Menu

సినిమా-జీవితం కనెక్టివిటీ కట్


గతంలో సినిమా చూసి బావుంది లేక బాగోలేదు అని మాత్రమే చెప్పేవాళ్లు. ఇప్పుడు ఎడిటింగ్ బావుంది..కెమెరా బావుంది,కొరియోగ్రఫి అదిరింది, ఆర్ట్ డైరక్టర్ ఎవరో గానీ సూపర్ ఇలా మాట్లాడటం కామన్ అయిపోయింది. అదే గతంలో అయితే 24 క్రాఫ్ట్స్ వంద శాతం సమన్వయంతో,సమర్ధవంతంగా పని చేసేవి కాబట్టే, సినిమా(మొత్తం)బావుంది అని మాత్రమే అనే వారు. రాను రాను కొన్ని క్రాఫ్ట్ లు బలహీనపడి,బలంగా పనిచేసిన క్రాఫ్ట్ ప్రేక్షకుల దృష్టిని ఆకర్షించటం మొదలైంది . ఇది మంచి పరిణామం కాదని భావించటానికి బదులు, ప్రేక్షకులు చాలా (టెక్నికల్)గా అవేర్ అయ్యారని భావిస్తున్నాం. ఇది ఎలాంటి ప్రయోజనాన్ని ఇవ్వదు. సినిమా అంటే దృశ్య రూపంలో ఉన్న ఒక కథ.ఏ సినిమాలోనైనా ప్రేక్షకులు వెతికేది కథనే అనేది నిజం.

ఆ కథలోని వాస్తవికత,ఊహాజనిత ప్రపంచాల్లో తనకు పరిచయమున్న జీవితంతో ఐడెంటిఫై అయి దాన్ని ఆనందిస్తారు. వ్యూవర్స్ ఈ ఐడింటిఫికేషన్ ఇప్పుడొస్తున్న చాలా సినిమా కథలో కనపడటం లేదు. అందుకే అలాంటి సినిమాలు భాక్సాఫీస్ వద్ద బోల్తాపడుతున్నాయి. మరి ఇంత చిన్న విషయం పరిశ్రమలో ప్రముఖులకు తెలియదా..లేక తెలియనట్లు నటిస్తున్నారా..అంటే నాకు తెలిసున్నంతవరకూ వారకీ ఈ విషయాలన్నీ అతి స్పష్టంగా తెలుసు. ఈ లోపాన్ని గమనించాక కూడా ఎందుకు ఫెయిల్యూర్ చవిచూడాల్సి వస్తోంది. కారణం ఒకటేననిపిస్తోంది. శాస్త్రీయతా లోపం.

సినిమాలు(చాలా సందర్భాల్లో)ఫెయిల్ అవుతున్నాయి. దర్శకులు కానీ,రచయితలు కానీ ..తమ మొదటి సినిమా వరకే, కొత్త దనానికి, కొత్త క్రియేషన్ కి మూలమైన, తన చుట్టూ సహజంగా ఉండే ప్రపంచానికీ,అందులోని లైఫ్ కి దగ్గరగా ఉంటున్నారు. సక్సెస్ వచ్చాక అప్పటి వరకూ ఏ ప్రపంచం నుండి నిరంతరం ప్రేరణ పొందుతూ కొత్త ఆలోచలని చేస్తూ వచ్చారో దానితో కనెక్టివిటీ తెగిపోతోంది. తద్వారా బయాస్డ్ ధింకింగ్ మొదలవుతోంది. ఈ విధంగా సినీ పరిశ్రమ జీవితంలో కనెక్ట్ విటీ పోగొట్టుకుని ఒక ఐలాండ్ లా తయారైపోయి చాలా కాలమైంది. దీన్ని బ్రేక్ చేయడానికి సినిమా పరిశ్రమ ప్రయత్నించాలి. సీరియస్ సాహిత్యాన్ని చదివేవాళ్లంటే ఎందుకో సినిమా వాళ్ళకు భలే భయం. వారిని దూరంగా పెడతారు.

సినిమాకు అంత నాలెడ్జ్ అవసరం లేదండీ అని తమ వీక్ నెస్ ని కవర్ చేసుకుంటారు. నిజానికి అలాంటి నాలెడ్జ్ ఉన్న వారే పూర్వం ఉండేవారు. అలాంటి వారి పరంపర ఎప్పుడు ఆగిపోయిందో ఆ నాటి నుండే సినిమా క్షీణించటం మొదలైంది. సినీ రచయతల్లో సత్తా తగ్గింది కనుకనే చిన్న చిన్న ఆర్టిస్ట్ కూడా దర్శక,నిర్మాతలను డామినేట్ చేస్తున్నారు. ఎప్పటికీ సినిమాకి కథే ప్రాణం,కథే హీరో . మంచి రచయితలను వెతికైన పట్టుకోవాలి లేదా తయారైనా చేసుకోవాలి. ఈ సమస్య సినిమా పరిశ్రమ అంతటిదీ. సినిమా సక్సెస్ కోసం 1500 ప్రింట్లు ఒకే సారి రిలీజ్ చేసి నిజమైన టాక్ వచ్చేలోగా డబ్బు దండుకోవాలనే ఫార్ములా ప్రక్కన పెట్టి కాస్త ఈ సమస్య మీద పరిశ్రమ కసరత్తు చేస్తే మంచిది. తెలుగు సినిమా పరిశ్రమకు అవసరమైన టాలెంట్స్ ను తయారు చేసే ఇనప్రాస్ట్రక్చర్ లేదు.

అందుకే టాలెంట్ ఉన్నా ఉపయోగపడని స్ధితి. తెలుగు సినిమాకు ఒక సోఫిస్టికేటెడ్ ఫిల్మ్ ఇనిస్టిట్యూట్ అవసరం. దాన్ని పరిశ్రమే ఏర్పాటు చేసుకుంటే మంచి రిజల్ట్స్ వచ్చే అవకాశం ఉంది. సిడ్ ఫీల్డ్ లాంటి ప్రముఖ స్క్రీన్ ప్లే రచయితలను ఆహ్వానించి హిందీ పరిశ్రమ ఆ మధ్యన వర్క్ షాప్ పెట్టింది. అలాంటి ప్రయోగాలు కూడా తెలుగు పరిశ్రమ అప్పుడప్పుడూ చేస్తూండాలి. అప్పుడు మాత్రమే తెలుగు సినిమా గౌరవ ప్రధమైన సక్సెస్ ను మార్కెటింగ్ టెక్నిక్స్ ద్వారా కాకుండా సృజనాత్మక ప్రమాణాల ద్వారా గ్యారింటీగా పొందే అవకాశం ఉంది.కాదంటారా…?

-వసంత్
కాకినాడ

7 Comments
  1. j.surya prakash December 24, 2009 /
  2. rayraj December 24, 2009 /
  3. vamshipulluri December 24, 2009 /
  4. chandramouli December 24, 2009 /
  5. Sankar gongati December 24, 2009 /
  6. m s naidu January 9, 2010 /