Menu

Purnima Tammireddy Archive

కథే ప్రాణంగా ’కహాని’

ఒక సమకాలీన సమస్యను తీసుకొని, దాని పరిష్కారాన్ని యుగయుగాలుగా వేళ్ళూనుకుపోయిన ఒక విశ్వాసంలో నిలుపుతూనే, సార్వజనీనత కోల్పోకుండా ఒక కథ చెప్పటం కత్తి మీద సాములాంటిది. అవినీతి, ఉగ్రవాదం మొదలైన సమకాలీన సమస్యలతో వచ్చిన సినిమాలు ఉండనే ఉన్నాయి. వాటన్నింటిలో విభిన్నంగా నిలిచిపోయే సినిమా ఇవ్వాళ నేను చూశాననే నాకనిపిస్తుంది. ఆ సినిమా, బాలీవుడ్ తాజా విడుదల – ’కహాని’. ఇదో థ్రిల్లర్ సినిమా. మొదటి నుండి చివరి దాకా ఏం జరుగుతుందో సగటు ప్రేక్షకునికి తెలుస్తూనే

Agneepath – 2012

ఒక కుర్రాడు. పసిప్రాయంలోనే తీరని అన్యాయానికి గురవుతాడు. అయినవాళ్ళను పోగొట్టుకుంటాడు. అలా పోగొట్టుకోడానికి కారణభూతమైన ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడని తెల్సుకుంటాడు. పగే ఊపిరిగా, ప్రతీకారమే జీవితాశయంగా పెరిగి పెద్దవాడవుతాడు. చెడుమార్గాలను అనుసరిస్తాడు. ఎవరన్నా ప్రశ్నిస్తే, “నేరం నాది కాదు. లోకానిది.” అంటాడు. వెతుక్కుంటూ వెళ్ళి తనకు అన్యాయం చేసిన వ్యక్తిని చీల్చిచెండాడుతాడు. ది ఎండ్. ఇదే కథాంశంతో వచ్చిన బాలీవుడ్ చిత్రాలకు కొదువ లేదనుకుంటాను. నాకున్న మిడిమిడి జ్ఞానంతోనే ఒక రెండు సినిమాల పేర్లు చటుక్కున గుర్తొస్తున్నాయి.

Sai Paranjape’s Saaz

“Human relationships are my forte.” అని ఉద్ఘాటించగల  ప్రతిభావంతురాలైన దర్శకురాలు, సినీ వినీలాకాశంలో నేపథ్యగాయనీమణులుగా తారాస్థాయిని చేరటానికి ఇద్దరి తోబుట్టువుల మధ్య జరిగిన అప్రకటిత స్పర్థను తెరపై ఆవిష్కరిస్తే ఎలా ఉంటుంది? సాయి పరాన్‍జపే ’సాజ్’లా ఉంటుంది. సంగీతభరితమై మనసు లోతుల్ని చూపేదిగా  సాగుతుంది. కళాకారుల్లోని మానవీయ కోణాలకు అద్దం పడుతుంది. కళ మనిషిని ఎంత ఉన్నతస్థాయికి తీసుకెళ్ళినా, మనిషి మనిషిలా మిగలడానికి మరెన్నో కావాలని గుర్తుచేస్తుంది. కథ:సినిమా మొదలయ్యే సరికి బన్సి (షబానా ఆజ్మీ)

గుల్జార్ విరచిత ’మీరా’!

వారాంతంలో సినిమాల, సంగీతాల డివిడిల వేటలో అనూహ్యంగా హేమామాలి నటించిన ’మీరా’ చిత్ర డివిడి కనిపించింది.  దృష్టిని ఆకర్షించేంత పెద్దగా ’Gulzar’s Meera’ అని రాసుంది. ముందు, ఏదో ప్రైవేట్ ఆల్బమ్ అనుకున్నాను. తీరా చూస్తే హేమామాలిని ప్రధాన పాత్రగా, వినోద్ ఖన్నా, షమ్మీ కపూర్,భరత్ భూషణ్ తదితర తారాగణంతో రూపొందించిన పూర్తి నిడివి చలనచిత్రం అని తెలియగానే మరో ఆలోచన లేకుండా కొన్నాను. ఇవ్వాళే చూసాను.చిత్రశీర్షిక తెలుపుతున్నట్టు ఇది మీరా బాయి కథ. కృష్ణుని మదిలో

ఈ ’కథ’ చూసారా?

ముళ్ళపూడి వారి బుడుగుంగారు కథ చెప్పడానికి ఉపక్రమించే ముందే నీతి సెలవిస్తారు. ఎప్పుడోకప్పుడు చెప్పుకోవలసినదే కదా, ముందు ’నీతి’ అనేసుకుంటే అలా పడుంటుంది కదా, అని. మరే! కథ అన్నాక నీతంటూ ఉన్నాక చెప్పుకోవాలిగా. ఫలానా కథలో ఫలానా వాళ్ళ మధ్య ఫలానా సంఘటనలు జరిగినప్పుడు, ఫలనా అవుతుంది, దాన్ని బట్టి మనకు ఫలనా నీతి బోధపడుతుంది. మరి ఇలాంటి ఓ ఫలానా కథను తీసుకొని మనుషులకు, మారుతున్న పరిస్థితులకూ అన్వయిస్తే ఏమవుతుంది? అప్పుడే నీతులు బోధపడతాయి?