేస్తాం, అందరూ సూపర్ సినిమా సూపర్ సినిమా అనడమే గాని, ఇది పెద్దలకు మాత్రమేనని ఎవరూ చెప్పలేకపోయిరి. పైపెచ్చు, పిల్లలందరూ తమ తమ సహాధ్యాయులు ఈ సినిమా చూసారని, తమకు కథ చెప్పియున్నారనీ, కథ ఎంతో నచ్చిందనీ అంటూవున్నారు. అప్పటికీ నేను మఱీచిన్న పిల్ల వుంటే దానికి వద్దన్నాను గానీ, మారాం చేస్తుందని ఎక్కించుకున్నారు. మన వెనకబడిన దేశంలో పిజి-10 లు పిజి-13 లు వుండవు కదా మరి. గమ్మత్తేంటంటే ఆ ఏడేళ్ళ పిల్ల కూడా నాకు కథ తెలుసు బస్సులో మా ప్రెండు రోజూ చెబుతుంది అంటూవుంది. మొత్తానికి థియేటర్ కి వెళ్ళాం. అది మావూరి డొక్కు థియేటరి – కేబుల్ టీవీ వచ్చాక, డొక్కు బారిపోయిన బాపతు. దాని లోపల గబ్బిలాలు కూడావున్నాయి. సినిమాలో గబ్బిలాలకు ఇవి మాంచి జతనిచ్చాయి. థియేటర్ కూడా ఏదో కంపు కొడుతూ వుంది. కానీ సినిమాతో పోల్చుకుంటే థియేటర్ స్వర్గమని తరువాత తేలింది.

కథలోనికి వద్దాం.
అందరూ చూసిన సినిమానే కాబట్టి. కథలోతుల్లోనికి వెళ్ళను (మా మేనఁగోడలి సహాధ్యాయిని బస్సులో చెప్పినన్ని వివరాలు ఇక్కడ వుండవు).ఎప్పుడో ఎనకటి కాలాన, ఇప్పటి తరానికి మూడుతరాలు వెనుక, అంటే నాలాంటి వాళ్ళ జేజమ్మల తరంలో ఒకానొక మహా సంస్థానంలో ఒక అమ్మాయి పుడుతుంది. ఆ అమ్మాయి పేరు అరుంధతి. ఈ పేరు పెట్టడానికి రెండు కారణాలు వున్నాయి. ఒకటి రాజసం వుట్టిపడే ఆడపేరు ఇది. ముని భార్య పేరు. రెండు, అటు ఫ్యామిలీ ప్రేక్షకులకూ, ఇటు మాస్ ప్రేక్షకులకూఁ సైతం సుపరిచయమైన పేరు. పెళ్ళిళ్ళలోనందరికీ అరుంధతీ నక్షత్రాన్ని చూపిస్తారు. అరుంధతి కంటే అహల్య అని పెడితే బాగుండేది, పెళ్ళిళ్ళకంటే అక్రమసంబంధాల గుఱించి ఎక్కువున్న సినిమా కాబట్టి.

కానీ అందరూ ఆ పిల్లని జేజమ్మ అని పిలుస్తూంటారు. దీనికీ రెండు కారణాలు వున్నాయి. మొదటిది, ఈవిడ చచ్చి మళ్ళీ పుడుతుంది, ఆ పిల్లకూ అరుంధతి అని పేరు పెడతారు, కాబట్టి సగటు మాస్ ప్రేక్షకుడు తికమక పడకుండా ఈవిడను పిలవడానికి ఒక పాత కాలపు పేరు ఎంచుకుంటే బాగుంటుంది. అలాంటి పేరులోఁ అమ్మా వుండాలిగా. ఇక ఆ పిల్లకీ ఈ బామ్మ గారికీ సంబంధం కూడా సగటు ఫ్యామిలీ ప్రేక్షకురాలు గ్రహించడానికి తేలికగానుండాలని జెప్పి, పిల్లకు జెజమ్మయిన బామ్మగారికి ‘జేజమ్మ’ అనే పేరునే పెట్టారు. డెట్ సబ్బుకు డెట్ అని పేరుపెట్టినట్టు. జేజమ్మ తఱచూ గ్రామ దేవతలకు గల పేరు కూడా కాబట్టి, ఆవిడ లాగా వుంటుంది అని వంక పెట్టి ఈ రెండవ పేరును బామ్మగారికి పెట్టుకోవచ్చని రచయితలు అభిప్రాయపడ్డారు.  ఇలా సినిమా తీసినవారు పలు రకాలూ ఆలోచించి పేర్లు పెట్టడం జరిగింది.

జేజమ్మ (అరుంధతి అంటే సగటు నవతరంగం పాఠకులు తికమకపడతారని ఇలా పిలవడం జరుగుతుంది) జేజమ్మ అక్క మొగుడు వట్టి కిరాతకుడు.  ఆడవారిని అనుభవించి చంపడం వాడికి సరదా. వీడి గుఱించి మా మేనఁగోడలి  స్నేహితురాలు ముందే చెప్పియుండడం వల్ల, నా మేనఁగోడలు నాతో “మధ్యలో వాడు అమ్మాయిల్ని చెంపేస్తాడు, ఆ కొంత సేపు సినిమా బాగుండదు” అని చిలక్కి చెప్పినట్టు చెప్పిందది. అందుకే మాకు వాణ్ణి చూస్తున్నంత సేపు, మెక్‌డావెల్ మూర్తిని చూస్తున్నట్టనిపించిందంటే నమ్మండి.  వాడిచేతిలో నిత్యం మెక్‌డావెల్ సీస వుండడం దీనికి ఎంతో తోడ్పడింది. వాడి పేరు పశుపతి, ఈ పేరుకు కూడా కొన్ని బలమైన కారణాలు వున్నాయి. వాడు వట్టి పశువువంటి వాడు అని సగటు-వడ్లగింతంత బుఱ్ఱ వున్న సగటు తెలుఁగు ప్రేక్షకురాలికి అర్థమవ్వాలని చెప్పి పేరులో పశువు వచ్చేడట్టు పెట్టాడు రచయిత. మహిషాసురుని తరువాత, దుర్యోధనుని తరువాత, దౌష్ట్యం ఉట్టిపడే ప్రతినాయకుని పేరు ఇదేనని రచయిత సంబరపడ్డాడని విశ్వసనీయ వర్గాల సమాచారం. కానీ ఆవగింజంత బుఱ్ఱవున్న రచయితకు అర్థంకాని విషయం – పశుపతి అద్వైత స్వరూపుడైన మాహాశివువి పేరు! ఆ పేరులో పశువు అంటే సకల జీవరాసులని అన్వయించుకోవాలని ఆ ఆవగింజలో వ్రాసిలేదేమో!

కథలోనికి తిఱిగి వస్తే,
జేజమ్మకి ఒక గురుణి వుంటుంది, ఆమె అంధురాలు అందఁగర్తె క్షత్రియనాట్య ప్రావీణురాలు, ఆవిడ నేర్పే విద్య నేర్చుకున్నవారి చేత పైటకొంగు సైతం వజ్రాయుధం.  కానీ అంతటి ప్రవీణురాలు, మెట్టెల సవ్వడి వినపడకపోయిన, సీసానుండి మద్యం వాసన వస్తున్నా లోనికి వచ్చింది చిట్టి జేజమ్మే అనుకుంటుంది గానీ, పశుపతి అనుకోదు. అలా వచ్చినవాడు  దుర్భాషలాడుతున్నా, ఆవిడ నిస్సహాయురాలవుతుందే గానీ, ఆవిడ చేతిలోనున్న కోకలతో నతనిని చంపుదామనుకోదు. గొప్ప విద్య నేర్చినా వట్టి బాదరాయణరాలు అన్నమట. ఆ గొప్ప విద్య గొప్పదనం మనకు ఎఱుకవడం కోసం తరువాత జేజమ్మ అదే పద్ధతిలో వాడిని చంపేయడం జరుగుతుంది. అప్పుడు మనకు జేజమ్మ అవతారస్త్రీ అని అర్థమవుతుంది. ఎందుకంటే ఆవిడి ఆమె గురుణి దగ్గర నుండి ఆ విద్య నేర్చుకోక ముందే పశుపతి ఆమెపై అత్యాచారం చేసిచంపేస్తాడు. (ఇక పై అతనిని సోనూ సూద్ అని వ్యవహరిద్దాం, పశుపతి అంటే బాగోలేదు.) సోనూ సూదుని నీచత్వం తట్టుకోలేని అతని భార్య ఆత్మహత్య చేసుకుంటుంది. అరుంధతికి కోపంవచ్చి, ఊప్స్ జేజమ్మకు కోపం వచ్చి అతనిని నలుగురి చేతా చావబదిస్తుంది. గుఱ్ఱానికి కట్టి ఈడ్చి లాగిస్తుంది. పదమూడేళ్ళ యువరాణికి నేటితరం తెలుఁగు దర్శకులకు మాత్రమే తట్టేంత కౄరమైన చిత్రహింసలు తట్టడం గమనార్హం. కానీ వాడు నేటితరం తెలుఁగు సినిమా ప్రతినాయకుడిలా బ్రతికి బట్టగడతాడు. వాడు కట్టే ‘బట్ట’ చాలా చిన్న బట్ట ఎందుంటే, వాడిని బ్రతికించింది అఘోరీలు కాబట్టి. ఎత్తుకు పోయి వాడికి వారు క్షుద్రవిద్యలు నేర్పుతారు.
{ఇక్కడ మనం తంత్ర విద్యలు గుఱించి కొంత మాట్లాడు కోవాలి. తంత్రం అంటేనే నేడు చాలా మందికి చెడు అభిప్రాయం వుంది. మీదగ్గరకు అంకెలు లెక్కించలేనివాడొకడొచ్చి సాపేక్ష సిద్ధాంతం తప్పు  అంటే మీకు ఎలా అనిపిస్తుందో నాకు తెలియదు గానీ, నాకైతే పిచ్చ కోపం వస్తుంది. మన భారతీయ విద్యలను కించ పరచడానికి, మన ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీయడానికీ, ఇతర మతాల ప్రచారకులూ, చదువుకున్న తెల్లవారు, వారి  మానసాక్రమసంతానమైన మన దేశస్థులూ చాలా కృషి చేసి ఎన్నో విజయాలను సాధించారు.  అలాంటి ప్రయత్నాలకు మన సహాయం అక్కరలేదు. అయినా మన  సినిమా రచయితలు వారికి ఎంతో అద్భుతంగా తోడ్పడ్డారు.  గుఱ్ఱమైనా గాడిదైనా రెండు పశుపతియొక్క పశువులేనని .. యఱ్‌ఱ్ శివుని యెక్క పశువులేనని భావించి – శవాలను సైతం పూజించేవారిని తప్పుడు కోణంలో చూపించడమెందుకు. వారి సిద్ధాంతాలను ప్రజలను భయపెట్టి సొమ్ముచేసుకోవడానికి వాడడమెందుకు? పరిశోధించని వాడు పరిశోధించనివానిలా వుండడం మానేసి.}

వెల్, మొత్తానికలా పరమకౄరునిగా మారిన సోనూ సూదుడు అరుంధతి ఉరఫ్ జేజమ్మ మీద కక్ష్య సాధించడానికి వస్తాడు. కానీ జేజమ్మని చూడగానే వాడికి కామ కోఱిక పుడుతుంది. ఇక్కడ దర్శకత్వాన్ని మెచ్చుకోవాలి.  జేజమ్మ అందాన్ని సౌమ్యంగా కాకుండా పరమ మొఱటుగా ఆవిష్కరించినందుకు. ఏ అస్లీలత చూడాల్సివస్తుందోనని ఫ్యామిలీ ప్రేక్షకులు భయపడుతూ, ఏమి ‘లీలత ‘ చూపిస్తాడోనని మాసు ప్రేక్షకులు చూస్తుంటే, ఈ పరస్పర విరుద్ధ మనోభావాలను ఒకేసారి ఆవిష్కరించగలిగిన కూర్పునేర్పులకు జోహార్లు పలకాల్సిందే. అఘోరీ సన్యాసం పుచ్చుకున్న వాడికి ఒక్కసారిగా ఆపుకోలేని కోరికలు కలుగుతాయంట, అదీను ఆఱేండ్లగా దాహంతోనున్నాడంట – అంటే ఆఱేండ్లగా కోరికలు కలుగుతూనేవున్నాయంట. ఇలా సన్యాసానికి సైతం కొత్త నిర్వచనం ఇచ్చారు కథకులు.

కానీ అలా పశువై వచ్చిన సోనూ సూదుడు తన బట్టులు విప్పుతున్నా ఎం చేయదు జేజమ్మ, తండ్రిని చంపుతున్నా ఏం చేయదు. మనం అంతా అయిపోయిందనుకున్నప్పుడు. అవతార స్త్రీ అయిన జేజమ్మ, తన గురుణి తనకు ‘నేర్పకుండా చనిపోయిన‘ విద్య, తన గురిణి స్వయంగా నేర్చినా  పెరుమాళ్ళకే తెలిసిన కారణం చేత సమయానికి ఉపయోగించని విద్యా వాడి ఆ దుష్టుడను చంపినంత పనీ చేస్తుంది, కోకలతోనే!
చంపేస్తే సినిమా అయిపోతుందని  ఎఱిఁగిన సినీ ప్రేక్షక స్పృహ గలిగిన యొక వేదపండితుడైన బాపనాయన వచ్చి “వద్దమ్మ వీణ్ణి చంపవద్దు, సజీవసమాధి చేయి” అంటాడు. అలానే చేస్తుంది అరుంధతి యఱ్‌ఱ్ జేజమ్మ. పాపం బాపనాయనకు వేదజ్ఞానం అయితే వుంది గాని గురుణిలా వట్టి బాదరాయణుడు, రచయితలు చదువుకున్న వాడికంటే చాకలివాడు నయం అని ఎఱిఁగి అతనికి కామన్ సెన్స్ ఇవ్వలేదు. సమాధిలోపల సోనూసూదుడు మూడుదినముల తరువాత చనిపోవడం మనకు పరమ ఆశ్చర్యం కలిగిస్తుంది. “అఱె అన్నోదకాలు లేక రక్తం కారుతున్న గాయాలు గలవాడు మఱీ మూడురోజుల్లోనే చచ్చిపోవడం ఏంటి ముప్పైఏళ్ళుండక” అని. అతని ప్రేతాత్మ శ్రీ,బుద్ధాది చక్రాల వలన బయటకు రాలేకపోతుంది గాని, అతని శక్తులు మాత్రం బయటకు పనిచేస్తాయి.  అతను బయట చూడగలడు సైతం. అలా శ్రీబుద్ధాది చక్రాల గొప్ప మహిమను మనకు తెలియజేస్తాడు రచయిత. మీ మేధస్సుపై జరిగిన ఈ దాడికి మేము చింతిస్తున్నాము.

అలా వాడి ఆత్మ సమాధి లోనించే గద్వాలులో (గద్వాలు జనులు నన్ను క్షమిస్తారని నమ్ముతున్నాను, నేను విమర్శకునిగా నా బాధ్యత నిర్వహిస్తున్నానంతే, గద్వాలు బదులు రాజమండ్రి అంటే మరీ పాఠకులు తికమకపడతారని లేకుంటే మావూరి పేరే నేను వాడేవాడిని) గద్వాలులో తీవ్ర కరువు, దారుణ మైన కలి, వ్యాధి వ్యాపింపఁజేస్తుంది ప్రేతాత్మ. కానీ గద్వాలు జేజమ్మ ఆశీస్సులవలననుకుంట, వేంటనే కోలుకుంటుంది. వారు మనకు నేటి గద్వాలు చూపిస్తారు, అది నిక్షేపంగానుంటుంది. అంత దారుణంమైన వ్యాధులు వ్యాపిస్తే వూరు రూపుమాసిపోవాలిగానీ, ఇలా ఇంత తొందరగా కోలుకొని తిరిగి పట్టణంగా ఎలా మారిందా అఱవై ఏళ్ళలోనని మనం ముందు ఆశ్చర్యపోయినా తరువాత అది జేజమ్మ గొప్పతనం అని మనం గ్రహిస్తాం.  గ్రహించని వారు ఇప్పుడు గ్రహించగలరు.

ఇక అరుంధతి మీద పగతో వాడి ప్రేతాత్మ అలానే బ్రతికి వుంటుంది. వాడి ప్రేతాత్మ ఉనికి నిరర్ధకం చేయడానికి అరుంధతి (జేజమ్మ) లేకపోతే సరిపోతుంది. జేజమ్మ కూడా ఎక్కడో దూకి చస్తే సరిపోయేది. కానీ సినీస్పృహతోనలా చేయదు. దానికి బదులు మహాయోగుల వేట పేరిటఁ వివిధ గొప్ప దేవాలయాల వాల్ పోస్టర్ల ముందు నించుని మనకు దర్శనమిస్తుంది. (ఇక్కడ గ్రీన్ స్క్రీను వాడి నిర్మాత డబ్బు ఆదా చేసుకొన్నాడు). తంత్ర శక్తులకంటే యోగశక్తి గొప్పదంటారు, ఎలాంటి ‘దుష్టతాంత్రికుడ’నైనా హరినామంతో హరించవచ్చంటారు. కానీ మన మహా యోగిగారు అలా తేలికపాటి పద్ధతులెందుకని చెప్పి. దధీచి వెన్ను నుండి వజ్రాయుధం తయారు చేసిన మాదిరి మనం కూడా ఎముకల నుండి ఒక కత్తి తయారు చేద్దామని ఉచితసలహా పారేస్తాడు. వెల్, ఈ అంశం మీద ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది. పాఠకులు అనవసరమైన కోడిగుడ్ల మీద అనవసరమైన ఈకలు పీకుతున్నానని పిర్యాదు చేయవచ్చుఁ.

మొత్తానికలా అరుంధతి చచ్చిమళ్ళాపుడుతుంది. ఇప్పటివఱకూ మనం చెప్పుకున్న కథలో రెండే రెండు పాత్రలు వున్నాయని గమనించగలరు. బాదరాయణ పాత్రతో సహా నాలుగు. రెండో జన్మలో కథ చాలా సంక్లిష్టమయిపోతుంది. ఎందరో కొత్త పాత్రలు, అందులోనొక ముసలమ్మ, ఆవిడకు జేజమ్మ కథ మొత్తం తెలుసుఁ, జేజమ్మకు తనకూ మాత్రమే తెలిసిన అతిరహస్యాలు కూడా వున్నాయి, నేననుకోవడం ఈవిడ సోనూ సూదుని భార్య అయిన జేజమ్మ అక్క రెండో జనమో, లేదా గురుణి రెండో జనమో అయివుండాలి. కానీ అలా కూడా కుదరదు, వాళ్ళు చచ్చింతరువాతి కథ కూడా ఈమెకు తెలుసు. మొత్తానికి ఆ ముసలిది అప్పటినుండీ ఇప్పటి వఱకూ బ్రతికే వుంది, సుమారుగా ఒక ౫౦౦ ఏండ్లు. ఇంకా ఒక పకీరు వుంటాడు. ఒక బాయ్‌ప్రెండ్ వుంటాడు. ఒక కుటుంబం వుంటుంది. ఒక పెద్ద తాత వుంటాడు, ఇతను దెయ్యమయిపోతాడు. ఎందుకో ఎవరికీ తేలియదు, నా వుద్దేశం ఇంతటి తలాతోకా లేని కథలో పాత్రగా బ్రతికినందుకుగాను ఆత్మశాంతి లేక అతనలా దేయ్యం అయివుంటాడు. ఇక పరమ విడ్డూరం ఎంటంటే, ఏజెంట్ స్మిత్ కూడా వుంటాడు ఈ సినిమాలో. నిజ్జం!

ఇక రెండో జనమ గుఱించి చెప్పే ఓపిక నాకు లేదు.
వ్రాసేదీ చదివేది ఎలాగూ బాధితులం కాబట్టి, అంత అవసరమూ మనకి లేదు. రవ్వట్టులో వున్నన్ని చిల్లులున్నాయీ సినిమాలో! నేను చెప్పేది మళ్ళీ జన్మలూ, తాంత్రిక శక్తుల గుఱించి కాదు. కథవ్రాసేటప్పుడు పాటించాల్సిన కనీస నియమాల గుఱించి. ఉదాహరణకు కొన్ని చెప్పుకుందాం.
౧) మానవాతీత శక్తుల గుఱించి కథ చెప్పేటప్పుడు చాలా నియమాలకు లోబడి కథ చెప్పాల్సివుంటుంది. ఎవరి శక్తుల నైజం ఎటువంటిది. ఎవరు ఎవరిని చంపగలరు అని ముందే ఏర్పరచుకోవాలి. మహా అఘోరి సాధువయితే, అతని శక్తుల ఎలా ఎప్పుడు ఉపయోగించవచ్చు, అతను తన వైపు వస్తున్న చాండిలియర్ గాలిలో ఆపగలగలేకపోవడమేమిటి అని సందేహాలు మనకు వస్తాయి. పోల్చి చెప్పాలంటే – పతి సేవలో వుండడం వలన భీక్షమేయడం ఆలస్యమయిన ఇల్లాలి మీద భిక్షం గోరి వచ్చిన కౌశిక ముని ఆగ్రహం తో శపిస్తాడు, కానీ శాపం ఆమె మిదఁ పనిచేయదు. ఆమె ధర్మపాలనలో ఆమె వున్నది కాబట్టి. ఇలా మీరు ఎంత మానవాతీతంగా వెళితే అన్ని నియమాలు పెరుగుతాయి, తగ్గవు. నేను హ్యారీ పోటరు చదవలేదు గానీ, దానికి గుఱించి కొత్తపాళీగారు చెబుతూ, ఆ కథలు నిర్దిష్టమైన నియమాలననుసరించి వ్రాయబడినవి అని చెప్పియున్నారు. అలాంటి నియమాల గుఱించే నేను మాట్లాడుతున్నాను – రాబర్ట్ మెక్‌కీ తన స్టోరీ పుస్తకంలో దీనిఁ గుఱించి ప్రత్యేకంగా చెప్పారు.

౨) శాండీరియర్ విషయమై, వెనకటి కాలంలో జనాల వేష భాషలు సరిగా ప్రతిబింబించలేదనే చెప్పాలి. ఈ విషయంలో రెడి సినిమాలో చిట్టినాయని పాత్ర ఎంతో వుచితంగానుంటుంది.

౩) “గ్రాఫిక్స్ చాలా బాగున్నాయి, పలానా రెడ్డి గారు గ్రాఫిక్స్ నిర్మాతగా పేరుతెచ్చుకున్నారు, అంతర్జాతీయ స్థాయిలో వున్నాయి” అని విని వెళ్ళాను. హ్యారీ పోటరు వంటి సినిమాలతో పోల్చుకుంటే ఇందులో గ్రాఫిక్సు పరమ అధోస్థాయిలోనున్నాయని మనం వేరే చెప్పుకోనక్కరలేదు. ఆ కోట నల్ల బడడం వంటివి అస్సలు నప్పలేదు. ఈ గ్రాఫిక్సులేకుండానే దీని తాతలాంటి పౌరాణికాలు ౫౦లలోనే మనవారు తీసియున్నారు. కాబట్టి బడ్జెట్టు వంకలు కూడా వినిపించవద్దు. టెక్నాలజీ ఒక పరికరం మాత్రమే, సృజనాత్మకతకు బదులు కాదు, కాలేదు.

౪) మిగిలిన సాంకేతిక పరికరాలు – ఆధునిక కూర్పు పద్ధతులు, నాన్ లీనియర్ నేరెటివ్, సరౌండ్ సౌండు వంటివి వాడడం, కోతి చేతన కొబ్బిరి చిప్ప చందంలోనుంది. ఇక కోతేనయమేమో, ఆడపడచు నెత్తిమీద వేసి కొట్టదు కొబ్బరి టెంకను. సినిమా మొత్తం ఎక్కడా నిశ్శబ్దంగా లేదు. మీ దృశ్యశ్రవణేంద్రియాల మీద ఎవరో యుద్ధం ప్రకటించినట్లుగా నుంటుంది ఎంతసేపూను. హారర్ సినిమాల్లో శబ్దం ఎంత అవసరమో నిశ్శబ్దం కూడా అంతే అవసరం. అప్పుడే వాటి మధ్యనున్న అంతరంలోనుండి ప్రేక్షకులకు ఉలిక్కిపాటు పుడుతుంది. ఈ సినిమాలో అలా ఒక్కసారే జరిగింది, అదీ దర్శకుల ప్రమేయంలేకుండానే.

౫) అన్నిటికంటే ముఖ్యమైనది, “రేంటింగు చూడని మేనమాఁవ బాధిత చిన్నారుల” సంఘం తరుఫున. దయచేసి దయచేసి ఇలాంటి సినిమాలను పిల్లలకు చూపించడం మానండి. అలాంటి సినిమాలు వారు చూసారనగానే వారిని కథ చెప్పమనడం మానేసి వారిని అలాంటి సినిమాలు చూడకుండా నిరుత్సాహపఱచండి. మన సెన్సారు వాడు కూడా వారు తింటున్న జీతానికి అనుగుణంగా పని చేసి, యాభై ఏళ్ళనాటి పద్ధతులను సవరించాల్సివుంది. ఏదో నామమాత్రానికి U, A అని రెండు వర్గాలు కాకుండా ఇంకా విస్తరించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా వుంది. అలా ఇచ్చిన రేటింగులను థియేటర్ యాజమాన్యం పాటించేడట్టు చూడాల్సిన అవసరం కూడా ఎంతైనా వుంది.

ఇక సినిమా క్లైమాక్సుకు వచ్చేసరికి నేను సెల్లు తీసి అందులో పామాట ఆడడం మొదలుపెట్టాను, కొంత సేపటికి యింద్రియాలపై దాడి తీవ్రాస్థాయికి చేరుకున్నాక, చెవులూ కళ్ళూ మూసుకుని కూర్చోవలసివచ్చింది. మస్కా, బిల్లా, శశిరేఖ పరిణయం, వంటి చెత్తసినిమాలు సైతం నచ్చుతున్న నేటి పిల్లలే ప్రపంచ సినిమా పరిచయం వున్న నాలాంటి దురదృష్టవంతునికంటే ఈ సినిమాలని ధైర్యంగా చూసి ‘ఆస్వాదిస్తున్నారని’ చెప్పాలి.  అది నేటి తరం! అంతెందుకు లెండి నవతరంగంలోనే దీనికి మంచి సమీక్షనిచ్చారు (1, 2).

చివరిగా రెండుమాటలు,
౧) నాలాంటి వారెవరైనా – ఈలాంటి సినిమాలకు స్ఫూపు తీసి సినీపీడితసమాజానికి విరుగుడువేయ దలచితే, వారికి నా యావదాస్తి (వేలం వేస్తే ఒక లక్షరుపాయలు రావచ్చు) దారపోసి, ఆ సినిమాకొఱకై ఉచితంగా పనిచేస్తానని మాటిస్తున్నాను.
౨) పరమేశ్వర పూజ – నాయనా చంద్ర శేఖర కమ్ములా, ఆనందపశుపతి, గోదావరీతట త్రయంబకేశ్వర, హ్యాపీదినకరా, తియ్యవయ్యా ఇంకో సినిమా సెన్సిబిలిటీసహితంగా. కావాలంటే నీకు కూడా నా యావదాస్తీ దారవోసి, ఆ సినిమాకొఱకై ఉచితంగా పనిచేస్తాను.

—————————-

త.క – ఇప్పుడే భూమిక లో డా. స్వరూప గారి వ్యాసం చదివాను. ఆవిడ సంఘంపై ఈ సినిమా యొక్క దుష్ప్రభావాన్ని ఎత్తి చూపారు. తప్పక చదవి వారి పోరాటానికి తమ మద్దతు ప్రకటించగలరు. ఈ రోజుల్లో సంఘానికి మంచి చేసే సినిమాలేమున్నాయిలే అని నేను ఆ విషయం ప్రస్తావించలేదు. మొత్తం వ్యాసం చదివి అరుంధతి కథని మళ్ళీ వినే ధైర్యం లేకపోతే, చివరి పారా ఒక్కటి తప్పక చదవగలరు.

హెచ్చరిక: మీరు సినిమా చూడకుంటే, ఇందులో కొన్ని స్పాయిలర్లు వున్నాయి. ఇది చదివినా సినిమాని అంతే ఆస్వాదించగలుగుతారు. కానీ ఇప్పటికే మీరు సినిమా చూడాలని నిశ్చయించుకుంటే, ఈ సమీక్షను చదువవద్దు.

అభిమాని అభిప్రాయం

నాలాగ మీకు ఇండియన్‌రాక్ లో ఏ కొంచెం ఆసక్తి వున్నా, ఈ సినిమా ‘GOD’ సినిమా అనిపించి తీరుతుంది. ఈ సినిమాలో లోట్లు వున్నాయి కానీ, నేను సినిమాలో ఎంత మైమరచి పోయానంటే, అవన్నీ ఏం తట్టలేదు.

ఇప్పుడు ఆలోచిస్తే, సినిమాలోని కొన్ని లోట్లు,
౧) జో నౌక ఎక్కడానికి వెళ్తూంటే, కారు సరిగ్గా వీళ్ళ కాంసెర్ట్ ముందు ఆగడం. ముంబాయి లాంటి మహానగరాల్లో ఇలాంటిది జరగడం, కొంత కష్టమే.
౨) రాబ్ కి బ్రెయిన్ ట్యూమర్ పెట్టడం కొద్దిగా పాత సినిమా తరహాలో వుంది. కానీ కథలో కాంప్లికేషన్ కోసం ఇలాంటిది చేయాల్సివుంది.

నాకీ రెండే తడుతున్నాయి. ఇంకా చిన్న చిన్నవి వున్నా, వాటిని పెద్దగా పట్టించుకోనక్కరలేదు.
ఇక ఫర్హాన్ , రాంపాల్ పాత్రల విషయమై,
ఫర్హాన్ పాత్ర ఆదిత్యలో కంటే, అర్జున్ పాత్ర  జోలోనే ఎక్కువ డెప్త్ వుంది. ఆదర్శాలు ఎక్కువ వున్న పాత్ర జో. కాబట్టి ఎప్పటికైనా ఆ పాత్రకే మంచి గుర్తింపు వస్తుంది. ఈ సినిమా అర్జున రాంపాల్ కి మంచి గుర్తుంపునివ్వాలి. ఫర్హాన్ కూడా మరీ అతిగా చేయకండా, మిగిలిన నటులకు తగిన ప్రాముఖ్యతనిచ్చాడు.

ఇక మంచి విషయాలు చెప్పవస్తే,
౧) ఇండియన్-రాక్ ఇష్టముంటే, ఈ సినిమాలో సంగీతం చాలా చాలా బాగుంటుంది (నా అభిప్రాయం – నేనైతే సీడి కొన నిశ్చయించాను), మీరు రెహమాను సంగీతమో, ఇళయరాజ సంగీతమో ఆశించివెళితే, కాస్తంటే కాస్త నిరాశ కలుగవచ్చు.
౨) స్క్రిప్టు – ఆదిత్యకి అతని భార్యకి మధ్య సంఘర్షన చాలా బాగుంది. అలానే, బ్యాండులో చిన్నచిన్న చీలికలు వచ్చి అవి పెద్దగా మారడాన్ని చాలా నెమ్మదిగా సహజంగా చిత్రీకరించారు. (మన అత్తకోడళ్ళ మధ్య ఒక పూటలో గొడవలు జరగడం లాంటిది కాకుండ.)
౩) కెడి, రాబ్ ల సంబంధం వారి పాత్రల చిత్రీకరణ చాలా బాగున్నాయి.
౪) మన తెలుగు సినిమాల్లో, హీరో గారు ఏదో వాయిస్తూవుంటారు, అక్కడ సంగీతం ఏదో వస్తూంటుంది. అలా కాకుండా, చాలా సహజంగా వుంది, రాంపాల్ గిటారు వాయించడం, మఱియు కెడి డ్రమ్ములు వాయించడం.
౫) నాన్ లీనియర్ కథనం – ఈ తరహా కథనం చాలా కష్టం, గమ్యంలో క్రిష్ ఇలాంటిది ప్రయత్నించాడు కాని, అంత సఫలమవ్వలేదు. అదీ పదేళ్ళు వెనక్కి తీసుకెళ్ళడమంటే, ఇంకా కష్టమవుతుంది. (జుట్టూ మీసాలు పెంచేస్తే సరిపోదు). ఈ సినిమాలో ఈ టెక్నిక్ ని చాలా బాగా ఉపయోగించుకున్నారు.
౬) కాంసెర్ట్ సన్నివేశాలన్నీ చాల సహజంగా వచ్చాయి. ఇంగ్లీషు సినిమాల్లోలాగ (వాసు సినిమాలోలో కాకుండ).

స్థూలంగా చెప్పాలంటే,
ఈ సినిమాలోని సాంకేతికాంశాలను చాలా పటిష్ఠంగా ఉంచుతూనే, చాలా మంచి అనుభూతిని కలిగించింది. దీన్ని మాస్టర్ పీస్ అని అనలేమేమోగాని, ఒక కొత్త పుంత త్రొక్కి అందులో చాలా దూరం వెళ్ళవచ్చని నిరూపించిన సినిమా ఇది. ‘దిల్ చాహతా హైఁ’ కంటే ఒక పదడుగులు ముందుకు వేసింది.

వీలైతే ఈ సినిమా చూడండి, లేకుంటే డీవీడి కొనండి. సినిమాలో చెప్పినట్లు అక్రమంగా దిగుమతి చేసుకోవద్దు. (ఇది అష్టా-చెమ్మా కు కూడా వర్తిస్తుంది.)

కొత్త సినిమాల సమీక్షలు వ్రాయడం చాలా తేలిక. ఎందుకంటే ఈ సినిమాని చూడాలా వద్దా అనుకుంటూ మీరు ఇక్కడికి వస్తారు.
దానికి రెండే సమాధానాలు ఉండగలవు. చూడాలి లేదా వద్దు. లెక్కప్రకారం రెండిటిలో ఏదోటి చెబితే సరె. ఉల్లాసంగా ఉచ్చాసంగా సినిమా సమీక్ష వ్రాయడం ఇంకా తేలిక ఎందుకంటే చూడాలి అని వ్రాయాలంటే మూడక్షరాలు వ్రాయవలసివస్తుంది, ‘వద్దు’ అని తేలికగా ఒక హగణంతో ముగించివేయవచ్చు.

ఎందుకు చూడకూడదు అని వ్రాయకపోతే, సమీక్షకు గౌరవం వుండదు. పైపెచ్చు సమీక్ష గౌరవం కంటే పాఠకుల అపోహలు ముఖ్యం, ఒక నాలుగు కరణాలలాంటివి వ్రాసిపెడితే, ఓహో ఇందుకిందుకు ఈ సినిమా చూడకూడదనమట అని వారిని వారు సర్దిపుచ్చుకుంటారు. సర్దిపుచ్చుకోవడం అనేది ఒక పెద్ద విపణి, అక్కడ చాలా వస్తువులు విక్రయించబడతాయి. కానీ ఇప్పుడు అది అప్రస్తుతం.

ఎందుకు చూడకూడదు.
ఇలాంటి సినిమాలు చూడవద్దని చెప్పడం చాలా తేలిక, కానీ ఎందుకు చూడకూడదని చెప్పడానికి చాలా కృషి అవసరం.
మొదట, ఈ సినిమా తీసేడప్పుడు దర్శకుడు తనకు తాను ఎటువంటి కొలబద్దలు విధించుకోలేదు. బాగా ఆడితే బాగున్నట్టు బాగా ఆడకపోతే బాగోనట్టు! అలాంటి సినిమాని సాంకేతికంగానో, తార్కికంగానో, మొదటి-హల్లుకు-అదనపు-అ-చేర్చబడ్డ-వేరే-ఏ-విశేషణం-గానో విశ్లేషించలేము.

కాబట్టి నేను ఈ రెండో విడత అభ్యర్థనలో (చూడవద్దని చెప్పడం తొలి విడత) చెప్పేదేఁవిటంటే, ఎటువంటి నాణ్యతా పరిమాణాలు లేకుండా తీసిన సినిమా చూడడం తల పోటుకు ఆహ్వానం అని.

అదీ నచ్చకపోతే పూర్తి స్థాయి సమీక్షలోనికి వెళదాం.

ఇక్కడ సినిమాని సినిమాలా చూడకుండా ఏ ముక్కకా ముక్కగా విఱిచి చూస్తాం. ఇది సినిమా అనే ఆశయానికి వ్యతిరేకం అని మీరు అభ్యర్థించవచ్చు. కానీ మనం తెలుగు వారం. ఒక సినిమాలో ముక్కలని ఇంకో సినిమాలో యదేచ్ఛగా పెట్టుకున్నా ఏం తేడారాదు. దీనికి సాక్ష్యం వివిధ టీవీలలో వచ్చే ఆల్ హ్యాపీస్ వంటి వివిధ కార్యక్రమాలు. అలానే పాటలు బాగున్నాయని పూర్తి సినిమా చూసి వచ్చే విశాలహృదయం మనది.

పాటలు. ఈ సినిమాలో పాటలు వున్నట్టు గుర్తుకువస్తుంది కానీ. ఇంకేం గుర్తుకు రావట్లేదు. పీడకలల్ని మరచి పోవడానికి మన బుఱ్ఱలో ఒక సదుపాయం వుందఁట. ఘోరమైన సంఘటనలు జరిగిం తరువాత దానికదే ఆ ప్రక్రియ మొదలవుతుంది. అదేదో జరిగుంటుంది.

కామెడీ. దీన్ని ఇంకా విడగొట్టాలి.
మొదటి సగం మొదటి భాగంలో కుటుంబ సమేతంగా జరిగిన కామెడీ బాగుంది.
రెండవ సగం రెండవ భాగంలో కలకత్తా నేపథ్యంలో జరిగిన కామెడీ కూడా బాగుంది.
మిగిలిన దంతా వట్టి గట్టి పంకం.

దీనిని వివరించాలి కదా ఎందుకు బాలేదని. హూఁ..
వివరణ – కామెడీ సటిల్గానూ సందర్భోచితంగాను సమయస్ఫూర్తి గలిగినది గానూ లేదు.

నటీనటబృందం. దీన్ని సైతం ఇంకా విడగొట్టాలి.
ఈ సినిమాలో కొందరు నటించారు, కొందరు నటనలో శిక్షణ పొందారు. ఈ రెండవ వర్గస్తులు ప్రేక్షకులను శిక్షించారు. అందవిహీనంగా వున్న వారు మన కథానాయకుణ్ణి చూసి ఆత్మవిశ్వాసం తెచ్చుకుంటారు. ఆడపిల్లలు మనిప్పుడు మాట్లాడుపిల్లని చూసి మూఖానికి సున్నం వ్రాసుకోవడాలు మానుకుంటారు. కథానాయకుడు కన్నడిగుడు కాబట్టి డబ్బింగు చేయించుకున్నాడు. ఇది ఈ సినిమాకు ప్రత్యేకాకర్షణ.

కథ వంటివి.
సమీక్ష వ్రాస్తున్నప్పుడు ‘వంటివి’ వంటి చులకనపాటును సూచించే పదాలు ఎలా వాడగలడు సమీక్షకుడు అని మీకు సందేహం రావచ్చు. నేను వ్రాయబోయేది కథ గురించి కాదు. ఎందుకంటే ఈ సినిమాలో కథ లేదు కాబట్టి. కథ లాంటివి ఏవో వున్నాయి. అదిగో మళ్ళీ ‘ఎవో’ అని తేలికపాటు పదాలు వాడుతున్నాడు అనవద్దు. ఈ సినిమాలో కథలాంటిది కూడా ఏదీ కనబడలేదు.

సాంకేతికాంశాలు.
కథవంటివి లేనప్పుడు సాంకేతికాంశాలవంటివాటి గురించి ఏఁవని వ్రాస్తాం.

దర్శకత్వం.
క్యూట్ లవ్ స్టోరీ తీద్దామనుకున్నాడు కరుణాకరన్. కానీ విఫలమయ్యాడు.
క్రితం సినిమాలు తొలిప్రేమ, వాసు లతో పోల్చుకుంటే ఈ సినిమాలో ఏఁవీ లేదు.

ఈ సినిమా ఎవరు చూడవచ్చు? అన్నది పది డాలర్ల లేదా వంద రూపాయల ప్రశ్న.
సినిమా అంతా బాగోక పోయినా వట్టి ముగింపు మాత్రం హాస్యాస్పదంగా వుండడం – అది కూడా చాలా వరకు డబ్బింగ్ ఆర్టిస్టు వల్ల – నచ్చేవాళ్లు ఈ సినిమాను ముగింపును తప్పక చూడగలరు.

నవతరంగం రేటింగ్ – ఒకటిన్నర డిగ్రీ టార్చర్

కానీ సినిమా మొదలయ్యిన పది నిమిషాలకు కొన్ని మంచి హాస్య సంభాషణలతో చాలా బాగుంది అనిపించింది. ఇంక ముందుకు వెళుతూ కథ ఏదో సాగుతుంది గానీ, కామెడి మాత్రం సూపర్ ఉండడంతో ఇంకేమీ తట్టలేదు. అలా మొదటి సగం అయ్యింది, నేను చాలా మంచి సినిమాకి వచ్చాం అని సంతోషిస్తున్న, అదే సమయంలో రెండో సగం ఎలా వుంటుందో అని భయపడుతున్న సందర్భంలో మావాడు చెప్పాడు, వాడు చదివిన రివ్యూలో రెండో సగం కామెడీ బాగుంటుందని వ్రాసారంట!ఇంకేముంది, సీటు బెల్టు బిగించి నవ్వడానికి సిద్ధమయ్యిపోయాను. నేను అనుకున్నదానికంటే ఇంకా చాలా ఎక్కువ కామెడీనే వుంది.

చాలా చాలాఏళ్ళ తరువాత తెలుగు సినిమా కథలో హాస్యం వుండడం చూసి నాకు చాలా చాలా సంతోషం వేసింది. అంటే మామూలుగా నాలుగు సెటైర్లు వేసో వ్రాసో త్రివిక్రంలాంటి వారిని కట్టింగ్ ఎడ్జ్ డైరక్టర్లని భావిస్తూంటారు. కానీ నిజమైనా కామెడీ కథలో వుంటుందని మనవారు మరచిపోయి జంద్యాల గారు సినిమాలు తియ్యడం మానివేసిన సమయం అయ్యింది.

కాబట్టి నేను చెబుతుందేఁవిటంటే ఒక్క ముక్కలో మీరు కామెడీ ప్రియులైతే, తప్పకుండా ఈ సినిమా చూడండి.

అంటే అంత గొప్పగా వుంటుందా, నవతరంగంలోనే తప్పక చూడాలని వుంది అని మీరు అనుకుంటే మీకు ఒకటి రెండు హెచ్చరికలు.

౧) నవతరంగంలో ఎవరైనా ఏదైనా వ్రాయవచ్చు కాబట్టి ఇది నా అమూల్యాభిప్రాయఁవని గమనించగలరు.

౨) ఈ సినిమాలో సాంకేతిక లోపాలు లేకపోలేవు.

అ) ఇది అసలైతే పూర్తి కామెడీ సినిమా, ఈ తరహా హాస్యాన్ని నవలల్లో అయితే farce అంటారు. అంటే absurd comedy అని. అలాంటి సినిమాల్లో ఫైట్లు వంటివి పూర్తి అనవసరం. ప్రత్యేకించి ఈ సినిమాలో ఫార్స్ అంత బాగా పండినప్పుడు ఫైట్లు పంటికింద రాయిలా తగిలాయి.

ఇ) అలానే కథలో కూడా అనవసర సంఘటనలు చాలానే వున్నాయి. అసలు కథలోనికి రావడానికి చాలా చాలా చోట్లు తిగిగాడు కథకుడు. ఆ విషయంలో కొంత విౙన్ లోపించింది.

ఉ) మొదట్లో ఒక ఫుట్టుబాలు మ్యాచి ఉంది, దానికీ మిగిలిన కథకూ ఎటువంటి సంబంధమూ లేదు. అది మన వారికి sports direction ఎంత అస్సలు చేతగాదో చెప్పడానికే వుంది అనిపించింది. గ్రాఫిక్సు వాడి స్పోర్టసు తీయవలసిన కర్మ ఏఁవిటో..

ఋ) పాటలు సరిగా రాలేదు. వచ్చినవి కూడా అంత బాలేవు. సినిమా టైటిలు కూడా వేరే పెట్టవలసింది.

అదన్న మాట విషయం. కానీ సినిమా మాత్రం తప్పక చూడవలసింది. బ్రహ్మానందం మరియు ఇతర కమెడియన్ల గురించైతే చెప్పనక్కరలేదు. అలానే మన హీరో రామ్ కూడా చాలా బాగా చేశాడు. క్రిత సినిమా దేవదాసులో నాకు అస్సలు నచ్చలేదు. కానీ ఇందులో చాలా చాలా బాగా చేశాడు. the guy holds promise. మన జెన్స్ ఎప్పటిలాగా దిష్టిబొమ్మలాగా బాగా నుంచుంది. మీరు జెనీలియా ఫ్యాన్ అయ్యి మీ గాల్ రామ్ ఫ్యాన్ అయితే, లేదా దీనికి విరుద్ధంగా మీరు రామ్ ఫ్యాన్ అయ్యి మీ గాల్ జెనీలియా ఫ్యాన్ అయినా తప్పక చూడవలసిన సినిమ. (భారతంలో మామూలుగా ఈ రెండో పరిస్థితే ఎక్కువ తటస్తిస్తుంది లెండి).

ఈ సినిమా చూస్తే నాకైతే PG Wodehouse చదినట్టే అనిపించింది.

ఈ పేరుని ఆంగ్లలో వ్రాసినప్పుడు KANTRI అని వస్తుంది. అందులో NTR అన్న మూడక్షరాలు కనబడడం హైలైట్. ఇదే ఈ సినీమనోరంజన శిఖరాఘ్రం. ఇంత కన్నా పెద్ద హైలైట్లు ఈ సినిమాలో లేవు. అంటే మీరు దారిలో వెళుతూ వెళుతూ ఎక్కడైనా పోస్టరు చూస్తే అందులో పేరు ఆంగ్లంలో ఉంటే, దాన్ని చూసి, సినిమా చూసినంత సంబర పడవచ్చు. మీ పని తేలిక చేయడానికి వారు NTR అన్నదాన్ని ఎఱ్ఱసిరాలో ఉంచారు. ఈ విషయంలో దర్శకుణ్ణి అభినందించాలి. కానీ దర్శకుడు కన్నడ అతను. కాబట్టి ఈ ఉపాయం దర్శక బృందంలో ఒక సభ్యునికి లేదా సభ్యురాలికి వచ్చి ఉండాలి. వారి ప్రతిభ బహుధా (లేదా కన్నడంలో బహళ అనాలేమో) అభినందనీయం. వారి పేరు పేర్లలో రాకపోవడం బహళ దుఃఖదాయకం. ఇలా సినిమాకల్లా పెద్ద హైలైట్‌ను చూపించడానికి డబ్బుతీసుకోకపోవడం ఇంకా బహుధా అభినందనీయం.

ఇక కథలోకి వెళ్ళమంటారా. హూఁ. సమీక్ష అన్నాక కథలోనికి వెళ్ళకపోతే ఏఁవ్ బాగుంటుంది చెప్పండి. కానీ ఒక్క మాట గుర్తుపెట్టుకోండి సినిమా యొక్క హైలైట్ గురించి ఇప్పటికే చెప్పేసుకున్నాము, తరువాయి కొంత బోరింగు అనిపించవచ్చు!
కథలో ఎంటీఆర్ తనగానే నటించాడు. అంటే NTR as self అన్నమట. ఇది మీకు సినిమా మొదట్లోనే చెబుతాడు. మా తాత సైకిల్ మీద వచ్చి ఏదేదో చేశాడని. ఆ తరువాత నేను ఇంతకు ముందు బండగా ఉండేవాడిని ఇప్పుడే ఎలాగోలా తగ్గాను అంటాడు కూడా. దానికి తోడు అతనిని కొందరు జూనియర్ అని సంబోధించడం కూడా చేస్తారు. అంటే ఇది ఎంటీయార్ జీవితంలో జరిగిన కొన్ని నిజమైన సంఘటనల మీద తీసిన అకల్పిత చలనచిత్రం (డాకుమెంటరి) అన్నమట. కానీ కొంత సేపైన తరువాత నా పేరు క్రాంతి అంటాడు. వీడేంటి ఇలా అమ్మాయి పేరు పెట్టుకున్నాడు అని మీరు నివ్వెర పోతారు. కానీ అతనికి ఇంకో అసలు పేరు వుందంట అది కంత్రి. అది తెలిసి మీరు ఊపిరి పీల్చుకుంటారు. ఎందుకంటే, KANTRI అనేది “Kantri Ante NTR anI” అనేదానికి క్లుప్తాక్షరమట! పేరు పెట్టిన దర్శకుడు పూర్వజనమలో రికర్సీవ్ కోడు వ్రాసి ఉద్యోగం కోల్పోయిన కంప్యూర్ ఇంజనీరు అయివుంటాడు. ఇంత గొప్ప పేరు పెట్టినందుకు అతనిని ఎంతైనా అభినందించాలి.

ఇక మన కథానాయకుడు యధావిధిగా, ఆడంబరముగాఁ బల్కుచూ అల్పులను ఇఱగ బాదుతూంటాడు. సినిమా మొదలైన నాలుగు నిమిషాలకే తెలుగు సినిమాల్లో ఉన్న విలన్లు అందర్ని చూపిస్తారు. నాకు వాళ్ళ పేర్లు సరిగా తెలియవు. ప్రకాశ్ రాజు, ఆశీస్ విద్యార్థి, పోకిరిలో పోలీస్ ఆఫీసర్ (తిన్నామా పడుకున్నామా అని అంటాడు అతను), బంగారం విలన్, సమరసింహారెడ్డి విలన్ ఇంకో ఇద్దరు ముగ్గురు విలన్లు ఉంటారు. వారికి తోడుగా మహేశ్ (నరసింహ నాయిడు విలన్), కోటా శ్రీనివాసరావు (చాలా సినిమాల్లో విలన్), ఆహుతీ ప్రసాద్ (చాలా సినిమాల్లో విలన్ సహాయకుడు) వంటి ఇంకో ఇద్దరు ముగ్గురు తెలుగు సినిమా విలన్లు మంచి వాళ్ళుగా పాత్రులు పోషించారు.
ఇక కామెడీ విషయంలో కూడా ఇదే జరిగింది, ఇందులో గిరిబాబు తనయుడు, సునీల్, ఆలీ, బ్రహ్మానందం, ధర్మవరపు, కృష్ణ భగవాన్, ఎమ్మస్ నారాయణ వంటి వారు ఉన్నారు. తారాగణం విషయంలో దర్శకుణ్ణు ఎంతో అభినందించాలి. తరువాతి తరాల వారికి మన తెలుగులో సినిమా విజ్ఞాన సర్వస్వం (ఎంసైక్లోపీడియా) లేదనే లోటు తీర్చాడు. ఈ సినిమా చూస్తే వారికి కావలసిన వారందరి జాబితా చిక్కుతుంది. కానీ కష్టమెక్కడ వస్తుందంటే, అందరూ ఒక నాలుగైదు ఫ్రేములకంటే ఎక్కువ కనిపించరు. కాబట్టి త్వరత్వరగా పేర్లు వ్రాసుకోవాలి.

ఇక హీరోయిన్,
ఇప్పటికే మీరు ఎప్పుడొస్తుందా హీరోయిన్ అని తెగ తహతహ పడుతున్నారుగా, నేనూ అంతే సినిమాలో హీరోయిన్ ఎప్పుడు వస్తుందా అని తెగ తహతహ పడ్డాను. మొదటి హీరోయిన్ వచ్చింది. పేరు హంసిక అంట.
అచ్చ తెలుగు అమ్మాయి కాని ఈ హంసిక, సినిమాలో కూడా అచ్చ తెలుగు అమ్మాయి కాకపోయినా, కనీసం అచ్చ తెలుగు పేరు కలిగిన అచ్చ తెలుగు సినిమా హీరోయిన్ కాబట్టి, ఆ విషయమై దర్శకుణ్ణి నిజంగా అభినందించాలి. పేరు వరలక్ష్మి అంట. అలా అని “లంగా ఓణి వేస్తుంది, బొట్టు పెట్టుకుంటుంది” అనుకుంటే పప్పులో కాలు వేసినట్టే. ప్రతి సగటు మధ్య తరగతి తెలుగు అమ్మాయి మల్లే ఈమే కూడా తన జుట్టుకి ఎఱ్ఱ రంగు వేయించుకుని వర్షంలో తడుస్తూ మనకు తొలి దర్శనమిస్తుంది.

మొదటి రెండు మూడు సీన్లలో ఈ అమ్మాయి చాలా అదృష్టవంతురాలు అని మనకు చూపించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడే మనకు అర్థమవ్వాలి, ఈ సినిమా యొక్క రొమాన్సు భాగం Just My Luck కి కాపీ అని (జల్సాలో Hitch లాగా). అప్పటికీ అర్థంకాని వారికి, చైనీసు కార్డులతో ఉన్న ఆలీని చూస్తే అర్థమవుతుంది. ఇది అర్థమవ్వబట్టి Just My Luck లో Lindsay Lohan, Chris Paine వాళ్ళు గుర్తుకు వచ్చి నాకు చాలా మనోరంజనం కలిగింది. కానీ మీరు JML చూడకపోతే మీకు అందులోని హాస్యశృంగారం బోధపడదు. ఆ సినిమా చూడకపోవడం మీ తప్పే అవుతుంది కానీ దర్శకుడిది కాదు. పైపెచ్చు JML లాంటి మంచి సినిమాలు చూడడాన్ని పెంపొందించే విషయంలో దర్శకుణ్ణి ఎంతో అభినందించాలి.

రొమాన్సు
చెప్పాగ Just My Luck కథ అని. ఇక పోతే మన ప్రజా హీరో NTR కి కూడా మనలానే ఇది సినిమానో లేక డాకుమెంటరీనో అర్థం కాక, హీరోయిన్ని పదే పదే తన అసలు పేరు హంసతో పిలుస్తుంటాడు. మనకి ఆమె వరలక్ష్మో హంసో అర్థంగాదు. అలా అతను తికమక పడడాన్ని దర్శకుడు చాలా బాగా చిత్రీకరించాడు. ఈ విషయంలో దర్శకుణ్ణి ఎంతో అభినందించాలి.

కథనం
ఈ సినిమా చూస్తున్నంత సేపు మీరు చాలా తికమకకు లోనౌతారనుకుంటే మీరు పొరబాటు పడ్డట్టే. మనలాంటి సగటు ప్రేక్షకులు బాగా అర్థమవ్వాలని చెప్పి సంభాషణలు వ్రాసినప్పుడు, మనకు వివరించడానికి,
“ఈ సినిమాలో ఫైట్లు ఎక్కువుంటాయి, వయలెన్సు ఎక్కువుంటుంది”, “ఇప్పటి వరకూ ట్రయిలర్ చూసారు ఇప్పుడు అసలు సినిమా మొదలవుతుంది”, “ఈ సినిమాలో ఇద్దరు హీరోయిన్లు”, “ఒక హీరోయిన్ వెళ్ళిపోయింది కాబట్టి ఇక సినిమా సింగిల్ హీరోయిన్ సినిమా” అంటూ వివరణలు ఇస్తూంటారు.
“ఈ థియేటర్ లో నా సినిమా అడుతుంది” అని వివరించిన కంత్రిని చూసి మీరు అతనికి ఇప్పుడు కూడా ఇది సినిమానా లేదా నిజ జీవితమా అని తికమక పడుతున్నాడు అని భావిస్తే పప్పులో కాలేసినట్టే. అది సినిమాని చూడడానికి వచ్చిన మతిభ్రమించిన వారికోసం వివరణ. (మతిభ్రమిస్తేనేగా ఇలాంటి సినిమాలు చూసేది అని మీరనుకుంటే అది కూడా జీడి పప్పు కూరలో కాలేసినట్టే అవుతుంది). ఇలా వికలాంగులను వికలబుద్ధులను (మాత్రమే) దృష్టిలో పెట్టుకొని సినిమా తీసిన విషయంలో దర్శకుణ్ణి ఎంతో అభినందించాలి.

మూస – మెలిక
పోకిరి సినిమా ఎందుకు హిట్టయిందో తెలియదు గానీ, ఈ సినిమాని కూడా అదే తీరులో తీసారు మన దర్శకులు. ఈ సినిమాలో రెండు పోకిరిలు ఉన్నాయి. మొదటి సగం ఒక పోకిరి, రెండో సగం ఇంకో పోకిరి. మీరు పోకిరి సినిమా చూడకపోయినచో (అంటే మీ నివాసం అంటార్కుటికా అయినచో), ఈ సినిమా చూసి ఆ పాపాన్ని కడిగేసుకోవచ్చు. ఈ సినిమా చూస్తే రెండు పోకిరిలు చూసినట్టు లెక్క. మొదటి సగం చివరిలో కథలో మెలిక ఉంటుంది, మన కంత్రి ప్రకాశ రాజు కొడుకు అని, అప్పుడు మీ మతి భ్రమిస్తుంది. అలా మిమ్మల్ని భ్రమింపజేసి రెండో సగం గడిపించాక, రెండో సగం చివరిలో ఆ మెలికను తిన్నం చేస్తాడు మన దర్శకుడు.
దీనితో మనకు Every twist has an equal and opposite twist అని తెలుస్తుంది. ఇలా ఇంటర్ పిల్లలకు భౌతికశాస్త్రాన్ని నేర్పూతూ అదే సమయంలో, చెత్త చెత్త ట్విస్టులతో సినిమాలు తీసే పూరీ జగన్నాథం వంటి దర్శకులను తన తిన్నాలోతో(untwistలతో) ఖండించిన దర్శకుణ్ణి ఎంతైనా అభినందించాలి.

రెండో హీరోయిన్
ఈ సినిమా పోస్టరులో ఇద్దరు హీరోయిన్లు ఉన్నారు. ఒకమ్మాయికి ఎఱ్ఱజుట్టు వుంటుంది. ఇకొంక అమ్మాయకి ఎఱ్ఱవళ్ళు వుంటుంది, ఈ రెండో అమ్మాయి ఇంకా రాలేదేంటి అని అనుకుంటున్నారా? నేను కూడా అదే అనుకున్నా సినిమా చివరి వరకూ. కానీ ఈ అమ్మాయి మధ్యలో వచ్చి వెళ్ళిపోయిందంట. ఏం చేసిందో కూడా నాకు గుర్తులేదు. ఆ చేసిన హీరోయిన్‌కి తెలుగు రాదు కాబట్టి ఆమెకీ తెలియదు. ఇక సినిమా తీసిన కన్నడ దర్శకునికి కూడా ఆమె ఎందుకు ఉందో అస్సులు తెలియదు. కానీ నిర్మాతకు తెలుసు స్తనభేదము దాయని ఎఱ్ఱవళ్ళు అమ్మాయి ఎందుకు వుందో. ఈ ఒక్క విషయంలో మాత్రం మనం నిర్మాతను ఎంతైనా అభినందించాలి.

ఇంకెన్నో
దీనితోఁబాటు ఈ సినిమాలో అభినందించ దగ్గ విషయాలు ఇంకెన్నో వున్నాయి. మచ్చుకకు ‘చిన్న పిల్లల చేత తుపాకులు పేల్పించడం’, ‘అనాథ శరణాలయాన్ని నాటకంగా చూపించడం’ వంటివి. పాటల విషయమై, సినిమా నాణ్యతకూ పాటలలోని నృత్యాలు పాటల చిత్రీకరణ వంటి వాటి నాణ్యతకూ ఎటువంటి పొంతనా లేదు కాబట్టి వాటిని నేను ప్రస్తావించదలచుకోలేదు.

అందరూ తప్పక చూడవలసిన పోస్టరు ఈ సినిమాది. కాబట్టి మీరు వెంటనే బయటకు వెళ్ళి ఈ పోస్టరు చూసిరండి.

మనము ధ్యాసను హిందీ పరిశ్రమ వైపు మళ్ళిస్తే ఒక సారి. మీరు టీవీ పెట్టాగనే ఎప్పటిలాగా క్రికెట్ ఆడుతూనో, క్విజ్౨ పోటీ నిర్వహిస్తూనో మన షారూఃఖాన్ కనబడతాడు. అప్పుడప్పుడు పాటలు పాడుతూ కూడా కనబడవచ్చు. అలా ఈమధ్య క్రేజీ ౪ అనుకుంటూ గంతులేస్తున్నారు మన బాలీవుడ్ బాదుషా (త్వరలో ఏవత్ భారతానికి బాదుషా). తాను మంచి చొక్కా ప్యాంటు ధరించి, చొక్క నిక్కరు ధరించిన భామలను వెంటేసుకొని
Say it with a K, Say thats the Way. Krazzy ! అనుకుంటూ దుమ్ముదులిపేస్తున్నారు రాజుగారు.

ఇంకేం చేస్తాం. ఏ ఛానల్ పెట్టినా ఈయనేగా అని చూస్తూనే వుండాలి. పోనీలే చూశాం. పాట బాగుంది, ఇంతకీ ఏ సినిమాకి అని అడిగితే. ఒక నలుగురి పిచ్చోళ్ల కథ అంట! భగవంతనే ! నిక్కర్లు వేసుకున్న పాపలకు, నలుగురి పిచ్చోళ్ళ దృష్టిలోనుండి ప్రపంచాన్ని చూపించడానికి పొంతన ఏఁవిటి రాకేశా ? అన్నట్టు నాకు ముందు కొన్ని రోజులు అర్థం కాలేదు Krazzy అని ఎందుకుంది పేరు అన్న విషయం. అది ఎందుకంటేనంట మన రాకేశ రోషను గారు ఏ సినిమాకైనా పేరును k తో మొదలవ్వాలిగా అందుకు! ముందుంది ముసళ్ళ పండగ అన్నట్టు. నాలుగు రోజులు పోయాక మన అభినవ యక్షుడు హృతిక్ రోషను, Krazzy ౪ అనుకుంటూ చిందులేస్తున్నాడు. అబ్బా ఆ నృత్యం, సంగీతం, ఆ ఎఱుపు రంగూ, గ్రాఫిక్సూ మొదలైనవి. ఏఁవని చెప్పగలం. అన్నట్టు సినిమాలో రాకీ సావంత్ తో ఒక ఐటము నెంబరు కూడా వుందండోయ్!

సరే అయితే మన రాకేశ్ రోషన్ గారికి తన కథ మీదా, కథాంశం మీద, అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా ప్రేక్షకమహాశయుల బుఱ్ఱలమీదా నమ్మకం లేక, ఇలా పబ్లిసిటీ కోసం స్టారు పవర్ ని వాడుకుంటున్నాడన్న మట. అని నాలో నేను సరి పెట్టుకున్నాను.

అయినా ఇదేమి ఈ సినిమాతోఁ, కొత్త కాదు! ఇంకొన్ని సినిమాల గుఱించి చెప్పాలంటే,
౧) హరే రామ్ హరే కృష్ణ్ – బూల్ బులయ్యలో నుండి. అసలు ఆ సినిమాకి, ఆ నల్ల మఱియూ తెల్ల అమ్మాయిల ఊగే పిఱుదులకి ఏఁవైనా అసలు ఏఁవైనా సంబంధం వుందా ?
౨) ఒన్ టూ త్రీ – దునియా మేఁ ఆనా హైఁ ఫ్రీ. దునియా సే జానా హైఁ ఫ్రీ
అని ఒక పాట వస్తుంది. అందులో మొదటి పాదం “తెరి జవాని కి చర్చా హైఁ హర్ బాజా౨ర్ మేఁ” అని మొదలవుతుంది. అక్కడ మీకు, జవానికీ చర్చా కి, ఒన్ టూ త్రీ కి, దునియా మేఁ అనా జానా ఫ్రీ కి సంబంధం ఏఁవిటో అర్థఁవవ్వదు.
౩) ఇంకా ఇలా ఎన్నో ఎన్నో సినిమాలు, క్యాష్, సండే (మన తెలుఁగులోఁ వచ్చిన అనుకోకుండా ఒక రోజు ఒక వెయ్య రెట్లు నయం ఈ విషయంలోఁ) మొదలైనవి. ప్రొద్దుటే ఏ ఎమ్టీవినో జూ౨మ్ టీవినో చూడండి. ఇంకా ఎన్నో ఉదాహరణలు మీకే కనబడతాయి. ఈ పాటలు ఎప్పటినుండో వున్నా, ఈ క్రేజీ ౪ లో ఇలా రెండు పాటలు వుండడం మాత్రం నాకు చిఱ్ఱెత్తేడట్టు చేసింది. టపా వేయవలసివచ్చింది.

ఇదంతా ఇంచు మించుగా ఎప్పటినుండి మొదలైందని పిస్తుందంటే, అప్పట్లో దస్ సినిమాకి ‘దస్ బహానే కరకే లేగై దిల్’ అని ఒక పాట వచ్చేది. అదే సమయంలో ఇంకో ఒకటి రెండు సినిమాలు ఇలాంటి సినిమాకు సంబంధంలేని పాటలు తీశాయి. అప్పటినుండి ఇలా అర్థం లేని అనవసర పాటల్ని, ఆత్మవిశ్వాసం లేని సినిమాలను అమ్ముకోవడానికి వాడుకుంటున్నారు.

ఇలా మన పాటల్ని సినిమాల మధ్యలో వాడుకోవడాన్ని విదేశీయులూ ఎప్పుడూ హేళన చేస్తూనే వుంటారు. అంటే అది పూర్తిగా తప్పని నేను అనడం లేదు. కొందరు దర్శకులు దాన్ని చాలా బాగా ఉపయోగించుకుంటారు తమ తమ సినిమాల్లో. ఉదా- మన శేఖర్ కమ్ముల. మీరు ఆయన్ని ఏ విషయంలో నైనా తప్పుబట్టవచ్చుఁగానీ, సినిమాల్లో మాత్రం నిజాయితీ ఉండేడట్టు చూసుకుంటారు.

మనవాళ్ళు అలాంటి అప్రస్తుత పాటల ఉనికిని తగ్గించడం మనేశి, బాలీవుడ్ అంటే బంచ్ ఆఫ్ సాంగ్స్ గా తీర్చిదిగ్గడం మొదలు పెట్టారు.
తీస్తే మ్యూసికల్స్ తీయండి, లేదా ఉన్న పాటల్ని కొంతైనా సినిమాలో ఇమిడేడట్టు చూడండి. మఱీ ఇలా విచ్చల విడిగా, పిచ్చోళ్ళ సినిమాల్లో కూడా షారుఃఖాన్ని, హితిక్‌ని కూల్ గా చూపించి, సినిమా హాళ్ళకు ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకునే ప్రయత్నాలు విరమించండి. దయచేసి. అంతగా మీకు మీ కథలో

పట్టు లేదనిపించినప్పుడు అలాంటి సినిమాలు తీయవద్దు. దయ చేసి! లేక పోతే బాలివుడ్ సినిమాలు అనడం మానేసి, బాలీవుడ్ పాటలు అనడం మొదలు పెట్టాల్సుంటుంది!

జల్సా సినిమా నచ్చలేదని చాలా మంది యాంటీ ఫాన్సు అంటూనేవున్నారని చాలా మంది ఫాన్సుకు తెలిసినదే. దానికి కారణం సినిమా చెత్తగా వుండడం అని వారన్నా, మాకు అది నమ్మసక్యంగా లేదు. పవనం నటన, త్రివిక్రమం సంభాషణలు, ఇలియానా మఱియూ పార్వతీ మెలటను సొగసులు మొదలైనవి ఎన్నో వుండగా, ఈ సినిమా బాగోకపోవడమేమిటి అని. అలాంటి దృశ్య సంపదలతోఁ బాటు, రెండు మూడు కథలు, ఒక దానితో ఒకటి అల్లేసుకొని వుండడం; అత్యాధునిక కూర్పు సాంకేతికాలు; అర్భాటంగా పాటలు; వికృతంగా స్టంట్లు మొదలైన అదృశ్య సంపదలతో కూడుకున్న సినిమా రెండో వారమే బెంగుళూరు నుండి ఖాళీ చేసి ఎందుకు వెళ్లిపోయింది?మీకు సగటు తెలుగు సినిమాలు నచ్చుతాయా? మీకు మన భారతీయ ప్రఖ్యాత సినిమా పరిశ్రమలో ఏఁవ్ లోపాలు కనిపించవా? అన్ని రకాల సినిమాలూ వుండాలి. మనోరంజనం కోసం కృతకంగా, విచ్చలవిడిగా సినిమా తీయడంలో తప్పేఁవిటి అనా మీ ప్రశ్న. అలాగైతే మీకు పరిచయం చేస్తున్నాను కాంసెప్షుయల్ ఇంటెగ్రిటీ, ఈ పదం వ్రాయడానికి చదవడానికి చాలా కష్టంగా వుంది కాబట్టి దానిని తెలుఁగులో అందరికీ అర్థమయ్యేడట్టు అంశనిజాయితీ అనుకుందాం.

అంశ నిజాయితీ
మీరు సాఫ్టువేరు పరిశ్రమలో పని చేసేవారైతే (నవతరంగానికి వచ్చేవారిలో ౯౪శాతం వారే) మీకు లెక్క ప్రకారం ఈ విషయం గుఱించి తెలిసే వుండాలి. కానీ ఆ పరిశ్రమలోఁ గూడా మంచి శిక్షణ వున్న వారికే (వీరు శాతానికి ఒక ౧౨ మంది వుంటారు) దీని గుఱించి తెలుస్తుంది. అంటే మీకు అంశనిజాయితీ గుఱించి తెలిసే అవకాశం కేవలం ౧౧.౨౮శాతం మాత్రమే వుంది. కాబట్టి దాని గుఱించి వివరించే పని నేనే నెత్తికి ఎత్తుకుంటా. అంశ నిజాయితీ అనగా, మీరు సృజించిన ఒక వస్తువులో, ఏ అంశాన్ని తీసుకున్నాగాని, దాని తత్వం ఆ వస్తువు యొక్క తత్వానికి భిన్నమై యుండకూడదు. అంటే నిజాయితీ వున్న వ్యవస్థలో ఒక రెండు మూడు అంశాలని పరీక్షించిన పిదప మీకు మిగిలిన వ్యవస్థలో ఎటువంటి ఆశ్యరాలూ కలుగకూడదు, ఎందుకంటే వాటి తత్వాన్ని మీరు అప్పటికే ఊహించివుండాలి.

ఉదాహరణకు – మీరు ఒక భవంతి నిర్మిస్తున్నారు అనుకుందాం. దాని ఒక్క మూల అవసరం విపణం అనకుందాం. దానికి వుండాల్సిన ముఖ్య తత్వం ఆహ్వానించేదిగా వుండడం. కాబట్టి మీరు బయటకి కనబడనట్టుగా చిన్న ద్వారం ఎక్కడో ప్రక్కన ఇచ్చారనుకోండి, అలా ఇవ్వడంలో నిజాయితీ లేదని అర్థం. అలా ఇవ్వకూడదని నియమాలైతే లేవు, కానీ షాపింగు మాల్‌కి ఒకటే చిన్న తలుపు ఇవ్వడం మూర్ఖత్వమే అవుతుంది.

ఈ నిజాయితీ అనేది ఏ సృజనకైనా వర్తిస్తుంది. సాఫ్టువేరు మొదలుకొని, సినిమాల వఱకూ; అలానే భవంతులు మొదలుకొని పుస్తకాలవఱకూ.
ఉదా- పౌరాణిక సినిమాలలో, లేదా సినిమాలలో పౌరాణిక పాత్రలు ఆంగ్ల పదాలు వాడితే ఎబ్బెట్టుగా వుంటుంది అని అందరికీ తెలిసిందే, ఎందుకంటే మిగిలిన సినిమా అంతా పౌరాణికమైనా ఈ ఒక్క అంశం మాత్రం దానికి వ్యతిరేకంగా వుంటుంది కాబట్టి. మీకు ఇక్కడ యమదొంగ సినిమాలో బుక్కు బుక్క అని చిత్రగుప్తుడు పదే పదే అనడం గుర్తుకు రావచ్చు.

జల్సా సినిమాని తీసుకున్నచో, అందులో సినిమా తీసిన వారు ఏం చెప్పదలచుకున్నారో మనకు అర్థంకాకుండా వుంటుంది.
ప్రేమ కథా? నక్సలు కథా? కక్షల కథా? హాస్య చిత్రమా? యాక్షను చిత్రమా? అన్నది మనకు అర్థం కాదు. నిజాయితీ వుండాలంటే అన్ని అంశాలకు తత్వం ఒకేలా వుండాలనుకున్నా, ఆ ఒక తత్వం ఏఁవిటి ఈ సినిమాకు అన్న సందిగ్ధంలో పడతాం. అంటే సినిమాకు ఒక తత్వమే లేదన్నమట.

హీరోని గొప్పగా చూపించాలి. బిందస్ అన్నట్టు చూపించాలి. కాబట్టి సీనియర్లను కొడుతున్నట్టుగా, తాగేవాడిగా, గోల్డు మెడలిష్టుగా చూపిస్తున్నారు. హూఁ.. అతకలేదు! తాగితే ఎందుకు తాగుతున్నాడో చెప్పలేదు. లేదా చదువులో రాణిస్తే అలా ఎలా రాణించగలుగుతున్నాడనీ చెప్పలేదు. పరస్పర విరుద్దాలైన తాగుడూ చదువూ ఎలా ఒకే చోటవుంటున్నాయో ఆ భగవంతుడికే ఎఱుక.

ఇలా చెప్పాలంటే ఎంతైనా చెప్పవచ్చు కానీ ఇంకో రెండు మూడు ఉదాహరణలతో ముగిస్తాను.
౧) నక్సలైటు కథ అన్నప్పుడు పూర్తిగా వారికి కేటాయించి, సంఘంలో ప్రాముఖ్యత వున్న ఆ అంశానికి తగిన గౌరవం ఇవ్వడం సమంజసం.
౨) హీరో యొక్క సంక్లిష్టమైన గతం యొక్క ప్రభావం తనపై ఎలా వుంది అన్నది కూడా ఎక్కడా సరిగా లేదు. ఎక్కడైనా వున్నా అది అన్ని చోట్లా ఒకేలా లేదు.
౩) అన్ని తెలుగు సినిమాలవారిలా ఇందులో కూడా సామాన్యులను(అభిమానులను) గౌరవించాలి అన్న సందేశం పంపుతున్నాము అని చెప్పుకుంటారు. కానీ ఒక బ్రహ్మానందాన్నీ ఒక అలీనీ ఇష్టఁవచ్చినట్లు బాదడం మాత్రం సరౌతుంది. అదెలానో మఱి!

ఒక ముక్కలో చెప్పాలంటే, జల్సా సినిమాలో ఒక నక్కని, ఒక నాగలోకాన్ని, ఒక కుక్కని, ఒక కుజగ్రహాన్ని ఎంచుకోవడం జరిగింది (త్రివిక్రమం సినిమా గుఱించిగా, కొంత యతి కుదిరితే బాగుంటుందని). వాటిని కలపడానికి మన త్రివిక్రమం మఱియు అతని అనామిక జట్టు సభ్యుల మేధస్సు ఉపయోగించడం జరిగింది.

ఈ సినిమాలో చాలా టాలెంటు వుంది. సంభాషణలుగాని, ఒకప్పటి మఱియు ఇప్పటి ఇలియానాకి తేడా గానీ, కథానాయకుడి నటనలో గానీ (నా ఉద్దేశంలో కనీసం), గుడ్డిలో మెల్ల అన్నట్టు కాస్త తక్కువ ఫైట్లుగాని, హాస్యంగాని. కానీ స్పష్టత లోపించినప్పుడు దాన్ని ఇలా ఇతరులతో ప్రతిక్షేపించడం సరిపోదు.

అందరూ చాలా చాలా చెత్తగా వుందనడంతో నా అంచానాలు ఎక్కడో పాతళంలో వుండడం వలన నాకు ఈ సినిమా బానే అనిపించింది. స్పష్టత మాత్రమే లోపించింది ! పవన్ అభిమానిగా అతన తదుపరి సినిమా కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను.

దేశం – అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు

భాష – ఆంగ్లం

అమెరికన్ బ్యూటి సినిమా గుఱించి అందరూ వినేవుంటారు. చాలా మంచి సినిమా అని నేనంటే అందరూ ఒప్పుకోకపోవచ్చు. ఆస్కారు వచ్చేంత ఆస్కారం వుందా అనిపించే ఈ సినిమాకు మాత్రం ఏకంగా ఐదు వచ్చాయి ౨౦౦౦లోఁ. ఉత్తమనటుడు, ఉత్తమదర్శకుడు, ఉత్తమ చిత్రీకరణ, ఉత్తమ సంభాషణలతో సహా ఉత్తమ చిత్రంగా ఎన్నుకోబడింది !!

సినిమా పేరువచ్చేసి అమెరికా అందం. అంటే ఈ సినిమాలో అమెరికా స్వప్నాన్ని ఎంతో అందంగా చూపిస్తారా? కానీ, అమెరికాలో వున్న మీ చుట్టాలెవరితోనైనా ఈ సినిమా ప్రస్తావించండి. ఈఈఈవ్.. అని వికారం వస్తున్నట్టు ముఖం పెడతారు. అమెరికా అందాన్ని నమ్మిన ప్రవాసులకు అదీ అమెరికా స్వప్నంలో ప్రగాఢవిశ్వాసం వున్నవారు అయిన వారికి ఈ సినిమా నచ్చుదు. ఐతే ఈ సినిమా చేదు నిజాన్ని తెరకెక్కిస్తుందా? దీనికి ఐదు ఆస్కార్లు వచ్చాయి. దాని అర్థం ఏంటి? సినిమా అంత బాగుంటుందా? “మీ జీవితాలు నిస్సారం” అని చెబితే దాన్ని జీర్ణించుకొని, “అవును లెస్స పలికితిరి” అని ఒప్పుకొని విశాల దృక్పదంతో అకాదమీ వారు అన్ని బహుమతులు అంటగట్టారా? మొత్తానికి ఈ సినిమా చెప్పదలచుకుంది ఏంటి, అన్న చిక్కు ప్రశ్నకు నా విశ్లేషణాత్మక తటస్థ దృక్కోణం నుండి మీకో చూపే ఈ వ్యాసం.

అప్పుడెప్పుడో కల్లికోటలోఁ

నేనూ దీన్ని ౨౦౦౦లో చూసాను థియేటర్లో మఱీను. అప్పుడు నా వయస్సు పదిహేడో, పద్దెనిమిదో. నేనూ ఇద్దరు మిత్రులూ కలసి వెళ్ళాం. అమెరికా అందాలు అంటున్నాడు, పోష్టరులోనేమో తెల్లని నడుము పై బొడ్డు ప్రక్కన ఎఱ్ఱ గులాబీ. ఇంకేంటి మస్తీ అనుకుని వెళ్లాం. మమ్మల్ని నిరాశపఱచకుండా సినిమాలో సృంగారం లేకపోలేదు. కానీ ఈ సినిమాలో నిండివున్న విషం మాత్రం ఎంత కామంతోఁ కళ్ళు మూసుకుపోయిన వాడికైనా కొట్టొచ్చేడట్టు కనిపిస్తుంది. ఛీ ఇలాంటి సినిమాకి అమెరికా అందం అని పేరు ఎందుకు పెట్టాడు. దానికి అన్ని ఆస్కార్లు రావడం ఏంటి అనుకున్నా.

కానీ నిన్న రాత్రి ఈ సినిమాని మరల చూసాను. ఈ సారి వయస్సు నాది ఇఱవై ఒకటి కన్నా కాస్త ఎక్కువ, అమెరికాలో బ్రతికి వారి జీవితాలని నిశితంగా పరిశీలించి వీలైనంత అవగాహన చేసుకొని వచ్చాను. ఇక ఈమధ్య జనాలు సినిమాలు ఎందుకు చూస్తారు ఏమి ఆశిస్తారు అన్నది కూడా బాగా అవగాహన అయ్యింది. కాబట్టి అప్పటికన్నా ఇప్పుడు ఈ సినిమా మీద నాకు చాలా మంచి అభిప్రాయం ఏర్పడింది.

కథ

నలభై రెండేళ్ళ లెస్టర్ సగటు మధ్యతరగతి అమెరికను. భార్యా, కూతురుతో నివాసం. చాలా వఱకూ అమెరికా కుటుంబాల వలె వీరికి కూడా తమ జీవితంలో ఏదో లోపిస్తుందని ఎక్కడో తెలుసుకాని ఒప్పుకొని మార్చుకోవడానికి తగిన ధైర్యం లేదు. అలా అతి నిస్సారమైనదైనా నిస్సహజమైనది మాత్రం కాని అమెరికా జీవితం గడుపుతూంటాడు. ఇతని ఉద్యోగం చెత్త, కానీ ఇంటిపై ఋణం తీర్చాలి కాబట్టి వదలడానికి లేదు, అలానే భార్య కారోలిన్ సేల్లు ఉద్యోగం, అందులో ఆమెకు విజయం లేదు. (ఒక వేళ విజయం ఉన్నా సేల్సు వారి జీవితం చాలా నిరర్థకంగానే వుంటుంది. దానికి ఋజువు కారోలిన్ అక్రమ ప్రియుని జీవితం). కూతురు జేనీ పదో-పదకొండో తరగతి పిల్ల. భారతంలోఁ హైస్కూలు అంటే ఆప్తమిత్రులతో కాలం గడపడం, కానీ అమెరికాలో కౌమార విధ్యార్థుల అవస్థలు అన్నీ ఇన్నీ కాదు. అబధ్రత (insecurity) మఱియూ వ్యక్తిత్వ సంక్షోభం (identity crisis) చాలా ఎక్కువ. పైపెచ్చు జేనీ గురించి అమ్మానాన్నలు పట్టించుకుని ఏండ్లయ్యింది.

ఇక ప్రక్కింటిలోఁ, రిటైర్డు జనరల్ గారు, చండశాసనుడు, ఏ స్థాయిలోనంటే, భార్యకు మతి భ్రమిస్తుంది, కొడుకు రిక్కీకి రహస్యంగా మత్తుపదార్థాల వ్యాపారం ఉంటుంది. జనరల్ శ్వేతాధిపత్వవాది! స్వలింగ సంపర్క తీవ్ర వ్యతిరేకి!

మొత్తానికి ఒకరిని మించిన కుటుంబం ఇంకొకటి. జీవితంలో ఏ ఆశాలేని లెస్టర్ ఉనికిని కుదిపేస్తుంది కూతురు జేనీ స్నేహితురాలు ఆంజలా. ఆంజలా అందగత్తె, మాడల్ అవ్వాలని కలలు. లెస్టర్ కు ఆమెను చూడగానే వ్యామోహం కలుగుతుంది. దానికి తోడు ఆంజలా జేనీతో “మీ నాన్నే కొద్దిగా కండలు పెంచితే I would totally fuck him” అనడం లెస్టర్ కు వినిపిస్తుంది. మీలో సాంప్రదాయబద్దమైన వారికి ఈ పాటికే వికారం కలిగివుండాలి. పదిహేడేళ్ళ పిల్ల నలభై రెండేళ్లతను పైగా స్నేహితురాలి తండ్రిఁ గుఱించి ఇలా మాట్లాడుతుందని. దానికి నా సమాధానం “ఇంకా వుంది” ! దానితో స్ఫూర్తి పొందిన లెస్టరు ఉద్యోగం వదిలేసి, కండలు పెంచడం మీద పూర్తి ధ్యాస పెడతాడు. ఆంజలానే తన సర్వస్వం అనుకుంటూ. ఈ విషయం గ్రహించిన జేనీ పక్కింటి డ్రగ్ డీలర్ మఱియూ చిత్రవిచిత్రంగా ప్రవర్తించే రిక్కీ దగ్గర ఊరట పొందుతుంది. కండలు పెంచడం ఉపకరించడానికి లెస్టర్ రిక్కీ దగ్గర మందు పదార్థాలు కొనడం మొదలు పెడతాడు. రిక్కీ తండ్రి రిక్కీకి లెస్టర్ కీ వున్న సంబంధం వ్యభిచారాత్మకమైనదని (ఇద్దరు పురుషుల మధ్య) అనుమానించి, లెస్టర్ ని చంపేటంతగా ద్వేషించడం మొదలు పెడతాడు. రిక్కీని ఇంటినుండి వెళ్లిపొమ్మంటాడు. ఈలోగా లెస్టర్ భార్య కారోలిను కూడా చేతగానివాడైన భర్తను వదిలేసి ఇళ్ళ అమ్మకం రంగంలో విజయాన్ని వరించిన బడ్డీని కామించడం మొదలుపెడుతుంది. చివరకు ఆంజెలా లెస్టర్ కు దొరకుతుంది. కానీ ఆమె కన్య అని తెలుసుకున్న క్షణం ఆమె మీద వ్యామోహం పోతుంది. ఆపై ఆమెతోఁ మాటల్లో తన ప్రస్తుతం జీవితం (సినిమా మొదటితోఁ పోల్చుకుంటే) ఎంత అందంగా వుందో అని గ్రహిస్తాడు. కానీ ఆ క్షణానే పక్కింటి మేజర్ అతనిని చంపేస్తాడు!

కథాంశం

ఈ పాటికే మీకు అర్థమయ్యుండాలి. సినిమాలో అమెరికా లేదా పాశ్చాత్య జీవితంలో వుండే అన్ని రకాల వైకృతాలూ మనకు కనిపిస్తూవుంటాయి. నాకు ౨౦౦౦లో సినిమా చూసినప్పుడు అన్ని పాత్రల మీదా విపరీతమైన చిఱాకు వేసింది. ప్రత్యేకించి లెస్టర్ గా చేసిన కెవిన్ స్పేసీ మీద. నటన అంత అద్భుతమని కూడా దాని అర్థం.

అందం

రిక్కీ అందమైన వస్తువులను కెమరాలో చిత్రీకరించే అలవాటు వున్నవాడు. అతను తన జీవితం ఎంత చెండాలంగా వున్నా, దానిని ద్వేషించడు. తండ్రి తనను హింసించినా, పిచ్చాసుపత్రిలో బంధించినా, మాదక ద్రవ్యాల వ్యాపారం వున్నా, అతను మాత్రం ఒక ఎగిరే ప్లాస్టిక్కు కవరు చూసి దాని కదలికలలోని అందం వర్ణనాతీతం అని గ్రహించిన ‘జ్ఞాని’, అదే విషయాన్ని జేనీకి చెబుతూవుంటాడు. అలానే అతను జీవితంలో అన్ని భయాలనూ అధిగమించినవాడౌతాడు. ఈ సినిమాలోని మఱపురాని సంభాషణ

It was one of those days when it’s a minute away from snowing and there’s this electricity in the air, you can almost hear it. And this bag was, like, dancing with me. Like a little kid begging me to play with it. For fifteen minutes. And that’s the day I knew there was this entire life behind things, and… this incredibly benevolent force, that wanted me to know there was no reason to be afraid, ever. Video’s a poor excuse, I know. But it helps me remember… and I need to remember… Sometimes there’s so much beauty in the world I feel like I can’t take it, like my heart’s going to cave in.

లెస్టర్ కూడా చనిపోయాక (ఆ ఆఖరి క్షణంలో తన జీవితం తన ముందు చివరిసారి కదలాడేటప్పుడు) దీన్నే గ్రహిస్తాడు.

I guess I could be pretty pissed off about what happened to me… but it’s hard to stay mad, when there’s so much beauty in the world. Sometimes I feel like I’m seeing it all at once, and it’s too much, my heart fills up like a balloon that’s about to burst… And then I remember to relax, and stop trying to hold on to it, and then it flows through me like rain and I can’t feel anything but gratitude for every single moment of my stupid little life… You have no idea what I’m talking about, I’m sure. But don’t worry… you will someday.

జీవితం ఎంత ఛండాలంగా వున్నా ఇలాంటి చిన్న చిన్న ఆనందాలు వున్నంత కాలం, బ్రతుకు జీవించదగ్గది అన్నది సినిమా సారం.

సాంకేతిక అంశాలు

సినిమా చాలా చాలా బాగుంటుంది. స్క్రిప్టుగానీ, స్కిరీను ప్లే గానీ మాః గొప్పగా వుంటాయి. ఇక నటన కూడా అత్యద్భుతం. కెవిన్ స్పేసీ ఏ సినిమాలోనైనా చీల్చిచెండాడతాడు నటన. కారోలిన గా ఆనెట్ బెనింగ్ కూడా చాలా బాగానటించింది. అన్ని పాత్రలూ చాలా అద్భుతంగా చిత్రీకరించబడ్డవి.

నిజానిజాలు

నిజంగా చాలా అమెరికా జీవితాలు ఇంతా చెండాలంగానూ వుంటాయి. కానీ దూరపు కొండల నునుపుల్నే జీవితానికి మూలస్కంధాలుగా మార్చుకున్నవారికి ఇలాంటివి ఎక్కవు. కాబట్టి సంస్కారవంతులైన ప్రవాసులుకు ఈ చలనచిత్రం నచ్చకపోవడం సర్వ సహజం. అది మన మొదటి ప్రశ్నకు సమాధానం. ఇంక రెండోది అన్ని ఆస్కార్లు ఎందుకు వచ్చాయన్నది. మనుషులకు మనుషులను కొలవడానికి కొలబద్దలు కావాలి. ఒకిరకొకరు లేబుళ్లు అతికించుకోవాలి. తరతరాలుగా చెఱగని బిరుదులు, బహుమతులు, సన్మానాలు మొదలైనవాటి యునికే దీనికి నిలువెత్తు ఋజువు. కాబట్టి సినిమాల్ని కొలవడానికి కూడా కొలబద్దలు కావాలి. అలాంటి కొలబద్దే ఈ ఆస్కార్లు. ఈ కొలబద్ద వంకరది, ఇది కొలిచేది కూడా చాలా నిమిత్తమైన ఆంగ్ల సినిమాలను మాత్రమే. కానీ అమ్ముకోలుకు అమ్ముడుపోయిన ప్రపంచంలో, అందరికంటా మాః బాగా మార్కెటింగు చేసుకున్న ఆస్కార్లే భగవద్వాక్కు. వాటికి వోట్లు వేసేది అమెరికన్లు మఱియూ ఇతర పాశ్చాత్యులు మాత్రమే. అందరి వోటర్లలానే వారికి కూడా కాకరకాయి కూరలో బెల్లంలాగా, సక్కర పూసిన సత్యమే కావాలి. ఇక్కడ సత్యం పాశ్చాత్య జీవితాల వైకృతాలు. చ౨క్కెర ఎంత ఛండాలమైన జీవితం అయినా దానిలో అందం వుంటుందన్నిది. అంటే ఈ సినిమా యొక్క సందేశం ఏంటంటే అమెరికా జనాలకి, మన జీవితాలు అతి ఛండాలం, కానీ ఏం పర్వాలేదు, జీవితంలో చాలా చాల అందం వుంది. ఎంత అందం వుందంటే తట్టుకోలేనంత అందంవుంది అని. అంతులేని ఆశకల్పిస్తుంది ఈ సినిమా.

I can’t feel anything but gratitude for every single moment of my stupid little life… You have no idea what I’m talking about, I’m sure. But don’t worry… you will someday.

అంటే ఒక రకంగా మీ జీవితాలు చాలా ఛండలంగా వున్నవి అన్నదానిని మీరు ధైర్యంగా ఎదుర్కుని మార్చుకోవలసిన అవసరం లేదని చెబుతున్నట్టు. ఇక్కడ కూడా మీలో కొందరికి మనోలంజనం అనే పదం గుర్తుకురావచ్చు. అలా చెప్పడం తప్పనట్లేదు. సినిమా అంటేనే నీరసపు జనాలకు కలలను అమ్ముకోవడం. ముఠా మేస్త్రిలో అమ్మిన కలకూ హ్యపీడేస్ లో అమ్మిన కలకూ శంకరాభరణంలో అమ్మిన కలకూ వ్యత్యాసాలు వుంటాయంతే! నిజాన్ని నిర్మొహమాటంగా చెబితే సినిమాలు హిట్లవ్వవు. ౧౫ ప్రయుతాలతో తీసిన సినిమా దానికి ఇఱవై నాలుగు రెట్లు సంపాదించేలదు.

చివరి మాట

ఈ సినిమా చాలా చాలా మంచి సినిమా అని ఇప్పటికే రెండు సార్లు అన్నాను. నేను పై ఆఖరి గద్యంలోనే దీన్ని కొంత తక్కువచేసి మాట్లాడినట్లు మీకు అనిపించవచ్చు. కానీ అది ఐదు ఆస్కార్లు రావడానికి వెనుక కారణం సినిమాలోని నాణ్యతే గాదు, ప్రేక్షకుల మనోభావాల నిత్రాణ కూడా కొంత కారణం అని చెప్పడానికే. ఈ సినిమా గుఱించి ఇంకా ఎంతో వ్రాయవచ్చు. ఎన్నో వేఱే దృక్కోణాలలోఁ. అలా ఎవరైనా వ్రాసి నవతరంగంలో వేస్తే చాలా బాగుంటుంది. అలానే మీరు నవతరంగం సభ్యులు కానప్పటికీ, మంచి ఆలోచనలను మంచి తెలుగులో వ్యాయగలిగిన వారైతే తప్పకుండా వ్రాసి నవతరఙ్‌గమ్@జీమేల్.కామ్ కి పంపగలరు.

కొసమెఱుపులు

ఈ సినిమా దర్శకుడు సామ్ మెండెస్‌కి ఇది మొదటి చిత్రం. అతని భార్య నటి కేట్ విన్స్‌లెట్. ఇతను అసలు బ్రిటీషరు, బ్రిటిష్ ఆర్మీలో కూడా పనిచేసాడు! మెండెస్ అనేది అసలు పోర్తుగీసు పేరఁట! సినిమా రచయిత అలెన్ బాల్‌కు కూడా ఇది తొలి చిత్రం. దర్శకునిలా ఇతను కూడా ఎక్కవ రంగస్థలం మీద పనిచేసేవాడట. అమెరికాలోని వోల్డ్ ట్రేడ్ సెంటర్ బయట అతనికి ఎగురుతూ కనిపించిన ప్లాస్టిక్ సంచి ఈ సినిమా స్క్రిప్టుకు దారి తీసింది ! (ఈ సినిమా తీసిన ఏఁడాదికే ట్రేడ్ సెంటర్ దుర్ఘటన జరిగింది). అలా మంచు కుఱిసేముందు గాలిలో అల్లాడుతున్న సంచి చూసి ఇంత గొప్ప సినిమా వ్రాసాడన్న విషయం చాలా మందికి అబ్బురం గొల్పినా, మీరు కూడా కళాకారుడైతే మీకు అది సర్వసహజం అనిపిస్తుంది (ఎన్నిసార్లు మీరు కిటికీలోంచి దేన్నో చూసిన్నప్పుడో లేదా నడిచి వెళ్తూ ఒక్కసారి ఆగి దేన్నో చూసో ఆహాఆ అనుకోలేదు ?)

లంకెలు

• IMDB
• Wikipedia
• Youtube Trailer