ఎడారి వర్షం: దోషం నాది కాదు, మూలానిది!

Poster5 copy

ఏం చెప్పదల్చుకున్నాడో రచయిత ముందే నిక్కచ్చిగా నిర్ణయించేసుకోవడం వల్ల పుట్టే అసంబద్ధమైన కథల కోవకి చెందినది దేవరకొండ బాల గంగాధర తిలక్‌ ‘ఊరిచివర ఇల్లు’. పరాయి జీవితమైనా దాన్నొక సహానుభవంగా కాకుండా స్వకపోల కల్పితంగా ‘సృజిస్తే’ కొన్ని అష్టావక్ర కథలు పుట్టుకొస్తాయి. తన ఆధునిక కవిత్వానికి ఆపాదించుకున్నట్లే, కథలకు కూడా ప్రబోధించే తత్త్వాన్ని ఎక్కించాలని ‘బాధ్యత’తో భావించినందువల్లనేనేమో తిలక్‌ కథలు చాలావరకూ పైకోవకి చెందుతాయి.

ఇక ‘ఊరి చివర ఇల్లు’ విషయానికొస్తే, ఈ కథకి Third person నేరేటర్‌- all pervading, all knowing కథకుడే.

”ఊరికింత దూరంగా ఈ ఇల్లెందుకు ఉందో ఎవరికీ తెలియదు”- అని చెప్తాడు కథకుడు కథారంభంలో.

రమ అనే ఓ యువతి, ఆమెని, ఆమె శరీరాన్ని నమ్ముకొని బతుకుతున్న ముసలి అవ్వ ఉంటారా ఇంట్లో. ఆ ఇల్లెందుకు అలా ఏకాంతంగా, పోని ఒంటరిగా ఉందో ఎవరికీ తెలియకపోతే ‘బేరాలు’ ఉండవేమోనని అవ్వ తరఫున బెంగటిల్లుదామంటే, అవ్వే అంటుంది-”….వచ్చిన ప్రతివాణ్ణి వెళ్ళగొడతావు. ఎవళ్ళో రాజకుమారులు కాని నీకు నచ్చనే నచ్చరు.”

కాబట్టి, ఊరికి చివర మైళ్ల పొడవున విస్తరించి ఉన్న పొలాల మధ్య ఆ ఒంటరి ఇల్లు ఎందుకు ఉందో మెజారిటీకి తెలియకపోయినా, ‘తెలియాల్సిన’ వాళ్ళకి తెలిసే ఉంటుందని అర్థమవుతుంది. అయితే, వచ్చిన విటులందర్నీ ఆమె అంగీకరించదు(ట) తన ఇష్టాయిష్టాల కనుగుణంగా ఎంచుకునే సావకాశం ఉందన్నమాట. తీయని మాటలతో ఆమెని మభ్యపెట్టి, అనాథాశ్రమం నుంచి లేపుకెళ్ళిన పెద్దమనిషి అర్థాంతరంగా తనని విడిచిపెట్టి వెళ్ళిపోతే, దిక్కులేని తనని అవ్వ చేరదీసి వృత్తిలోకి దించింది. రాకుమారుల వంటి వారిని మాత్రమే అరుదుగా ఎంచుకునే రమ, ఒకానొక యువరాజు వల్ల గర్భవతై, గర్భస్రావానికి ఇష్టపడకుండా ఒక పిల్లాడ్ని ప్రసవించి, ఆ పసిగుడ్డు మూడు నెలలు నిండకుండానే చనిపోవడంతో పుట్టెడుదుఖంతో ఉన్నప్పుడు మొదలవుతుంది కథ. తిలక్‌ మాటల్లో చెప్పాలంటే ‘పెద్ద సహారా ఎడార’ంత ఒంటరితనాన్ని లోలోపల భరిస్తూ ఉంటుందామె.

కుండపోత వర్షంలో ప్రమాదకరమైన దారిలో వెళ్తున్న అపరిచితుడ్ని కేవలం మానవతాదృష్టితోనే లోనికి పిలుస్తుంది. కానీ, అతను తన చిన్ననాటి నేస్తంలా అన్పిస్తే అలజడికి గురవుతుంది. సందర్భాలు కుదిర్చిన చనువు వల్ల తన బాల్యం, అనాథ జీవితం, విఫల ప్రేమవృత్తాంతం…ఇవన్నీ చెబుతుంది అతనికి. సమాజం అంగీకరించి, ఆమోదముద్రలు వేసే ‘స్థిరత్వం’ లేనివాడు కావడం వల్ల, మిలటరీలో మానేసి మరో ఉద్యోగం చేస్తున్నా, దిశా, గమ్యం లేకుండా తిరిగే నైజం ఉన్న జగన్నాథం ఆమె పట్ల ఆకర్షితుడౌతాడు. ఆమె ప్రేమకథ, చిన్ననాటి జాలికథ విని పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకోవడమే కాదు, ఆమెకి వాగ్దానం చేస్తాడు. జగన్నాథం అన్నంతపని చేస్తే తాను నిరాధారమవుతానన్న భయంతో అవ్వ అతని మనసు విరిచేస్తుంది. రమ మాటలన్నీ బూటకాలని నమ్మి జగన్నాథం కోపంతో డబ్బున్న పర్సు విసిరేసి వెళ్లిపోతాడు. అవ్వ చేసిన ద్రోహం అర్థమై, రమ పర్సు ఇవ్వడానికి రైల్వేస్టేషన్‌కి పరుగులు తీస్తుంది. వేగం అందుకున్న రైలు కిటికీలోంచి జగన్నాథం పర్సు విసిరేస్తుంది. చీర మడత కాలికి తట్టుకొని బొక్కబోర్లా పడిపోతుంది. డబ్బు చెక్కుచెదరకుండా ఉంటుంది గానీ జగన్నాథం ఫోటోమాత్రం ఉండదు అందులో. వేగం అందుకున్న రైలులోంచి ఆమె దుస్థితి చూసిన జగన్నాథం ముఖం బాధలో నల్లబడుతుంది.

కథాగమనంలో పాత్రల ఉద్దేశాలకి, తదనుగుణంగా ఉన్న సంభాషణలకి ఏ మేరకు పొంతన ఉందో చూద్దాం:

అవ్వ ఉద్దేశం ప్రకారం జగన్నాథానికి రమ మీద అసహ్యం కలగాలి. ‘పెళ్ళి చేసుకోవాలన్న’ నిర్ణయాన్ని మానుకోవాలి.
”నువ్వు నమ్మేశావా బాబూ, అదంతా నటన. ఎప్పుడూ ప్రతివాళ్ళ దగ్గరా యిలాగే కల్పించి చెప్పుతుంది. వాళ్ళు జాలేసి యింకో వంద ఎక్కువిచ్చేవారు. నీ కనుభవం తక్కువ. లేత మనిషివి. ఇట్టే నమ్మేశావ్‌” అంది ముసలిది అతన్ని కనిపెడుతూ.
అంటే రమ నటనని నిజమని నమ్మిన జగన్నాథం పెళ్లి చేసుకుంటానన్నాడు. రమ నటనని నమ్మనివాళ్ళు జాలిపడి మరో వంద రూపాయలు ఎక్కువ ఇస్తారు. రమ చేసేమోసం అర్థమైతే, ఆమెకి ఒక వందరూపాయలే లాభం. ఆమె మోసం అర్థం కాకపోతే మరింత లాభం- ఆమెకి పెళ్ళవడం.

జగన్నాథం- మోసపోయే బాపతో కాదో తెలియదు. ఈలోపే ‘డబ్బు మాట నువ్వడుగు నాకు సిగ్గేస్తుంది’ అని మరీమరీ అవ్వకెలా చెబుతుంది? ‘ఆఖరికి బజానా అయినా కొంత తీసుకో అవ్వా’ అని పోరిన మనిషి, లోపలికి వెళ్లి ఈ కల్పిత కథని మహా నటనాభినయంతో చెప్తుందా? ‘ఇలాంటి తప్పుడు వేషాలెయ్యొద్దని ఎన్నోసార్లు చెప్పా’నంటుంది అవ్వ. మోసాలు చెయ్యకని హెచ్చరించానని జగన్నాథంతో అంటుంది. మోసం చేయాలని ప్రయత్నించినా, ఎవరో జగన్నాథంలా అనుభవం తక్కువైన, లేత మనుషులు మోసపోతారు గానీ, మిగతా వారి విషయంలో ఆ గొడవ లేదు. ఒకవేళ జగన్నాథం లాంటి వాళ్ళు మోసపోక మునుపే, బజానా తీసుకోమని చెప్పి రమ స్వయంగా తన మోసాన్ని తానే రసాభాస చేస్తుంది కదా. ఇక ముసలి అవ్వకి సమస్యేముంది!

ఇంత అసంబద్ధంగా అవ్వ చెప్పిన చాడీలు విన్న జగన్నాథం అచ్చంఅవ్వ ఊహించినట్టే డబ్బు విసిరేసి, రమని లేపకుండా వెళ్లిపోయాడు కాబట్టి సరిపోయింది గానీ, లేకుంటే రమని లేపి, ఇంత మాయమాటలు చెప్తావా అని నిలదీసినట్టయితే అవ్వ పథకం పారేదేనా? రమ అతని ఫోటోని మరో జ్ఞాపకంగా ఉంచుకోవాలంటే కథకుడు, అవ్వ కూడబలుక్కుని జగన్నాథాన్ని అడ్డగోలుగా నడిపించాలి. పరిగెత్తించాలి కాబోలు. రమని అపార్థం చేసుకున్న బాధతో జగన్నాథం ముఖం నల్లగా మారిపోయింది చివర్లో. రైలు చాలాదూరం కదిలిపోయింది కాబట్టి దిగలేకపోయాడు. పక్క స్టేషన్‌లో దిగి వెనక్కి వస్తే, ‘ఊరి చివర ఇల్లు’ కథ యావత్తూ బొక్కబోర్లా పడిపోతుందని కథకుడికి తెలుసో లేదో. కాబట్టి, రక్తమాంసాలు లేని ఇటువంటి చెత్తకథని- పాత్రలు, లొకేషన్‌, బడ్జెట్‌ వంటి పరిమితులకు లోబడి అయినా- ఎంచుకోవడం ‘తెలుగు ఇండిపెండెంట్‌ సినిమా’ చేసిన తొలితప్పు. కథలో ఏవైతే పొసగని అంశాలున్నాయో, దాని ఆధారంగా తీసిన సినిమాకి కూడా అవే అంటుకుంటాయి అనివార్యంగా.

కథకుడు, కవి కూడా అయిన తిలక్‌ కొన్ని వర్ణనలు, మరికొన్ని వివరాల ద్వారా మట్టిముద్దని పిసికి పిసికి బొమ్మని చేసే ప్రయత్నం చేశారు. పదాల ద్వారా ఎస్టాబ్లిష్‌ అయ్యే వాటిని, దృశ్యాల సాయంతో నిలబెట్టాల్సిన పెద్ద బాధ్యత (లఘు) చిత్ర దర్శకుడిది. ‘కత్తి’మీద సాము వంటి బాధ్యతది.

బడ్జెట్‌ పరిమితుల వల్ల కావొచ్చు, 30 నిమిషాల ఈ లఘు చిత్రం మాటల ఊతకర్ర మీద నిలబడిందే తప్ప, ఎస్టాబ్లిషింగ్‌ దృశ్యాల దన్ను లేదు. దాంతో సంభాషణలకి కృతకత్వం అంటింది. అందంగా అన్పించిన కొన్ని షాట్ల చిత్రీకరణ వల్ల దర్శకుడు కత్తి మహేష్‌ కుమార్‌ నుంచి ఓ promise దక్కుతుందంతే.

skype,gtalk ద్వారానో మరే ఇతర కమ్యూనికేటివ్‌ వ్యవస్థలతో కనెక్ట్‌ అయి ఉండే ఈ తరానికి తోకలేనిపిట్ట (ఉత్తరం) మాత్రమే ఉభయకుశలోపరి సందేశాలు చేరవేసే కాలం నాటి సాధకబాధకాలు అర్థంకావు. కాబట్టి కథాకాలాన్ని, అన్యాపదేశంగానైనా నిర్థారించకపోతే, గాఢమైన వియోగ సన్నివేశాన్ని కూడా ప్రేక్షకుడు సీరియస్‌గా పట్టించుకోడు.

ఇంతకీ ఈ లఘు చిత్రానికి ‘ఎడారి వర్షం’ అని పేరెందుకు పెట్టారో మాత్రం అర్థంకాలేదు. రమ, జగన్నాథం, చివరికి అవ్వలో కూడా ఒంటరితనం సహారా ఎడారిలా వ్యాపించి ఉందని అంటారు కథకుడు తిలక్‌, ‘ఊరి చివర ఇల్లు’లో. మరి ఏ ఎడారి ఒంటరితనానికి సాంత్వనలా కురిసిన వర్షమిది?

      -నరేష్‌ నున్నా

18 Comments

18 Comments

  1. కొత్తపాళీ

    January 25, 2012 at 11:55 pm

    Interesting review. Very happy to see a literary perspective based analysis on this film.

  2. M S B P N V Rama Sundari

    January 26, 2012 at 7:34 pm

    ‘ఊరి చివరి ఇల్లు’ కథలో విషయం పూర్తి కల్పితం కాదనిపిస్తుంది. తిలక్ కథా కాలంలో ఇలాంటి సినిమాలు ఉన్నాయి. కథలూ ఉన్నాయి. రాయడం కోసమే రాసిన కథలు ఇవి. అలాంటి పాత్రలు ఉండే ఉంటాయనిపిస్తుంది. సినీ నటి కాంచన నిజ జీవితంలో తండ్రే ఆమెకు సినీ పాత్రల గురించి పెళ్లి కాకుండా చేశాడని విన్నాను. ఆకర్షణ ఇరు పక్షాలూ ఉన్నా అమాయకత్వం, మోసపోవడం ఎక్కువగా స్త్రీ పాత్రలలోనే కనిపించేది. స్త్రీని ఆదర్శంగా చూపించడానికి కొన్ని ఆశ్రమాలు వెలిసేవి. అవ్వ, రమ పాత్రల వంటివి కూడా కనిపించేవి. ఎక్కువగా మోసం చేసేవాళ్లు పురుషులే అయ్యేవారు. స్త్రీ పాత్రలు సమాజంలో పరువు కోసం ఏ నుయ్యో, గొయ్యో చూసుకోవడంతో ముగిసిపోయేవి. సమాజాన్ని ఆనాటి సాహితీ, చలన చిత్ర రంగాలు ఉన్న వాస్తవికతని యథాతథంగా చూపిస్తూ ఉండేవారు. కొన్ని సార్లు సందేశం ఇచ్చేవారు.

    లఘు చిత్రం పేరు ‘ఎడారి వర్షం’ గా పెట్టడానికి తిలక్ ఎడారి గురించి చెప్పిన ఈ మాటలు కారణం అయి ఉంటాయి…’ఎన్ని సుఖాలూ, సదుపాయాలూ ఉన్నప్పటికీ మనస్సులోని ఒంటరితనం ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో అతనికి తెలియవచ్చింది. అది పెద్ద సహారా యెడారిలా వ్యాపించి ఉంటుంది. అక్కడ నీళ్లు దొరకవు. అడుగుజాడలు కనబడవు. బ్రతుకు వాసన ఉండదు. అక్కడ మండే కాలే యిసుక మాత్రం అనంతంగా పరుచుకునివుంటుంది. ఎవరూ ఆ ఎడారిలో ఉండలేరు. బ్రతుకలేరు. తనలో, రమలో, ఆఖరికి అవ్వలో కూడా ఎడారి. ఆ యిసుకలో కాళ్లు మాడుతూ బ్రతుకునీడ్చుకుంటూ, నాలిక పిడచకట్టుకుపోతుంటే, ఒయాసిస్సుల కోసం కొన వూపిరితో కూడా వెతుక్కుంటూ ఉంటారు.’

    కథలో వర్షంలో తడుస్తున్న జగన్నాథాన్ని అక్కడి వాతావరణ పరిస్థితులు తెలియజెప్పి, తన యింటిలో ఆశ్రయమివ్వడంలో సహజమైన యాదృచ్ఛికతే ఉంది. కథా గమనంలో రమ బాల్యకాలంలో పరిస్థితులు బాగోలేక పోవడం, విజయుడి పరిచయం, ఆకర్షణ, అతడు మిలిటరీకి వెళ్లి, తిరిగి వస్తానన్న వాడు రాకపోవడం, అనాథాశ్రమంలో రమ పెరగడం…జగన్నాథంతో తన కథంతా చెప్పడం, అతడికి ఆ విషయాలన్నీ అర్థం కావలసిన స్థాయిలోనే అర్థం కావడం…పెళ్లి నిర్ణయం తీసుకోవడం జరుగుతుంది. ఇదంతా యాదృచ్ఛికంగానే జరుగుతుంది.

    ఇందులో మానసిక అనుభూతులకు విలువనిచ్చే రమ పాత్ర బలమైనది. ఆమె ముందు జగన్నాథం తేలిపోయాడు. పురుష పాత్ర దేశం తిరిగి వచ్చిన పాత్ర. జిప్సీ రకం. భౌతికంగా ఎన్ని దూరాలు తిరిగాడో, మానసికంగానూ అంతే చాంచల్యం కనిపిస్తుంది. వర్షంలో అనుకోకుండా వచ్చిన ఆశ్రయానికి ఉబ్బి తబ్బిబ్బు కావడం, రమ మాటలను బట్టి అండర్ లైనింగ్ గా ఉన్న విషయాన్ని సరిగ్గా గ్రహించలేకపోవడం, ఆమె ఇప్పటి వరకూ ఎలాంటి పరిస్థితిలో ఉంటుందో ఊహించలేక పోవడం సరి కాదనిపిస్తుంది. ఆమె మాటలకి కరిగి పోయి, ఆ క్షణాల్లోనే ఆమెతో జీవితం పంచుకోవాలనుకోవడం (ఈ పాయింట్ లో మాత్రం అతడు తన నిజమైన అంతరాత్మ పిలుపు విన్నాడు) జరుగుతుంది.

    రమతో ప్రసంగం, మధ్య మధ్య ఆమె జాలి చూపులు, అమాయకత్వం గురించిన వర్ణన…ఇవన్నీ ఆమెతో జీవితం పంచుకోవాలనే దాకా అతడిని నడిపిస్తాయి. కానీ, పరాధీనంగా బ్రతికే బలహీనమైన అవ్వ నిర్జీవమైన మాటలకు విలువనివ్వడం, ఫలితంగా రైల్వే స్టేషన్ వెళ్లి పోవడం, రమ మీద ఏదో మోసం చేసిందన్న కసి పెంచుకోవడం, చివరికామె పర్సు విసిరేసినప్పుడు ఫోటో లేదు కాబట్టి తనంటే ఆమెకి నిజమైన ఆరాధన ఉన్నదని అనుకున్నందుకు గుర్తుగా అతడి ముఖం నల్లగా మాడిపోవడం గురించి కథకుడు చెప్తాడు. బహుశా అది అతని పశ్చాత్తాపం. మొత్తంగా ఎదురుగా కనిపించిందీ, వినిపించినదానికే జగన్నాథం విలువనిస్తున్నట్టుగా ఉన్నాడు. ఆమె గతం గురించి ఆలోచించి, ఏది ఏమైనా సరే, ఆమె తోడిదే జీవితంగా గడపాలనే నిర్ణయానికి రాలేడు. ధీరోదాత్తంగా ఆలోచించడు. ఆ పాత్ర బలహీనం.

    ‘ఊరి చివరి ఇల్లు’ కథకి పర్యవసానం… ప్రక్క స్టేషన్లో దిగి రమ దగ్గరికి రావడమే అవుతుంది.
    బహుశా అందుకే ‘ఎడారి వర్షం’ పేరు పెట్టి ఉండవచ్చు లఘు చిత్రానికి.

    ఎడారి గురించి పైన చెప్పిన మాటలు ఆలోచించగలిగిన మనసుకి, అవ్వ చెప్పినా, మరెవ్వరు చెప్పినా, రమ గురించి సరిగ్గానే అర్థం కావాలి. అలా కాలేదంటే… వాస్తవాన్ని ఎంత అందుకోగలిగిన మనసైనా, పై పై వ్యాఖ్యలకి తుళ్లి పడి, గాంభీర్యతని మర్చిపోయి, తేలిగ్గా ప్రవర్తించడమే జరుగుతుంది జగన్నాథంలా. రమకి జగన్నాథం తగిన వాడిగా అనిపించడు. ఒకవేళ రమ ఎడారి జీవితంలో జగన్నాథం వర్షంగానే వచ్చినా, అది ఎంతకి అంతే. ఎడారి లాంటి జీవితంలో అది చాలీ చాలని వర్షమే. సంకుచితమైన ఆలోచనలతోనే ఆ జీవితం వెళ్లమారుతుంది. ఒక సన్నివేశంలో కాకపోతే, మరోదాన్లో…

    మొత్తంగా కథే బలహీనం శ్రీ నరేష్ అన్నట్లు. నిజమే, కథకుడు తిలక్ అంతా తానే అయి నడిపించారు. అలాగే కథాంశం కూడా తడికల ఇల్లులా చాలా బలహీనం.
    ఇక కత్తి మహేష్ గారి లఘు చిత్రం చూడలేదు కాబట్టి దాని బాగోగులు చెప్పలేను!

    • Krishnapriya

      January 27, 2012 at 6:28 pm

      అన్నట్టు మీ విశ్లేషణ కూడా చాలా నచ్చింది. చాలా బాగా రాశారు.

    • Nandy

      January 31, 2012 at 2:56 pm

      Madam, mi review critical analysis on the story ” Voori chivara illu” is good !
      There will be lot of weaknesses and strengths in any story !
      I agree with you..there are ceratin parts which are so weak ! which can be seen as silences
      Did you find any strengths in the story?
      There will be weaknesses in the characters itself !..The story itself can be so weak

      I condemn the Naresh wods stating ” the story is sheer waste “…

      Kindly please watch the film ! Before watching the film i request not to critic even a single line ! Not to visualize and think what the writer – director might have thought of

      The silences and weaknesses of the character will make /intrigue the readers to immerse themselves , to debate themselves or with others ….why the characters should behave like that…questions the story centrality theme ….

      Tilak gaari katha , Thadikala illula balahinanga unda vachu…adhi koolipovachu ….malli aa kooli poyina intini ….katha chavina readers ee vaala vaala padhathi lo aa intini thama daina padathi lo nirmichataaniki krushi chestharu ani nenu anukuntuanu

      I believe the weaknesses and silences of “Voori chivari illu” are the great strengths of the story itself .

      Mahesh has chosen the wonderful story line for the film ! And they made a great attempt !

  3. Krishnapriya

    January 27, 2012 at 6:24 pm

    మీ సమీక్ష బాగుంది. మూల కథ ని విశ్లేషించిన తీరు నచ్చింది. నిజమే! కేవలం అవ్వ చెప్పిన మాటల వల్ల కనీసం నిజానిజాలు తెలుసుకోకుండా, ఒక్క పూట లభించిన ఆతిథ్యానికి డబ్బు పడేస్తే సరిపోతుందని జగన్నాథం భావించటం .. చాలా సినెమాటిక్ గా ఉండి కథ చాలా నిరాశ పరిచింది. లేదా, నాకు అర్థం కాని అంశం ఏదో ఉందేమో ఈ కథ లో.. తెలియదు.

    ఒక విషయం లో మాత్రం మీ సమీక్ష నిరాశపరిచింది. మూలకథ సమీక్ష కే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇచ్చారు. మూల కథ లో లోపాలు ఈ సినిమా కి కూడా అంటుకున్నాయి పరిమిత బడ్జెట్ తో, TIC సభ్యుల సంఘటిత కృషి తో, నాలుగు రోజుల్లో షూటింగ్ పూర్తి చేసుకున్న ఈ లఘు చిత్రం లో మరి నటుల, ఇతర కళాకారుల, సాంకేతిక నిపుణుల మాటేంటి? అది కూడా విశ్లేషిస్తే బాగుండేదని నా అభిప్రాయం.

  4. Sowmya

    January 27, 2012 at 9:11 pm

    కృష్ణ ప్రియ గారు అన్నట్లు: ఈ సమీక్ష తిలక్ కథ కు చేసినట్లు ఉంది కానీ, ఈ లఘు చిత్రానికి చేసినట్లు లేదు. అసలు ఆ కథని తెరపై ఎలా చూపారు? నటీనటులు ఎలా చేసారు? ఇలాంటి అంశాలు కూడా ప్రస్తావించి ఉంటె బాగుండేది.

    • MSBPNV rama sundari

      January 28, 2012 at 2:03 pm

      సౌమ్యా, కృష్ణ ప్రియా,
      మరి నేను లఘు చిత్రం చూడలేదు కదా. ఆ మాట కూడా ప్రస్తావించాను సమీక్షలో.
      కాకపోతే, కథ ఎంతగా నచ్చితే తీశారో..వాళ్లెంత passionate కాకపోతే తిలక్ పట్ల…! కాబట్టి, కథ ఎలా ఉన్నా, మహేష్ బృందం చేసిన ప్రయత్నం అభినందనీయం.
      The road not taken లో రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్ అన్నట్టు…
      Two roads diverged in a wood, and I—
      I took the one less traveled by,
      And that has made all the difference

      లఘు చిత్రాల నిర్మాణంలో వీళ్లు తొక్కుకుంటూ వెళ్లిన ఈ ముళ్ల దారి రేపు మరొకరికి సుఖంగా ప్రయాణం చేయగలిగే త్రోవను ఏర్పరచవచ్చు. ఏమైనా , చిత్రం చూశాక అనిపించింది రాస్తా. సరేనా!

      • Sowmya

        January 28, 2012 at 6:06 pm

        రమాసుందరి గారికి: నేను అన్నది నరేష్ నున్న గారి వ్యాసం గురించండీ…మీ వ్యాఖ్య గురించి కాదు.

      • Krishnapriya

        January 28, 2012 at 9:21 pm

        రమా సుందరి గారు,

        నేను కూడా నరేశ్ గారి రివ్యూ గురించే అన్నాను. మీ ఇద్దరి కథా విశ్లేషణ చాలా బాగుంది.

  5. Jack Nicolson

    January 28, 2012 at 4:04 am

    Where is the video in this Video article!?

  6. MSBPNV rama sundari

    January 28, 2012 at 4:47 pm

    సూర్యప్రకాశ్ గారూ,
    ఫోకస్ కథ మీద పెట్టి మాట్లాడితే బాగుంటుంది కదా, నరేష్ గారు, తిలక్ రాసిన ఒకానొక కథ గురించీ, మహేష్ గారు, వారి బృందం సాహసం చేసి తీసిన ఒకానొక చిత్రం గురించీ మాట్లాడుతూ, అందులోని సందర్భం…లేదా అసందర్భం ..వీటి గురించి గదా, మాట్లాడారు…!
    నర్మగర్భంగా వ్యక్తిగత విమర్శలు చేసుకోవడానికి… మనమెవ్వరం పరస్పర శత్రువులం కాదుగా…
    వీలైతే ఒక మంచి ఆలోచన పంచుకునే వాళ్లం….
    విమర్శని విభేదించవచ్చు గానీ విమర్శ వ్యక్తిగతం అయిపోతే …
    …ఎక్కడో విశాలమైన ఆకాశంలో నిర్భయంగా సంచరిస్తున్న పక్షికి బాణం తగిలినట్టు ఉంటుంది…
    మనసులో అనిపించింది నిస్సంకోచంగా మాట్లాడడానికి సాహసించేవారు అరుదై పోతారు.
    నాకు మిమ్మల్ని నొప్పించే ఉద్దేశ్యం లేదు… నాకు అనిపించింది చెప్పాను….మీకు తెలుస్తోంది గదా !

    • సూర్య ప్రకాష్

      January 31, 2012 at 11:28 am

      మీరు నేను రాసిన కామెంట్ మరొక సారి చదవండి…నేను ఫోకస్ ని తిలక్ గారు రాసిన కథ మీద మాత్రమే పెట్టాను…అలాగే నరేష్ గారు నాకు అస్సలు పరిచయమే లేదు..అలాంటప్పుడు ఆయన నాకు మిత్రూడూ కాదు..శతృవు అంతకన్నా కాదు.(.మనం రాసినదాన్ని విభేదించేవాళ్లంతా శతృవులు అనుకోకపోతే..)ఇంకో విషయం ఆయన మహేష్ గారి …ఎడారి వర్షం గురించి పెద్దగా పట్టించుకున్నట్లు లేదు…తిలక్ గారి అభిమానిగా నేను భాధపడటం సర్వ సాధారణం అనుకుంటున్నాను…

  7. సుజాత

    January 28, 2012 at 6:54 pm

    ఇది తిలక్ కథ మీద విశ్లేషణ…rather than on the movie! 🙂 అసలు ఇందులో సినిమా ప్రసక్తి ఏదీ?

    ఈ కథను కేవలం రేడియో నాటకంలాగా సంభాషణల మీద బేస్ అయి నిలబెట్టాల్సిన పరిస్థ్తి దర్శకుడిది. సమయాభావం వల్ల. అందుకే పిల్లాడు పోయిన పరిస్థితిని రెండు డైలాగుల్లో ప్రేక్షకుడికి చెప్పేస్తాడు. అసలు నాకైతే ఆ పిల్లాడు పోయిన ప్రసక్తి తీసేసి మరో రకంగా మొదలెట్టి ఉంటే బాగుండేదనిపించింది. ఆ మూడ్ లోంచి రమ తొందరగా బయట పడుతుంది కానీ ప్రేక్షకుడు అక్కడే ఆగిపోయి ఆలోచిస్తూ ఉండిపోతాడు. వెంటనే రంభ లాగా తయారవడంతో మొదలయ్యే రమ రొమాంటిక్ మూడ్ ని అందుకోవడానికి కాస్త ఫాస్టు గా పరిగెట్టాల్సి వచ్చింది.

    మాటల ఊతకర్ర మీద నిలబడిందే తప్ప, ఎస్టాబ్లిషింగ్‌ దృశ్యాల దన్ను లేదు. దాంతో సంభాషణలకి కృతకత్వం అంటింది._________ఇది మాత్రం 100 శాతం నిజం! అదీ కాక అవ్వ పాత్రధారిణి డైలాగుల్ని శాయ శక్తులా అప్పజెప్పేసింది.

    రొమాంటిక్ మూడ్ లో కూడా రమ మాటి మాటికీ కళ్ళ నీళ్ళు నింపుకోడం, కిటికీ దగ్గర నిలబడి దుఃఖించడం అతకలేదు.

    గొప్ప అసంబద్ధత,సంఘర్షణ, అస్పష్టత ఉన్న కథను 27 నిమిషాల్లో తీయడానికి సాహసించిన బృందానికి మాత్రం ఈ విషయంలో అభినందనలు తెల్పాల్సిందే!

    ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చిన అంశాలు రెండు. సినిమాటోగ్రఫీ!హీరోయిన్ నటన! ఈ అమ్మాయి డార్ స్కిన్ కలది కాబట్టి ఎక్కువ ఫొటో జెనిక్ గా, అదీ లాంతరు వెలుగులో రాత్రి దృశ్యాల్లో…కనిపిస్తుందన్న విషయాన్ని సినిమాటోగ్రాఫర్ బాగా ఎస్టాబ్లిష్ చేశారనిపించింది.

  8. పావని

    January 29, 2012 at 8:31 am

    This is an analysis on the story and the movie that I read 🙂

    తిలక్ కథ చదివాను. వారున్న మానసిక స్థితి, పరిస్థితుల ప్రకారం రమ, జగన్నధాలు పెళ్లి చేసుకోవాలని ఒక్క రాత్రి పరిచయంలోనే నిర్ణయించుకోవడం రచయితగా convincing గానే చెప్పాడనిపించింది. ముగింపు సగం బావుంది. కిందపడ్డ రమని చూసి రఘు బాధగా కళ్ళు మూసుకోని బాధపడటమే బాలేదు..సంతోషంగా కళ్ళు తెరుచుకోని chain లాగి కిందకి దూకొచ్చుగా ? వాళ్ళిద్దరు జీవితంలో ఒక్క పనైనా సరిగ్గా చేసిన దాఖలాలు లేవు కాబట్టి ..వాళ్ళింతే అని సరిపెట్టుకోవాలేమో.
    ఎడారి వర్షం సినిమా చూడలేదు. Lighting, camera angles, expressions తో సహా వివరంగా రాసిన script చదివా. రమని కూడా చంపేస్తారు. అంతకుముందే ఆమె అనాధ. Jagannadham, అవ్వ లు కూడా అనాధలే. చిన్ననాటి ప్రియుడు, మూణ్ణెల్ల కొడుకూ చనిపోతారు. అవ్వని కొట్టి రక్తపు మడుగులో ఒదిలేసి ఆరు కిలోమీటర్లు దూరంలో ఉన్న station కెళ్ళి పోతుంది కాబట్టి, అవ్వా గల్లంతైనట్టే. చివర్లో jagannadham బాధగా గుండె రుద్దుకోవటంతో సినిమా ముగుస్తుంది ….ఆ పాత్రా బతికి బట్టకట్టేది డౌటే. “భీబత్స రస ప్రధానమైన విషాదాంత నాటకమని” శ్రీ శ్రీ శ్రీ గారు కళ్ళుతెరిపించేదాకా కన్యాశుల్కం గొప్ప హాస్య వ్యంగ్య నాటకమనే అనిపించేది. There is so much explicit and implicit pain, death and gory in this movie, the tagline by SriSri seems to be apt for “Edaari varsham” too. This seems to be a movie about a bunch of loosers.

  9. Nandy

    January 31, 2012 at 11:07 am

    Naresh Nunna… Tilak gaari kathani “Rakta maamsaalu” leni chethha katha ani varnincharu! entha chethaga ela alochinchagalru! bahusha dhi meeku baaga sadhyamayinatlu undhi! mi perama chethha review baaga chendalanga undhi!

    E online review meeru baaaaga On lo undi raasinatlu undhi! I feel feel ayyi..

    Meeru raasaru kadha…”Tilak need to reappraised seriously, without the prejudice and hangovers”…..aa comment naaku baaga nachindhi.
    meeru prejudice lu HANG OVER lu lekunda review rayamani koruthunnanu.

    Jagnnatham , velle mundhu..Rama ni enduku nidra nundi enduku lepalandi?
    Inka nayam, Jagannatham…aa Rama intike enduku raavali? adhe roju na enduku raavalai?
    varsham rajuna enduku raavaali?

    Velle mundhu train chain laagi enduku aapaledhu.
    Train dhigi rama deggaraiki enduku raledhu?
    Entandi mi chadastham.
    inka nayam…Train enduku venukaku raledhu analedhu?

    elaanti prashnalu adagatam valana sahiya rachanalu enno chesina meeku, mi mathi braminchinatlu ga undhi!

    Sahityam lo silences gurunchi ; Open ending gurunchi…chaduvukoledha? leka marchiporaya? leka mi matti burraki thattaledha?

    Note: Meeku Prachara yava lenappudu..chethhaga…great writers sahityam paina koncham jagrathaga HANG OVERS lekunda raasthe baguntundhi antaanu..meeru emi antaru.

  10. Nandy

    January 31, 2012 at 11:09 am

    Naresh Nunna :

    Yemi cheppadalchukunnado nikkachiga niryinchesukovatam valana asambadhamaina kathalu pudathaya?? tilak gaari “voori chivara illu” alaane puttindhaa?

    Tilak garu meeku emaina personal ga cheppara….Orey vedhava bulli abbay nunna naresh …. nenu ila rayabothunnanu ani

    How do you know the writer’s mind ? how did he write?

    even though If Tilak knows the exact resolution of the story also …even it strengthens and he gets focused on story to what to say and what not to say ! and whats wrong in that

    After reading the story….the questions which had been raised in the minds of readers…. is the purpose of the writer to rethink about the characters …to live with the characters ……and later the readers themselves will give their own resolutions to characters/story as per their their sensibilities ….or some still keep thinking about the story …how the story would have been….

    The complexities and pluralities of Tilak story ni artham chesukondi lekunte prayatninchandi anthe kaani ….

    “Rakta Mamsaalu” leni chetha katha anavsaranga tilka gaari katha meedha …noru paresukunnanu ani mi medhaduki thattithe …mi matalani venukakau teesukogalaru ….kshamapanalu vaddu lendi !

  11. Nandy

    January 31, 2012 at 3:04 pm

    Kindly please watch the film ! Before watching the film i request not to critic even a single line ! Not to visualize and think what the writer – director might have thought of

    The silences and weaknesses of the character of any story will make /intrigue the readers to immerse themselves , to debate themselves or with others ….why the characters should behave like that…questions the story centrality theme ….

    I seriously condemn the Naresh Nunna words stating ” There is no flesh and blood in the Tilak’s story and mentioning it as a sheer waste story

    I believe the weaknesses of characters and silences of “Voori chivari illu” are the great strengths of the story itself , written by legendary writer Tilak –

    Mahesh has chosen the great multi layered story for the film .And they made a good attempt to present it in their own style !

    Kindly watch film, before any body want to critic the film, even a single line !

  12. ravindra

    February 27, 2012 at 8:40 pm

    ఊరి చివరి ఇల్లు కథలొ రమ పర్స్ కదిలె ట్రైన్ లొ కి విసరడము ఆ పర్స్ లొ డబ్బు మాత్రమె ఉ౦డడ౦ తన ఫొటొ లేక పొవడ౦ జగన్నాద౦ కు నిజ౦ తెలియడ౦ అనెది లైఫ్ ఈ సినిమా లొ అది మిస్ అయ్యి౦ది

Leave a Reply

Subscribe to Navatarangam via Email

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 21 other subscribers

Copyright © 2015 నవతరంగం. Love For Cinema, powered by Venkat Siddareddy.

To Top
Menu Title