Menu

’క్షణికమై శాశ్వతమైన దివ్యానుభవాల’ సమాహారం ‘ఎయిట్ అండ్ హాఫ్’

This film talks about you… About your life… About your family… About your work… About your doubts… About your dreams… You will see yourself in the leading role as though you were looking in a mirror… This is your film – Federico Fellini

వేళ్ళ సందున ఇసుక రేణువుల్లా జారిపోతున్న క్షణాలు, జీవన కణాల్లోకి క్షణికాలైన అనుభూతుల్ని జార్చి మాయమయ్యే క్షణాలు, నిమిషాలు, యుగాలు…; అంతా కలిసి-కలం..!కాలం విడిచిన గుర్తులు కొన్ని విస్మృతాలు. కొన్ని జ్ఞాపకాలు. కాని కొందరికి అవి చర్మం అంచుల్లో అంటుకొని ఆరిపోయే తడిపొడి గుర్తులు కావు. అవి వొట్టి జ్ఞాపకాలు కానే కావు. ’క్షణికమై శాశ్వతమైన దివ్యానుభవాలు.’ వాటిని దాచుకుని వాటి పూర్ణ దివ్యత్వాన్ని అనుభవించే ధీరులు కొందరు.

కవులు, కళాకారులు అన్నవి ఈ జాతి నామాంతరాలనుకుంటే, ఈ జాతికి చెందిన ఒకానొక కళాకారుడే ’ఎయిట్ అండ్ హాఫ్’ సినిమాలోని సూత్ర పాత్రధారి (ప్రొటాగనిస్ట్). అతను ఒక సినిమా దర్శకుడు. సినిమా అంటే ’తెర మీద కదలాడే బొమ్మ’ అనో, ’చక్కిలిగింతలు పెట్టే చమక్కు’ అనో ఎంత మాత్రం అనుకోలేని దర్శకుడు. తన జీవితాన్ని, ఆ జీవితాన్ని కొండ చిలువై చుట్టిన ఉద్వేగాన్ని, ఆ ఉద్వేగంలో కలగలిసిన రంగుల్నీ…సెల్యులాయిడ్ మీదకు ఎక్కించాలన్నదే ఆయన ప్రయత్నం. ఆ ప్రయత్నాన్ని అపార్ధంతోనే చూస్తుంది లౌకిక ప్రపంచం.

ఆ ప్రపంచానికి మెటఫారికల్ రిప్రజెంటేటివ్ అతని భార్య లైసా. ఆమె అతనినుంచి ’నిజాయితీ’ ని కోరుతుంది. ’నిజా’న్ని ఆశిస్తుంది. అతనిలో ’నైతికత’ ను వెదుకుతుంది. ’నీ కథలో ఔన్నత్యమేమిట’ ని అన్యాపదేశంగా వేసే ప్రశ్నలోనే ’నీ కథ నా (మా)కెందుక’న్న ఈసడింపు ఉంటుంది.

నిజమైన కళాకారుడి పట్ల జనసామాన్యానికి ఆరాధనలా అనిపించే అసూయ, ద్వేషమే తప్ప, మమేకత వంటి ప్రేమ ఉండదేమో అనిపిస్తుంటుంది. ఎందుకంటే, ఎవరి నుంచి దొంగలించామో – వారిని క్షమించడమెంత కష్టమో, ఆత్మ వంచన చేసుకునే మనలో దాగిన రహస్యాలను దొంగలించి ఎవరు బట్టబయలు చేస్తారో వారిని క్షమించడం కూడా అంత కష్టమే.

కళాకారుడికి ఈ నిర్ణయ ప్రపంచానికి ఉన్న సంబంధం పురుషుడు, స్త్రీకి ఉన్న సంబంధం వంటిది. స్త్రీ ధృష్టి నైతికమైతే గాని నిలువెత్తు ’పాపాని’కి స్వయంగా ఆమె ప్రతిరూపం. అందుకే, పురుషుడు ఆమెను అంగీకరించలేడు, కానీ విదుల్చుకోలేనంతగా ప్రేమిస్తాడు. అలానే, ప్రపంచాన్ని కూడా ఆర్టిస్టు అంగీకరించలేడు, కానీ ప్రేమిస్తాడు. దయలేని ప్రపంచంలో ఊపిరందక, ఉక్కిరి బిక్కిరి అయ్యే కళాకారుడి స్థితిని ఈ సినిమా తొలి దృశ్యమే ఆవిష్కరిస్తుంది. దయలేని స్త్రీతో అతని అనుభవాల దొంతరని, అతని ఫాంటసీలనీ సినిమా యావత్తూ ప్రతిఫలిస్తుంది.

ఒక విధంగా చెప్పాలనుకుంటే ఈ సినిమా మొత్తాన్ని రెండు విభాగాలుగా చేసుకొని చూడాలి. కల-మెలుకవ; ఊహ-అధివాస్తవం; అనైతికం-మతం; జ్ఞాపకం-మరపు; స్త్రీత్వం-చీకటి; నీడ-నిరానుభవం…ఇలా విభజించుకుని చూడాలి. పైకి ఉబికే కన్నీళ్ళని ’దుఃఖం’గా మార్చి, నొప్పిలా ఉపరితలంలో కలిగిన అనుభవాల్ని ’బాధ’గా రూపాంతరం చేసే కని శక్తిని సెల్యులాయిడ్ మీద అనుభవించగలగాలంటే, పై విభజన తప్పనిసరి అవుతుంది.

విశ్వవేదిక మీద సినిమాకు ఆత్మను ఆపాదించిపెట్టిన ఇటలియన్ మహాదర్శకుడు ఫడరికో ఫెలిన్నీ అత్మకథనాత్మక సెల్యులాయిడ్ దృశ్యకావ్యమే ఈ ’ఎయిట్ అండ్ హాఫ్’ సినిమా. అప్పటి వరకూ ఆయన తీసిన చిత్రాల సంఖ్యనే ఈ చిత్రానికి శీర్షికగా నిర్ణయించాడాయన. మార్సెల్లో మాస్ట్రోయిన్నీ, అనొ ఆమె, సాండ్రో మిలో, క్లాడియా కార్డినల్ తదితరులు నటించిన ఈ సినిమా కథ, కథనాల పరంగానే కాదు. మానవ వైఫల్య, సాఫల్యాల సాక్షిగా కూడా ఎప్పటికీ చూస్తూ ఉండవలసిన చిత్రం.

–నరేష్ నున్నా

2 Comments
  1. naresh nunna March 12, 2011 /
  2. rama sundari March 13, 2011 /