Menu

Monthly Archive:: June 2010

‘వేదం’ రాములు

రిలీజు రోజు సినీమ్యాక్స్ లో సినిమా దాదాపు మొత్తం ‘వేదం’ టీంతో చూడ్డం జరిగింది. షోకి ఇంకా టైం ఉందనగా ఫుడ్ కోర్ట్ లో కూర్చున్నా. పక్కన ఒక పెద్దాయన కూర్చొనున్నాడు. నేను ఒకసారి అతన్ని చూశా. దయగల ముఖం. సినీమ్యాక్స్ లోని ఆర్టిఫిషియాలిటీ మధ్య మూర్తీభవించిన సహజత్వంలాగా నవ్వాడు. ఎక్కడో చూశానే అనిపించింది. అప్పటికే నాకు వేదం సినిమా గురించి తెలిసుండటం వల్ల, ఎవరో గుర్తొచ్చింది. “మీరు…రాములు కదూ” అన్నా… “నాపేరు నాగయ్య” అన్నారు. నాకూ

వేదం ఎందుకు చూడాలంటే….

’వేదం’ లాంటి సినిమా అవసరం ఇప్పుడు మనకి ఎంతైనా ఉంది. అదెందుకంటే…. కొత్త కథలు సృష్టించడం అతి కష్టమైన ఈ రోజుల్లో ప్రేక్షకులను మెప్పించేలా సినిమాలు తీయాలంటే కథలు చెప్పే విధానంలో మార్పు రావడమే సరైన పద్ధతి. ఇది ప్రపంచ వ్యాప్తంగా మనం గమనిస్తున్న విషయమే. “కట్టె, కొట్టె, తెచ్చే” లాంటి కథలు బోలెడు చూసేసారు ప్రేక్షకులు. పరిస్థితులు మారిపోయాయి. రామాయణం లో చెప్పినట్టు రాముడంత మంచి వాళ్ళు, రావణుడంత చెడ్డవాళ్ళు ఇప్పుడు లేరు. ప్రస్తుతం విలన్

వేదం – సమీక్ష

సిద్దాంతాలూ, భావజాలాలు defuse అయిపోతున్న ఈ ఆధునికోత్తర (post-modern) యుగంలో బ్లాక్ అన్డ్ వైట్ లో కథచెప్పడం కష్టం. హీరోలూ విలన్లూ లేని లోకంలో… పాత్రలే కథల్ని చెబుతాయి. ఆ కథలే నిజానికి, కల్పనకు వారధులౌతాయి. అవి ఒక్కోసారి కాల్పనిక ప్రపంచాల అంచుల్ని తాకిస్తే, మరోసారి కటిక సత్యాల్ని కళ్ళ ముందు ఉంచుతాయి. అందుకే…భిన్న వర్ణాల్ని, భిన్నపార్శ్వాలను, భిన్నపాత్రలను, భిన్న అంశాలనూ, భిన్న కథలనూ ఒకటిగా అల్లిన పంచరంగుల దారం ‘వేదం’. అవసరాలు, అపోహలూ, ఆభిజాత్యాలూ, అనుమానాలూ