Menu

డిజిటల్ సినిమా- కేవలం మాధ్యమంలో మార్పా లేక విధానంలోనా !

గత పదేళ్ళుగా “డిజిటల్ సినిమా వచ్చేసింది ! వచ్చేసింది!!” అని వినడమేగానీ నిజంగా ప్రధానస్రవంతి చిత్రాలను అది ఎంతగా ప్రభావితం చేసింది అనేది ప్రశ్నార్థకమే.

ఎడిటింగ్, సౌండ్ మిక్సింగ్, రీరికార్డింగ్, కలరింగ్ వంటి పోస్ట్ ప్రొడక్షన్ పనుల్లో డిజిటల్ టెక్నాలజీ ఉపయోగం విరివిగా పెరిగినా అది కేవలం సాంకేతిక పరిజ్ఞానానికి పరిమితమే తప్ప  మన సినిమా కంటెన్ట్ (కథాకథనం)లో తెచ్చిన మార్పు పెద్దగా కనిపించదు.ఈ మధ్యకాలంలో డిజిటల్ ప్రొజెక్షన్ ఉన్న థియేటర్ల సంఖ్య పెరిగినా సినిమాల డిస్ట్రిబ్యూషన్లో విప్లవాత్మక మార్పులు మాత్రం తెలుగు పరిశ్రమకు సంబంధించి మాత్రం కొంచెమే అని చెప్పుకోవాలి.

ఖర్చు తగ్గించుకోవడానికి డిజిటల్లో షూటింగ్ జరుపుకొవచ్చు అని వినడమేగానీ చూడగలిగిందల్లా ఇప్పటివరకూ (రెడ్ వన్ కెమరాతో షూటింగ్ జరుపుకున్న) “ఈనాడు” అనే ఒకే ఒక మామూలు చిత్రం. నిజానికి డిజిటల్ టెక్నాలజీ ఉపయోగించడం వలన కలిసొచ్చే ఖర్చు ఫిల్మ్ స్టాకు, ఎడిటింగ్, పోస్టుప్రొడక్షన్ పనుల్లో మరింత సౌలభ్యం. కానీ….అంతా చేసి ఈ డిజిటల్ సినిమాని “ఫిల్మ్” మీద ప్రింట్ వెయ్యకపోతే బయ్యర్లు కొనరు, డిస్ట్రిబ్యూటర్లు పట్టించుకోరు. ఎగ్జిబిటర్లు ఇదేం సినిమా అనేస్తారు. దీనికంతా ముఖ్యకారణం mind set అనుకున్నా. అది త్వరలో మారుతుందేమో అని ఆశించినా అంతకన్నా పెద్దప్రమాదం పరిశ్రమ మూలాల్లోనే ఉంది. అదే సినిమాకు మనమిచ్చే నిర్వచనం, తీసేవిధానం, కథాకథనం వెరసి సినిమా తీసే విధానం.

హోంవీడియో ప్రారంభమైన తరువాత పెళ్ళిళ్ళు జరిగే తీరులో మార్పొచ్చింది. పంతులుకాక వీడియోగ్రాఫర్ పెళ్ళిని డైరెక్ట్ చేసే తంతు మొదలయ్యింది. మొబైల్ ఫోనొచ్చిన తరువాత ఒక కొత్త ఇంగ్లీష్ పుట్టుకొచ్చింది. ఎస్.ఎమ్.ఎస్ ఇంగ్లీష్. అలాగే  టెక్నాలజీ మారినా సినిమా తీసేవిధానం (గ్రామర్) మారకపోతే ఫిల్మ్ కూ డిజిటల్ మీడియంకూ మధ్యనున్న తేడా కేవలం ఒక మాధ్యమంలో తేడాగా మిగిపోతుందేతప్ప “సినిమా”లో ఎటువంటి మార్పూరాదు. ఆ మార్పు కంటెంట్ ద్వారా రావాలి. ఆ కంటెంట్ సినిమా గ్రామర్ ను మార్చే విధంగా రావాలి. అలాంటి మార్పుకు శ్రీకారం చుడుతున్నాడు “లవ్ సెక్స్ ఔర్ ధోకా” చిత్రంతో దిబాకర్ బెనర్జీ.

సినిమా ఇన్స్పిరేషన్ గురించి దిబాకర్ బెనర్జీ

లవ్ సెక్స్ ఔర్ ధోకా ట్రెయిలర్

The digital eye surrounds us, on TV, on the net, on the CCTV camera that snoops into every step we take, the spy cam sex scandal we enjoy on prime time TV, the home movies we make, the guilty kiss we share with someone, holding out the mobile camera at an arm’s length and the MMSs that fly around the nation. The digitized, fuzzy faces, the strobing, jerky movements, the furtive glances, the nervous camera, the clumsy, choppy edit, the scratchy sound, the repetitive slo mo rewind and forward – to me all this is a new grammar of cinema. A language that is evolving as we speak, a toolset that is all our generation’s own – no one had this before. We ignore it, look down upon it, go and see films about uplifting themes featuring good looking people in well shot backlight fighting incredible odds to sing the climax song in GLORIOUS backlight. And yet millions of downloads tell another story about what people want to see. But that’s not cinema, right? It’s just amateur videos of real people doing kooky things right? Geeks and pervs with unzipped flies are into that right?

Look up film history. In the 1890s, cinema as we know started with film clips a few seconds long about trains coming into station, people crossing roads, a juggler juggling and yes, a woman taking a bath. People would a pay a nickel and peep into a SMALL screen and watch the birth of a new way of life.

We could be at another similar threshold, a century and small change later. Better use the digital eye to etch it’s own brand of anti cinema rather than try and follow a bogus filmic look through film lenses, and other tricks of technology to become just a me-too version of the original. I’m not interested in delivering the last word in the digital or film war – I would shoot on paper if there were a technology to do so. The only thing I’m interested in is the medium bringing its own, inseparable aesthetic to the content – and see where it takes us.

Hence, Love Sex aur Dhokha. A film that isn’t one.

తెలుగులో ఇలాంటి మార్పు ఎప్పుడు ఎలా సాధ్యమో ఎదురుచూడాల్సిందే.

 

9 Comments
  1. అబ్రకదబ్ర March 18, 2010 /
      • అబ్రకదబ్ర March 18, 2010 /
  2. రమణ March 18, 2010 /
  3. neeraj rai August 20, 2010 /
  4. neeraj rai August 20, 2010 /