మహా యోగి
రాసిన వారు: పూర్ణిమ
**********************
సూర్యకిరణాలు పరచుకున్న జీవన మైదానంలో పనిలోనో / పరధ్యానంలోనో నిమగ్నమయ్యిపోయిన జీవి మీద మెల్లిగా కమ్ముకుంటున్న నీడను ఎవరన్నా గ్రహించేలోపే, అనువైన శరీర భాగాన్ని తన రెండు కాళ్ళ మధ్యన పట్టు బిగించి తన్నుకుపోయే పెద్ద గద్ద మృత్యువు. ఎప్పుడెక్కడెలా ఈ గద్ద వస్తుందో తెలీదు. ఎటు పోతుందో తెలీదు. వస్తుందని తెల్సు. పోతుందని తెల్సు. దాన్ని తప్పించుకోలేమని తెల్సీ ప్రయత్నించటం, ఓడిపోవటం, ఏడవటం – దేవుడు hire చేసుకొన్న స్క్రిప్ట్ రైటర్ ఎవరో కానీ, జీవితాలన్నింటిలో కొన్ని లైన్లు కాపీ పేస్ట్ చేసేశాడు!
పండగ పూట ఈ చావు గోల ఏంటీ? అని విసుక్కునేలోపు, అసలు సంగతి మొదలెడతా!
మా అమ్మ చిన్నప్పుడు, సంక్రాంతి నెల అంటే ముగ్గులూ, భోగి మంటలూ, పంట ఇంటికి రావడాలూ వంటివన్నీ! మా అమ్మ పెళ్లి అయ్యాక సంక్రాంతి అంటే వారం ముందే అన్ని కొత్త సినిమాలకి వరుస షోలకి అడ్వాన్సు బుకింగ్ చేసుకొని ఆర్టీసీ క్రాస్రోడ్స్ లోనే “పండగ” చేసుకోవడం. ఇప్పుడేమో అందరూ ఇంటిపట్టునుండి, చేసిన వంటలేవో “జెమిని పెట్టు”, “తేజలో ఏం సినిమా వేశాడో?!”, “ఈ వాడు పాత సినిమాలేస్తాడు..”, “మా లో ఏమొస్తుందో!” అన్న చర్చల మధ్య నలుగురూ కల్సి తినడం.
“మా సినిమా చూడండో.. చూడండో” అన్న దండోర ప్రతీ పండక్కి ఉన్నదే అయినా, సంక్రాంతి పూట ఒక స్పెషల్ – అదే జంధ్యాల గారి జయంతి.
పోయిన ఆదివారం, ఇంకా నిద్ర వదలని కళ్ళతో టేబుల్ మీద పరిచి ఉన్న పేజీని చూసీ చూడంగానే రెండు చేతులూ జోడించి నమస్కరించాను. నిద్ర మత్తు వదిలించుకొని, సాక్షి ఫామిలీ పేజిలో సగం వరకూ నిండున్న “జంధ్యాల” గారి ఫోటో అలానే చూస్తుండిపోయాను. కొందరి ప్రముఖుల అభిప్రాయాలు వేసి, “అతి త్వరలో.. మరెన్నో!” అంటూ ముగించాడు.
సచిన్ ఇరవై ఏళ్ల బట్టీ ప్రతీ ఇంటర్వ్యూలోనూ ఒకటే మాట: “ఐ ఎంజాయ్ మై క్రికెట్!” అని. నేను సచిన్కి వీరాభిమానిని! అయినా సచిన్ ఇంటర్వ్యూ చూస్తున్నా, చదువుతున్నా “ఐ ఎంజాయ్ మై క్రికెట్” అంటూ mock చేస్తుంటాను, “అదే నీవు.. అదే మాట!” అని పాట కూడా అందుకుంటాను.
నేను జంధ్యాల అభిమానిని కాను. “బాబూ.. చిట్టీ” అన్న డైలాగులో “బ” వినిపించగానే జంధ్యాల మార్కు డైలాగని గుర్తించగలగాలట! నాకు మొత్తం డైలాగు చెప్పినా గుర్తురాదు. ఆయన రాసిన డైలాగులు ఎవరన్నా వినిపిస్తే, ఏ సినిమాలో ఏ సన్నివేశంలో అది వస్తుందో చెప్పటం నా వల్ల కాదు, అప్పటికే ఆ సినిమా ఒక పది పదిహేను సార్లు చూసున్నా! ఆయన ఎన్ని సినిమాలు తీసారంటే చెప్పలేను. ఆయన సినిమాలని సమగ్రంగా విశ్లేషించలేను.
నాకు నాలుగైదేళ్ళు ఉన్నప్పుడు అనుకుంటా, నన్ను “వివాహభోజనంబు” అన్న సినిమా తీసుకెళ్లారు మా వాళ్లు. ఆ సినిమా చివర్లో మాయాబజార్లో “వివాహభోజనంబు” పాట వస్తుందనీ, అంతకు ముందు నేను చాలా నవ్వుకున్నాననీ నాకు ఇప్పటికీ గుర్తు. ఓ రెండు దశాబ్దాలు గడిచినా జంధ్యాల సినిమాలంటే నాకదే జ్ఞాపకం – బోలెడన్ని నవ్వులు! మహా ఇష్టంగా తిన్న పదార్థం రుచి మాత్రమే గుర్తుండి, ఆ పదార్థం పేరు గానీ, ఆకారం గానీ, మరే వివరాలు గానీ గుర్తులేనట్టుగా ఉంటుంది జంధ్యాల గారి సినిమాలతో నా జ్ఞాపకం, ఇన్నేళ్ల బట్టి ఎన్ని సినిమాలు మళ్లీ మళ్లీ చూస్తున్నా!
మరిప్పుడు నేనెందుకు ఇదంతా రాయడం?!
జంధ్యాల గారి పుట్టిన రోజుకీ, వర్థంతికీ ఎంతో మంది ఎన్నో విధాలుగా ఆయన్ని వేనోళ్ళ కొనియాడుతారు. ఎన్నెన్నో కబుర్లు చెప్తారు, ఆయన గురించి. తెలుగు సినిమాలో హాస్యం లాస్యం ఆయన వల్లనేనని! ఆయన ఎందరికో అన్నం పెట్టారని. ఆయన బహుముఖప్రజ్ఞాశాలని. ఆయన అది అనీ.. ఇది అనీ..
కానీ నాకెప్పుడూ ఆయన గురించి చేసిన ఒకే ఒక్క వ్యాఖ్య గుర్తు వస్తూ ఉంటుంది. ఆయన చనిపోయిన కొత్తల్లో ఓ సంతాప సభలో కళాతపస్వి విశ్వనాథ్ గారి మాటలు:
(టివిలో చూసానప్పట్లో, నా జ్ఞాపకాల్లో ఊరిన ఆయన మాటలు)
“జంధ్యాల బతికున్నంత కాలం మా ఇద్దరి మధ్యా ఎలాంటి అసూయ గానీ, పోటీ గానీ లేవు. కానీ నాకిప్పుడు జంధ్యాలని చూస్తుంటే నాకు మహా అసూయగా ఉంది. తాను మరణించినా, ఆయన కోసం ఇంత మంది ఇలా కల్సి గుర్తుచేసుకోవడం నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగా ఉంది. నేను చనిపోయాక ఇలా చేస్తారా? అన్న ఆలోచన వస్తుంది..”
ఈ మాటల్లో అంతరార్థం ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా అనిపిస్తుంటుంది.
మొన్నేదో కథను రాసే ప్రయత్నంలో భాగంగా: “చావు టూ వీలర్ మీదే వస్తుంది. దానికి కావాల్సిన మనిషిని ఎక్కించుకొని పోతుంది. ఆ మనిషికి సంబంధించిన మనుషులని కానీ, బాగేజీలని కానీ ఏది వెంట తీసుకెళ్ళనివ్వదు. చుక్కలన్నీ కలిపి అందంగా వేసుకొన్న ముగ్గులో తనక్కావాల్సిన పువ్వునో, తుమ్మెదనో తనతో తీసుకుపోతుంది. చెరిగిన ముగ్గులా మిలిగిపోతాయి మిగితా జీవితాలు. చావుతో ఒక్క చావు కాదనుకో!” అన్న లైన్లు రాసుకున్నాను.
జంధ్యాల గారి గురించి ఈ పూట ఆలోచిస్తుంటే అనిపిస్తుంది, ఆయన మృత్యువుని కూడా నవ్వులతో ఓడింఛేశారని. నవ్వుల చక్రవర్తి ముందు మరణం కూడా దాసోహం అందని. నవ్విస్తూ, నవ్వుతూ కాలం గడిపేసిన ఆయన పోయాక కూడా మన కోసం బోలెడు నవ్వుల్ని మన దగ్గరే వదిలి వెళ్లటమే కాక, విపరీత పరిస్థితుల్లో మనల్ని మనం నవ్వించుకోవటం ఎలానో నేర్పారు. “చేపలు తెచ్చి పెడితే ఆకలి తీర్చిన వారమవుతాం. చేపలు పట్టడం నేర్పితే బతుకుతెరువు చూపించిన వారమవుతాం” అన్న ఆంగ్ల సామెతలా ఆయన్ని మనకి చీకట్లో నవ్వుల బాణాసంచా కాల్చడం నేర్పారు. ఆయన సినిమాలు చూడకుండా మనం పెరిగుంటే, అందులో ఎన్ని నవ్వులు మైనస్ అయ్యేవో! మనవి ఇంకెంత ఏడుపుగొట్టు జీవితాలయ్యేవో!
మృత్యువు తర్వాత కూడా జీవితం ఉంటుంది. ఆ జీవితంలో మనం భౌతికంగా తప్పించి మరన్ని విధాలుగానూ జీవిస్తూనే ఉండచ్చు. ఎప్పటికీ భౌతికంగా ఉండడం కన్నా, పదుగురి నోట నానుతూ, ఆనందాన్ని పంచుతూ ఉండడమే అమరత్వం. అప్పుడు చావుకూడా, స్టేజి మీద నుండి ఓ కీలక పాత్రను తొలిగించడానికి దేవుడి స్క్రిప్ట్ లో ఉన్న inefficiently misplaced extra character గా మిగిలిపోతుంది.
కళ ద్వారా అమరత్వాన్ని సంపాదించిన అతి కొద్ది మందిలో జంధ్యాల గారు చిరస్మరణీయులు! కష్టాల్.. నష్టాల్.. దుఃఖాల్.. అన్నీ శ్రీశ్రీ కవిత్వమంత ఘాటుగా, తీవ్రంగా, సూటిగా వచ్చినా మన దగ్గరున్న తారకమంత్రం “జంధ్యాల”.
ఆయనకి హృదయపూర్వక పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు!
Filed Under: featured • lead • అభిప్రాయాలు • ప్రముఖులు
చాలా బాగా వ్రాశారు!
ఈ సంక్రాంతి పూట నవ్వుల రారాజు జంధ్యాలగార్ని స్మరించుకునే అవకాశాన్నిచ్చారు! మీకు, మీకుటుంబానికి సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.
హ్మ్మ్.. ఇంటరెస్టింగ్. పుస్తకాలు కాకుండా నీకు జంధ్యాల కూడా ఎక్కాడంటే.
ఎవరెంత చెప్పినా నాకు మాత్రం ఆయన చాలా ఓవర్ రేటెడ్ కామెడీ డైరక్టర్ అని అనిపిస్తుంది.
మీ కమ్మెంటులో “ఓవర్-రేటెడ్” కన్నా నన్ను ఎక్కువ హర్ట్ చేసేది.. “కామెడీ డైరెక్టర్” అనేది! he’s much more beyond a trademark comedy writer.. when people get busy laughing at his comedy, they tend to overlook many of his exceptional abilities.
Not sure if he’s over-rated – he’s definitely overlooked! Spare a thought!
నెలవంక వంటి అద్భుతమైన సినిమా తీసిన జంధ్యాల ను ఎవరన్నా కామెడీ డైరెక్టర్ మాత్రమే.. అనగలరా? ఇండిపెండెంట్ గారి – “ఓవర్ రేటెడ్” వ్యాఖ్య వల్ల హర్టైన వారిలో నేనూ ఒకదాన్ని.
ఆనందభైరవి కూడా జంధ్యాలే. జంధ్యాలను కేవలం కామెడీ దర్శకుడు మాత్రమే అనుకునే వాళ్ళకు బహుశాయన బహుముఖప్రజ్ఞ, రేంజి తెలిసినట్లు లేదు. అది మన ప్రేక్షకుల (దుస్)స్థితి
హర్ట్ అయిన వాళ్ళల్లో నన్ను కూడా కలపండి.
I also hurted
హ్మ్మ్..వ్యాక్యాలు తొందర లోనూ, పదాలు సరిగ్గా కూర్చకుండా రాయడం వల్ల వచ్చిన తంటా. అందులో ఈ మీడియం లో ఎదురుగా ఉండం కదా వెంటనే సరిదిద్దుకోవడానికి, తిరిగొచ్చే లోపల బోలెడన్ని ఆశీర్వాదాలు రెడీ
ఆయన్ని కామెడీ డైరక్టర్ మాత్రమే అని నేనలేదు మహా ప్రభులారా. కామెడీ లో మాత్రమే ఆయన ఓవర్ రేటేడ్ అని నా తలపన్న మాట
నా దృష్టిలో ఆయన కామెడీ కాకుండా మిగతా విషయాల్లో నాకు ఏ మాత్రం కంప్లైంట్స్ లేవు. మీ అందరితో ఏకీభవిస్తాను. కామెడీ విషయం లో మాత్రం నాకు ఆయన ఓ కే. ఐ మీన్ జస్ట్ ఓ కే. అందరూ అంత ఆకాశానికెత్తేస్తుంటే అంత అనిపించలేదు బాబో అని నా అభిప్రాయం. కొన్ని మాత్రం హైలైట్. పొట్టి ప్రసాదు, శ్రిలక్ష్మి ట్రాక్ అద్భుతంగా వచ్చింది. కాని అందులో పొట్టి ప్రసాదు కాకుండా ఇంకెవ్వర్నీ ఊహించలేను. అహ నా పెళ్ళంట కూడా నాకిష్టం.
Whatever.. you hijacked the comments section of this post already. No turning back now!
Hijacking….Agreed Ma’am. Sorry. One of those unintended consequences( or collateral damage as they say). I retreat now.
వచ్చాక గిల్లకుండా పోతే మనసు తృప్తి గా ఉండదు కాబట్టి
..నా 2 సెంట్స్.
అంత నైస్లీ రిటెన్ ఆర్టికల్ ఏం కాదు. ఇంతకన్నా బాగా రాసినవి చాలా చదివా. ఎస్పెషియల్లీ..మొన్న పుస్తకం లో వచ్చిన 2009 లో చదివిన పుస్తకాలు.
దీంట్లో మొదటి వ్యాక్యాన్ని మూడు సార్లు చదివా? అర్ధమయిందంటావా నాకు. ఏమో. alaage inkaa konni
“ఎవరెంత చెప్పినా నాకు మాత్రం ఆయన చాలా ఓవర్ రేటెడ్ కామెడీ డైరక్టర్ అని అనిపిస్తుంది”.
hmmmm….
Independent,
out of inordinate amounts of curiousity, మీకొక చిన్ని ప్రశ్న –
మీ దృష్టిలో aptly rated comedy director(s) ఎవరో చప్పగలరా ప్లీజ్. మీ జవాబు కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను.
– dependent
అయ్యా స్వతంత్రులు (Independent) గారు
హాస్యం పుట్టేది అతి, అతిశయొక్తి, అసంధర్భం, అనుకరణ నుంచే
ఆయన ఓవర్ రెటెడ్ కామెడి డైరెక్టర్ అవునో కాదో తెలీదు కానీ
ఆయన సినిమాలు చూసి నవ్వుకొవచ్చు ఇది నిజం
నవ్వులు పండించిన శ్రామికుడు. నవ్వడం నేర్పిన గురువు. నవ్వడమే యోగమన్న నిజం తెలిపిన యోగి. జంధ్యాలకు నమస్సుమాంజలి.
ఈనాటి ఆనందమయ మకర సంక్రాంతి
అందించాలి అందరి జీవితాలకు నవ్య క్రాంతి
*** మీకు, మీ కుటుంబానికి, మీ మిత్రులు అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు ***
SRRao
శిరాకదంబం
http://sirakadambam.blogspot.com/2010/01/blog-post_13.html
Nice article!!
అదేంటో! నవ్వించేవాళ్ళలో ఎక్కువమందిని దేవుడు తొందరగా తీసుకుపోతాడు బహుశా అతన్ని నవ్వించడానికేమో!
Excellent writing…keep it up .. you have the talent,use it properly…
జంధ్యాల హాస్యం బానే రాసాడు. తియ్యడమూ బాగానే తీసాడు..
jandhyala raasindi, teesindi over rated comedy kaadu, highly rated comedy.. he is too perfect in creating comedy.. ippudosthunna so called movies lo.. janaalu navvaleka navve so called cheap comedy kanna, jandhyala garidi definite gaa highly rated comedy.. videsi, swadesi cinemalu choosthoo comedy kosam vetukkuntunnappudu jandhyala gari cinemalu tappakundaa gurtostayi.. I love the creator.. we love JANDHYALA..
“నవ్వడం ఒక యోగం, నవ్వించడం ఒక భోగం , నవ్వలేకపోవడం ఒక రోగం ” అన్నారు జంధ్యాల. అసభ్యత లేకుండా హాస్యం పండిచడంలో ఆయనకి దరిదాపుల్లో కూడా ఏ దర్శకుడు రాడు తెలుగు లో. నాకు తెలిసి చాలా మంది పర్సనల్ డి వి డి కలక్షన్లలో ఎక్కువగా ఉండేవి జంధ్యాల గారివె. దురదృష్టం ఏంటంటే ఆయనకి మంచి నిర్మాతలు దొరకకో లేక వేరే కారణాల వల్లో నిర్మాణం లో నాణ్యత తక్కువగా ఉంటుంది (ఒకటి రెండు మినహా). మాయాబజార్ లో వాడిన టెక్నాలజీ తో (ముఖ్యంగా సౌండ్ పరంగా) ఈయన సినిమాలు కూడా ఇంప్రూవ్ చేసి డి వి డి లు విడుదల చేస్తే బావుంటుంది.
టపా అద్భుతంగా రాసారు. ముఖ్యంగా మీ కథకి రాసుకున్న వాక్యాలు చాలా బావున్నాయి.
జంధ్యాల అభిమానుల కోసం కొన్ని కామిడీ తిట్లు –
1.బూట్ పాలిష్ కుర్రాడితో బేరాలాడి 50 % డిస్కౌంట్ కి చేయించుకునే పీనాసి నాయాల…
3. నాన్న సికారుకేల్డం అని పిల్లలదిగితే ఆఫీసు లో ఫామిలీ డే కి తీసుకేల్తాననే కక్కుర్తి సన్నాసి….
4. స్నేహితుడు రిక్వెస్ట్ పంపితే accept చెయ్యకుండా తిరిగి request పంపే వెర్రి వెదవ…
5. అష్ట దరిద్రమైన శని గ్రహానికి powder పూసి, బొట్టు పెట్టిన దయ్యంలా ఉన్నావ్….
6. atm లో pan card పెట్టే తింగరి సన్నాసి….
7. ac కోసం atm కి వెళ్లి బాలన్స్ enquiry చేసే కక్కుర్తి ఎదవ…
8. సముద్రంలో కప్పలు పట్టే మొహం…
9. Aquarium లో చేపలు పట్టే ఫేసూ..
10. ఉడతలు పట్టే వాడివి…
11. తొండ మొహం వెదవ…
12. తిని పాడేసిన విస్తరాకులు కడిగి అమ్మే కక్కుర్తి ఎదవా…
13. వాడేసిన బ్లేడ్ ముక్కలను ఇనప సామాన్ల వాడికి వేసే పీనాసి నాయాల…
14. అమ్మాయి సీక్రెట్ గా నీ బుక్ లో ప్రేమ లేఖ పెడుతుంటే చూసి, ఏమండి మీ బుక్ కాదండీ నాది అని గట్టిగా అరిచే అర బుర్ర ఎదవా..
15. కుక్క వెంతపడుతుంటే పరిగెత్తకుండా vodofone sim తీసి పడేసే అక్కుపక్షి…
16. 108 vehicle ని ఆపి లిఫ్ట్ అడిగి తిట్లు తినే తింగరి ఎదవ…
17. శవం మీద మరమరాలు ఏరుకొని bhel puri చేసుకొని తినే పెంట మొహమా..
18. కాకి నోట్లోంచి బ్రెడ్ ముక్క లాక్కునే అంట్ల కాకి ఎదవా…
19. రెండో floor లో పెట్రోల్ బంక్ పెట్టి దివాలా తీసిన ఫేసూ.
20. ఎర్రసైన్యం R.narayana murthi దగ్గర break dance నేర్చుకొనే ఎదవా..
చంద్ర గారూ, ఇది మిమ్మల్ని విమర్శించి రాయట్లేదు.
సరిగ్గా ఇందుకే నాకు జంధ్యాల గారిని జనాలు ఓవర్ రేటెడ్ చేస్తున్నరు అనిపించింది నాకు కామెడీ విషయంలో. పైనవన్నీ మళ్ళీ చదివా….నిజంగా క్లీన్ అండ్ నీట్ నవ్వొచ్చిందా అందరికీ. కామెడీ కోసం బలవంతంగా వెతుక్కున్నట్లుగ లేదూ? పైగా అంత దారుణంగా కిందకెల్తే తప్పితే కామెడీ పండించలేక పోవడం…raises questions on creative limitations.
అలా అని ఆయన క్లీన్ కామెడీ లేదని కాదు, చాలా ఉన్నాయి. కాని రాను రాను ఈ తిట్ల కామెడీ నాకు తిక్క రేపింది.
“ఆయనకి హృదయపూర్వక పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు!”
వ్యాసంలోని ఈ చివరి లైన్ చదివి ఒక్కసారి గుండె ఝల్లుమంది. ఇంత చక్కని వ్యాసానికి అంత గొప్ప ముక్తాయింపు.
పూర్ణిమగారు, మీ భావుకతకు వేవేల జేజేలు.
నిజమే. జంధ్యాల సినిమాలు బలవంతంగా నవ్వుకునెవె,పక్కున నవ్వించెవి కావు.
పూర్ణిమ గారు చాలా బాగా రాశారు అభినందనలు
నవ్వడం ఒక భొగం
నవ్వించడం ఒక యోగం
నవ్వలెక పొవడం ఒక రొగం
జంధ్యాల కామెడి కి బలవంతంగా నవ్వడం ఒక మాయ రొగం
ఈ కాంక్రీట్ జంగిల్ లొ మనుష్యులు నవ్వడం మరిచి పొతున్నారన్నది
నిజమనిపిస్తుంది ఇక్కడ కొన్ని వ్యాఖ్యలు చూస్తుంటె
( నవ్వడం మరిచిపోయారొ లెక బూతు కామెడికి
అలవాటు పడ్డారొ నాకు తేలీదు మరి )
నేను జంధ్యాల అభిమానిని కాను
ఆయన సినిమాలు చూసిన
సాధారణ ప్రేక్షకుడ్ని
“ఆయన సినిమాలు చూడకుండా మనం పెరిగుంటే, అందులో ఎన్ని నవ్వులు మైనస్ అయ్యేవో! మనవి ఇంకెంత ఏడుపుగొట్టు జీవితాలయ్యేవో!
మృత్యువు తర్వాత కూడా జీవితం ఉంటుంది. ఆ జీవితంలో మనం భౌతికంగా తప్పించి మరన్ని విధాలుగానూ జీవిస్తూనే ఉండచ్చు. ఎప్పటికీ భౌతికంగా ఉండడం కన్నా, పదుగురి నోట నానుతూ, ఆనందాన్ని పంచుతూ ఉండడమే అమరత్వం”.
బాగుంది వ్యాసం.పూర్ణిమగారికి అభినందనలు.
ఇకపోతే “జిహ్వకో రుచి,పుర్రెకో బుద్ధి” అది జంధ్యాల గారి విషయంలోనయినా ఇంకెవరి విషయంలోనయినా.అదీ సంగతి.
మానసికంగా ఎదగని వారికి ఆయన సినిమాలు బాగుండొచు.
most of the comments only talked about(including the article) Jandhyaala’s comedy…it is really a bad. In my view he is “the best” screenwriter (Story, Dialogues & Screenplay) in the whole telugu film history.
Well, I’m not the right person to talk about his abilities in movie-making! Only connoisseur can do it.. let’s hope somebody does just that.
చాలా చక్కని వ్యాసం! అభినందనలు పూర్ణిమా
ఆయన సినిమాలు చూస్తూ కుర్చీలోంచి జారిపోయి మరీ నవ్విన రోజులు గుర్తొస్తున్నాయి
ఇప్పుడు ఆ సినిమాలు చూస్తే మళ్ళీ అంతలా నవ్వుతానని చెప్పలేను ఎందుకంటే ఆ జోక్స్ మొదటిసారి విన్నప్పటి అనుభూతి వేరు, ఆ కామెడీనే కాస్త రంగు మార్చి ఆ తర్వాత్తర్వాత బోల్డన్ని సినిమాల్లో వాడేసుకున్నాక మళ్ళీ వినడం వేరు..
శ౦కరాభరణ౦, అడవిరాముడు మాటల రచయిత, ఆపద్భాధవుడులో నటుడు, అహనాపెళ్ళ౦ట వ౦టి హాస్య చిత్రాల దర్శకుడు, నెలవ౦క, ఆన౦దభైరవి వ౦టి వైవిధ్య చిత్రాల రూపకర్త, ఎన్నో కథల, నాటకాల రచయిత, నాటకర౦గ౦ ను౦చి ఎ౦దరో నటులను చిత్ర పరిశ్రమకి పరిచయ౦ చేసిన మహానుభావుడు.. ఇన్ని ప్రతిభలున్న వ్యక్తిని ఇ౦త త్వరగా తీసుకెళ్ళిన దేవుడె౦త నిర్దయుడు..!!
గా౦ధి తెలుగు అనువాద౦లో నెహ్రూ పాత్రకి డబ్బి౦గ్ చెప్పి౦ది జ౦ధ్యాలే..!!
I have been longing to post one of my observation from a long time and finally got this opportunity. I am not sure if you got an opportunity to see the movie “Seetapati Samsaram” starring Chandramohan and Prabha. The story and screenplay is by Jandhyala. There are 3 tracks in this movie which are used in 3 different movies.
1. Hero and heroine get introduced, in a bus when bus conductor refuses to give change to Chandra mohan’s Rs 100 note and Prabha pays for it. To pay it off both of them first go to a coffee shop, then get into a auto et., and every time Chandra mohan fails to pay and Prabha keeps paying the money and debt increases. This was used in Akka pettanam chelleli kaapuram.
2. Chandramohan tries to make vankaya curry by listening to a radio station “Vantala Program” and then two stations jump on each other, where he finally ends up doing physical exercise for sometime and cooking for some other time. This track was used in two movies to my knowledge. (it could be more) once in Mr Pellam and the other movie Chilakkottudu – both by Rajendraprasad.
3.Hero and Heroine challenge each other that they can perform better in the other’s role. Exchange their roles and finally realise their mistake. – This is used in Mr Pellam.
And also the other incident reported in the comments section – Pottiprasad and Srilakshmi’s episode has been copied in some other – I am sorry i dont remember the name of the movie. AVS tried to do what Potti prasad did, but as Independent rightly pointed out he was no where near to him.
Please dont laugh at me and excuse me if this sounded very silly and there could be so many other inspirations. I do like Jandhyala movies, he puts me back in mood if i am very upset. And when i first got to see this movie, I felt that his thoughts are being re used and exploited in every possible way in today’s cinema.
I tried to write this in telugu, but the words were not getting converted rightly. (Boothulu raayatam ishtam leka, English ki shift ayyanu – kshaminchandi)
yes meeru cheppina vishayalu anni nijale. meeru cinemaa lanu baaga ne observe chestunnaru. hanimireddy. associate director in telugu movies
జంధ్యాల గురించి ఒక సామాన్య ప్రేక్షకుడి భావాలని ఆవిష్కరించిన చక్కని వ్యాసమిది. పూర్ణిమ గారికి అభినందనలు.
కామెడీ genre లో రచనలు గానీ, సినిమాలు గానీ చేయడం చాలా tough అని నా ఉద్దేశ్యం. స్వతహాగా కామెడీని ఆస్వాదించే, ఊహించే గుణం క్రియేటర్స్ కి ఉండాలి. అలా ఉన్నా కూడా అందరూ మంచి హాస్యాన్ని పండించలేరు. క్రైము, థ్రిల్లర్, ఫాంటసీ, రొమాన్స్ genres లో బాధ్యతని డైరక్టర్, రచయిత, నటీనటులు, సినిమాటోగ్రాఫర్, నేపధ్య సంగీత దర్శకులు, ఎడిటర్.. ఇలా వీరంతా పంచుకుంటే, కామెడీ తరహా సినిమాల్లో మాత్రం ఎక్కువ బరువంతా ముగ్గురి మీదే పడుతుంది- దర్శకుడు, రచయిత, నటీనటులు. అందుకే ఒక దర్శకుని p.o.v లోంచి చూస్తే కామెడీ సినిమా చెయ్యడం, పండించడం చాలా పెద్ద చాలెంజ్. అలాంటిది ఈ శైలిలో తనకంటూ ఒక కొత్త ఒరవడిని సృష్టించిన గొప్ప దర్శకుడు జంధ్యాల. మంచి సినిమాలు కొంతమంది చెయ్యగలరేమో కానీ ఒక ట్రెండు సృష్టించడం మాత్రం జంధ్యాల వంటి అతి కొద్దిమందికే చెల్లుతుంది. జీవితాన్ని బాగా చదివేసినవారికి అది ఒక జోకులా అనిపిస్తుందనుకుంటా. చుట్టుపక్కలున్న రకరకాల మనస్తత్వాలని చదివేసి, వాటిని తెరపై మరింత ఇంపుగా సృష్టించిన జంధ్యాలకి కూడా బహుశా ఇలానే అనిపించిఉండవచ్చు. అందుకే అతను మిగిలిన genres లో కూడా సినిమాలని భావుకంగా తియ్యగలిగాడు, మాటలు రాయగలిగాడు. వ్యక్తిగతంగా జంధ్యాల సినిమాల్లో కామెడీ కన్నా అతను సృష్టించిన కారెక్టర్లు, కారెక్టరైజేషన్, బాడీలాంగ్వేజ్ నాకు బాగా నచ్చుతాయి. సందర్భాల్లో నాటకీయత, డైలాగులు (తిట్లు) కొంచం శృతి తప్పడం(మించడం).. ఇలా కొన్ని లోపాలు వ్యక్తిగతంగా నాకు కనపడినా ఆ సినిమాలు తీసిన నాటి సామాజిక స్థితులు, సినిమా పట్ల అప్పట్లో ప్రజల టేస్టుని బట్టి అలా వచ్చాయనుకుంటా.
ఇక ఈ వ్యాసం విషయానికొస్తే,
దేవుడు scriptwriter ని hire చేసుకున్నాడన్న ఊహ భలే నచ్చింది.
>>చెరిగిన ముగ్గులా మిలిగిపోతాయి మిగితా జీవితాలు. చావుతో ఒక్క చావు కాదనుకో.
హ్మ్.. నిజమే.
>>అప్పుడు చావుకూడా, స్టేజి మీద నుండి ఓ కీలక పాత్రను తొలిగించడానికి దేవుడి స్క్రిప్ట్ లో ఉన్న inefficiently misplaced extra character గా మిగిలిపోతుంది.
బాగా చెప్పారు.
>>ఆయన సినిమాలు చూడకుండా మనం పెరిగుంటే, అందులో ఎన్ని నవ్వులు మైనస్ అయ్యేవో! మనవి ఇంకెంత ఏడుపుగొట్టు జీవితాలయ్యేవో!
అక్షరాలా నిజం.
ఫైనల్ గా మంచి వ్యాసాన్ని పంచుకున్నందుకు నవతరంగానికి, పూర్ణిమ గారికి అభినందనలు.
చాలా బాగా రాసారు. ఆయనను గుర్తు చేసుకునే అవకాసం ఇచ్చినందుకు మీకు అభినందనలు. ఆయన తీసిన సినిమాలు దాదాపు అన్నీ చూసాను. బాగా గుర్తు ఉండి పోయేది. ఆహ నా పెళ్ళంట!. (ఆయన తీసిన వాటి లో అంత కన్నా గొప్పవి లేవని కాదు.) ఆ రోజు థియేటరులొ పొట్ట నొప్పి పుట్టెంత నవ్వడం ములాన్న. హాస్యాన్ని ఎంతో సులభం గా తీసి మనల్ని ఎంతే సులభం, ఆరోగ్యంగా నవ్వించ గలిగారు ఆయన. సునిశిత హాస్యం ఆయన trade mark.
ఆయన సినిమాలు చూడకుండా మనం పెరిగుంటే, అందులో ఎన్ని నవ్వులు మైనస్ అయ్యేవో! మనవి ఇంకెంత ఏడుపుగొట్టు జీవితాలయ్యేవో!
your are correct.nice article
nijam andi swathi gaaru
Firstly well done Purnima. Most of the writers in this world write stories inspired from some other already existing stories. But their talent lies in writing the script in such a way that no one ever recognize it that it taken from some original one.
And i think one who writes the original one with his own creation must be a definitely more talented than anyone and he must be applauded all the time. And i think Jhandhyala is one of kind.