ఆ మధ్యోరోజు పొద్దున్నే లేచి ఏమీ తోచక సీడీలున్న షెల్ఫ్ తిరగేస్తూ ఉంటే, కనిపించింది – శంకరాభరణం అన్న పేరు. నేను ఇదివరలో ఈ సినిమాని ఒకసారి చూశాను. పూర్తిగా చూడలేదనుకుంటాను. అయితే, “దొరకునా ఇటువంటి సేవ” నేను డైలీ బేసిస్ లో తల్చుకునే పాటల్లో ఒకటి కావడం వల్ల ఈ సినిమా అంటే నాకు ప్రత్యేకాభిమానం ఉంది. ఆ కారణంచేత ఈ సినిమాను మళ్ళీ చూడటం మొదలుపెట్టాను. చూసి మూడువారాలౌతోంది. అయినా, ఇంకా ఆ వావ్ ఫీలింగ్ వదల్లేదు. అందుకనే ఈ రాత. మొదట్నుంచీ నాకీసినిమా గురించి ఒకే అనుమానం – అలా ఎలా అంత పెద్ద హిట్టైంది? శంకరశాస్త్రి అన్న పేరు అందరికీ తెలిసిన పేరుగా, సోమయాజులు అన్న మనిషికి అసలు పేరే అది అన్నట్లుగా నిలిచిపోయేంతలా జనానికి ఈ సినిమా ఎలా నచ్చింది? అని. నేను ఎవర్నీ ఏమీ అనట్లేదు కానీ, ఇలాంటి సినిమాని మన తెలుగు ప్రేక్షకులు అంతలా ఆదరించడం నాకసలు ఊహకందని విషయం. Right place at the right time – తరహాలో అంతా సరిగ్గా జరిగిందేమో మరి, ఈ సినిమాకి.
సినిమా కథ విషయానికొస్తే, సింపుల్గా ఒక్క వాక్యంలో చెప్పాలంటే – శంకరశాస్త్రి అన్న సంగీతకారుడి జీవితంలో కాలం తెచ్చిన మార్పులూ, అలాగే, ఒక యువతి తెచ్చిన మార్పులూనూ-అని చెప్పొచ్చు. యువతి-మంజు భార్గవి అనమాట. సినిమా అన్నాక – కథ కంటే కథనం చాలా ముఖ్యం, మూడు గంటలపాటు చాలామందిని ఏకకాలంలో ఒక గదిలో కూర్చోబెట్టి ఉంచాలి కనుక. కనుక, నా దృష్టిలో ఈ సినిమా గురించి చెప్పుకోడానికి ప్రధానంగా ఉన్నది – కథనం, సంభాషణలు, సన్నివేశాలు కూర్చిన తీరు. ఇక సంగీతం – మళ్ళీ మళ్ళీ మళ్ళీ వింటూ ఉన్నా వినాలనిపించదూ? ఈసారి చూడకముందు నేను “రాగం, తానం పల్లవి”, “ఓంకారనాదాను..”- వంటి పాటల్ని ఎక్కువ వినడానికి ఇష్టపడేదాన్ని కాదు. ఈసారి చూసి, పాటలు రెండూ పూర్తిగా విని చూశాక అవి కూడా నచ్చేశాయి. పూర్తిగా లేకున్నా కూడా – “పలుకే బంగారమాయె”, “మానస సంచరరే”, “ఏ తీరుగనను దయజూచెదవో..”,”బ్రోచేవారెవరురా..” – వంటి పాటలు చాలా ఇష్టం ఈ సినిమాలో నాకు. అక్కడక్కడా సందర్భోచితంగా ఉండే నేపథ్య సంగీతం – వావ్. “సామజవరగమనా..” పాట చిత్రీకరణ, లిరిక్స్ – కరెక్టుగా ఆ దృశ్యం మూడ్ కి ఎంత బాగా సరిపోయాయో… నిజానికి నాకైతే – ఆ రెండో “బ్రోచేవారెవరురా..నిను విన…టటటట..” కూడా ఇష్టమే, లిరిక్స్ ని తీసి మామూలుగా వినడానికి.
సోమయాజులు మొదటిసారి మంజుభార్గవిని చూస్తాడే – ఆయన,వాళ్లమ్మాయీ నది దగ్గర సంగీత పాఠాలు చెప్పుకుంటున్నప్పుడు చూసి, పరవశించి మంజుభార్గవి నృత్యం చేసే దృశ్యం – అది నాకు చాలా ఇష్టం. శంకరశాస్త్రి వెళ్ళి పాశ్చాత్య సంగీతం పాడే యువకులతో మాట్లాడ్డం, పెళ్ళిచూపుల సీన్లో ఆయన కూతురుపై విరుచుకుపడడం, అప్పుచేసి మరీ దానం చేసే దృశ్యం, అక్షరాలను ముక్కలు చేసి కొత్త బాణీలు కడుతున్న దాసును మందలించడం, తులసిని తన ఇంట్లో వంట చేయమని చెప్పడం – వంటి దృశ్యాలు చాలు శంకరశాస్త్రి అంటే ఏమిటో జనానికి తెలీడానికి. శంకరశాస్త్రి తులసిని వేదికపైకి తీసుకొస్తే, ఆయన వాద్యగాళ్ళు వాక్ ఔట్ చేసే దృశ్యం, తులసి కొడుకు శంకరశాస్త్రి ఇంట్లో ప్రవేశించే దృశ్యం, చివర్లో అతను “దొరకునా ఇటువంటి సేవ” అని శంకరశాస్త్రి గొంతుకని అందుకోడం, శంకరశాస్త్రి-తులసి ఇద్దరూ ఒకేసారి మరణించడం : ఈ దృశ్యాలు చాలు కథ మొత్తం చెప్పేసి, ఒక్కో పాత్ర గురించి ఒక్కో ఆంచనాని కలిగించడానికి – కాదంటారా?
తులసి ఇంట్లో జరిగే దృశ్యాల్లో – అసలు సంభాషణలే లేకున్నా, మొత్తం కథనీ చెప్పేసారే – ఆ భాగం ఎన్నిసార్లు చూసినా ఆశ్చర్యం కలుగుతూనే ఉంటుంది. ఇలాంటి సినిమాలో హాస్యం ఎక్కువ ఉండకపోవచ్చు అనుకుంటాం కానీ, నేను చాలానే నవ్వుకున్నా. “నీకేం తెలీదు, నేను నీ దగ్గర పాఠం వినను” అని ఆండాళ్ళు అనే పిల్ల మన ఆధునిక సంగీతకారుడు దాసు దగ్గర్నుండి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు దాసు మొహం చూస్తే ఎవరికి నవ్వురాదు? అలాగే, క్లయంటుతో మాట్లాడుతూ ఉంటే, అల్లురామలింగయ్యని భార్య డిస్టర్బ్ చేయడం, ఆయన కేసు గురించి తడబడ్డం – ఆ సీక్వెన్స్ కూడానూ.
అలా ఆ సినిమా చూస్తున్నంతసేపూ రెప్పవాల్చకుండా స్క్రీను వంక చూస్తూనే ఉన్నాను, ఏమారకుండా నేపథ్య సంగీతం వింటూనే ఉన్నాను. చూసేసాక కూడా మళ్ళీ చూడాలనిపిస్తోందంటే ఏం చెప్పనూ?
ఇప్పుడది కళాఖండమా, హిట్టా, సూపర్ హిట్టా – ఇలాంటి ఆలోచనలన్నీ పక్కన పెడితే – నా పరంగా ఇది క్లాసిక్కే 
డైలాగులు అద్భుతం. పాటలు అత్యద్భుతం. కథనం – చాలా పట్టుతో కూడినది – నటీనటులు అంతా ఒకే అనే అనొచ్చేమో (నాకు చంద్రమోహన్ గెటప్ నచ్చదు) – ఇంకేం? సినిమా చూడబిలిటీకి ఏం తక్కువ? ఇలాంటి కథాంశాలతో, అరవైయ్యేళ్ళ హీరోతో కూడా సినిమా తీసి అందర్నీ అలరించొచ్చని నిరూపించడానికి సాహసం చేసి, నిరూపించిన దర్శక నిర్మాతలకి నమస్కారాలు.
“ఈ సినిమా ఎలా హిట్టయింది?” అన్న దిక్కుమాలిన సందేహం వచ్చింది నాకే కదూ! Only fools can ask such a question after watching this movie.
ఇలా ఈ వ్యాసం రాస్తూ ఉంటే నాకు జవాబు దొరికేసింది! (కనుక నేను ఫూల్ని కాదు అనుకుందాం).
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
Manjula says:
I have been wanting to write about background music in Sankaraabharanam. Esp usage of 3 songs “bantureethi kolu”, “entha nerchinaa” and “madhuraanagarilo”.
What I like the best in the film is there are almost no dialogues between Somayajulu & Manjubhargavi! But still he manages to convey the relationship between them.
aswin budaraju says:
ఈ సినిమా విషయంలో విశ్వనాధ్ గారు చాలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారని పిస్తుంది నాకు. సినిమాలో మొత్తంలో సోమయాజులను శివిని పాత్రను మలిచినట్టు మలిచారు. ఉదాహరణకు ఎక్కువుగా కోపం కలిగి ఉండటం, సంగీతం అంటే ప్రాణం గా చూడటం … మాధవ పాత్ర లో అల్లూరామలింగయ్యను విష్ణువు ప్రాత్రగా అనిపించింది.ఆపదలలో శివునికి ఎప్పుడూ విష్ణువుకు సాయం చెసినట్టు ఇక్కడ అల్లూరమలింగయ్య సోమయాజుల వారికి ఎప్పుడు పక్క నుండి సహాయం చేస్తారు. అందుకే వారి పేర్లు మాధవ, శంకరశాస్త్రి గా మలిచారు. వారిద్దరూ ధరించిన నామాలు కూడా వారి పేర్లు తగట్టే ఉంటాయి అడ్డనామాలు ( శంకరశాస్త్రి ) మాధవ ( నిలువు నామాలు ). సృష్టి కారకుడు శివుడైనా నడిపించేదంతా విష్ణువే అలాగే సినిమా అంతా శంకర శాస్త్రి సంగీతం అని కూర్చుంటే కధ నడిపేదంతా అల్లూ రామలింగయ్యే జైలు నుండి విడిపింఛటం, తన స్నేహితుని బాగోగులు చూడటం, తన స్నేహితుని కూతురుకు పెళ్ళి చెయ్యటం. మంజుభార్గవి ఆస్తి కాపాడటం … ఇంక చాలా.
సినిమా మొత్తం లో అ పిల్లవాడి కారెక్టర్ కూడా మంచి పాత్రం. ఒక చోట మంజుబార్గవి ‘ ఓ విష సర్పం యొక్క బిడ్డను నేను మొస్తున్నానని ప్రస్తావిస్తుంది. వెంటనే ఆ బిడ్డను తన సోమయాకజుల దగ్గరకు పంపించాలనుకుంటుంది. విష సర్పం బిడ్డ విషసర్పంమే … కానీ ఆ విషసర్పమే ఆ శివునకు ఆభరణం. ఇక్కడ శివిడంటే శంకర శాస్త్రి , శంకరాభరణం అంటే శంకరుని ఆభరణం అంటే పాము అంటే విషకీటకమే తన మోస్తున్న బిడ్డ… ఆ బాబు
ఓ చోట సోమయాజుల తడి పాద ముద్రని మంజుభార్గవి తన కొడుక్కు చూపించి మన తండ్రి అనే సీన్ సూపర్ .
The best movie I ever seen .. Sankarabharanam
రాకేశ్వర రావు says:
చాలా బాగుంది మీ అనలాజీ.. too good to be coincidental.
shanthi says:
excellent. i don’t think it is coincidence. K.V sir must have derived characters keeping God Siva and Vishnu in mind.
అబ్రకదబ్ర says:
‘నాకది నచ్చింది, నాకిది నచ్చింది’ అనటం తప్ప కొత్తగా శంకరాభరణం గురించి మీరు చెప్పిందేమిటి?
‘కొత్తగా చెప్పటానికి ఇంకా ఏముందా సినిమా గురించి? బొత్తిగా ఏమీ మిగల్చకుండా ముప్పయ్యేళ్లుగా ఎందరో చెప్పేశారుగా’ అంటారా? ఐతే ఓకే
రోహిత్ says:
అబ్రకదబర, మీరు చెప్పండి కొత్తగా ఏమన్నా
Sowmya says:
@అబ్రకదబ్ర: నేనెక్కడన్నా కొత్త విషయాలు చెబుతానని చెప్పానా? అందుకే టైటిల్ కూడా నా అనుభవం అని పెట్టింది.
మీరన్నది కూడా కరెక్టేలెండి – కొత్తగా ఏముంది చెప్పేందుకు?
అబ్రకదబ్ర says:
That’s the spirit.
పైన మీ ఫాన్ మనోభావాలు దెబ్బ తిన్నాయి
రోహిత్ says:
అబ్రకదబర నేను మీ ఫానుని. మీ బ్లాగుమీదొట్టు. అందుకే మిమ్మల్ని రాయమంటా.
పిల్లీజ్జ్..
నన్నడక్కుండానే నా తరఫున నాకేవయ్యిందో చెప్పేస్తున్నారు, తప్పుకదూ అబ్రకదబర గారు
G says:
కొత్తగా నేను చెప్తాను మహాశయా…
ఆబ్రకదబ్రా ఆబ్రకదబ్రా ఆబ్రకదబ్రా… చెప్పేద్దాం. ఇంకో ఎన్నాళ్ళొ తెలియదు. అంతే.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
శంకరాభరణం చిత్రాన్ని celebrate చెయ్యడం సులభం. కళగా,కథగా,ఒక దృశ్యకావ్యంగా శంకరాభరణం గొప్పది కాకపోయినా,చాలా మంచిదని ఎవరైనా ఒప్పుకోవలసిందే.
@అబ్రకదబ్ర: శంకరాభరణం గురించి వచ్చిన దళితవిమర్శని మీరు చదివారా? శంకరాభరణం గురించి ఇంకా చెప్పాల్సింది చాలానే ఉందనుకుంటాను.
venkataramana says:
@మహేష్ : మీరు చెప్పిన విమర్శ జె.యు.బి.వి ప్రసాద్ ‘అస్త్రం’ వ్యాసాల లోనిదేనా? ఆ విమర్శ నేను చదివా.
అబ్రకదబ్ర says:
కళగా, కథగా, దృశ్యకావ్యంగా లాగుడు పీకుడు అవార్డు విజేతలకన్నా శంకరాభరణం ఏ విధంగా గొప్పది కాదో చెప్పగలరా? మీరంటుంటారు, ‘సమాజ హితం కోరేట్లుండాలి సినిమా’ అని (ఇంచు మించు ఆ అర్ధంలో). యాభయ్యేళ్లలో వివిధ అవార్డు విన్నర్ల వల్ల సమాజంలో వచ్చిన మంచి మార్పేమిటో నాకు తెలీదు కానీ, శంకరాభరణం తెలుగునాట, తమిళనాట శాస్త్రీయ సంగీతాసక్తిని పాదుగొల్పిందనేది ఒప్పుకుతీరాల్సిన నిజం. అది మంచి మార్పే కదా. మరి శంకరాభరణం క్లాసిక్ కాకపోతే, ఇక ఏ సినిమా క్లాసిక్?
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@అబ్రకదబ్ర: శంకరాభరణం చిత్రానికీ జాతీయ అవార్డు వచ్చింది. కానీ, ఉత్తమ చిత్రంగా కాదు. Best popular film providing “wholesome entertainment” కేటగరీలో.
తమిళనాడులో శాస్త్రీయ సంగీతనాట్యాల వృద్ధికి శంకరాభరణంతో సంబంధం లేదు. సామాజిక ఆధిపత్య పోరాటంలో ఉనికిని కోల్పోతున్న బ్రాహ్మణుల cultural assertion కారణంగా, అక్కడ శాస్త్రీయ లలితకళలు వ్యూహాత్మకంగా వృద్ధిచెందాయి.
ఆంధ్రప్రదేశ్ లో శంకరాభరణం వలన వచ్చిన శాస్త్రీయసంగీతపు “మోజు” వాపేగానీ,బలుపుకాదు. It was a fashion,not a cultivated taste for classical music. మన తెలుగోళ్ళకి ఇలాంటి మోజులు చాలావచ్చాయి…పోయాయి. అదే ఈ సినిమా క్రెడిట్ అయితే so be it.
సామాజిక శోధన స్థితిలో ఉన్న భారతీయసినిమాను reinforcing the dominant paradigm తరహాలో విజయవంతంగా వాడుకున్న ఫిల్మ్ మేకర్ కె.విశ్వనాథ్. ఏ ఫ్యూడల్ భావజాలానికి వ్యతిరేకం సమాజం పోరాడుతోందో, అదే భావజాలాన్ని అత్యంత గ్లామరస్ గా చిత్రించిన మేధావి. కాబట్టి, నా ఉద్దేశంలో he is a good film maker,who falls short of greatness. And Shankarabharanam is just a good film nothing more.
కొంత ఇప్పటికే ఈ విషయం గురించి ఈ క్రింది లంకెలో చర్చ జరిగింది. చూడండి.
http://navatarangam.com/2008/07/sapatapadi-analysis/
Krishh says:
Gaawd …. You really are a Hypocrite !!
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@Krishh: WHY!!!! just because I disagree with K.Vishwanath, should I hate him? Can’t i appreciate him in spite of having a disagreement!
Phani says:
అందరికీ నచ్చేలా తీయగలిగే సత్తా, టైమింగ్ ఉండాలే గానీ క్లాస్ సినిమాలు కూడా ప్రేక్షకులు ఆదరిస్తారు. ఈ సామర్థ్యం లేకే ఈ కాలంలో A,B,C సెంటర్స్ అని డివైడ్ చేసుకుని, కలగూర గంపలా ఒక నీతి వాక్యం, వెంటనే ఒక నాటు పాట మన సినిమాల్లో రాజ్యమేలుతున్నాయ్. మాయాబజార్ తీసే కాలంలో ఇలా క్లాసూ మాసూ అనుకుని తియ్యలేదని నా నమ్మకం. మరి ఆ సినిమా పెద్ద హిట్ కాలేదా? హాలీవుడ్ లో కూడా ఈ క్లాస్ మాస్ గొడవ ఉన్నట్టు తోచదు.
జాన్ హైడ్ కనుమూరి says:
ఈ సినిమాను నేను చాలాసార్లు (వందకుపైన)చూడడం జరిగింది. అప్పుడు అలా ఎందుకుచూసాను? ఏదినన్ను ఆకర్షించింది? సడన్గా చెప్పడం కొంచెం కష్టమే.
మీ వ్యాసం చదవగానే ఈ సినిమాతో నా మొదటి అనుభవాన్ని పంచుకుంటాను.
ఈ సినిమా విడుదల సమయానికి నేను మచిలీపట్నంలో ఉన్నాను విద్యార్థిగా వున్నను. అప్పటికి నాకు సినిమాలు మొదటిరోజు మొదటి ఆటచూసే అలవాటు. ఉదయం ఆటలో సుమారు 20 మంది మాత్రమే వుండటం విడ్డూరంగా అనిపించింది. నాకు మాత్రం సినిమా చాలా నచ్చేసి మళ్ళీ మాట్నీ కూడా చూసాను.
రూముకు చేరి మాట్లాడుకుంటున్నప్పుడు అక్క వాళ్ళ మిత్రులు వచ్చారు వాళ్ళకు సినిమా బాగుందని చెప్పాను. త్ర్వాతిరోజు అక్క మిత్రుల్లో ఒకరు తిట్టిన తిట్టు తిట్టకుండా తిట్టింది. ఎందుకంటే నా మాటమీద భరోసాతో సినిమా చూసింది ఆమెకు పరమచెత్తగా వుందనిపించింది. ముక్యంగా కొత్త సినిమా జనంలేకుండా, టిక్కెట్లకోసం అవస్థ పడకుండా సినిమా చూడటం ఆమెకు మజా అనిపించలేదు. ఆమెకోసం నేను మరో రెండుసార్లుచూసి ఏ ఏ అంసాలతో చూడవచ్చో చెప్పాను. త్ర్వాత కొన్ని రోజులకు సినిమా కలక్షన్లు ఊపందుకున్న తర్వాత సారీ చెప్పింది.
జాన్ హైడ్ కనుమూరి
RadhaKrishna says:
Sankarabharam meeda inka chrcha jaruguthunnaduku chala acharyanga vundi.Swamya gaaru Sankrsasthri-tulasi vokesari maraninchadam ani vrasaru.naa anumaanam Sankarsasthri-Manjubhargavi ani vundali anukunta.Nenu chalasarlu chusa kani prekhakudu aa kathalo edo polchukunnadu.Antha musali Heroni petti ippudu cinema teeshte nirmatha Hussain sagar kadu srisailam dam chusukovali.Sare chivari doubt intha masterpees theesina Viswanath,palu videsi chitroshavalalo prasamsalu pondina athanu, chivarlo astrasanyasam enduku chesadu.Banda flaps enduku teesadu.Venkatesh to teesina chinnabbai anukunta abba,manisini kavadaniki nela pattindi.Viswanath garu athani fans nannu khaminchali,sagara sangamam,sirivennela, undammabottupedatha master peicele.kani taruvatha aasthiki daggarage teeyaleka poyarane kopamto antunna,Viswanathgari kuda evaraina ghost writer unnada.peddalu khaminchli
అబ్రకదబ్ర says:
@రాధాకృష్ణ:
శుభసంకల్పం దాకా మంచి సినిమాలే వచ్చాయి కదా విశ్వనాధుడి నుండి. చిన్నబ్బాయి, స్వరాభిషేకం (ఇది మరీ అంత ఘోరం కాదు) మాత్రమే పేలిపోయాయి. ఆ మాత్రానికే ఆయన ప్రతిభ మీద అనుమానాలు పెట్టుకుంటే ఎలా
రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి says:
రాధాకృష్ణగారు మీరు లేఖిని ఉపయోగించండి.ఇంతపొడుగు ఇంగ్లీషు కామెంటు చూసి ఆకిస్మెట్ వాడు స్పాములోకి నెట్టాడు,అక్కడినుంచి తవ్వి వెలుపలకి తెచ్చాను.
అబ్రకదబ్ర says:
(ఈ రోజంతా మీ వెంట పడతన్నా నేను)
మీరు పురావస్తు శాఖలో పనిచేస్తన్నారని కనిపెట్టేశా, కనిపెట్టేశా.
రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి says:
శి. రా. రావు says:
సౌమ్య గారూ !
శంకరాభరణం – అదొక సంచలనం. మంచి చిత్రాలను తప్పక ఆదరిస్తారన్న ప్రేక్షకుల నిబద్ధతను నిరూపించిన చిత్రం. దేశంలోనే కాక విదేశాలలో కూడా తెలుగు వైభవాన్ని చాటిన చిత్రం. పరోక్షంగా నన్ను ప్రభావితం చేసిన చిత్రం. ఇంకా ఆచిత్రంపై సానుకూల చర్చ జరుగుతుండడమే
‘ శంకరాభరణం ‘ సజీవ చిత్రమచేదానికి నిదర్శనం. ముఫ్ఫై ఏళ్ళ తర్వాత కూడా దీనిపైన సమీక్ష రాసిన మీకు అభినందనలు.
రాధాకృష్ణగారూ !
విశ్వనాథ్ గారికి ఘోస్టు రచయితలెవరూ లేరండి. ఆయన తండ్రిగారి సలహాలను , సూచనలను తీసుకునేవారని మాత్రం తెలుసు.
వేణు says:
మీరు రాసిన సంగతులు బావున్నాయి. ఇలాంటి కథాంశంతో ‘అరవైయ్యేళ్ళ హీరోతో సినిమా తీసి’ దర్శక నిర్మాతలు చేసింది మామూలు సాహసం కాదు.
శంకరాభరణం’ వచ్చింది 1979లో కదా? 1981 అని రాశారేమిటి?
ఈ సినిమాకు అసోసియేట్ గా పనిచేసిన వంశీ, ఛాయాగ్రాహకుడు బాలూ మహేంద్ర, మాటల రచయిత జంధ్యాల- వీళ్ళందరూ తర్వాత కాలంలో దర్శకులయ్యారు.
Sowmya says:
@Venu: నేను దిషాంత్.కాం లో ఈసినిమా పాటలు వింటూ రాశాను ఈ సమీక్ష. అందులో ఈ మూవీ 1981 అని ఉండింది. (http://www.dishant.com/album/shankarabharanam-(1981).html)
-సరిచేస్తున్నాను. ధన్యవాదాలు.
john says:
naaku 1981 ani gurtu
need to check once again
RadhaKrishna says:
lekini try chesa,twaralo nerchukunta.modatisari charchalo palgonnanu.ghatuga pratispandistaru anukonna.aadarinchi nanduku krutagnunni. santosam.
RadhaKrishna says:
sankar sastri-tulasi vokesari maraninchadam ani vrasaru, sowmya garu marchukodi. sankrstri-Manjubhargavi ani
సౌమ్య says:
@Radhakrishna: Somayajulu’s Character is Shankara Sastry and Manju Bhargavi’s character is Tulasi.
నేస్తం says:
మంజుభార్గవి పాత్ర పేరు (తులసి)కి, మంజుభార్గవి కొడుకు పాత్ర వేసిన నటి పేరు (తులసి)కి మధ్య బడతడినట్లున్నారు ధారాక్రిష్ణగారు.
thikamaka says:
సౌమ్య గారు, మీరు ఇలా ఒక్కొక్క నచ్చిన ముక్క చెప్పుకుంటూ మొత్తం సినిమాని కళ్ళ ముందు ఉంచారు. ధన్యవాదాలు.
–Thikamaka
srinivas says:
@కత్తి,
నీకు తెలుసో లేదొ కేరళలో ఈ సినేమా తెలుగు పాటల తో అఖండ విజయం సాధించింది. నా మళయాళ మిత్రులకి శంకరాభరణం అంటె చాలా చాల ఇష్టం. తెలుగు వారికి ఒక గుర్తింపు ఇతర రాష్ట్రాలో తీసుకొచ్చిన విశ్వనాథ గొప్ప దర్శకుడు కాదు.మరి తెలుగు వాళ్ల లో ఇప్పుడు బతికున్న వారిలో గొప్ప దర్శకులు ఎవరు? నువ్వు సినేమాలను భావజాలము దృష్టి లో చూస్తావు కనుక ఆయన గొప్ప డైరెక్టర్ కాదంటావు. ఇక్కడ రాసిన వారు చూసిన వారు అంతా భావజాలం దృష్టికోణం నుంచి చూడలేదు. వారికి ఆవసరం లేదు కూడాను. వారు ఒక సినేమా గా చూశారు. శంకరశాస్త్రి డబ్బులు లేక పేద వాడు కావచ్చునేమొ కాని తాను నమ్మిన విలువల దగ్గర ఎక్కడా రాజీ పడని వ్యక్తిత్వం అతనిది. ఆ సినేమాకి అదే ప్రధాన ఆకర్షణ. మీరు చెప్పినట్లు గా సమాజం లో చాలా భావజాలలు వచ్చయి పోయాయి వ్యక్తుల వ్యక్తిత్వాలనే ప్రజలను గుర్తు పెట్టుకున్నారు. అందువలననే శంకరాభరణం శంకర శాస్త్రి గా జె.వి. సోమయాజులను ఇప్పటికి ప్రజలు గుర్తు పెట్టుకున్నారు.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@శ్రీనివాస్: Ideology is a tool of analysis. నేను భావజాలదృష్టితో సినిమాలను చూడను. సినిమాలను విశ్లేషించేటప్పుడు భావజాలమనే పనిముట్టును ఉపయోగిస్తాను.
శంకరాభరణం నాకు ఇష్టమైన సినిమానే. కానీ ఇక్కడ ఇష్టానికీ,బేరీజుకీ తేడా గ్రహించాలి. ఒక సినిమా నచ్చడం వ్యక్తిగత అభిరుచి అయితే, దాన్ని evaluate చెయ్యడం సామాజిక బాధ్యత. అలాంటప్పుడు you have to adopt “available” objective tools of analysis.That also include existing knowledge.
నా చర్చ శంకరశాస్త్రి పాత్రకు సంబంధించింది కాదు. కె.విశ్వనాధ్ ఈ సినిమాద్వారా ఆధిపత్యం వహించిన భావజాలానికి సంబంధించి. కాబట్టి మీరు చర్చని for example “మళయాళంలో ఇది అఖండ విజయం సాధించింది” లాంటి trivial explanation తో పక్కదారి పట్టించకండి.(అల్లు అర్జున్ నటించిన ఆర్య మళయాళంలో సూపర్ హిట్. అంతమాత్రానా అదొక గొప్ప గుర్తింపు అందామా?)
Zulu says:
I have seen in Kathi Mahesh commenting in many blogs. Most of them are n other route with the others. I am eager to know his most liked movies in telugu, coz I won’t see other language movies like French, Arab, Spanish etc.
@ Mahesh, Can u post some movie names which you liked most?
srinivas says:
You did not tell answer to మరి తెలుగు వాళ్ల లో ఇప్పుడు బతికున్న వారిలో గొప్ప దర్శకులు ఎవరు? and let me know your most liked or best telugu movies.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
కె.వి.రెడ్డి,బి.ఎన్.రెడ్డి తరాన్ని వదిలేస్తే, “కేవలం తెలుగులో” గొప్ప దర్శకులంటే విశ్వనాధ్,బాపు,వంశీ. ఒకటీఅరా మినహా వీరి సినిమాలన్నీ నాకు నచ్చినవే. కానీ,భారతదేశంలో గొప్ప దర్శకులంటే, వీరి పేర్లు నా లిస్టులో ఉండవు. ఒకవేళ ఉన్నా ఆఖర్లో ఉంటాయి. భారతీరాజా,బాలచందర్,బాలూమహేంద్ర, మణిరత్నం,రాంగోపాల్ వర్మ వంటి “మంచి” దర్శకుల జాబితాలో ఖచ్చితంగా వీళ్ళు ఉంటారు.
srinivas says:
Thanks for providing list of telugu directors. May I know whom you consider GREAT directors in Indian cinema.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
సత్యజిత్ రే is a master film maker. So I keep him aside. Apart from Ray,హృత్విక్ ఘటక్,మృణాల్ సేన్,అరవిందన్,జాన్ అబ్రహమ్,అడూర్ గోపాలకృష్ణన్,మణికౌల్,కుమార్ సహానీ,ఎమ్.ఎస్.సత్యు,శ్యాం బెనెగల్,బుద్దదేవ్ దాస్ గుప్త,గోవింద్ నిహలానీ.
మంచి దర్శకుల లిస్టు చాలా పెద్దది. కావాలంటే అదికూడా తరువాత చెబుతాను.
srinivas says:
CheppanDi. I will know about it.
Satish Kumar Kotha says:
శంకరాభరణం, ఓ రాగాన్ని సామాన్యుడి దృష్టికి తీసుకొచ్చిన చిత్రం, చ్చాందస కులాలని కాస్త సున్నీతంగా మందలించిన చిత్రం, పాశ్చాత్య మోజులో పడుతున్న యువతకి మొదట ఇంటగెలిచి రచ్చగెలవండనీ, దేశఖ్యాతిని ఇనుమడింపజేసే కళల్ని అవమానించొద్దని చెప్పిన ఓ కళాఖండం.సౌమ్యగారు ఈ చిత్రం గురించి ప్రస్తావన తేవటం అభినందించాల్సిన విషయం. ఈ సినిమా అంటే ‘వ్యక్తిగతంగా’ నాకు చాలా ఇష్టం ఇదొక్కటేమిటీ ఇలా నచ్చిన సినిమాలు బోలెడు, సంగీతసాహిత్యాలకి, కళలకి పెద్దపీట వేసి నేటి తరానికి వాటి ఉనికిని చాటే చిత్రాలంటే మక్కువ.ఈ సినిమ ఆఖర్లో అల్లు రామలింగయ్య గారి మాటలు నాకు చాలా ఇష్టం,కొన్ని కొన్ని ఈ మధ్యకాలం పాటల్ని విన్నప్పుడి ఆ మాటల్ని నెమరువేసుకుని నవ్వుకుంటుంటాను. నిజం చెప్పొద్దూ, మళయాళంలో కూడా ఈ సినిమా బానే ఆడిందని నాకు మొన్న మొన్నటి వరకూ తెలీదు. మొన్నీమధ్య జరిగిన ఓణం పండుగకి బాలుగారు మరియూ చిత్రగార్ల చేత తిరువనంతపురంలో ఓ ప్రోగ్రాము ఇప్పించారట, నా స్నేహితుడు వెళ్ళాడు అక్కడికి. “శంకరా నాద శరీరా పరా” పాటా తెలుగులోనే ఆ సినిమాలో ఉండటం (మలయాళం వర్షన్)భలే అనిపించింది, ఆహూతులంతా కూడా ఆ పాట మొదలవ్వగానే కేరింతలు, ఈలలు వేసి తమ హర్షం తెలిపారట. శిసుర్వేత్తి, పశుర్వేత్తి, వేత్తి గాన రసం ఫణిః అన్నారు పెద్దలు అలా ఆ పాట పాడుతూంటె…”మెరిసే మెరుపులు మురిసే పెదవుల చిరు చిరు నవ్వులు కాబోలు, ఉరిమే ఉరుములు సరి సరి నటనల సిరి సిరి మువ్వలు కాబోలు” అనే దగ్గర నిజంగా ఆకాశం మేఘావృతమై మెరుపులొచ్చాయుట, పాట ఆగిపోయే లోగా చిరుజల్లులు మొదలయ్యాయట. అలా మావాడు చెప్పింది వింటుంటేనే నాకు ఒళ్ళు గగుర్పాటుకు లోనయింది. ఆ వర్షమూ అదంతా కేవలం యాదృచ్చికమే అయ్యుండొచ్చు కానీ ఒక విషయంలో మునిగి ఉంటే అలానే ఆలోచిస్తామనుకుంటా. ఈ సినిమా పుణ్యమాని ఓ రకంగా బాలుగారికి, సోమయాజులు గారికి రొట్టె విరిగి నేతిలో పడిందనే చెప్పాలి. బాలుగారి శాస్త్రీయ గానపటిమని చక్కగా ప్రదర్శింప చేసిన చిత్రం కదా మరి.
ఇక్కడ చర్చ కాస్త వేడిగా నడుస్తున్నట్లుంది.., నా వరకు నాకు, మహేష్ గారన్నట్టు, వ్యక్తిగత ఇష్టాయిష్టాలని పరులపై రుద్దే హక్కు ఎవరికీలేదు, ఓ విస్లేషణకి, ఓ అభిప్రాయానికి చాలా తేడా ఉంటుందని గమనించగలరు. అభిప్రాయసేకరణకి, అభిప్రాయవ్యాప్తికి, అభిప్రాయప్రకటనకి, అభిప్రాయ బేధానికి ఉన్న తేడాలని గమనించగలరు.
