1998లో ఒక హేండ్ కెమేరాతో 17 లక్షల అతి తక్కువ బడ్జెట్ లో ‘Hyderabad Blues(1998)’ తీసి ఒక్కసారిగా పెద్ద డైరెక్టర్ల జాబితాలో చేరిన డైరెక్టర్ నాగేష్ కుకునూర్. గడిచిన పదకొండేళ్లలో ”””’Rockford(1999), ‘Teen Deewarein’(2003), ‘Hyderabad Blues 2′(2004), ‘Iqbal’(2005), Dor(2006), Bombay to Bangkok(2008), 8×10 tasveer(2009), Aashaayein(2009) మొదలైన సినిమాలు తీసి తనదైన ఒక ముద్రను సంపాదించుకున్నడు. నిజజీవితంలో జరిగిన కొన్ని సంఘటనల వల్ల ప్రేరణ పొంది, తన కధలను తనే రాసుకుని, వాటిని తన దృష్టితో ప్రేక్షకులకు చూపిస్తూంటాడీ దర్శకుడు. అతని సినిమాల్లో నన్నెంతో కదిలించిన సినిమా 2006లో అతను తీసిన “Dor”. బాక్సాఫీస్ వద్ద పెద్దగా కలక్షన్లను తేకపోయినా కొన్ని సినిమాలు చాలా నచ్చుతూంటాయి మనకి. అలాంటి ఒక చిత్రం ఇది. అవార్డ్ పొందిన మలయాళం సినిమా ‘Perumazhakkalam(2004)’ కి రైట్స్ కొనుక్కుని కధ తిరిగి రాసుకుని, రీమేక్ చేసిన ఫిల్మ్ ఇది.
“డోర్” సినిమా కధ:
ప్రేమ, స్నేహం, ఆశ, నమ్మకం, ధైర్యం మొదలైన భావోద్వేగాలకు సంబంధించిన కధ ఇది. రెండు విభిన్న సంస్కృతులలో పెరిగిన ఇద్దరు యువతులు, వారి వారి జీవితాల్లో జరిగిన కొన్ని సంఘటనల వల్ల కలుసుకుంటారు. తన ఆశయం కోసం విధిని సైతం ఎదిరించి పోరాడగల ధీర వనిత ఒకరు. జీవితంలో నిస్సహాయ స్థితిలో పోరాడినా కోల్పోవటానికి తనదంటూ ఏదీ లేని స్త్రీ ఒకరు.
హిమాచల్ ప్రదేశ్ లోని ఒక చిన్న పల్లెటూరిలో నివసించే జీనత్ స్వతంత్ర్య భావాలూ, ధృఢ సంకల్పం గల యువతి. తల్లిదండ్రుల నెదిరించి ప్రేమ వివాహం చేసుకున్న నూతన వధువు. ఉద్యోగరీత్యా సౌదీఅరేబియా వెళ్లిన ఆమె భర్త నుంచి చాలా రోజులైనా కబురు రాదు. ఆరా తీస్తే అతను ఒక హత్య కేసులో జైలు పాలైనట్లు తెలిసి కృంగిపోతుంది. ఒక ఆఫీసరు ద్వారా, సౌదీ లా ప్రకారం చనిపోయిన వ్యక్తి తాలూకూ భార్య, క్షమాపణ పత్రం మీద సంతకం చేసి ఇస్తే భర్త ఆమిర్ విడుదలౌతాడు అని తెలుసుకుంటుంది జీనత్. చనిపోయిన శంకర్, ఆమిర్ కలిసి ఉన్న ఫొటో ఒక్కటీ పట్టుకుని రాజస్థాన్ కు ప్రయాణమౌతుంది ఆమె. అడ్రస్, పరిచయాలు ఏమీ లేకుండా, ఒక్కఫొటో ఆధారంగా భర్తను రక్షించుకోవటానికి బయలుదేరిన జీనత్ ధైర్యాన్ని, భర్త పట్ల ఆమెకున్న ప్రేమను, ఎలాగైనా అతన్ని రక్షించుకోవాలనే ఆమె పట్టుదలను చూసి మెచ్చుకోకుండా ఉండలేము.
దారిలో ఆమెకు ఒక పగటివేషగాడు పరిచయం అవుతాడు.ఎటు వెళ్ళాలో వివరాలు తెలీకుండానే ఇంత దూరం వచ్చిందని తెలిసి ఆశ్చర్యపోతాడు. ఆమె కధ విని జాలిపడి, ఆమెకు చేతనైన సహాయం చేస్తానని మాట ఇస్తాడు. రకరకాల వేషాలు మార్చడం లోనూ, మిమిక్రి చేయటం లోనూ దిట్టైన ఆ పాత్రధారి ‘Shreyas Talpade’ (Iqbal లో అద్భుతంగా నటించినతను) తన వైవిధ్యమైన నటనతో మనలను ఆకట్టుకుంటాడు. అతని సాయంతో శంకర్ కుటుంబం రాజస్థాన్ లోని “జోధ్ పూర్” లో ఉందని తెలుసుకుని అక్కడకు చేరతారు వారిద్దరూ. ఇక్కడ సింగ్ హవేలి గురించీ, శంకర్ భార్య “మీరా” గురించి తెలుస్తుంది.
“మీరా” ఒక సాంప్రదాయ రాజస్థానీ రాజకుటుంబానికి చెందిన నవ వధువు. పెళ్లైన వెంటనే, ఆమె భర్త కూడా ఉద్యోగరీత్యా సౌది వెళ్ళిపోతాడు. కొత్త కుటుంబంలోకి అడుగుపెట్టిన ఆమెకి ఆ రాచరికపు కట్టుబాట్లూ, రివాజులూ వింతగా తోస్తాయి. దూరదేశాలలో ఉన్న భర్తతో మాట్లాడటానికి మీరా పడే తపన ఆమె ప్రేమను, ఒంటరితనాన్ని తెలియజేస్తాయి. హఠాత్తుగా ఫొన్ కాల్స్ రావటం ఆగిపోయేసరికీ కారణాలు కనుక్కుంటారు. ఒక ముస్లిం రూమ్మేట్ తోసివేయటం వల్ల శంకర్ చనిపోయినట్లు తెలిసిన మీరా దు:ఖసాగరంలో మునిగిపోతుంది. అగ్నికి ఆజ్యం పోసినట్లు భర్త చనిపోయాకా కుటుంబపు సాంప్రదాయపధ్ధతుల ప్రకారం మీరాను వితంతువుగా మార్చిన విధానం ఆమెను మానసికంగా దెబ్బతీస్తుంది. చలాకిగా ఉండే ఆమె మౌనంగా, నిశ్శబ్దంగా మారిపోతుంది. ఆమె ఒంటరితనం, వేదన, సాంప్రదాయపు సంకెళ్లు ఆమె చిరునవ్వుని చీకట్లోకి తొసేస్తాయి.
జీనత్ నేరుగా సింగ్ హవేలిలోనికి వెళ్ళి శంకర్ చావు యాదృచ్ఛికమని, తన భర్త నిరపరాధి అని, శంకర్ భార్య “క్షమాపణ పత్రం” పై సంతకం పెడితే తన భర్తకు ఉరిశిక్ష తప్పుతుందని వేడుకుంటుంది. కానీ కుటుంబానికి ఏకైక సంపాదన మూలమైన కొడుకు మృతికి కారణమైనవానిని క్షమించమంటారు ఆ కుటుంబసభ్యులు. ఆమె ఏకైక ఆశైన మీరా ను కలవనివ్వరు. ఛీత్కారంతో బయటకు నెట్టివేయబడుతుంది జీనత్. చాలా దూరం నుంచి, ఎంతో ఆశతో భర్తను రక్షించుకోవాలని వచ్చిన జీనత్ నిరాశపడుతూంటే పగటివేషగాడైన “శ్రేయస్” ఆమెకు ధైర్యం చెప్పి ఒక మార్గాన్ని చూపిస్తాడు. మీరా రోజూ హవేలీ లోంచి ఒక గుడికి వచ్చివెళ్తుంది. ఆ సమయంలో ఆమెతో స్నేహం చేసే ప్రయత్నం చెయ్యమంటాడు. ఆఖరి ఆశగా జీనత్ మీరాతో స్నేహ ప్రయత్నాలు చేస్తుంది.
అనుకోని విధంగా, విభిన్న ధృవాలైన ఆ స్త్రీలిద్దరూ స్నేహితులౌతారు. నిరాశా నిస్పృహలనే అంధకారంలో కొట్టుమిట్లాడుతున్న వారిద్దరికీ స్నేహమనే పట్టుకొమ్మ దొరుకినట్లవుతుంది. జీవితాన్ని కొత్త కోణాల్లోంచి చూడటం మొదలెడతారు. జీనత్ వల్ల జీవితాన్ని కొత్తగా జీవించడం నేర్చుకుంటుంది మీరా. మీరా లోని మంచితనాన్ని, అమాయకత్వాన్ని, ఆమెలోని పరిపక్వతను చూస్తుంది జీనత్. కల్మషం లేని ఆమె మనసుని చూసి జీనత్ ఆమె దగ్గర నిజం దాయలేకపోతుంది. అసలు విషయం చెప్పి క్షమాపణ పత్రం మీద సంతకం పెట్టమని, తన భర్త నిర్దోషి అని వేడుకుంటుంది. జీనత్ స్నేహంలో అప్పుడప్పుడే తన విషాదాన్ని మరస్తున్న మీరాకు అది పెద్ద నమ్మకద్రోహంలా తోస్తుంది…
మీరా జీనత్ ను క్షమిస్తుందా? సంతకం పెడుతుందా? హవేలిను దక్కించుకోవటం కోసం మామగారు పన్నిన కుట్ర నుంచి తప్పించుకోగలుగుతుందా? అమానుషమైన సాంప్రదాయపు కట్టుబాట్లను దాటుకుని కొత్త జీవితాన్ని ఆహ్వానిస్తుందా అన్నది క్లైమాక్స్. ప్రతి ప్రేక్షకుడిని కధలో లీనం చేసుకుని, చిత్ర కధాంతానికి హర్షోల్లాసాలతో బయటకు వచ్చేలా చేయటం దర్శకుని ప్రతిభకు నిదర్శనం.
మీరా గా ‘Ayesha Takia’, జీనత్ గా ‘Gul Panag’ పోటీ పడి నటించారా అనిపిస్తుంది. ఇద్దరూ ఎంతో పరిణతి చెందిన నటన కనబరుస్తారు. 2007 లో ఇద్దరికీ వారి వారి నటనలకు అనేక బహుమతులు వచ్చాయి. Ayesha Takia కి Bengal Film Journalists’ Association Awards వాళ్ళ best actress award లభించింది. గ్లామర్ పాత్రలనే కాదు, బరువైన పాత్రలను కూడా చెయ్యగలదని నిరూపించుకుంది Takia. గంభీరమైన ఈ కధలో Shreyas Talpade నటన ఒక పెద్ద ఉపశమనం. అతని హాస్యం, హావభావాలూ, అనుకరణలు ఆద్యంతం నవ్వు తెప్పిస్తాయి. సినిమాలో Mir Ali Hussain చే రచింపబడి, Salim Merchant, Shafqat Amanat Ali Khan పాడిన ‘Yeh Hosla Kaise Jhuke, Yeh Aarzoo Kaise Ruke’ అనే పాట సాహిత్యం చాలా బాగుంటుంది.
Dor సినిమా Annual Indo-American Arts Council Film Festival మరియు Atlanta Indo-American Film Festival వద్ద ప్రదర్శింపబడినది. ఈ చిత్రానికి ప్రొడ్యూసర్ ‘Elahe Hiptoola’, Sudeep Chatterjee సినిమాటోగ్రాఫర్. ఎడిటింగ్ చేసినది ‘Sanjib Datta’. ‘Salim-Sulaiman’ అందించిన నేపధ్య సంగీతం ఈ సినిమాకు పెద్ద ప్లస్ పాయింట్.
- తృష్ణ
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
bhaskar says:
>>Yeh Hosla Kaise Jhuke, Yeh Aarzoo Kaise Ruke
ఓహ్!! ఈ పాట దీంట్లోదా??
మంచి సినిమాని పరిచయం చేసారు!!
ధన్యవాదాలు
వీబీ says:
>>1998లో ఒక హేండ్ కెమేరాతో ‘Hyderabad Blues(1998)’ తీసి..<<
ఇది కరెక్టేనా? వివరిస్తారా?
రాకేశ్వర రావు says:
Perumazhakkalam పెరుమళక్కాలం అనగా భారీవర్షాలకాలం అనే అర్థం వస్తుందనుకుంట.
ఇందులో మీరా జాస్మిన్ ముఖ్య పాత్రధారి. ఈ సినిమాలో ఎప్పుడూ వర్షం అదీ కేరళా రీతి భారీవర్షం కురుస్తూనే వుంటుంది, అబ్బో చాలా మంచి సినిమా అంటూంటారు మలయాళీలు.
కాబట్టి నవతరంగులు, వీలైతే డోర్ కంటే పెరుమళక్కాలం చూడండి.
గీతాచార్య says:
అబ్రకదబ్ర says:
మంచి పరిచయం. ‘తీన్ దీవారే’, ‘ఇక్బాల్’ తర్వాత ఏర్పడ్డ భారీ అంచనాలతో నేనీ సినిమా చూశాను. నచ్చింది కానీ కథనం కొంత మెల్లగా సాగినట్లనిపించింది. శ్రేయస్ తల్పడే ఉన్న సన్నివేశాలు కొన్ని కామిక్ రిలీఫ్ కోసం పెట్టినా, కధనానికి అడ్డుపడ్డట్లున్నాయి. శ్రేయస్, గుల్ పనాగ్ల అభినయం గురించి చెప్పేదేముంది, బాగా చేశారు. ఆయేషా టకియా ఫరవాలేదు.
@వీబీ:
‘హై.బ్లూస్’ చూస్తే కేమ్కార్డర్తో తీసినట్లు తెలిసిపోతుంది కదా. ప్రత్యేకంగా వివరించటానికేముంది?
వీబీ says:
@అబ్ర:
1998 లోనే కేం కార్డర్ లో సినిమాలు తీసి, ఫిల్మ్ మీదికి ఎక్కించినట్టు ఎప్పుడూ వినలేదు… .నిజమా అని అడుగుతున్నానండీ. మీరయినా చెప్పండి
అబ్రకదబ్ర says:
అప్పట్లో ఫిల్మ్ మీదకి ఎలా ఎక్కించారో తెలీదు కానీ అంత కష్టం కాదనుకుంటా. ధియేటర్లో పెద్ద తెరమీద బొమ్మ అలుక్కుపోయినట్లు కనిపించుండాలి. నేనైతే నాలుగైదేళ్ల కిందట డీవీడీలో చూశానా సినిమాని. అరగంట తర్వాత నా వల్ల కాక ఆపేశా. ఆ సినిమా నచ్చాలంటే విభిన్న అభిరుచేదన్నా ఉండాలి. నాకది లేదు
వెంకట్ శిద్దారెడ్డి says:
HB క్యామ్కార్డర్ తో తియ్యలేదు. అది ఫిల్మ్ మీదే షూట్ చేశారు. అయితే లో పిక్చర్ క్వాలిటీ ఎందుకంటే స్టాక్ అంత మంచిది కాకపోవడం…అలాగే లైట్స్ ఉపయోగించకపోవడం కారణం అయ్యుండొచ్చు. బహుశా 35mm ఫిల్మ్ కాకుండా 16mm వాడుంటారనుకుంటా! క్యాంకార్డర్ అయితే ఖచ్చితంగా కాదు
వెంకట్ శిద్దారెడ్డి says:
ఆ మాటకొస్తే చాలామంది ఆనంద్ కూడా హ్యాండీక్యామ్ తో తీశారనుకుంటారు. అలా ఎందుకనిపించిందో తెలియదు కానీ మన రాష్ట్రంలో డిజిటల్ లో తీసి బ్లో-అప్ చేసిన సినిమాలు అతి తక్కువ. ఒకటి గ్రహణం, ఆ తర్వాత సాయికిరణ్ తో సిక్స్త్ సెన్స్ రీమేక్ చేశారు.. ఈ మధ్యనే టాస్ అనే సినిమా వైపర్ అనే డిజిటల్ కెమెరాతో తీశారు. ఈనాడు సంగతి తెలిసిందే రెడ్ లో తీశారు. ఇవి కాకుండా డిజిటల్ లో చేసిన ప్రయత్నాలు బోలెడున్నాయి కానీ ఏవీ జనాలదాకా రాలేదు.
Rajasekhar says:
Venkatgaru, meeru hyd lone unnaaraa?
nenu ninnane hyd vacchaanu. Ameerpet lo unna.
naa mob.no.9505487727.
అబ్రకదబ్ర says:
Hmm… camcorder తో తీసినా అంతకన్నా బాగా వచ్చుండేదేమో వెంకట్. Canon XL1 – I think it came in 96 or 97, just when HB was being filmed – ఇంతకన్నా మంచి క్వాలిటీ ఇచ్చుండేది కాదూ. Ofcourse, Xl1 isn’t exacly a camcorder though.
కొత్తపాళీ says:
అబ్రకదబ్ర ఉవాచతో ద్వయీభవిస్తాను .. అంటే ఆయన చెప్పిందానికి వంత పాడుతున్నా.:)
మొన్న మృణాల్ సేన్ గారి సజ్జనపూరు సినిమా చూస్తూ ఈ తల్పడే పిలగాణ్ణి చూసి ఎక్కడో చూశానే అనుకున్నా. ఇక్కడన్న మాట. కొంచెం పట్టించుకోవాల్సిన పిలగాడే.
తృష్ణగారూ, ఇహ మీకు అడ్డు లేదు .. వంటలు, పుస్తక పరిచయాలు, సినిమా సమీక్షలు .. ప్రొసీడైపోండి ఇలాగే.
Manjula says:
Sajjanpur is Shyam Benegal’s not Mrinal Sen’s.
కొత్తపాళీ says:
sry .. u’re right
Bhaavana says:
Nice Review Trushna
Indian Minerva says:
అలాగా అయితే నేనూ చూసెయ్యాలి.
K మహేశ్ కుమార్ says:
ఈ చిత్రం శీర్షిక ‘దోర్’ కాదు ‘డోర్’.హిందీలో డోర్ అంటే దారం.సింబాలిక్ గా “బంధం” అనుకోవచ్చు. హారానికీ,పూలకీ,ఆకాశంలోని గాలిపటానికీ సంధిలా ఉండే దారం. మనిషిమనిషికీ మధ్య ఉన్న బంధాన్ని తెలుపడానికి ‘డోర్’ పదాన్ని హిందీలో వాడతారు.
రాజేష్ ఖన్నా ఆరాధనా చిత్రంలో “ఏ షామ్ మస్తానీ/ మధుహోష్ కియెజాయ్/ మెరె డోర్ కోయి ఖీచే..తెరీ ఓర్ లియెజాయ్” అంటూ పైన గాలిపటాలు ఎగురుతుంటే పాడతాడు.
మళయాళ చిత్రం బాగుందికానీ, హిందీలో రాజస్థాన్ లో సెట్ చెయ్యడం వలన ఒక కొత్త ఫ్లేవర్ ని సంతరించుకుంది. కాబట్టి ఒకే కథ అయినా, దేని ప్రత్యేకత దానిదే.
తృష్ణ says:
నాకు అది “డోర్” అని తెలుసండి.(అది కూడా తెలియకపోతే నా హిందీ M.A కి అర్ధం ఉండదు..) ఎక్కడో పొరపాటు జరిగిఉంటుందండి. మీరు రాసిన అర్ధాన్నే రాద్దాం అనుకుని, ‘అది కూడా మాకు తెలీదా’ అని ఎవరైనా అంటారేమో అని రాయలేదండి.
Yojini says:
ఇద్దరక్కాచెల్లేళ్ళు వుంటారు, ఒకమ్మాయిపైన నీళ్ళుపోస్తే పూలచెట్టయిపోతుంది, ఆ పూలు వాళ్ళమ్ముకొని జీవనం సాగిస్తుంటారు. అలా అమ్ముతూ పొతుంటె ఒక అబ్బాయికి ఆ పిల్ల నచ్చి పెళ్ళి చెసుకొంటాడు. పెళ్ళయిన కొద్దిరోజులకి భర్త అడిగితే తను చెట్టుగ మారి ఆ పువ్వులు తెచ్చి అమ్మేది అని చెబుతుంది. అదివిన్న కొద్దిమంది తనని బలవంతాన తీసుకెళ్ళి మీద నీళ్ళు పోస్తారు . దానితొ తను చెట్టవుతుంది కాని పిల్లలు చెట్టుపైకెక్కి అడుకొవటంతో చెట్టు కొమ్మలు విరిగిపొతాయి. వాళ్ళు ఆ చెట్టుని (అమ్మాయిని) అక్కడె వదిలెసి వెళ్ళిపొతారు. ఇక హెరొ వెతకతం మొదలెడతాదు. ఇదండి టూకీగ కధ… ఇది నేను నా చిన్నప్పుడు దూర దర్శన్ లో ప్రాంతీయ భాషా చలనచిత్రాలు వచ్చే టైం లో చూసిన సినిమా… ఈ సినిమా పేరెవరికైనా తెలుసా?
వెంకట్ శిద్దారెడ్డి says:
It must be Cheluvi, directed by Girish Karnad
తృష్ణ says:
పేరు గుర్తు లేదు కానీ , ఇది ఒక నవలా రూపంలో కూడా ఉంది..నేను చదివాను..విచిత్రమైన కధ కాబట్టి బాగా గుర్తు..
Indian Minerva says:
Right!! నేను కూడా ఈ మధ్యనే (అంటే ఒక ఏడాది క్రిందటన్నమాట) చదివాను బహుశా A Thousand Splendind Suns లో అనుకుంటా ఎవరో ఎవరితోనో చెబుతూ వుంటారు.
కొత్తపాళీ says:
This is an age-old folk tale, told in many cultures across the globe. Made into several attractive children’s books and theater presentations. I once saw a Bharatanatyam dance drama based on this story – it was very well done.
Yojini says:
Thanks sooooooooooooo Much Friends. i was searching for this film name from many years. Thanks a lot.
kamal says:
“హైదరాబాద్ బ్లూస్” సినిమా ఫిల్మ్ కెమెరా “అర్రి ఫ్లెక్స్ 3″ మీదే తీసారు, కాకపోతే లైట్స్ చాలా తక్కువగా వాడారు, అందుకే కాస్త వెలుగు నీడలు ఎక్కువ ఉన్నాయి, హ్యాండి కెమెరా కాదు కెనాన్ ఎక్స్. ఎల్ కూడ కాదు…కమల్.