Menu

Monthly Archive:: February 2012

అమెరికా సిత్రాలు…

‘పడమటి సంధ్యా రాగం’. జంధ్యాల గారు అమెరికాలో తీసిన ఈ చిత్రాన్ని, అది అందించిన హాస్యాన్ని ఎవరైనా మర్చిపోగాలరా? ఈ సినిమా ప్రత్యేకత ఏంటంటే సినిమా మొత్తం అమెరికాలోనే తీయడం. ఒక వైపు జంధ్యాల గారి చల్లని హాస్యం, ఇంకో వైపు చక్కని అమెరికా అందాలు వెరసి తెలుగు వారికి ఒక చక్కని చిత్రాన్ని అందించాయి. ఆ తర్వాత పాతికేళ్ళు ‘మై హార్ట్ ఈజ్ బీటింగ్’ వరకు మొత్తం అమెరికాలోనే సినిమాలు తీసేటట్టు పెద్దగా ప్రయత్నాలు జరిగినట్టు

“శాటిలైట్ రైట్స్” అను విచిత్రజాలం

ఇప్పుడు తెలుగు సినిమా బతకడానికి కారణం ఏది అంటే మంచి హీరోలు, మంచి కధలు, మనది చాలా పెద్ద మార్కెట్ లాంటి సమాధానాలు రావొచ్చు కానీ, నిజానికి మన తెలుగు సినిమా బతుకుతున్నది ‘శాటిలైట్ రైట్స్’ మీద. అవును, నిజమే!   ఒకప్పుడు ఒక సినిమా తీసేటప్పుడు బడ్జెట్ ఎంత, హీరోకి మార్కెట్ ఎంత, చివరికి మిగిలేదంత అని లెక్కలు వేసుకుని సినిమాలు తీసేవారు నిర్మాతలు. కానీ ఇపుడు పద్ధతి మారింది. పెద్ద హీరోలకి మించితే చిన్న

చిన చేపను పెద చేప.. అను “గంగపుత్రులు” కథ

“చిన చేపను పెద చేప..పెద చేపను పెను చేపా.. చిన మాయను పెద మాయ..పెద మాయను పెను మాయా..అది స్వాహా ఇది స్వాహా…” – అన్న మాయాబజార్ దృశ్యం గుర్తొస్తోంది నాకు “గంగపుత్రులు” చూసాక. “సొంతఊరు” చిత్రం చూసాక, స్క్రీన్ప్లే విషయం ఎలా ఉన్నా కూడా, ఆ దర్శకుడు అలాంటి కథాంశంతో సినిమా తీసినందుకు కలిగిన గౌరవం కొద్దీ “గంగపుత్రులు” కూడా చూసాను. అంతకుముందే ఈ సినిమా గురించి కూడా ఒక “తప్పక చూడు” రికమెండేషన్ రావడం

ఒక రచయిత కృషి “ఋషి”

ప్రసాద్ ప్రొడక్షన్స్ చాలా సంవత్సరాల తర్వాత మళ్ళీ నిర్మాణరంగంలోని అడుగుపెట్టాలనుకుంటే ఖచ్చితంగా అచితూచి అడుగేస్తారనడంలో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. దానితోపాటూ అలాంటి నిర్మాణ సంస్థని ప్రేరేపించి, మళ్ళీ ఒక సినిమా తియ్యాలనే కోరిక కలిగేలా చేసిన కథకుడూ దర్శకుడూ రాజ్ మాదిరాజు ప్రతిభని కూడా అంచనా వెయ్యొచ్చు. ఈ నమ్మకం, అంచనాతోపాటూ, “మెడిసన్ ఒక తపస్సు. డాక్టర్ ఒక ఋషి” అంటూ ప్రోమోలు కలిగించిన ఆసక్తితో థియేటర్ కి వెళితే వేటినీ నిరాశపరచని చిత్రం ‘ఋషి’.  

రుద్రుడి “సొంతఊరు” కథ

ఎల్బీ శ్రీరాం చాలా బాగా చేసాడు అని ఒకరిద్దరు పదే పదే చెప్పగా విన్నాక, ఈ సినిమా ఎట్టకేలకు చూసేసాను. నాకనిపించింది టూకీగా చెప్పాలంటే: ఈ సినిమాని కమర్షియలైజ్ చేయాలా? లేకుంటే అలాగ “ఆర్టు” సినిమాలాగా ఉంచేయాలా అన్న అయోమయంలో ఈ సినిమా తీసిన వాళ్ళు అలాగ కొట్టుమిట్టాడుకుంటూ, చివరికి దీన్ని ఇలా ఒక కిచిడీ లా చేసారేమో అనిపించింది. డైలాగులు, ఎల్బీ శ్రీరాం నటన మాత్రం అద్భుతం. ఇక వివరాల్లోకి వెళితే: కథా విశేషాలు ఏమిటంటే: