Menu

పరిమితులే సృజనాత్మకతకి తొలి మెట్లు..!!

thumb

హాలీవుడ్‌లో ఈ మధ్యకాలంలో తరచుగా వినిపిస్తున్న చిత్రం – “పారానార్మల్ ఏక్టివిటీ” (Paranormal Activity). ఓరెన్ పెలి (Oren Peli) దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఈ “మాకుమెంటరీ” (Mocumentary) చిత్రం గతంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా సంచలనం సృష్టించింది. కేవలం 15000 డాలర్ల వ్యయంతో తీసిన ఈ చిత్రం ఇప్పటికే రెండు చలన చిత్రోత్సవాలలో ప్రదర్శింపబడి, లక్షల డాలర్లు వసూలు చేస్తోంది.

స్థూలంగా కథ: కాలిఫోర్నియాలో వుండే ఒక జంట తమ ఇంటిని ఏదో అతీంద్రియ శక్తి వెంటాడుతోందన్న అనుమానంతో ఒక కెమెరా తో ఆ అసాధారణ సంఘటనలను చిత్రించే ప్రయత్నం చేస్తారు. ఆ కెమారాలో రికార్డైన విషయాలే చిత్రం మూల వస్తువు. (నేను ఇంకా ఈ చిత్రం చూడలేదు కాబట్టి, ఇంత కన్నా వివరంగా చెప్పడం సాధ్యం కాదు).

సినిమా చూడకుండా ఏం రాద్దామనుకుంటున్నాను అనే కదా మీ ప్రశ్న? అదే చెప్తున్నాను, సావధానంగా వినండి – ఈ చిత్రం ఒక నో బడ్జెట్ (No Budget) చిత్రం. ఇంత వరకూ మనం “హై” బడ్జెట్, బిగ్ బడ్జెట్ అని విన్నాం – లేదా లో బడ్జెట్ చిత్రాల గురించి విన్నాం. అసలు ఒక చిత్రం బడ్జెట్ అనుసరించి పెద్ద చిత్రమా చిన్న చిత్రమా అని చెప్పడం కష్టం. రెండు కోట్ల ఖర్చుతో ఒక కామెడీ చిత్రం తిస్తే (తెలుగులో) అది పెద్ద చిత్రం కావచ్చు. అదే రెండు కోట్లలో ఒక ఏక్షన్ చిత్రం తీస్తే అది లో బడ్జెట్ అని చెప్పవచ్చు. చెప్పొచ్చేదేమిటంటే – ఖర్చు ఆధారంగా కాక తీసిన సినిమా జెనెరా ఆధారంగా అది పెద్ద చిత్రమా చిన్న చిత్రమా నిర్ణయించడం సబబుగా వుంటుంది. అసలు ఒక కథ అనుకోగానే అనుభవమున్న దర్శకుడు/నిర్మాత ఇంత ఖర్చు అవుతుంది అని ఉజ్జాయింపు లెక్కలు వేస్తారు. అలా అనుకున్న ఖర్చు కన్నా తక్కువలో సినిమాని తీయగలిగితే (క్వాలిటీ తగ్గకుండా) ఆ దర్శకుడు ప్రతిభావంతుడని వొప్పుకోవచ్చు. అయితే అసలు బడ్జెట్టే లేకుండా సినిమా తిస్తే? సినిమా తియటానికి ఏ మాత్రం సరిపోని డబ్బుతో సినిమా తియగలిగితే? అదే నో బడ్జెట్ సినిమా – దీన్నే షూ స్ట్రింగ్ బడ్జెట్ (Shoe String Budget) సినిమా అని కూడా అంటారు.

ఇదెలా సాధ్యం?

సాధ్యమే..!! ఎలాగో చెప్పేముందు ఒక్క ప్రశ్న – ఒక (విజయవంతమైన) సినిమా తీయడానికి ఏం కావాలి? మంచి కథ? సృజనాత్మకత? మంచి నటీనటులు? మంచి స్క్రీన్‌ప్లే? ఇలాంటివి ఎన్ని వున్నా సినిమా తయారుకాదు – వీటన్నింటికి డబ్బు (పెట్టుబడి) తోడైతేనే అది సినిమాగా రూపుదిద్దుకుంటుంది. ఎందుకంటే మంచి కథ వుండి, మంచి ప్రతిభ వుండి (నటన కానీ మరేదైనా కానీ) “ఒకే ఒక్క చాన్స్” కోసం ఎదురు చూస్తున్నవాళ్ళు సినిమా ప్రపంచం చుట్టూ చాలామంది కనిపిస్తారు. వీళ్ళకి కావాల్సింది వీళ్ళని నమ్మి పెట్టుబడి పెట్టగలిగిన నిర్మాత..!! అయితే ఈ ఆలోచనా సరళిని ఎదిరించి – నిర్మాత అవసరంలేకపోయిన ప్రతిభతోనే “బ్రేక్” సాధ్యమని నిరూపించినవాళ్ళే ఈ నో బడ్జెట్ దర్శకులు. వీరికి “పెట్టుబడి” పరంగా వున్న అడ్డాంకులే ప్రతిభను నిరూపించుకునేందుకు అవకాశాలుగా మారాయి. పరిమితులే సృజనాత్మక పాఠాలు నేర్పాయి. “పేరానార్మల్ ఏక్టివిటీ” గురించి ఈ క్రింది విషయం చదవండి

Armed with a budget of $15,000 and a hand-held video camera and having no formal film training, Peli began shooting. The film was shot at the director’s old house in Rancho Peñasquitos, an upscale suburb of San Diego. Peli went as far as changing the floor boards and interior design elements to fit the film’s setting. The film was shot out of sequence due to the time constraints (a self-imposed 7-day shooting schedule) even though the director wanted the story to unfold for the actors as he had envisioned it. Luckily, Micah Sloat, who took most of the shots in the film between him and Katie, was a former camera man at his university’s TV station. “It was a very intense week,” Peli recalled, stating that the film would be shot day and night, edited at the same time, and would have the visual effects applied to it as the footage was being finalized by the actors whom Peli called, “unbelievably professional and smart” throughout, adding that they surpassed being actors and became true “storytellers”. One week later, filming was completed.
(వికీపీడియా సౌజన్యంతో)

ఇలాంటి చిత్రాలు గతంలో చాలా వచ్చాయి (నిజానికి సత్యజిత్‌రే తీసిన అప్పు ట్రిలొజీ మూడు చిత్రాలు ఇలాంటి తక్కువ బడ్జెట్‌తో తీసినవే. 1955లో వచ్చిన పాథిర్ పాంచాలీ చిత్ర నిర్మాణ వ్యయం 1.5 లక్షలు) హాలీవుడ్‌లో ఇంతకుముందు – ద ఫ్లవర్ తీఫ్ (The Flower Theif) (1960), ఐ వాస్ అ టీనేజ్ సీరియల్ కిల్లర్ (I Was A Teenage Serial Killer) (1963),  ద బ్లైర్ విచ్ ప్రోజెక్ట్ (The Blair Witch Project)(1999) వంటి చిత్రాలు ఎన్నో వున్నాయి. ఇలాంటి చిత్రాలు ఎక్కువగా హర్రర్ చిత్రాలు కావటం, ఎక్కువ శాతం డాకుమెంటరీ తరహాలో చిత్రీకరించడం యాదృశ్చికం కాదని నాకు అనిపిస్తుది. హర్రర్ చిత్రాలకు ఎక్కువ బడ్జెట్ అవసరం లేకపోవటం, ప్రేక్షకులకి త్వరగా “కనెక్ట్” అయ్యే జెనెరా కావటమే అందుకు కారణం కావచ్చు. ఇలాంటి చిత్రాలని పరిశీలిస్తే కొన్ని ఆసక్తికరమైన అంశాలు తెలుస్తాయి.

1. ఇలాంటి చిత్రాలలో నటించే నటీనటులు దర్శకుడి మిత్రులో, డబ్బులు లేకపోయిన నటించడానికి సిద్ధమయ్యే ఔత్సాహిక నటులో వుంటారు.

2. ఎక్కువ శాతం సాంకేతిక శాఖలు (దర్శకత్వం, కథ-స్క్రీన్‌ప్లే, ఎడిటింగ్ వంటివి) దర్శకుడే నిర్వహిస్తుంటాడు (ఒకోసారి నిర్మాణం కూడా)

3. ఇలాంటి సినిమాలు చాలా తక్కువ రకం మాధ్యమం మీద చిత్రీకరించబడతాయి. (సూపర్ 8 ఎం.ఎం. ఫిలిం, వీడియో టేప్ మొదలైనవి – ఇంకా ఫౌండ్ ఫుటేజ్ (Found Footage) అనే ప్రక్రియ కూడా వుంది)

4. ఇలాంటి చిత్రాలు తీయడానికి సాంప్రదాయాంగా వాడుతున్న టెక్నాలజి కాకుండా సొంతగా కనుకున్న అతి సులభమైన (ఖర్చు తక్కువైన) టెక్నాలజీ వాడటం గమనించవచ్చు. పైన వుదహరించిన కొన్ని సినిమాలలో ట్రాలీ షాట్లు తీయడానికి సూపర్‌బజార్‌లో వాడే ట్రాలీ బుట్ట వాడినట్లు తెలుస్తోంది)

ఇలా డబ్బు అనే పరిమితిని సృజనాత్మకతతో అధికమించి తీసిన చిత్రాలు చాలా వున్నా అందులో కొన్ని మాత్రమే విశేష ప్రాచుర్యం పొందాయి. ఈ వ్యాసం మొదట్లో చెప్పిన పారానార్మల్ ఏక్టివిటీ విడుదలయ్యే వరకు బడ్జెట్ – కలెక్షన్ పరంగా అత్యధిక వసూళ్ళు కలిగిన చిత్రం ది బ్లైర్ విచ్ ప్రాజెక్ట్ షుమారు 5 లక్షల డాలర్ల బడ్జెట్‌తో (విభేధాలున్నాయి) దాదాపు 248 మిలియన్ డాలర్లు సంపాదించినట్లు రికార్డులున్నాయి. కలెక్షన్ల పరంగా కాకపోయినా అనేక చిత్రోత్సవాలలో ఇలాంటి చిత్రాలు ప్రదర్శించబడ్డాయి. పేరానార్మల్ ఏక్తివిటీ విడుదలకి రెండు సంవత్సరాల ముందే స్క్రీం ఫెస్ట్ ఫిలిం ఫెస్టివల్‌లో ప్రదర్శించబడింది. ఆ తరువాత 2008 జనవర్ 18న స్లాండాన్స్ ఫిలిం ఫెస్టివల్‌లో ప్రదర్శనకి నోచుకుంది. ఇదంతా విడుదలకి ముందు. విడుదల చెయ్యటానికి ఆ దర్శకుడు ఎన్నెన్ని కష్టాలు పడింది మరో కథ.

వసూళ్ళు, విడుదలలు ఆశించకపోయినా ఇలాంటి చిత్రాలు ఎన్నో పుడుతూనే వున్నాయి. ఇలాంటి చిత్రాలకు ఇంటెర్‌నెట్ మంచి మాధ్యమం అవుతోంది. ఇలాంటి దర్శకులు ఒకటిగా ఏర్పడి డీ్‌వీ్‌డీ విడుదలలు, ఇంటెర్నెట్ రిలీజులు చేస్తూనే వున్నారు. (కినో మూమెంట్ (Kino movement) ఇలాంటి వాటిలో ప్రముఖమైనది). ఇలాంటి చిత్రాలకోసం జరిగే చిత్రోత్సవాలు ప్రత్యేకంగా వున్నాయి. (ఫ్లికర్ ఫిలిం ఫెస్టివల్ (Flicker Film Festival), ది 8 ఫెస్ట్ (The 8 Fest) మొదలైనవి). ఇవన్నీ చూస్తుంటే చేతిలో హేండీకాం వుండి కొంచెం శ్రద్ధ, మరికొంచెం పట్టుదల, మరెంతో సృజనాత్మకత వుంటే “ఒక్క చాన్స్” కోసం ఎదురు చూడాల్సిన పనిలేదని అనిపించటంలేదు. ?

(అంతర్జాలంలో చదివిన అనేక వ్యాసాల ఆధారంగా.. మరిన్ని వివరాలకోసం వ్యాసంలో ఇవ్వబడిన ఇంగ్లీషు పదాలతో గూగులమ్మని అడగండి.)

26 Comments
  1. నేస్తం November 4, 2009 / Reply
  2. jeevan November 4, 2009 / Reply
    • Srikanth Dhondi November 4, 2009 / Reply
  3. Vasu November 4, 2009 / Reply
  4. venkat November 4, 2009 / Reply
  5. suresh November 5, 2009 / Reply
  6. suresh November 5, 2009 / Reply
  7. suresh November 5, 2009 / Reply
  8. పులి రాజా November 6, 2009 / Reply
  9. అరిపిరాల November 7, 2009 / Reply
  10. కొత్తపాళీ November 7, 2009 / Reply
  11. శంకర్ November 8, 2009 / Reply
    • అబ్రకదబ్ర November 8, 2009 / Reply
      • Vasu November 8, 2009 /
    • jatardamal November 13, 2009 / Reply
  12. అరిపిరాల November 8, 2009 / Reply
    • శంకర్ November 8, 2009 / Reply
      • విజయవర్ధన్ November 8, 2009 /
  13. అరిపిరాల November 8, 2009 / Reply
  14. sanjeev November 10, 2009 / Reply
  15. పులి రాజా November 14, 2009 / Reply
  16. satish December 20, 2009 / Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *