ఒక సమకాలీన సమస్యను తీసుకొని, దాని పరిష్కారాన్ని యుగయుగాలుగా వేళ్ళూనుకుపోయిన ఒక విశ్వాసంలో నిలుపుతూనే, సార్వజనీనత కోల్పోకుండా ఒక కథ చెప్పటం కత్తి మీద సాములాంటిది. అవినీతి, ఉగ్రవాదం మొదలైన సమకాలీన సమస్యలతో వచ్చిన సినిమాలు ఉండనే ఉన్నాయి. వాటన్నింటిలో విభిన్నంగా నిలిచిపోయే సినిమా ఇవ్వాళ నేను చూశాననే నాకనిపిస్తుంది. ఆ సినిమా, బాలీవుడ్ తాజా విడుదల – ’కహాని’. ఇదో థ్రిల్లర్ సినిమా. మొదటి నుండి చివరి దాకా ఏం జరుగుతుందో సగటు ప్రేక్షకునికి తెలుస్తూనే(…)
“Human relationships are my forte.” అని ఉద్ఘాటించగల ప్రతిభావంతురాలైన దర్శకురాలు, సినీ వినీలాకాశంలో నేపథ్యగాయనీమణులుగా తారాస్థాయిని చేరటానికి ఇద్దరి తోబుట్టువుల మధ్య జరిగిన అప్రకటిత స్పర్థను తెరపై ఆవిష్కరిస్తే ఎలా ఉంటుంది? సాయి పరాన్జపే ’సాజ్’లా ఉంటుంది. సంగీతభరితమై మనసు లోతుల్ని చూపేదిగా సాగుతుంది. కళాకారుల్లోని మానవీయ కోణాలకు అద్దం పడుతుంది. కళ మనిషిని ఎంత ఉన్నతస్థాయికి తీసుకెళ్ళినా, మనిషి మనిషిలా మిగలడానికి మరెన్నో కావాలని గుర్తుచేస్తుంది. కథ:సినిమా మొదలయ్యే సరికి బన్సి (షబానా ఆజ్మీ)(…)
వారాంతంలో సినిమాల, సంగీతాల డివిడిల వేటలో అనూహ్యంగా హేమామాలి నటించిన ’మీరా’ చిత్ర డివిడి కనిపించింది. దృష్టిని ఆకర్షించేంత పెద్దగా ’Gulzar’s Meera’ అని రాసుంది. ముందు, ఏదో ప్రైవేట్ ఆల్బమ్ అనుకున్నాను. తీరా చూస్తే హేమామాలిని ప్రధాన పాత్రగా, వినోద్ ఖన్నా, షమ్మీ కపూర్,భరత్ భూషణ్ తదితర తారాగణంతో రూపొందించిన పూర్తి నిడివి చలనచిత్రం అని తెలియగానే మరో ఆలోచన లేకుండా కొన్నాను. ఇవ్వాళే చూసాను.చిత్రశీర్షిక తెలుపుతున్నట్టు ఇది మీరా బాయి కథ. కృష్ణుని మదిలో(…)
ముళ్ళపూడి వారి బుడుగుంగారు కథ చెప్పడానికి ఉపక్రమించే ముందే నీతి సెలవిస్తారు. ఎప్పుడోకప్పుడు చెప్పుకోవలసినదే కదా, ముందు ’నీతి’ అనేసుకుంటే అలా పడుంటుంది కదా, అని. మరే! కథ అన్నాక నీతంటూ ఉన్నాక చెప్పుకోవాలిగా. ఫలానా కథలో ఫలానా వాళ్ళ మధ్య ఫలానా సంఘటనలు జరిగినప్పుడు, ఫలనా అవుతుంది, దాన్ని బట్టి మనకు ఫలనా నీతి బోధపడుతుంది. మరి ఇలాంటి ఓ ఫలానా కథను తీసుకొని మనుషులకు, మారుతున్న పరిస్థితులకూ అన్వయిస్తే ఏమవుతుంది? అప్పుడే నీతులు బోధపడతాయి?(…)
గడపదాటుతూనే చూపుడు వేలుకి తొడిగిన కీచెయిన్ను గిరగిరా తిప్పుతూ, ఈల అందుకొని, తెరచిన గేటును అశ్రద్ధగా వదిలేసి, బైక్ ఎక్కి కూర్చొని, నుదుటిపై పడుతున్న జుట్టు అలక్ష్యంగా వెనక్కి తోస్తూ, విలాసంగా బైక్ స్టార్ట్ చేసి, దాని దడ్-దడ్-దడ్ శబ్ధంలో కూడా ఈలను ఆపకుండా దూసుకుపోతూ, దారిన ఎవరన్నా అమ్మాయి కనిపించగానే కాస్త నిదానించి, జుట్టును సవరించుకొని, ఒకసారి ముఖారవిందాన్ని బైక్ అద్దంలో చూసుకొని, నవ్వుకొని, అదే నవ్వును అమ్మాయికేసి చూస్తూ కొనసాగించి, బైక్ మీదే ఏదో(…)
గత మూడు రోజుల్లో సాయి పరాన్జపేతీసిన మూడు విభిన్న చిత్రాలు చూడ్డం తటస్థపడింది. వాటిలో, ఆవిడకు జాతీయ ఉత్తమ చిత్రం అవార్డునే కాక ఎనలేని గుర్తింపునీ సంపాదించి పెట్టిన సినిమా, ’స్పర్ష్’ ఒకటి. నసీరుద్దీన్ షా, షబానా ఆజ్మీ తారాగణం అని నేను ప్రకటించగానే మా అమ్మ “అయితే, కొంచెం ఓపికతో చూడాల్సిన సినిమా అయ్యుంటుంది.” అని అనేసారు. వికిలో చిత్ర వివరాలు చూస్తే కొంచెం భారీ సబ్జెక్ట్ ఉన్న సినిమా అని వెంటనే అర్థమయిపోయింది. ఆ(…)
రంగస్థలంపైనో, సినిమా తెరపైనో రంగులు పూసుకొని ఆడి, పాడి, నవ్వి, ఏడ్చి చిత్రవిచిత్ర పాత్రలకు ప్రాణం పోసే కళాకారుల జీవితాలను తరచి చూస్తే ఆ రంగుల వెనుకున్న వివర్ణ జీవితాలు మనల్ని ఆశ్చర్యపరుస్తాయి. జీవితం పట్ల కొన్ని మౌలిక ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతాయి. అలా ఒక నటి జీవితంలోని విభిన్న కోణాలను అత్యంత హృద్యంగా తెరకెక్కించారు, ’భూమిక-ది రోల్’ అనే సినిమాలో శ్యామ్ బెనిగల్. చిత్ర కథ: దేవదాసి వర్గానికి చెందిన ఒక గాయని మనవరాలు ఉష (స్మితా పాటిల్).(…)
బయట హోరున వాన పడుతుంటే, లోపలెక్కడో, ఆదమరుపుగా కళ్ళు మూసుకొని ఆ చప్పుడు వింటున్నట్టు, కిటికి దగ్గర నించొని ఎడతెరిపి లేకుండా కురుస్తున్న వానను రెప్పార్పకుండా చూస్తున్నట్టు, చూరు కింద నిలబడి వాన చినుకులతో ఆడకున్నట్టు, గొడుగేసుకొని సగం తడుస్తూ, సగం తడవకుండా నడుస్తున్నట్టు, రేన్ కోర్ట్ వేసుకొని వానలో తడుస్తూనే వడివడిగా నడుస్తున్నట్టు, తడవడం ఇష్టం లేక ఏ మూల ఇంత నీడ (షేడ్) దొరికినా దూరిపోయి, అకాల వానను తిట్టుకున్నట్టు, తప్పించుకునే వీల్లేక వానలో(…)
దాదాపుగా ప్రతి జీవితంలోనూ వచ్చే మలుపు ఇది. ఆ మలుపు వద్ద, వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే ఏమీ మిగల్లేదనిపిస్తుంది. ముందుకు చూడబోతే ఏమీ కనిపించదు, గాఢాంధకారం తప్పించి. అక్కడే ఆగిపోదామంటే ముళ్ళపై నుంచున్నట్టు ఉంటుంది. ఉండలేక, వెళ్ళలేక, నిలువలేక ఉన్న ఆ పరిస్థితుల్లో గుక్కెడు విషం ఇచ్చినవారు కూడా దేవతాసమానులైపోతారు. కానీ చిత్రంగా, అలా విషమిచ్చి చేతులు దులిపేసుకోక, ఒక చిన్న దివిటి వెలగించి మనకేదో కొత్త వెలుగు చూపించేవారు తయారవుతారు. మనం చూడకూడదని కళ్ళు మూసుకున్నా,(…)
మొన్నటి శుక్రవారం రాత్రి, నా మానసిక వాతావరణం భీభత్స రూపం దాల్చి, అది ఎవరి పాలిటో వాయుగుండంగా మారబోతుండగా.. “అమ్మాయ్.. ఒక సినిమా చూస్తున్నా! టైటిల్స్ భలే ఉన్నాయి” అని ఫ్రెండ్. నేను: ఓకె (= సర్లే, ఇక్కడ నేనెవరికో శుభం కార్డు వేస్తున్నా) “అంగూర్ అట.. ఇంతకు ముందు చూసావా?” నేను: నో (= వదిలెయ్య్ నన్ను. మీరూ, మీ సినిమాలు! ఇప్పుడు పేరు కూడా తెలీదంటే నన్ను వాయించేస్తారు.) “గుల్జార్ సినిమా. సంజీవ్ కుమార్(…)
“ఇరు దేశాల సరిహద్దులపై భారీగా బలగాల మొహరింపు.” “చర్చలు విఫలం. వాణిజ్యవ్యాపారాలకు తీవ్ర అంతరాయం.” “యుద్ధం ప్రకటించిన … దేశం. ఖండించిన పలునాయకులు.” ఇలాంటి వార్తా పతాక శీర్షికలు మన దైనందిక జీవితంలో తారసపడుతూనే ఉంటాయి. విని ఊరుకోవడమో, లేక వీలైనంతగా పరిస్థితులను గమనించటమో చేస్తుంటాం, మన తీరక, ఓపికలను బట్టి. ఎంత లోతుగా వీటిని విశ్లేషించినా మనకు లభించే అవగాహన పైపైనదే. When two elephants fight, it’s the grass that suffers. రాజ్యాల(…)
సాహిత్యంలో అనుబంధం ఉన్నవారికి రష్యన్ రచయిత Dostoyevsky పేరు సుపరిచితం. వీరు 1848లో రాసిన కథ “వైట్ నైట్స్”ను ఆధారంగా తీసుకొని 1957లో తీసిన ఇటాలియన్ సినిమా, “Le notti bianche” గురించిన పరిచయ వ్యాసం ఇది. ఇదో త్రికోణ ప్రేమకథ. ఒక ఆసామి తన రోజువారి పనులు ముగించుకొని రాత్రి ఇంటికి వస్తుండగా, వాగుపై నున్న వంతెన మీద నిలబడి ఓ అమ్మాయి భోరు భోరున ఏడుస్తుంటుంది. చూస్తూ చూస్తూ ఆ అమ్మణ్ణి అలా వదిలిపోవటం(…)
ముందుగా కొన్ని disclaimers ఇది గుల్జార్ సాబ్ రాసి, తీసిన సినిమా ’ఇజాజత్’ గురించి నా ఆలోచనల వ్యాసం. సమీక్ష కాదు. నాకు సినిమాలంటే అట్టే ఇష్టం ఉండవు. మా కాల్విన్గాడు అన్నట్టు, Happiness is not enough for me. I need euphoria. సమిష్టి వ్యవసాయమైన సినిమారంగంలో ఒక అత్యద్భుతమైన ఉత్పత్తి రావాలంటే ఎందరో కల్సి పనిచేయాలి. ఇంకెన్నో కల్సి రావాలి. ఇలా అరుదుగా జరుగుతుంది. అలా జరక్కపోతే సినిమా ఎక్కదు నాకు. అలా(…)
“ఎప్పటినుంచో ఉన్న ఊడలు దిగిన వటవృక్షాలు కూలిపోయి వాటి జటిల జటల్లోంచి నానావిధ శాకుంతాలు వృంతచ్చిన్న లతాంతాల్లా రాలిపోయి..” – బైరాగి మనిషి తల్చుకున్నదే తడువుగా తాననుకుంటున్న చోటుకి వెళ్ళలేకపోవడం ఓ అదృష్టం. ఎందుకంటే అలా వెళ్ళలేకపోవటం వల్ల మార్గాంతరాలు వెతుక్కున్నాడు. ముందు నడకతో. తర్వత జంతువులతో. ఆ పై ఇంధనాలతో. పేరుకే ఒంటరి ప్రయాణం. ప్రయాణం అంటూ మొదలెట్టాక మనిషి ఒక్కడే ఉండలేడు. ఏదో దేశానికి మీరొక్కరే వెళ్తున్నారు. కాని మీరెక్కే ఫ్లైట్లో ఇంకెంతో మంది(…)
మొన్నీ మధ్యనే సూర్యగ్రహణం అయ్యినప్పుడు, అందరూ ఆ అబ్బురాన్ని సంబరంలా ఆనందిస్తుంటే, “అయ్యో పాపం, సూర్యునికి గ్రహణం, మనకు వినోదం” అని అనుకుంటూ ఉన్నాను. ఈ రోజు “గ్రహణం” సినిమా చూశాక ఏదో తెలీని ఆనందం నన్ను కమ్మేస్తుంది. I’m in awe of the film.. it’s a beauty! ఈ మధ్యకాలంలో సవాలక్ష కారణాల వల్ల తెలుగు సినిమాలు చూడ్డం ఎక్కువైపోయింది. సినిమా చూసి బయటకొచ్చే ప్రతీ సారీ ఓ గమ్మత్తైన సన్నివేశాన్ని ఊహించుకుంటుంటాను(…)
రాసిన వారు: పూర్ణిమ ********************** సూర్యకిరణాలు పరచుకున్న జీవన మైదానంలో పనిలోనో / పరధ్యానంలోనో నిమగ్నమయ్యిపోయిన జీవి మీద మెల్లిగా కమ్ముకుంటున్న నీడను ఎవరన్నా గ్రహించేలోపే, అనువైన శరీర భాగాన్ని తన రెండు కాళ్ళ మధ్యన పట్టు బిగించి తన్నుకుపోయే పెద్ద గద్ద మృత్యువు. ఎప్పుడెక్కడెలా ఈ గద్ద వస్తుందో తెలీదు. ఎటు పోతుందో తెలీదు. వస్తుందని తెల్సు. పోతుందని తెల్సు. దాన్ని తప్పించుకోలేమని తెల్సీ ప్రయత్నించటం, ఓడిపోవటం, ఏడవటం – దేవుడు hire చేసుకొన్న స్క్రిప్ట్(…)