Menu

మొదటి సినిమా-సాగర్

తెలుగు ఫిల్మ్ డైరెక్టర్స్ అసోసియేషన్ కి అధ్యక్షుడిగా ఉన్న సాగర్ తెలుగు చలనచిత్ర సీమలో సీనియర్ డైరెక్టర్. దాదాపు 30 సినిమాలకు దర్శకత్వం వహించిన సాగర్ లిస్టులో ‘అమ్మదొంగా’ ,‘అమ్మ నాకోడలా’ , ‘ఓసి నా మరదలా’ లాంటి హిట్ సినిమాలు చాలా ఉన్నాయి. ఆయన నిర్మించి దర్శకత్వం వహించిన ‘రామసక్కనోడు’ కి మూడు నంది అవార్డులు కూడా వచ్చాయి. ఆయన నిర్మాతగా రూపొందించిన ‘ఆశల పల్లకి’ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్స్ లో మంచి పేరు తెచ్చుకుంది. ఈ తరం దర్శకులైన శ్రీను వైట్ల, రవి కుమార్ చౌదరి లాంటి వారు చాలా మంది సాగర్ గారి వద్ద శిష్యరికం చేసినవారే. ఆయన మొదటి సినిమా జ్ఞాపకాలు మీకోసం..

మాది మంగళగిరి వద్ద నిడమర్రు అనే గ్రామం. నాన్న నాగిరెడ్డిగారు ఊరికి మున్సబుగా పనిచేస్తుండేవారు. నేను మార్చి 1, 1952 న పుట్టాను. మాకు విజయవాడలో గవర్నర్‍పేటలో ప్రోపర్టీలు ఉండేవి అప్పట్లో. మద్రాసులో చదువులు బాగుంటాయన్న ఉద్దేశంతో అమ్మ, అమ్మమ్మా – నన్నూ, అన్నయ్యనూ, మా చెల్లెళ్ళూ, తమ్ముళ్ళనూ తీసుకుని మద్రాసులో కాపురం పెట్టారు. మద్రాసులో తేనాంపేట లో ఉంటూ నేను కేసరి హైస్కూల్లో చదువుకుంటూ ఉండేవాడిని. స్కూళ్ళో ఉండగా బయట యాక్టివిటీస్ లో చాలా చురుకుగా పాల్గొంటూ ఉండేవాడిని. అప్పట్లో తెలుగు వాళ్ళకీ, తమిళ పిల్లలకీ పెద్దగా పడేది కాదు. పైగా ఆంధ్రా నుంచి వచ్చే తెలుగు వాళ్ళని లోకల్స్ బాగా ఏడిపించడానికి ప్రయత్నించేవాళ్ళు. అలాంటి వాటిని వ్యతిరేకిస్తూ అక్కడికి వచ్చిన మన తెలుగు పిల్లలకి భరోసాగా ఉండేవాళ్ళం. అల్లు అరవింద్ గారు అప్పట్లో మాకు సీనియర్… ఇంకా చాలా మంది సినిమా వాళ్ళ పిల్లలు మా స్కూల్లోనే చదువుకుంటూ ఉండేవాళ్ళు.

1969 మే నెలలో ఎస్సెల్సీ పాసయ్యాను. ఐతే తరువాత చదువుల మీద అంత ఆసక్తి చూపించలేదు.. అలా ఖాళీగా తిరుగుతున్న నన్ను ఎక్కడైనా సెటిల్ చెయ్యాలని మా కుటుంబానికి సన్నిహితుడైన ఒక ‘పెద్ద మనిషి’ ని అమ్మ ఓ రోజు అడిగిందట.. “బాబూ.. నువ్వేదో సినిమాల్లో ఎడిటింగ్ డిపార్ట్‌మెంట్‍లో పనిచేస్తున్నావట కదా.. మా సాగర్ ఖాళీగా ఉన్నాడు. వాడికి నీతోబాటు ఎక్కడైనా చిన్న అవకాశం ఇప్పించరాదూ.. ” అని. దానికతను “అమ్మా, ఎడిటింగ్ డిపార్ట్‌మెంట్‍లో చేరాలంటే చాలా మంచి గుణాలు ఉండాలి. సహనం, ఓర్పు, అందరితో కలిసిపోయే మనస్తత్వం ఉండాలి. మీవాడిలా దూకుడు స్వభావం ఉన్నవాళ్ళు అక్కడ ఇమడలేరు” అని నా గురించి ఒక ఉచిత సర్టిఫికేట్ ఇచ్చి వెళ్ళాడట..

ఆ రోజు రాత్రి నేను ఇంటికి తిరిగివచ్చాక అమ్మని చూస్తే ఎందుకో చాలా దిగులుగా ఉన్నట్లనిపించి అడిగాను.. “అమ్మా ఏం జరిగింది.. ఎందుకలా ఉన్నావు” అని. “ఇంత కాలం నీగురించి తెలీని విషయాలు చాలా తెలుసుకున్నానురా..” అంటూ జరిగిన విషయం చెప్పి, “నీకు అవకాశం రాలేదన్న బాధకంటే నిన్ను అతను నానా మాటలు అన్నందుకు చాలా బాధ వేసింది” అంది.

ఆ మాటలు నాలో పట్టుదల పెంచాయి. నేను ఎందుకూ పనికిరానన్న పెద్ద మనిషి పనిచేసే సినీ ఎడిటింగ్ డిపార్ట్‌మెంట్‍ లోనే చేరి మంచి పేరు తెచ్చుకుని ఆ ‘పెద్ద మనిషి’ కి గుణపాఠం నేర్పాలి అనుకున్నాను. నాకున్న పరిచయాలతో అప్పట్లో ప్రముఖ నిర్మాణ సంస్థ మధు పిక్చర్స్ మల్లికార్జునరావు తమ్ముడు శ్రీహరి గారి వద్ద ‘ఇంటి గౌరవం’ అనే సినిమాకి ఎడిటింగ్ డిపార్ట్‌మెంట్‍ లో సహాయకుడిగా చేరాను. సరిగ్గా చెప్పాలంటే చలన చిత్రరంగంలో నా మొట్టమొదటి సినిమా ఈ ‘ఇంటి గౌరవం’ అవుతుంది..! పట్టుదలతో చేరాను కాబట్టి రోజుకి దాదాపు 18 గంటలు కష్టపడి పనిచేసేవాడిని. అక్కడే ఎడిటింగ్ రూమ్ ఇన్-ఛార్జ్ గా కూడా నన్ను ఉండమనడంతో కేవలం శ్రీహరి గారు చేసే సినిమాలే కాకుండా లాబ్ లో ఎడిటింగ్ జరిగే అన్ని సినిమాలకీ నేనే సహాయకుడిగా ఉంటూ అన్ని మెళకువలూ నేర్చుకుంటున్నాను అనుకుంటున్న సమయంలో ఒక ఆటంకం ఎదురయింది. ఒకప్పుడు నేను ఎందుకూ పనికి రానన్న పెద్ద మనిషే మళ్ళీ మా గురువు గారి వద్దకు వచ్చాడు. నాకూ, మా గురువు గారికీ మధ్య రెండు మెట్లు ఉన్నాయి. మధ్యలో ఇతడు వచ్చి చేరి మంచి పేరు తెచ్చుకుంటున్న నన్ను ఎలా అణగదొక్కాలా అని ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టాడు.. నాలో రోషం పెరిగింది. స్కూలు సమయంలోనే ఎన్నో పోలిటిక్స్‍ లో తిరిగినవాడిని, చివరికి వీడి పోలిటిక్స్‍ కి బలికావడమా.. అనిపించి ఆ పనికి ఉద్వాసన చెప్పేశాను. ఆ విధంగా నా మొదటి చలన చిత్రరంగ ప్రవేశం 18 నెలల తర్వాత తాత్కాలికంగా ఆగిపోయింది..!

మళ్ళీ రోడ్డుమీద పడ్డాను. ఇంటి వద్ద నుంచి డబ్బులు వస్తాయి, అమ్మా వాళ్ళంతా మద్రాసులోనే ఉన్నారు కాబట్టి దేనికీ ఇబ్బంది అంటూ ఏమీ లేదు. ఇలా ఉండగా.. అప్పటి ప్రముఖ నిర్మాత పుండరీకాక్షయ్య గారి అబ్బాయి నాకు మిత్రుడు. ఒకసారి కనబడి “సాగర్ ఏం చేస్తున్నావు” అని అడిగాడు. విషయం చెప్పాను. “ఖాళీగా ఎందుకూ, నాన్నగారు ఒక సినిమా ప్లాన్ చేస్తున్నారు. అందులో డైరెక్షన్ డిపార్ట్‌మెంట్ లో చేరు” అని సలహా ఇచ్చి నన్ను డైరెక్టర్ వద్దకి తీసుకెళ్ళాడు. సినిమా పేరు ‘మహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్’. దర్శకుడు బి.వి.ప్రసాద్ గారు. అప్పటికే మా అన్నయ్య (బి.హెచ్. రెడ్డి) బి.వి.ప్రసాద్ గారి వద్ద ‘అమ్మకోసం’ అనే సినిమాకి సహాయకుడిగా పనిచేసి ఉన్నాడు కాబట్టి నాకు ఆయన వద్ద సహాయకుడిగా పనిచేసే అవకాశం తేలికగానే దొరికింది. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే దర్శకత్వ శాఖలో నాకు మొదటి సినిమా ఈ ‘మహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్’.

ఆ విధంగా దర్శకత్వ శాఖలో నా ప్రస్థానం మొదలైంది. మా గురువుగారు బి.వి.ప్రసాద్ గారి వద్దనే ‘నీడ లేని ఆడది’ మొదలుకొని చాలా సినిమాలకి సహాయకుడిగా చేస్తూ కో-డైరెక్టర్ స్థాయి కి చేరుకున్నాను. ఆయన వద్ద నేను కో-డైరెక్టర్ గా చేసిన చివరి సినిమా ‘నాయుడు గారి అబ్బాయి’ అలానే కోదండ రామిరెడ్డి గారి వద్ద ‘కిరాయి కోటిగాడు’ నేను కో-డైరెక్టర్ గా చేసిన చివరి సినిమా. ఈ విధంగా 12-13 ఏళ్ళు గడిచాయి. ఇన్ని సంవత్సరాల్లో చాలా సార్లు చాలామంది మిత్రులు నాతో సినిమాలు తీయాలని నా వద్దకి వచ్చారు – కానీ నేనే వాళ్ళని “ఇంకా నాకు సొంతంగా డైరెక్షన్ చేసే మెచ్యూరిటీ రాలేదు.. సేఫ్ గా ఉండడానికి వేరే పెద్ద డైరెక్టర్ తో తీయండి” అని రికమెండ్ చేసి వేరే వాళ్ళతో డైరెక్ట్ చేయించి మొత్తం ప్రోజెక్ట్ లో సహాయం చేస్తుండే వాడిని..

1980 మొదట్లో కృష్ణగారితో ఎక్కువ సినిమాలకి చేస్తున్నప్పుడే నేనూ డైరెక్షన్ చేయగలనన్న నమ్మకం కలిగాక ‘నటశేఖర సవాల్’ అనే స్క్రిప్టు సిద్ధం చేసుకుని కృష్ణగారిని కలవడం జరిగింది. ‘కిరాయి కోటిగాడు’ హిట్ తర్వాత ఆయన చాలా బిజీ అవడంతో కొంత కాలం ఆగమని చెప్పారు. ఇంతలో విజయనిర్మల గారి వద్ద సహాయకుడిగా ఉండే విఠల్ గారు వచ్చి – “సాగర్ .. నువ్వు కృష్ణగారితో సినిమాకి ప్రయత్నిస్తున్నావని తెలిసింది.. ఆయన ఇంకా డేట్స్ ఇవ్వలేదు కాబట్టి ఈ లోగా నరేష్ హీరోగా నాకో సినిమా చేసిపెట్టు” అని అడిగారు. ఆ విధంగా మొదలైంది నా దర్శకత్వంలో మొదటి సినిమా ‘రాకాసి లోయ’. నరేష్, విజయశాంతి, రాజేష్, అరుణ, రంగనాథ్, దీప – ముఖ్య నటీనటులు. మొదటగా ఎలాంటి సినిమా తీయాలి అనుకున్నప్పుడు కమర్షియల్ గా సేఫ్ కావాలంటే యాక్షన్ సినిమానే బెటర్ అనే నిర్ణయానికి వచ్చాం. ఐతే యాక్షన్ తో బాటు, ఎడ్వెంచర్ కూడా తోడైతే బాగుంటుందని ‘రాకాసి లోయ’ సినిమా ఎన్నుకోవడం జరిగింది.

ఈ ‘రాకాసి లోయ’ కథ వెనుక ఒక చిన్న తమాషా ఉంది. మేము స్కూలు రోజుల్లో చదువుకునేప్పుడు చందమామ పత్రికలో చదివిన సీరియల్ పేరు రాకాసిలోయ.. సినిమా, దర్శకత్వం ఇలాంటివేమీ తెలియని రోజుల్లోనే స్కూలు పిల్లలం కొందరం కలిసి ‘అరే ఎప్పటికైనా మనం పెద్దవాళ్ళమయ్యాక ఈ సీరియల్ ని సినిమాగా తియ్యాలిరా..’ అనుకునే వాళ్ళం. ఐతే చిన్నవయసులోని మాకో అనుమానం వచ్చింది.. ‘మరి రాకాసిలోయ సినిమా తియ్యాలంటే చందమామ బొమ్మల్లో ఉన్న దృఢకాయులైన రాక్షసులు కావాలి కదా, మరి వాళ్ళని వెదికి తెచ్చినా – ఎలా మచ్చిక చేసుకుని యాక్షన్ చేయించాలో’ అని అనుమానం వస్తే మాలో ఒకడు.. ‘ఒరేయ్.. మనం విజయా గార్డెన్ మొత్తం అద్దెకి తీసుకుని పైన మొత్తం రూఫ్ వేయించేద్దాం. ఈ రాకాసిలోయ రాక్షసుల్ని అందులో పెట్టి పైనుంచి హెలీకాప్టర్స్ తో ఫుడ్ వేయిద్దాం. కెమెరాలు కూడా పైనుంచీ లోనికి పంపించి షూట్ చెయ్యాలి..’ అన్నాడు. అలా ఉండేవి చిన్నతనంలో మా ఆలోచనలు.

ఐతే మా ‘రాకాసి లోయ’ సినిమాకీ చిన్నప్పటి ‘రాకాసి లోయ’ కథకీ సంబంధం లేదు లెండి.. సినిమా విజయవంతంగా పూర్తై 1983 లో విడుదలై కమర్షియల్ గా విజయాన్ని నమోదు చేసుకుంది. ఇదీ దర్శకుడిగా నా మొదటి సినిమా ‘రాకాసి లోయ’ అనుభవం. తరువాత వెంటనే సుమన్, భానుచందర్ కాంబినేషన్ తో ‘డాకు’ అనే సినిమా తీశాను. ఒక ఆంగ్ల సినిమా స్పూర్తిగా తీసిన ఆ సినిమా కూడా కమర్షియల్ గా సక్సెసే. అప్పుడు ఒక పొరబాటు చేశాను..

నేనే నిర్మాతగా కూడా మారి నరేష్, మనోచిత్ర ల కాంబినేషన్ తో 1986 లో ‘మా వారి గోల’ అనే కామెడీ సినిమా తీశాను. అట్టర్ ఫెయిల్యూర్ ఐన ఆ సినిమా నాకు పెద్ద సెట్ బాక్. నిర్మాతని కూడా నేనే అవడం వల్ల తరువాత చాలా ఇబ్బందుల్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది. సినిమా ఫెయిలైతే నిర్మాత బాధలు ఎలా ఉంటాయో అప్పుడు తెలిసింది.. సినిమా ఫెయిలైతే దర్శకుడు కష్టపడి ఎలాగైనా మరో ఛాన్స్ తెచ్చుకోవచ్చు కానీ, నిర్మాత దెబ్బతింటే కోలుకోవడం చాలా కష్టం అని స్వయంగా తెలుసుకున్నాక ఇంక నేను సినిమాలు ఎలానూ తియ్యలేను, కాకుంటే డైరెక్షన్ చేసి మరొకర్ని ఇరుకున పెట్టడం మంచిది కాదని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చి అస్త్ర సన్యాసం చేశాను..!

అలా మూడేళ్ళు గడిచాక జయసింహారెడ్డి అని చాలా మంచి మిత్రుడూ, నాకు శ్రేయోభిలాషీ – ఒకసారి కలిసి “సాగర్.. నువ్వు యాక్షన్ సినిమాలు తీసి సక్సెస్ అయ్యావు. అనవసరంగా కామెడీ తీసి చేతులు కాల్చుకున్నావు.. మళ్ళీ యాక్షన్ ఎందుకు ట్రై చెయ్యకూడదూ.. ” అని నాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నూరిపోశాడు. ఆ ఇన్స్పిరేషన్ తో 1989 ప్రాంతాల్లో భానుచందర్ తో ‘స్టూవర్టుపురం దొంగలు’ అనే సినిమా తీశాను.. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే నా సెకండ్ ఇన్నింగ్స్ లో మొదటి సినిమా ఈ ‘స్టూవర్టుపురం దొంగలు’. 1990 జనవరి 9 నాడు రిలీజైంది. అంతకు వారం ముందే చిరంజీవి గారి ‘స్టూవర్టుపురం పోలీస్ స్టేషన్’ విడుదలైంది. ఆ సమయంలో అటూ ఇటూ గా అదే టైటిల్ తో ఉన్న మా చిన్న సినిమా రిలీజ్ చెయ్యడం సాహసమే కానీ అనూహ్యంగా మా సినిమా ఘనవిజయం సాధించింది. అప్పట్లో ఒక పేపర్ వాళ్ళు ‘దొంగల్ని చూసి పారిపోయిన పోలీసులు’ అని వ్రాసింది కూడా.. ఈ విధంగా 1990 లో సెకండ్ ఇన్నింగ్స్ లో లభించిన ‘స్టూవర్టుపురం దొంగలు’ విజయం తరువాత వెనక్కి తిరిగి చూసుకునే అవసరం రాలేదు.. తరువాత నేను తీసిన సినిమాలన్నీ అసభ్యతకి తావు లేకుండా ఫేమిలీ కథా చిత్రాలుగా పేరు తెచ్చుకోవడం నాకెంతో తృప్తినిచ్చింది. అలానే నా వద్ద శిష్యరికం చేసి ఈతరంలో ఘనవిజయాలు సాధిస్తున్న యువ దర్శకులని గమనించినప్పుడు కూడా నాకు ఎంతో ఆనందంగా ఉంటుంది.

మీ పత్రిక ద్వారా ఇంటర్నెట్ తెలుగువారిని కలుసుకోవడం నాకో చక్కటి అనుభూతి. మీ అందరికీ నా అభివందనాలు.

కౌముది సౌజన్యంతో–కిరణ్ ప్రభ

June 2007

ఈ వ్యాసాలను యూనికోడ్ లోకి మార్చడంలో సహాయం చేస్తున్న నవతరంగం సభ్యుడు స్నేహిత్ కి ధన్యవాదాలు.

2 Comments
  1. chavakiran June 21, 2010 / Reply
  2. ramesh June 22, 2010 / Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *