2009 సంవత్సరం లో సినీపరిశ్రమ కొచ్చిన నష్టం 170 కోట్లని కొందరు చెబితే, కాదు 230 కోట్లని మరికొన్ని అంచనాలు తేల్చాయి. కేవలం నాలుగు హిట్ చిత్రాలొచ్చిన అత్యంత దారుణమైన సంవత్సరంగా మిగిలింది. ఇన్ని నిరాశలమధ్యా, కనీసం ఈ దెబ్బతోనైనా కాస్త పరిశ్రమ పోకడమారి మంచి సినిమాలు తీస్తారనే ఆశలు కొందరిలో ఉదయించాయి.
2010 ప్రారంభమయ్యింది. జనవరిలో సంక్రాంతికి ఎన్.టి.ఆర్, వెంకటేష్ వంటి అగ్రహీరోల సినిమాలు వచ్చినా నిరాశను మాత్రంమే మిగిల్చాయి. అదుర్స్ పరిస్థితి ఎవరికీ అర్థం కాకపోతే, నమోవెంకటేశ కు పంగనామాలు మిగిలాయని ఇప్పుడు పబ్లిగ్గా తెలిసొస్తున్న నిజం. ఇదే నెలలో ‘ఓంశాంతి’ అనే వైవిధ్యమైన multiple nerrative హడావిడి ప్రయోగం, మళ్ళీ ప్రయోగాలంటే భయపడేలా చేసింది. కిక్ తరువాత రవితేజ క్రేజిని క్యాష్ చేసుకోవడానికి ‘శంభో శివ శంభో’ తయారుగా వచ్చినా, వైవిధ్యాన్ని అభినందిస్తూనే కలెక్షన్లు మాత్రం నిల్లు చేశారు ప్రేక్షకులు. మొత్తానికి కలెక్షన్ల పరంగా ఒక యావేజ్ సినిమాగా నిలబడింది. తమిళంలో తీసిన బడ్జెట్టుకి ఐదింతలు తెలుగులో పెట్టడం బహుశా ఈ సినిమాకు వ్యాపారపరంగా పెద్ద మైనస్.
ఫిబ్రవరిలో ఎన్నో ఆశలతో వచ్చిన లీడర్ నిరాశపరచలేదుగానీ, శంకర్ సినిమా స్థాయి కథకు శేఖర్ ట్రీట్మెంట్ ఇంతే అని పెదవి విరిచేలా చేసింది. దగ్గుబాటి రానా తెలుగు తెరకు పరిచయమయ్యాడు. రానాకు సినిమా ప్లస్ అయినా, బిజినెస్ పరంగా ఈ చిత్రం అంచనాల్ని అందుకోలేదు. ‘బిందాస్’ సినిమా హిట్టని ఎంత డప్పుకొట్టినా, ఖర్చెక్కువ ఆదాయం తక్కువని బిజినెస్ పండితులు తేల్చేశారు. చిన్నచిత్రాల హవా మళ్ళీ వస్తుందేమో అని ఆశలు రేపిన ‘ఇంకోసారి’ వైపు ప్రేక్షకులు ఒకసారికూడా చూడలేదు. ఈ నెలలో వచ్చిన స్రప్రైజ్ మాత్రం ‘ఏమాయ చేసావె’. ప్రేక్షకుల నుంచీ మిక్సుడ్ రెస్పాన్స్ వచ్చినా, చిరుబడ్జెట్లో తీసిన ఈ చిత్రం చివరికి నిలబడి మార్కెట్ లో మాత్రం మాయ చేసిందనే చెప్పాలి. నాగార్జున ‘కేడి’ ఎప్పుడొచ్చిందో ఎప్పుడు పొయ్యిందో ఎవరికీ తెలీదు.
మార్చిలో ఎండలకు భూముతో పాటూ థియేటర్లూ బీడువారాయి.వచ్చిన 13 సినిమాలనూ ప్రేక్షకులు ఆదరించలేదు. ‘మరోచరిత్ర’ అనే ఘోరమైన తప్పు ఈ నెలలో జరిగిందే. ఎంత అగ్రెస్సివ్ గా ప్రమోట్ చేసినా అట్టర్ ఫ్లాప్ అనే చరిత్రలోని కళంకాన్ని మాత్రమే మూటగట్టుకుంది ఈ చిత్రం. అంతేస్థాయిలో ఏమార్చిన చిత్రం ‘వరుడు’. కోట్లు పెట్టి సెట్లు కట్టినా, కథ మీద కనీసం శ్రద్ధపెట్టని ఈ సినిమా పద్నాలుగు రోజుల పెళ్ళికాదుకదా, మూడు రాత్రులు కూడా థియేటర్లో నిలబడలేకపోయింది.
ఏప్రిల్లో బెట్టింగ్ బంగార్రాజు యావరేజ్ అయితే, సింహ కలెక్షన్ల రికార్డుల్ని బద్దలు కొట్టింది. ఈ సంవత్సరంలో అత్యంత పెద్ద హిట్టుగా నిలిచింది. ప్రయోగంగా ‘ప్రస్థానం’ కథావిలువల ప్రాముఖ్యతని నిలిపినా, బిజినెస్ పరంగా నోలాస్ – నోగెయిన్ అనిపించింది.
మేలో వచ్చిన ‘అందరి బంధువయా’ అందరినీ కాకపోయినా కొందరికైనా బంధువయ్యింది. కానీ నిర్మాతకు లాసే మిగిలింది. దాసరి తీసిన ‘యంగ్ ఇండియా’ అడ్రస్ లేకుండా పోయింది. పూరీజన్నాథ్ ‘గోలీమార్’, B-C సెంట్రలలో నిలబడినా, అనుకున్నంత విజయం సాధించలేదు.
జూన్ లో ఎన్నో అంచనాలతో వచ్చిన గమ్యం కిష్ ‘వేదం’, నిర్మాతలకు నిర్వేదాన్ని మిగిల్చొంది. ప్రయోగం సఫలమయినా, ఫలితం మాత్రం దక్కలేదనిపించింది. పంచాక్షరిలో అరుధంతి మ్యాజిక్ మిస్సై మిస్ ఫైర్ అయ్యింది. కృష్టుడు హీరో గా వచ్చిన ‘పప్పు’ ఏమయ్యిందో ఎవరికీ తెలీదు.
జూలైలో ‘ఝుమ్మంది నాదం’ బాక్సాఫీసుపై మోగకపోయినా, హీరోయిన్ తాప్సీ మాత్రం కొన్ని నాదాల్ని మ్రోగించించి. సినిమా కమర్షియల్ గా నిలబడలేదు. ‘భీమిలీ కబడి జట్టు’ సైలెంటుగా వచ్చినా, పట్టుదలగా నిలబడింది. వ్యాపారపరంగా మిరాకిల్స్ చెయ్యపోయినా, మంచి చిత్రాల్ని ఆదరిస్తారనే నిజాన్ని మాత్రం తేల్చి చెప్పింది. కానీ ఈ చిత్రాన్ని చాలా కాలంగా రిలీజు చేసుకోక కష్టాలు పడిన నిర్మాత కేవలం గట్టేక్కేస్థాయిలో మాత్రమే ఈ చిత్ర విజయం నిలిపింది. ‘స్నేహగీతం’ కొంత తాజాదనంతో వచ్చినా, చిన్నసినిమాగా మాత్రమే మిగిలింది. బిజినెస్ పరంగా నష్టపోకపోయినా, మళ్ళీ ఇలాంటి సినిమా తియ్యాలనే ఉత్సాహాన్ని నింపలేకపోయింది. కె.విశ్వనాథ్ ‘శుభప్రదం’ వచ్చింది. పొయ్యింది. ఇదే నెలలో వచ్చి సక్సెస్ సాధించిన చిత్రాలు ‘మర్యాద రామన్న’, ‘బ్రహ్మలోకం టు యమలోకం – వయా భూలోకం’. ఒకటి రాజమౌళి బ్రాండ్ వాల్యూని ప్రూవ్ చేస్తే, మరొటి యముడి పైన సినిమాలు తీస్తే ఎందుకో తెలుగు ప్రేక్షకులు చూసేస్తారనే సెంటిమెంటుకి ఊతమిచ్చింది.
అగష్టులో ‘డాన్ శీను’ తప్ప మరే సినిమాకూ సరైన ఓపనింగ్స్ రాలేదు. ఈ సినిమా కూడా పొయ్యిందేమో అనుకునేంతలో, పోటీలేక వ్యాపారపరంగా నిలబడింది.
అగష్టు వరకూ దాదాపు 92 సినిమాలు రిలీజైతే వ్యాపారపరంగా నష్టం ని సినిమాలు దాదాపు ఆరు. లాభాలు గడించి సినిమాలు నాలుగు. పది సినిమాలు తీసేస్తే, మిగిలింది 82 సినిమాకి యావరేజిన రెండుకోట్లు అనుకున్నా నష్టం 164 కోట్లు.
సెప్టెంబరులో వచ్చిన హిట్లేవీ లేవు. సినిమాలు మాత్రం ఆరేడు రిలీజయ్యాయి. ఇప్పుడు మరో మూడు పెద్ద సినిమాలు రిలీజుకు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. ఖలేజా, కొమరం పులి, రోబో. ఈ మూడు చిత్రాల బడ్జెట్ కలిపి 130 కోట్లని అంచనా. ఇవి హిట్టవుతాయా ఫట్టవుతాయా అనేది తెలీపోయినా, పెట్టినంత స్థాయిలో లాభాలు మాత్రం గడిస్తాయా లేదా అనేది మాత్రం ఖచ్చితంగా సందేహమే.
తెలుగు సినిమా స్థాయి పెరుగుతోంది ఖర్చు విషయంలోనా, నష్టం విషయంలోనా అనేది అందరూ ప్రశ్నించాల్సిన తరుణం ఇది.
“సినిమా అంటే ఎలాగూ జూదమే, ఎవడిదో తెలివి మీద బెట్ కట్టేకన్నా నా మూర్ఖత్వం మీద నేను బెట్ కట్టుకుంటాను” అనే నిర్మాతల ధోరణి, “దర్శకత్వమంటే మంచి కాంబినేషన్ను మ్యానేజ్ చెయ్యడమే” అనే దర్శకుల అపోహ కలగలిపి ప్రేక్షకుల ముందుకు ఇలాంటి సినిమాల్ని తెస్తున్నంతకాలం పరిస్థితి ఇలాగే ఉంటుంది. ప్రేక్షకుల గురించి కాకపోయినా, తమ గురించి తాము ఆలోచించుకోకపోతే పరిశ్రమ మనుగడ ప్రశ్నార్థకమవ్వడం ఖాయం.
ఇప్పటికైనా మేలుకుంటారా? తెలుగు సినిమా ! ఎక్కడికి…ఈ పయనం?
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
Krshany says:
ఎముంది మనం కొత్తగా చెప్పుకొవడానికి? ఒక్క కమర్షియల్ హితట్టు పడిందంటె చాలు నభూతొనభవిష్యత్ః అనుకునె స్తాయికి దిగజారింది తెలుగు సినిమా. కాని ఆ సినిమా లొ ఎంత సరుకున్నది ఎవరు గమనించతట్లెదు…ఒక వెళ గమనించినా పట్టించుకొవట్లేదు…
Sharath Chandra says:
తెలుగు సినిమా మనుగడ ఇంకా ప్రశ్నార్థకం కాలేదా? ఆయ్యిందనే నేననుకుంటున్నా. Already ఒక జెనరేషన్ ప్రేక్షకులు అంటే బాలచందర్, KV సినిమాలని వాళ్ళ యూత్ లో enjoy చేసిన వాళ్ళు ఈరోజు తెలుగు సినిమాని వదిలేసారు. ఏప్పుడో ఒకసారి, వాళ్ళతో పాటు రిటైర్ అయిన మరో పెద్దమనిషి వచ్చి ఫలానా గోదావరి బావుందనో, లేక ఫలానా వేదం బావూందనో చెపితే సంవత్సరానికోసారి థియేటర్ కెళ్ళి చూస్తున్నారు. ఆ తరువాత జెనెరేషన్ అంటే మణి, వర్మ, శంకర్ సినిమాల్ని వాళ్ల యూత్ లో enjoy చేసిన వాళ్ళంతా, ఇంకా అలాంటి సినిమాలు రాకపొతాయా అన్న ఆశతో రోజూ బయోస్కోప్ చూస్తూ, చెత్త సినిమాల్ని భరిస్తూ అలా సాగిపోతున్నారు. Atleast ఈ జెనెరేషన్ కి కొన్ని మంచి సినిమాలు చూసే భాగ్యం కలిగింది.
కాని, ముందు తరానికి అంటే ఇప్పుడు పది నుండి పదిహేను ఏళ్ళ మధ్యలో ఉన్న పిల్లలకి, “There is no reason to look forward for a good telugu cinema”. వీళ్లకి తెలుగు సినిమా బావుండచ్చని కూడా తెలీదు. వీళ్ళ ఖర్చుపెట్టడానికి సరిపడా సినిమాలు Bollywood, Hollywood నుండి ఎలాగూ వస్తున్నాయి. త్వరలో మన సినిమా రంగం కూడా ఒక educated class ని కోల్పోయి
నిరక్షరాస్యుల పైకం మీద ఆధారపడే రోజు వచ్చేస్తుందేమో……కన్నడ పరిశ్రమలాగా!
ఆదిత్య చౌదరి.మూల్పూరి says:
Holly,Bolly,Kolly etc…ల్ల్లో కూడా హిట్లు వేళ్ల మీద లెక్కబెట్టే అన్నే వుంటాయిగదా….
హాలీలో కూడా సాంకేతికత అభివృద్ధి చెందినా, నాణ్యమైన కథలు ఏమీ రావటంలేదుగా…ఇప్పటి కాలంలో నిఖార్సయిన రచయితలు పూర్తిగా అంతరించిపోయారు…
ఇక ఈనాటి ప్రముఖ దర్శకులు…..
అసిస్టెంట్ దర్శకులని ఏం చూసి తీసుకుంటున్నారో అస్సలు అర్ధం కావటంలేదు(సినిమా మీద అవగాహన లేకపోయినా కనీసం రచన మీదైనా కాస్త పట్టుండాలిగా)…భావి దర్శకులని జేర్చుకోటానికి ఓ విధివిధానమే లేకుండాపోయింది…ఇంతా జేసి అక్కడ ఈ భా.దర్శకులు నేర్చుకునేది ఏంటో చూస్తే/తెలిస్తే జాలి కలుగుతుంది…..యాక్షన్/డ్రెస్ కంటిన్యుటి,క్లాప్,స్క్రిప్ట్ ఫైరింగ్…(పద్దులు రాయాటమే కదా ఇది – ఎన్ని సార్లు క్లాప్ కొట్టినా క్లాప్ ఎందుకు కొడతారో తెలియనివారున్నారు.- చివరికి తల పొగరు,విపరీతమైన అహంకారం,టన్నుల కొద్దీ అఙ్ఞానం,అర్ధం పర్ధం లేని సెంటిమెంట్లు నేర్చుకుని నిర్మాతని ముంచుతున్నారు – ఆ నిర్మాత కూడా మునిగే ఓడేగా మనమూ ఓ చెయ్యేద్దాం అన్నట్టు రడీ అయి మరీ కథలు రాసుకుని వస్తున్నాడు)
ఇవి తెలుసుకోటానికి అన్నన్ని సినిమాలెందుకు చెయ్యాలో/చేస్తారో అర్ధం కాదు…
అసలు భా.ద లు తెలుసుకోవల్సిన బడ్జట్ & షెడ్యూల్ అనే ప్రణాళిక గురించి తెలుసుకోకుండానే సినిమాలకి దర్శకత్వం చేస్తున్నారు….అసలు తెలుసుకోవల్సిన కథలు,స్క్రీన్ ప్లే లు వున్నాయని వీళ్లు నమ్మరు,నమ్మేది హీరోలనే కాబట్టి ఇక దానిగురించి ఏం చెప్పాలి??…..కాబోయే దర్శకులందరు…సినిమా పిచ్చి పట్టిన ఉన్మాదుల్లా వేలాది సినిమాలు ఎందుకు చూస్తున్నారో,చూసి వాడు బాగా చేసాడు వీడు బాగా చేసాడు అంటాడు తప్ప ఏమీ నేర్చుకోని అవసరం లేని వాళ్లకి.. (నేర్చుకునే అవసరం లేదు అని + వీళ్లు అల్రెడీ ఙ్ఞానంతో మాన్యుఫాక్చర్ అయి మరీ వస్తున్నాం అనుకుంటారు) ఇంక ఆ సినిమాలు మాత్రం చూడాల్సిన అవసరం మాత్రం ఏంటో అర్ధం కాదు…ప్రేక్షకులే నయం సినిమాలు చూడటానికి కాస్త విఙ్ఞత/వివేకం పాటిస్తున్నారు /ఉపయోగిస్తున్నారు…ఇక రచయితలు,పాటల రచయితల గురించి ఎంత తక్కువ మాట్లాడుకుంటే అంత మంచిది…యాసనే జయించని వాడు భాషపై అధికారం ఎలా సాధిస్తాడో అర్ధంకాదు,ముఖ్యంగా లిరిసిస్ట్ లు.(యాస పై చిన్న చూపుకాదు…కళ,కనీసం సినిమాకళ యాసకి అతీతమైనది)…మంది ఎక్కువైనప్పుడు మజ్జిగ పలచన అవుతుంది అనే సామెత సినిమాకి వర్తింపజేసినా – కళని ఆదరించే వారు పెరిగినప్పుడు దాన్లో కళాత్మకత కాస్త ఒదిలించుకుని వాణిజ్యపోకడలు పోతున్నప్పుడు నీళ్ల మజ్జిగలా కాస్త సారం ఐనా మిగలాలి కదా…..కాని ఇక్కడ మురికి నీరు జేరుతుంది…సారానికే నీడలేకుండాపోతుంది….. స్వఛ్చమైన ప్రవాహం ఓ నాటికైనా రాకపోతుందా???
యధా యధాహి ధర్మస్య…..
God bless you : cinema Industry not only Tolly but అన్నివుడ్స్….
ఆదిత్య చౌదరి.మూల్పూరి says:
చివరి పేరా నాకు బాగా నచ్చింది KMK.
3/4 వార్షిక సమీక్ష బాగుంది….
ఆదిత్య చౌదరి.మూల్పూరి says:
భూమ్మీద ఉండి ఏటి గట్టు వైపు వెల్తుంటే ఎక్కడికీ అంటే ఏట్లోకి అంటుంది…అల్రేడీ ఏట్లో వున్నది ఎక్కడికీ అంటే ఏం చెప్తుంది???
తెలిసీ సమాధానం చెప్పపోతే గుండు తుపాకీ గుండుకి బలవుతుంది!!
(ప్రొఫైల్ పిక్చర్ చూడుడి!!!)
viplove says:
తెలుగులో ఎన్నీ కళలు పోయాయి
సినిమా కూడా అలానే పోతోంది..ఇక చచ్చినట్లే
సాహిత్యం చావలేదా ? మన నాట్య,సంగీత కళలూ మరుగుపడిపోవట్లేదా ?the hindu ,friday editions చూడండి :ప్రతివారం దేశంలో విడుదల అయ్యే పుస్తకాల్లో 1% కూడా ఉండవు : తెలుగువి కానీ తెలుగువాళ్ళు ఇంగ్లీషులో వ్రాసినవి కానీ !!
సంగీతనాట్య ప్రదర్శనలూ , కళాకారులూ , విమర్శకులూ అందరూ ఇతర రాష్ట్రాల్లో ఉండే ఇంటర్వ్యులు ఇస్తుంటారు..
ఇక అచ్చ తెలుగు నాటకం మాట తలుచుకోకపోతేనే బెటర్.
ఆ రాష్ట్రంలో సంగీతం, నాట్యం , నాటకం , సాహిత్యం లేవో ఆ రాష్ట్రంలో సరి అయిన సినిమా కూడా రాదు . ఎందుకంటే కళాపిపాస ఆ రాష్ట్రంలోనే లేదు అని స్పష్టంగా తెలిపే డాటా.
కళాపిపాస లేని ప్రజల కోసం ఏ కళా ఉండలేదు , ఉండజాలదు. కాకపోతే ఆ కళ అంతిమ రోజుల్లో దాన్ని పొడుచుకు తినే రాబందులు వస్తాయి. అవే ఇప్పుడు పైన చెబుతున్న సినిమాలూ, వాటి మేకర్లూ! కళ కళేబరంతోనే అవీ పోతాయి..మరోచోటికి.
K మహేశ్ కుమార్ says:
@విప్లవ్: మొత్తానికి మూలసమస్య మన(దికాని) సంస్కృతిలో నిండిన భావదాస్యానిదంటారు! అర్థం చేసుకోదగ్గ పరిణామామే…ఇది ఒక పరిణామక్రమంలో భాగమన్నమాట. ప్చ్..ఏంచేద్దాం. మనమింతే!
sreenivas pappu says:
నిర్జీవమైపోయిన శరీరాన్ని శవమనాలా ?పార్థివశరీరమనాలా? అని ఆలోచిస్తున్నట్టుంది ఈ తతంగం అంతా.
అబ్రకదబ్ర says:
మొదటికే మూలుగుతున్న తెలుగు సినిమా మీద పడ్డ తెలంగాణ తాటికాయ దెబ్బల్నీ, ధియేటర్ల మీద కొందరి అజమాయిషీ, వగైరా విషయాల్నీ స్పృశించి ఉంటే ఈ వ్యాసానికి మరింత నిండుదనం వచ్చుండేది.
K మహేశ్ కుమార్ says:
@అబ్రకదబ్ర: తెలంగాణా ఉద్యమంవల్ల రిలీజు డేట్లు వాయిదా పడిన సినిమాలున్నాయేగానీ దాని కారణంగా ఫెయిలైన సినిమాలు లేవు. సినిమా బాగుంటే ఆంధ్రా-సీమ-తెలంగాణా తేడాలు మన ప్రజలకు సినిమా విషయంలో మాత్రం లేదు. అలా అయ్యుంటే ఆర్.నారాయణమూర్తి ‘జై తెలంగాణ’ సూపర్ హిట్ అయ్యుండాలి. కాలేదు.
ఇక “ఆ నలుగురు” గురించి చెప్పినా ఏమీ లాభంలేదు. ఇప్పటికే ఆడని సినిమాలు, నిండని థియేటర్ల కారణంగా ఆధిపత్యంతప్ప ఆదాయం లేకుండా ఉన్నారు. ఈ ధోరణే వీళ్ళని, పరిశ్రమని రెంటినీ నట్టేట ముంచుతుంది. ఆరోజు కోసం జస్ట్ వెయిట్ చెయ్యాలి అంతే!
SK Reddy says:
అసలు సినిమా హిట్ కావాలంటే కథ బావుండాలని తెలుసుకొనేదాకా ఇలాగే ఉంటుంది.
cbrao says:
తెలుగు లో మంచి సినిమాలు రాకపోవటానికి ముఖ్య కారణం మితిమీరిన నిర్మాణ ఖర్చే. మన దర్శకులు ఖర్చు నియంత్రించుకుని మంచి సినిమాలు ఎలా తీయాలనే విషయం పై అధ్యయనం చెయ్యాలి. అప్పుడే వైవిధ్యమైన కధలతో, తక్కువ బడ్జెట్ లో ఎక్కువ చిత్రాలు వస్తాయి. ఈ సూత్రం తెలియకనే తెలుగు చిత్రాలు బోల్తా పడుతున్నాయి. చిన్న చిత్రాలు హిట్ అయితే వచ్చే లాభాలు బోలేడు. ఉదాహరణకు మంచి కాఫీ లాంటి సినిమా ఆనంద్, ఆడించే బొమ్మ అష్టా చెమ్మ. అష్టా చెమ్మ తక్కువ బడ్జెట్ తో తీసిన హిట్ చిత్రం. ఈ చిత్ర నిర్మాణ నిర్వహణ గురించి ISB లో అధ్యయనం చేస్తున్నట్లుగా చదివాను.
Pradeep says:
బాగా వ్రాశారు Mahesh.
shankar Gongati says:
మంచి సినిమాలు రావలంటే అలాంటి సినిమాలను చూసే స్టాయికి ప్రేక్షకులు ఎదగాలి. హీరొలను చూసి కాక దమ్మున్న సినిమాలను ఆదరించండి. తప్పకుండా మంచి సినిమాలొస్తాయి.తద్వార ఈ పరిశ్రమకు మేలు చేసినవారౌతారు.
sri says:
ఇలా సినేమాలు ప్లాపులు అవుతుంటే కొత్త సినేమాలు తీసే వారు లేక, ఆరంగం లో ఉన్న వారి అనుభవం పని లేక నిరుపయోగం అవుతింది. కనుక పెద్ద నిర్మాతలు ఒక సిండికేట్ గా ఎర్పడి కొంతమంది నూతన దర్శకులతో తక్కువ ఖర్చు తో కొన్ని సినేమాలు తీసి తెలుగు సినేమాకు పూర్వ వైభవం తీసుకు రావాలి.
chakri says:
జీవితానికే అర్థం లేకుడా పోయింది..ఇంక సినిమా.. కళలు .. పుస్తకాలు.. నాటకాలు.. వీటిని ఎవడడుగుతాడు.??
తెల్లారి లేస్తే ఉరుకులు, పరుగులు, ఉద్యోగాలు డబ్బులు ..
chakri says:
“తెలుగులో మంచి సినిమాలు రావటానికి మితిమీరిన ఖర్చే” ..
ఖర్చు కావాలని చేయటం లేదు.. సినిమా తీయటాన్ని ఖర్చుతో కూడుకున్న విషయంగా చేసారు.
చాల వరకు సమర్థత .. నైపుణ్యం, అవగాహన లేని వాళ్ళంతా సినిమాల్లో చేరారు..ప్రాంతీయత, భందు ప్రీతి సహాయం తో.
ఒక సినిమా తీయాలంటే.. ముందుగా అ ప్రొడ్యూసర్ కౌన్సిల్ లో చేరాలి. దానికో లక్ష .
డైరెక్టర్ తో పాటు మిగతా అందరు technicians వాళ్ళ వాళ్ళ అసోసియేషన్ లో సభులై ఉండాలి.
artists.. remunerations.. call sheets..
చాయ్ టిఫిన్ లేట్ అయితే.. extra బేటా..
కొండ ఎక్కినా ,దిగినా.. బేటా పెరుగుతుంది..
సినిమా షూటింగ్ కి ట్రావెల్ చేసినా బేటా ఇవ్వాలి.. ఫర్ every 8 hours కి,
వర్క్ delay చేసి double cal sheets చేసే వాళ్ళే అందరూ.
“హాయ్ Romy అని ఒక కుక్కని చూపించవా..సీన్ లో..దానికి పర్మిషన్ కావలి…animal welfare or some organization”
ఇక చాల మంది హీరోలకి/ నటులకి కి పని నిబద్దత ఉండదు. they think they are doing social work or free work. they feel like they are gods.
షాట్ చెప్తే expression ఇవ్వలేరు. ఒకే expression.. చుస్తే చూడు లేదా చావు.
ఇవి కాక.. కథలో..direction లో .. వేళ్ళు కాళ్ళు ..
టైం కి రారు.. కాకా పట్టాలి.. పది మంది చుట్టూ చేరి పొగడుతూ ఉండాలి. ఫలానా హోటల్లోనే ఉండాలి.. అ హోటల్ భోజనమే కావలి..
ఇక హీరోయిన్కి వాళ్ళ అమ్మో అంటీ నో పక్కనుండి డైరెక్ట్ చేస్తుంది.
లైట్ మాన్ నించి హీరో దాకా అందరు గొప్పే. ప్రతి వాడు చెప్పేవాడే.
ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే చాల ఉంటుంది..
ఇదంతా వెరసి.. సినిమా తీయటం అనేది.. సామాన్య మైన విషయం కాదు అనేట్టు చేసారు.
ఒక వేళ ఇంత కష్టపడి తీసినా.. వేసుకోటానికి theater దొరక్కుండా చేస్తారు.
K మహేశ్ కుమార్ says:
@చక్రి: చాలా పెద్దలిస్టే వేశారు
అంటే…మనమింతేనా ! మారే దారే లేదా!!
chakri says:
అదే వెతుకుతున్నా….
Vinay Talluri says:
@ chakri gaaru
chaala crystal clear ga chepparu.
Manam E vithanaalu naaTithE aa mokkalu, aa phalaalE vasthaayi ani ,manam naaTina vishapu vithanaalu ivvaLa visha vrukshaalayyayi manamE ibbandi padutunnamU(vEsina producers/directors or heroes to whom so ever it may concern).
Inka naaku kaaLuarigElaa ,cell phone billu kaastha pElEdaaka,manasu alisipoyEdaaka artham avvalEdu
Hyderabad mahaa nagaramlO saxophone baaga nErpinchE oka professional teacher lEru ani,inka sax meeda carnatic music sarE sari, same aapplies to carnatic music on guitar(tamilnadu lo Ekamuga oka university E undi for this run by guitar prasanna akkaDa abroad nunchi visiting faculty kooda vasthaaru like IIMs, IITs).
Alaa cheppevaLLu bangalore lO kooda unnaru daridramantha manakE.
A madya jaywant naidu gaarini kalisaanu(guitarist,plays hindustaaani music on hawaiian guitar) aayana ade baadha vyaktham chEsaaru hyd people don’t have much interest in arts ani(okaanoka time lO pandit jasraj garu nizam college lO music school start cheddamu anukunnaruTa no response from public to learn andukE aayana vadilEsaaru)
hmm mana tharaatha inthE ani saripettukOvaalO enduku saripeTtukOvaali ani vErE city ki transfer vasthE akkaDaki veLLI haayiga nErchukOvaalO artham kavaTlEdu sumee
ramesh says:
what about komaram bhemm mr.sameekshaka? ikkada kuda telangana cinemala patla vivakshana?
K మహేశ్ కుమార్ says:
It’s an oversight my dear Ramesh.Please check the following link.
http://navatarangam.com/2010/07/komaram-bheem_review/
harilorvenz says:
మంచి కథ.కథనం ఉంటె అవ్వె హిట్ అవుటాయి.
ఒక సినిమాలొ కామెడి ఆక్టర్ అన్నట్టు. “పెళ్ళాం దోమ తెరలో దోమలాంటిది. అది ఇంకొకరిని రానివ్వదు, అది భయటికి వెళ్ళదు. ఓ… తెగ కుట్టి సంపేస్తుంది”.
ఎవడికి వాడె Spielberg అనుకుంటూ ఉంటె. కొత్తవారికి ఎప్పుడు అవకాశం వచ్చేది?
మంచి కథలతో వచ్చేవారికి అవకాశాలు ఇస్తే ఈ దౌర్భాగ్యం మనకు పట్టదుగా.
chakri says:
ఇమేజ్ చట్రం లో ఇరుక్కుపోయిన హీరోలు..
నటనా పరంగా కాక ..కులం పేరుతో అబిమనించే అభిమానులు..
తక్కువ మొత్తంలో ఉన్న ఈ వీరాభిమానుల కోసమే సినిమా అనుకునే హీరోలు..( ఏ కులాభిమానం లేకుండా, ఎవరిని అభిమానించకుండా సినిమాని సినిమాగా ఇష్టపడి చూసేవాళ్ళు 70% ఉన్నారు..)
హీరోని అతని ఇమేజ్ ని దృష్టిలో ఉంచుకొని కథ రాసే కథ రచయితలు..
హీరోఇజం అంటే కేవలం నలుగురిని తన్నటమో.. లేదా నేను అదీ,నేను ఇదీ అని ప్రగల్భాలు తప్ప కథని ముందుకి నడిపేవాడు, కథలో ప్రధాన పాత్రధారి అని మరిచి పోయిన దర్శకులు..
హిరోయినే కి పాటలు.. స్టెప్పులు..అంగ ప్రదర్శన తప్ప వేరే పని లేదని నమ్మిన మునులు..
సినిమాని సంపూర్తిగా వ్యాపారమని నమ్మిన నిర్మాతలు..
ఇదీ తెలుగు సినిమా కథ .