బాబోయ్ అవార్డు సినిమాలంటూ ఒక వెబ్ సైట్లో వచ్చిన వ్యాసాలు అందులో చెప్పిన అంశాల గురించి విశ్లేషిస్తూ గతంలో రెండు వ్యాసాలు వచ్చాయి. ఆ వ్యాసాలు ఇక్కడ(మొదటి భాగం) మరియు ఇక్కడ(రెండో భాగం) చదవొచ్చు. ఈ వ్యాసంలో ఎమ్బీయస్ ప్రసాద్ గారు ప్రస్తావించిన మరి కొన్ని అంశాల గురించి విశ్లేషించే ప్రయత్నం చేస్తాను.
ఆర్ట్ సినిమాలంటే సింబాలిజం పేరుతో, ఆంబియన్స్ క్రియేట్ చేయడం లాంటి అంశాలతో చెప్పిన విషయాలే మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్తూ ప్రేక్షకుల సహనానికి పరీక్ష బెట్టే సినిమాలని చెప్తూ కళాత్మక సినిమాలపై మొదటి రెండు వ్యాసాల్లో దండెత్తిన ప్రసాద్ గారు మూడు భాగంలో మరియు నాలుగో భాగంలో ఈ సోకాల్డ్ ఆర్ట్ సినిమా టైటిల్స్ గురించి ప్రస్తావించారు.
ఆర్ట్ సినిమాలకి నిమజ్జనం, నిర్మాల్యం, ముఖాముఖి అని సంస్కృతం పేర్లు పెట్టడం గురించి రాసుకొస్తూ, ఈ టైటిల్ చూడగానే అవార్డు వాసనలొచ్చేస్తాయన్నారు. అలాగే నిర్మాల్యం సినిమా గురించి చెప్తూ ఇలా అన్నారు.
“అసలు నిర్మాల్యం సినిమా ఏమిటండి? పూజారి జీవితంలో కష్టాలు వచ్చాయని దేవి ప్రతిమ మీద ఉమ్మడమా? మనను షాక్ చెయ్యడం తప్ప ఇంకెందుకైనా పనికొస్తుందా అది? వీళ్ళకి అప్పనంగా దొరికేదేమిట్రా అంటే హిందూ గాడ్స్. లేదా జనమే మర్చిపోయిన ఓ పాత ఆచారం. దాన్ని గోతిలోంచి లాగడం, దాన్ని నిరసిస్తూ ఒక సినిమా తీయడం.”
అయితే ఇక్కడ రచయిత టైటిల్స్ సంస్కృతంలో ఉండడం గురించి వ్యక్తం చేసిన ఆవేదన నాకస్సలు అర్థం కాలేదు. సోంభేరి,పోకిరి, కంత్రి, బలాదూర్, ఇడియట్,స్టుపిడ్…..ఇవన్నీ గొప్పటైటిల్సా?
టైటిల్స్ సంగతి పక్కనపెడితే, నిర్మాల్యం గురించి రచయిత వ్యక్తం చేసిన ఆవేదనకూడా నాకర్థం కాలేదు.ఈ విషయం గురించి మరింత చర్చించే ముందు నిర్మాల్యం సినిమా గురించి కొంచెం చెప్పుకోవాలి.
నిర్మాల్యం అనేది ప్రముఖ మలయాళ రచయిత, జ్ఞానపీఠ్ అవార్డు గ్రహీత అయిన ఎమ్టీ వాసుదేవన్ అయ్యర్ తొలిసారిగా దర్శకత్వం వహించిన సినిమా. ఈ సినిమాకి జాతీయ ఉత్తమ చిత్ర పురస్కారం తో పాటు కేరళ రాష్ట్ర సినిమా అవార్డులు కూడా అందుకున్నారు ఎమ్టీ. ఈ సినిమా గురించి కొన్ని విశేషాలు:
During the fast phase of modernisation, certain sections of the society lost phase with the changes happening around them, especially those who were slaves to religious dogmas. Nirmalyam narrates the story of a temple ‘Valichappadu’ (Oracle- the ‘Valichappadu’ is supposed to be the personification of God. He speaks on behalf of God to the gathering) and his family, passing through extreme poverty.
An ancient temple is neglected to ruins and is tended only by the Velichappadu and the man who picked flowers from the garden, Variyar. When the priest leaves the temple to start a teashop, a young man, not at all interested in the job, takes up the job of the priest. He forms a relationship with the Velichappadu’s daughter. The Velichappadu’s son is caught trying to sell the sacred sword and have to leave the village. When small pox breaks out, the villagers return to the temple and organise a festival. On the festival day the Velichappadu finds out that his daughter has been seduced by the young priest and his wife sells herself to a moneylender to feed the family. The film ends with the scene of the Velichappadu spitting on the idol of the goddess while performing the final ceremony and later killing himself by striking his head with the holly sword.
Nirmalyam won the National award for best film and P J Antony for best actor in 1973. It also won State awards for the best film and the best director.
సినిమా చూసుండకపోయినా పై కథ చదివినవారెవరైనా ఈ సినిమా కేవలం మీనింగ్ లెస్ ఆర్ట్ సినిమా అని తీసిపారెయ్యగలరా? ఇక్కడ ప్రసాద్ గారికి కేవలం పూజారి దేవతా విగ్రహం పై ఉమ్మెయ్యడమే కనిపించింది కానీ ఈ సినిమా ద్వారా దర్శకుడు చెప్పాలనుకున్న కొన్ని ముఖ్య అంశాలను గ్రహించలేదనుకుంటా.
నా దృష్టిలో నిర్మాల్యం ఒకప్పటి దురాచారాలను, అప్పటి సామాజిక పరిస్థుతులను తెరకెక్కించడమనే అద్భుత ప్రయత్నమనిపిస్తుంది. అయినా గడిచిపోయిన గతంలోని దురాచారాలు ఇప్పుడు తెలుసుకోవడం అవసరమా అంటే అవుననే అంటాను.
నిర్మాల్యం సినిమాలో చివర్లో పూజారి దేవతా విగ్రహం పై ఉమ్మెయ్యడం అనే అంశాన్నే తీసుకుంటే ఇక్కడ ఆ పూజారి దేవుడి మీద పూర్తిగా నమ్మకం పోయినట్టా? ఒక వేళ నమ్మకమే కోల్పోయుంటే ఉమ్మేయడంలో అసలు అర్థం లేదు. నా అభిప్రాయం ప్రకారం పూజారికి దేవుడు లేడనే నమ్మకం పోవడం కంటే కూడా ఉన్నా కూడా దేవుడు కేవలం ఒక బండరాయి మాత్రమే అని నమ్మకానికి రావడమే ఈ కథ ముగింపనిపిస్తుంది.
చిన్నప్పుడు మా అమ్మ నన్ను సినిమాకి పంపించలేదన్న కోపంతో దేవుడింట్లోకెళ్ళి దేవుడి పటాన్ని కాల్తో తన్ని “నువ్వు లేవు, ఉండుంటే మా అమ్మ మనసు మార్చుండేవాడివి” అని దేవుణ్ణి తిట్టేవాడిని. అయితే కాస్త పెద్దయ్యాక ఆలోచిస్తే నేను చేసిన ఆ పని చాలా సిల్లీగా అనిపించింది. దేవుడు లేడు అని నిర్ణయానికి వచ్చేశాక ఇక దేవుణ్ణి తిట్టడం, కొట్టడంలో అర్థమేముంది.
ఇంతకూ చెప్పొచ్చేదేమిటంటే నిర్మాల్యం ద్వారా పైన చెప్పిన అంశాలు కొన్నైనా ఎమ్టీ చెప్పాలనుకునే సినిమా తీసుండొచ్చు. మైండ్ లెస్ ఎంటర్టైన్మెంట్ ఉండకపోవచ్చేమోకానీ నిర్మాల్యం చెత్త సినిమా అంటే మాత్రం ఒప్పుకోలేను. ఇంతకీ ఈ విషయాలేవీ ప్రసాద్ గారు చెప్పకపోవడం విశేషం. ఆయన బాధల్లా ఎవరో కొద్ది మంది తమని తాము వివేకవంతులుగా ఫీల్ ఐపోయి సంస్కృతం టైటిల్స్ పెట్టేసి అవార్డులు కొట్టేస్తున్నారన్నట్టుగా ఉంది.
సంస్కృతం టైటిల్స్ పై ప్రసాద్ గారి దాడి నిర్మాల్యం తో ఆగలేదు. సత్యజిత్ రే తీసిన సద్గతి పై తన దాడి కొనసాగించారు. ఈ సినిమా ద్వారా మనదేశంలోని కుల వ్యవస్థను, అంటరాని తనాన్ని అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేస్తారు రే (ఈ సినిమా గురించి మహేశ్ గారి వ్యాసం ఇక్కడ చదవండి). ఈ సినిమా గురించి చెప్తూ 80 ఏళ్ళ క్రితం ప్రేమ్ చంద్ రాసిన కథను సత్యజిత్ రే 1980 లలో తీయడంలో అర్థముందా అని ప్రశ్నించారు. అయితే నేనదేంటంటే 80 లలో కాదు ఇప్పుడు కూడా ఈ సినిమా, ఈ సినిమాలో డీల్ చేసిన సబ్జెక్ట్ రిలవెంటే.
మాది ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఒక పల్లెటూరు. అమ్మానాన్నలు ఇప్పటికే అక్కడే ఉంటారు. మాఊర్లో హరిజనులకు బడి గుడి తో పాటు వాళ్ళ నివసించే ప్రాంతం కూడా ఊరికి బయట ఉంటుంది. ఇది మా ఊర్లోనే కాదు మన రాష్ట్రంలో ఏ మూలకెళ్ళినా కనిపించే దృశ్యమే. ఇలాంటి పరిస్థుతుల్లో 80 లలోనే ఇలాంటి సినిమా తీసినందుకు సత్యజిత్ రే ని పొగడాలి కానీ సద్గతి లాంటి సినిమాని అవార్డ్ సినిమా అంటూ తీసిపారెయ్యగలమా? అలా తీసిపారెయ్యడంలో ప్రసాద్ గారు ముంది స్థానంలో ఉన్నట్టున్నారు.
ముందు స్థానం అని ఎందుకంటున్నానంటే ప్రసాద్ గారు తన వ్యాసంలో ఒక చోట ఈ విధంగా రాసుకొస్తారు:
“దీంట్లో (సద్గతి) బ్రాహ్మడి ఇంట్లో హరిజనుడు ఛస్తాడా? ఇలాగే ఓ బ్రాహ్మణ అగ్రహారంలో గాడిద ఛస్తే ఏమవుతుంది? అని అరవంలో మరొకడు సినిమా తీశాడు. ’అగ్రహారిత్తిల్ కళుదై’ అని. ఛస్తే ఏమవుతుందిట? అది పెద్ద ఇష్యూనా?”
ఇంతకీ పైన ప్రసాద్ గారు పేరు కూడా చెప్పలేనంతగా ఈ గాడిద కథతో సినిమా తీసిన ఆ ఒకడు ఎవరంటే జాన్ అబ్రహం. సినిమా నచ్చకపోత పోయేను. జాన్ అబ్రహం లాంటి దర్శకుణ్ణి ఒకడు అనడంలోనే ప్రసాద్ గారి కోపం అర్థమవుతుంది. అయితే ఆయన అసలీ సినిమా చూశారా అనేది నా అనుమానం. ఎందుకంటే అగ్రహారిత్తిల్ కళుదై సినిమా గురించి పూర్తిగా తెలిసిన వారు ఇలా మాట్లాడలేరు.
ఈ సినిమా గురించి: (కందుకూరి రమేష్ బాబు)
జాన్ ఈ సినిమాను 1977 లో తమిళంలో తీశాడు.
పేరు:అగ్రహారథిల్ కళిదై లేదా అగ్రహారంలో గాడిద
Donkey in the agrahara
ఓ గాడిద ఒకానొక రోజు ప్రొఫెసర్ నారాయణ స్వామి ఇంటికి వస్తుంది.ఎందుకో, దాన్ని చూస్తే ఆయనకు వెళ్లగొట్టాలనిపించదు. ఇంట్లోనే ఉంచుకుంటాడు. ఓ పనిమనిషిని పెట్టి మరీ దాని మంచీచెడ్డా చూసుకుంటుంటాడు.
కానీ ప్రొఫెసర్ గారి పని ఊర్లోని అగ్ర కులస్థులకు నచ్చదు. మండిపడతారు.ఇదేం పని అని బాహాటంగా విమర్శిస్తారు.
ఇంతలో ఊరికి అరిష్టం దాపురించిందా అన్నట్టు ప్రతి ఇంట్లోనూ ఏదో ఒక చెడు జరుగుతుంటుంది. కలహాలు మొదలవుతాయి. తమ ఊరికి గాడిదరాకతోనే ఇలాంటి హాని జరుగుతున్నదనే అనుమానం అందరినీ పీడిస్తుంటుంది. ఇంతలో అకస్మాత్తుగా ఆ గాడిద మరణిస్తుంది.
అదేం విచిత్రమో ఆ అగ్రహారంలో వరుసగా అనేక మహత్యాలు సంభవిస్తుంటాయి.అందరి ఇంటా ఏదో శుభం జరుగుతుంటుంది. దాంతో జనమంతా ఆ గాడిద ఆశీస్సులతోనే ఇవన్నీ జరుగుతున్నాయని విశ్వసిస్తారు.
చూస్తుండగానే జనం నిన్నమొన్నటి వరకూ పిశాచి అని శపించిన ఆ గాడిదను దేవదూతగా కొలవడం ప్రారంభిస్తారు.
చిత్రంగా, ఎవరైతే ఆ గాడిదను చంపి భూమిలో పాతేశారో వారే గాడిద ఎముకలగూడును వెలికితీయడానికి పూనుకుంటారు.
ఆ కళేబరాన్ని పూజించాలని, ఓ గుడి కట్టాలని కూడా అంటారు.
చివరికి సినిమా ఎలా ముగుస్తుందంటే, మట్టిలోంచి ఆ గాడిద కపాలాన్ని వెలికితీస్తుండగా హఠాత్తుగా కోరలు చాచిన అగ్నికీలలు ప్రత్యక్షమై ఊరు ఊరంతటినీ ఆక్రమిస్తాయి.
జాన్ అబ్రహం గురించి (వారాల ఆనంద్)
సినిమా ఆయనకు పరిశ్రమా కాదు, వ్యాపారమూ కాదు. సినిమా ఆయనకు ఒక కళ….’ప్రజా కళ’. ఆ కళ కేవలం అధ్యయనం చేయడానికో, ఆనందించడానికో కాదు, ఆ కళ కేవలం అశేష ప్రజానీకం కోసం అట్టడుగున పడివున్న ప్రజల క్షేమం కోసం నిర్దేశించబడిందన్నది ఆయన నిశ్చితాభిప్రాయం. ఆయన ఎక్కడి నుంచో ఆకాశం నుండి ఊడిపడ్డవాడు కాదు. ఆయన జనం నుంచి జనం కోసం వచ్చినవాడు. ఆయన జాన్ అబ్రహం.
ఆయన విశ్వాసంలో కెమెరా అబద్ధం చెప్పదు.కెమెరా తన కళ్ళెదుట వున్న విషయాన్ని మాత్రమే చూపుతుంది.అందుకే ఆ విశ్వాసంతోనే తన కెమెరాను మన సామాజిక నగ్న సత్యాల్ని ఎత్తి చూపడానికి ఉపయోగించాలనే ధ్యేయంతో చివరంటా పోరాటం చేసినవాడు జాన్ అబ్రహం.
జాన్ అబ్రహం పేదల్లో పేదవాడు. వారి మధ్యే జీవిస్తూ, వారి సహచర్యంలోనే జీవితాన్ని గడిపాడు. ఈ వ్యవస్థ పేదల జీవితాలతో ఎట్లా ఆడుకుంటూ వుందో గమనించాడు. అటు మధ్య తరగతి జీవితాల్లో వున్న కుహనా విలువల్ని ఈసడించుకున్నాడు.వారి నడవడికల్ని సర్దుబాటుతనాన్ని అసహ్యించుకున్నాడు.
జాన్ అబ్రహం క్రైస్తవునిగా జన్మించాడు.అయినప్పటికీ కేవలం మనిషిగా మాత్రమే జివించాడు. మానవీయ విలువల పట్ల సంస్కృతి పట్ల ఖచ్చితమైన అభిప్రాయాల్తో ఎదిగాడు. పూనా ఫిలిం ఇన్స్టిట్యూట్ లొ శిక్షణ పొంది గోల్డ్ మెడల్ సంపాదించుకున్న అబ్రహం చుట్టూ వ్యాపార సినిమా నిర్మాతలు చేరారు.కాని ఆయన వారందరిని కాలదన్ని తనదైన ’సినిమా కోసం’ అంకితమయ్యాడు.
జాన్ అబ్రహంని విపరీతంగా అభిమానించే వాళ్ళు ఎంతో మంది ఉన్నారు. అంత మాత్రం చేత ప్రసాద్ గారు కూడా జాన్ ని, ఆయన సినిమాలనూ ఇష్టపడలనిలేదు. కానీ ఆయన సినిమా గురించి ప్రస్తావిస్తున్నప్పుడు ఆయన పేరు చెప్పకోతే పోయింది ’మరొకడు’ అనడం అస్సలు నచ్చలేదు.
అలాగే పార్ అనే హిందీ సినిమాలో హీరో హీరోయిన్లు క్లైమాక్స్లో పందులను నది దాటించడమనే సీను గురించి కూడా ప్రసాద్ గారు తన ఆవేశాన్ని, ఆవేదనను “ఆ పందులను మన పాపాలుగా, అవి దాటే నదిని వైతరిణిగా మనం అనుకోవాలా?” వ్యక్తం చేస్తారు. కానీ అలా అనుకోవాలని దర్శకుడు ఎక్కడా చెప్పినట్టు నాకనిపించలేదు.
పార్ సినిమా గురించి:
The film of exploitation in rural Bihar, in which a landlord (Utpal Dutt)’s men wreck a village and kill the benevolent schoolmaster (Anil Chatterjee) who was in progressive force. The labourer Naurangia (Naseeruddin Shah) breaks with a tradition to passive resistance and retaliates by killing the landlord’s brother. Naurangia and his wife Rama (Shabana Azmi) become fugitives from justice. After many efforts to find sustenance elsewhere, the two decide to return home. To earn the fare, they agree to drive the herd of pigs through the river , causing the pregnant Rama to believe she has lost her baby.But they have to swim across a wide, swiftly flowing river, in which they nearly drown before reaching safety. At the end of the film Naurangia puts his ear to her belly and listens to the heartbeats of the unborn son.
ఇంతకీ ఈ పార్ సినిమా ఏమీ అల్లాటప్పా సినిమా కూడా కాదు. గౌతమ్ ఘోశ్ దర్శకత్వంలో వచ్చిన ఈ సినిమాలో ప్రదర్శించిన నటనకు నసీరుద్దీన్ షా, షబానా ఆజ్మీలకు ఉత్తమ నటీనటులుగా అవార్డులు అందుకున్నారు.
ఇవండీ నాలుగు భాగాలుగా ప్రసాద్ గారు బాబోయ్ అవార్డు సినిమాల వ్యాస పరంపరలో వెల్లడించిన ముఖ్య విషయాలు, వాటిపై నా అభిప్రాయాలు.
Note:గతంలో ప్రచురించినప్పుడు ఇదే చివరి భాగం అనుకున్నాను. కానీ ఇంకా ఈ విషయం గురించి వ్రాయాల్సి ఉందనిపించి ఈ వ్యాసాన్ని చివరి భాగంగా కాకుండా మూడో భాగంగా మార్చబడింది.
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
K మహేశ్ కుమార్ says:
ప్రసాద్ గారు అక్కసుతో తప్ప అర్థం చేసుకుని (కనీసం సినిమాల్ని చూసి) రాసిన విశ్లేషణలుగా కనిపించడం లేదు. మంచి సినిమాల్ని కాంక్షించేవాళ్ళందరూ అర్థరహిత ఆర్టుసినిమాల్ని ప్రేమించే high-brow జనాలనే ఒక myth ను propagate చేసే వ్యాసాల్లా అనిపిస్తున్నాయి. Its very easy to condemn what you don’t know or don’t understand. ప్రసాద్ గారికి సినిమా గురించి కనీస జ్ఞానం కలగాలని ప్రార్ధిస్తూ…మీకు అభినందనలు.
Sri says:
ఫ్రసాద్ గారు ఒక సాధారణ ప్రేక్షకుడి గా ఆయన మనసు లోని మాటలను పనుచుకోవడం జరిగినది. మీకు సాధారణ ప్రేక్షకుడు/లు వాళ్ల భవాలను చెప్పకుడదని అభిప్రాయము వునంట్లుంది.ఒక సాధరణ ప్రేక్షకుడి రాతకు మీరు ఇంత పెద్ద వ్యాసాలు రాయవలసిన అవసరము లేదనుకుంటాను. మీకు ఆ సినెమాల గొప్ప తనమును గురించి రాయలని వుండి వుంటే ఫ్రసాద్ గారి వ్యాసాలను ఉద హరించకుండా రాయవలసి వుండవలసినది. ఆయన వ్యాసాలు నాకు నచ్చాయి, మీకు నచ్చలేదు. నేను ఒక సాధారణ ప్రేక్షకుడిని, మీ విమర్శల వలన మాకు నచ్చినది మేము చదవక పొయే అవకాశం వుంది. ఎందుకంటె విమర్సలు ఎక్కు వైతే రాసెవాడు 100 సార్లు ఆలోచిస్తారు లేక రాయక నే పొవచు మరి నా లంటి వాళకు టైంపాస్ ఎలా ?
Thanks,
మేడేపల్లి శేషు says:
పోయినవారం నేను ఒక వ్యాసం రాస్తూ, ‘బాబోయ్ అవార్డు సినిమాలు’ వ్యాసాలు మళ్ళీ చదివాను. అన్వేషి గారి విశ్లేషణ నాకు నచ్చింది. కొన్నేళ్ళ క్రితం ఫుట్ పాత్ పైన ఇరవై రూపాయలకు నేనొక ఇంగ్లీషు పుస్తకం కొన్నాను. అది అమెరికాలో స్కూలు విద్యార్థులకు ఉద్దేశించినది. దాని పేరు Adventures in American Lituerature. ఆ పుస్తకానికి రాసిన ముందు మాట క్లుప్తంగా ఇలా ఉంటుంది. “గొప్ప సాహిత్యాన్ని మనం జడ్జ్ చెయ్యలేం. ఒక్కోసారి అదే మనలను జడ్జ్ చేస్తుంది. ఒక గొప్ప పద్యాన్నో, కథనో, నవలనో చదివినప్పుడు మనకు ఒకసారికే అర్థం కాదు. ఎందుకంటే ఒక పాఠకుడిగా మనం ఆ సాహిత్యం స్థాయికి ఎదగలేదు. అప్పుడది… ‘వెళ్ళు. నీ స్థాయిని పెంపొందించుకుని వచ్చి మళ్ళీ నన్ను చదువు’ అంటుంది” – ఈ విధంగా. నేను సరిగా రాయలేకపోయినా సారాంశం ఇదే. పాఠకులుగా, సినిమా అయితే వీక్షకులుగా మనం ఎదగాలి. సామాన్య ప్రేక్షకులు జీవితాంతం సామాన్యంగానే ఉండిపోవలసిన అవసరం లేదు. నేను ప్రస్తుతం “ఉచల్యా” అనే ఒక పుస్తకం (తెలుగు అనువాదం) చదువుతున్నాను. మన దేశంలో బ్రిటిషు పరిపాలన ఉన్న కాలంలో కొంతమందిని born criminals గా పరిగణించి 1871 లో Criminal Tribes Act చేశారు. అది ఇప్పటికీ కొనసాగుతోంది. అలాంటి ఒక తెగే మహారాష్ట్రలో ఉచల్యా. ఆ తెగకు చెందిన లక్ష్మణ్ గైక్వాడ్ అనే అతని జీవిత చరిత్రే “ఉచల్యా”. దీనికి 1988 లో కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ అవార్డునిచ్చింది. వాళ్లు గడిపిన జీవితం మనకు ఊహకు కూడా అందనిది. డాక్టర్ కేశవరెడ్డి అనే రచయిత “అతడు అడవిని జయించాడు” అనే నవలలో (పందులు పెంచుకునే ఒక వ్యక్తికి సంబంధించిన కథ) పంది పిల్లలను పెడితే వాటిని అడవి జంతువుల బారినుండి ఓ ముసిలాడు ఎలా రక్షించుకునేది అద్భుతంగా రాశారు. అందులో ఒకచోట అతను ఆకాశంలో చంద్రుణ్ణి చూసి “నువ్వు ఒక్క చందమామవైతే, నా దగ్గిర ఎనిమిది చందమామలున్నాయి” అంటాడు. అంటే పందిపిల్లలన్నమాట. ఇలాంటివన్నీ అర్థం చేసుకుని ఆస్వాదించాలంటే కొంత విశాల హృదయం కావాలి (రొటీన్ మాటే అయినా ఇదే వాడాల్సి వస్తోంది). మనకు తెలిసినదే జీవితం అనుకుంటే పొరబాటు. కొంతమంది అభాగ్యులు, అదృష్టహీనులు సమాజంలో ఇంకా ఉన్నారు. వాళ్ల జీవితాల గురించి కూడా మనం తెలుసుకోవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.
Sri says:
సోంభేరి,పోకిరి, కంత్రి, బలాదూర్, ఇడియట్,స్టుపిడ్…..ఇవన్నీ గొప్పటైటిల్సా? ఖచ్చితంగా కావు కాని ఇవి కమర్షీయల్ సినేమాలు వీటిని ఆంధ్రా వాళ్ళు తప్ప ఇంకేవ్వరు చూడరు ప్రపంచం లో. కాని సంస్కృతం భాష అనేది ఒక పురాతన సంస్కృతిని రెప్రసెంట్ చేస్తుంది అని మీకు ఎంత వరకు తేలుసో కొంచెం రాయండి. దాని మీద చర్చి దాము విడిగా. ఈ గొప్ప దర్శకులు భరత దేశంలో వున్న గొప్ప విషయాలను తెరకు ఎక్కించిన 10 సినెమా పేర్లు మీరు చెప్పగలరా? నాణానికి ఒక వైపు మాత్రమే చూపి దేశనికి వీళ్లు చేసిన సేవ ఎమిటి?
అన్వేషి says:
శ్రీ గారూ,
నేనేమీ సినిమాల గురించి ఫిహచ్’డి చేసి ఈ వ్యాసాలు వ్రాయలేదండీ. నేనూ ఒక సాధారణ ప్రేక్షకుడిగా, ఒక సాధారణ పాఠకుడిగా ఈ వ్యాసాలు రాసాను. నాకేమీ ప్రసాద్ గారి మీద అక్కసు లేదు. అసలాయనతో పరిచయం అంతకన్నాలేదు.
ఇక మీరు విసిరిన సంస్కృతం ఛాలెంజ్ గురించి, నన్నొదిలెయ్యండి. నాకు సంస్కృతం అసలు తెలియదు. మీరన్నట్టు ఒక పురాతన సంస్కృతిని రిప్రజెంట్ చేస్తుందని తెలుసు. దాని గురించి చర్చించడానికేముంది. అయితే మీకు తెలుసా జాన్ అబ్రహం ని ప్రపంచంలో ఎంతో మంది దేవుడికంటే ఎక్కువగా పూజిస్తారని. ఆయన సినిమా తియ్యాలనుకుంటే ఒక ఊరిలోని రైతు కూలీలు తాము కష్టపడి పోగుచేసిన డబ్బులిచ్చి ఆయన సినిమాని నిర్మించారు. రండి మీకు వీలయితే జాన్ అబ్రహం గురించి, ఆయన సినిమాల గురించి చర్చిద్దాం.
దేశానికి సేవ చెయ్యడమంటే మాకు తాజ్ మహల్ ఉంది. మా దేశం ఒకప్పుడు చాలా గొప్పది.ఇలా మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పుకోవడమా? ప్రపంచ యుద్ధాలు జరిగి ఎన్నేళ్ళయ్యాయి? అవేమైనా పెద్ద గొప్ప విషయాలా? అవి ఒకప్పుడు మానవాళి చేసిన తప్పులు. వాటిని మళ్ళీ మళ్ళీ తలుచుకుంటూ మరో సారి అలాంటివి జరక్కుండా చూసుకోవాలి. “Those Who Forget History Are Doomed to Repeat It” అన్నారు కదా…అలానే మనం మన గతంలో పాటించిన ఎన్నో అమానవీయ అంశాలను మళ్ళీ మళ్ళీ గుర్తు చేసుకోవడంలో సినిమాలు ప్రముఖ పాత్ర వహిస్తాయి. లేదంటే ఎవడో ఒకడు మళ్ళీ అలాంటి అకృత్యాలకు పాల్పడతాడు.
చివరిగా సినిమాలో ద్వారా సమాజ సేవ చేయలేకపోయినా సమాజాన్ని ప్రశ్నించవచ్చు అని నమ్మేవాడిని నేను. సినిమాలన్నీ కాకపోయినా కొన్నైనా ఈ ప్రయత్నం చెయ్యాలి. అలా ఎప్పుడో ఎవరోఒకరు సినిమా తీస్తే వాళ్ళని వెటకారం చెయ్యడం అవసరమేముంది? అసలలాంటి సినిమాలు మనకోసం కాదు అనుకుంటే మేలుకదా?
అయితే మీరడగొచ్చు, ప్రసాద్ గారి వ్యాసం నాకోసం కాదనుకుని వదిలెయ్యొచ్చు కదా అని. కావొచ్చు. కానీ వారి వ్యాసంలో ప్రొపగాండా ఉంది. నేను దాన్ని ఖండిస్తూ నాకు తోచిన విధంగా నేను దానిని ఖండిస్తూ మరో రకమైన ప్రొపగాండా చేస్తున్నాను.
Sri says:
మీకు అక్కసు లేక పొవచ్చు కాని కొంత మంది కి అదే పని వాళ్లు రాసిన వ్యాఖ్యయలు మొదటి భాగం లోని వాటికి ముడొ భాగం లోని వాటికి పొలిక మరియు పొంతన వుండదు. వాళ వ్యాఖ్యలు టపా టపా కు మరి పొతుంటాయి.
“నేను దాన్ని ఖండిస్తూ నాకు తోచిన విధంగా నేను దానిని ఖండిస్తూ మరో రకమైన ప్రొపగాండా చేస్తున్నాను.” Thanks for taking responsibility. Hope you will be a good director like Baapu, T. Krishna, KV Reddy, A Subbaa Rao
K మహేశ్ కుమార్ says:
@శ్రీ: ఆర్టు సినిమాలన్నీ అర్థవంతమైన సినిమాలు కాదు. అలాగని ప్రతి ఆర్టు సినిమానీ అర్థరహితం అనడం అదీ ముఖ్యంగా సమాజన్ని,ఆలోచననీ ప్రభావితం చేసిన వాటిని అదే మూసలో brush off చెయ్యడం అవగాహనా రాహిత్యమో, తెలియనితనమో అదీగాక అక్కసో అది రాసిన వ్యక్తికే తెలియాలిగాక. కానీ,ఆ వ్యాసాల్ని విశ్లేషించేప్పుడు ఒక point of view తీసుకునే విశ్లేషించాలి. వ్యాసకర్త అదే చేసారని నాకనిపించింది. ఇక మీకు వ్యాఖ్యాతలపట్లనున్న అభిప్రాయం గురించి విశదంగా అర్థం చేసుకోవాలంటే మీరు కొంత Postmodernism గురించి తెలుసుకోవాలనుకుంటాను.
Sri says:
@మహేష్,
నేను ఒక సామాన్య ప్రేక్షకుడిని నాకు మీలా నా పొస్ట్మొడర్నిస్మ్ మీద అవగాహన లేదు. నాకు తెలుసుకొవలసిన అవసరము రాలేదు. కాని నేను పని చేసె బహుళ జాతి కంపెనీ లో తెల్లవాళకి భరత దేశం అంటె పాములు ఆడించు కొనే వాళ్లని అలాగే మన దేశేము రోడ్ల లో ఏనుగు లు తిరుగు తాయని వాళ అభిప్రాయము. దీని గురించి వాళ్ల కు అర్థమయే విధము గా చెప్పాలంటే తల ప్రాణము తోకకు వస్తుంది. ఎందుకంటె ఎవ్వరు వాళ్ల అభిప్రాయాలను మార్చు కోవడానికీష్టపడరు. ఇంకా మీకు మీకు వివరం గా చెపాలంటె హింది సినెమా లో తమిళ్ మాట్లాడే వాళ్లని కొంచెం వెటకారం ఐన హింది భాష మాట్లాడె వారిని పడోసన్ సినెమా నుంచి ఇప్పటి వరకు చూపిస్టుంటారు. మీకే తెలుసు సౌత్ ఇండియన్స్ ఆవిధముగా ఇప్పుడు హింది మాట్లా డె వారు లేరు అని. we don’t have directors like steven spilberg but whatever these great directors made will not give good picture about India international level. Art should be used to introduce ourself to the world in a positive way. In this regard I appreciate Baapu, Raj kapoor, Guru Datt, AR Rehaman and Ilayaraaja rather than these great directors. I am concluding my discussion.
రాకేశ్వర రావు says:
మీ ఈ దృక్పధం నేను చాలా మంది చదువుకున్న భారతీయులలో చూసాను, ఒక స్టీరియోటైపు స్థాయికి ఎదిగిపోయిందది.
-
నేను అమెరికాలో వున్నప్పుడు లంచిటైము చర్చల్లో గమనించింది ఏమిటంటే, వారు సహజంగానే ఇతరునను గౌరవించే వినయము గల సంస్కృతి వారు. politeness ఎక్కువ.
-
ఈ ఏనుగులూ కప్పలూ పాములూ అన్న భావన మనలోనే, మనలో ఈ స్టీరియోటైపు వారికే వున్నది. ప్రక్కవారు మనగుఱించి అవ్విధముగా తలచినా లేకున్నా, వారు తలచుచున్నారేమోననే భయం!
ఒక వేపు మనల్ని తెల్లవారు పాలించారనే సిగ్గు. ఇంకో వేపు మన పూర్వీకులు ఎంతో గొప్ప శాస్త్రజ్ఞులు మఱియూ పై విలువ కనుగొన్నవారు అనే గర్వం. ఈ రెంటికీ సంధి చేయలేక కష్టపడుతూవుంటాము.
-
ఈ కోవ దృక్పదానికి చెందినదే ఈ సౌతిండియా నార్తిండియా ప్రస్తావన. Ofcourse, మనము హిందీని వారంత బాగా మాట్లాడలేము. మన హ కి వారి హ కి చాలా తేడావుంది. వారి ఇండ్లలో కొన్ని రోజులు గడిపివస్తే ఈ విషయం సుస్పష్టఁవవుతుంది.
అంతెందుకండీ, మనమే మన తెలుగువారమే, ఉర్దూ మాతృభాషగా గలవారిని సినిమాల్లో మీ-మాటల్లో-చెప్పాలంటే-గేళి చేయలేదా? “అరె మాకీ అమ్మా-యినీ మీకీ అబ్బా-యికీ ఇష్టామంటా భాయీ” అని?
-
స్థూలంగా,
మనిషన్న ఎవరికైనా లోటుపాట్లు వుంటాయి. మన బామ్మలో.. తెల్లముండలు భోగంముండలూ, పెళ్ళీ మొగుడు లేకుండా బొట్టు పెట్టుకోకుండా తిరుగుతూంటారు, ఎక్కడఁబడితే అక్కడ ముద్దులు పెట్టుకుంటారు సిగ్గు లేకుండా, నని తిడుతూంటారు.
ఎదుటివాడు మన గుఱించి ఏమనుకుంటున్నాడా అని అలోచిస్తే పుణ్యకాలం కాస్తా గడిచిపోతుంది.
ఈ సారి ఎవరైనా నిజంగా మిమ్మల్ని, మీ దేశంలో పాములని పడతారా అని అడిగితే, మీ దేశంలో గొడ్లని తింటారా చిఛీ అని అడగండి సరిపోతుంది.
don’t be apologetic or defensive.
K మహేశ్ కుమార్ says:
@శ్రీ: సామాన్యులు ideology ని జీవితంలో పాటిస్తే మేధావులు దాన్నే సిద్ధాంతీకరించి isms(యిజాల్ని) సృష్టిస్తారు. కాబట్టి యిజాల గురించి మీకు సిద్ధాంతాలు తెలియకపోయినా వాటితేడాలు సుస్పష్టంగా గుర్తించగలరనే నా నమ్మకం.
మీరు చెప్పిన తెల్లోళ్ళ అపోహలకు కాలం చెల్లి బహుకాలమయ్యింది. మరో విషయం ఏమిటంటే, ఇక్కడ(ఈ వ్యాసాల్లో) ఉటంకించిన ఏ చిత్రమూ భారతదేశం మీద అపోహల్ని perpetuate చెయ్యడానికి తోడ్పడలేదని గుర్తించగలరు. పధేర్ పాంచాలి సినిమాని చూసి ఎవరో, ‘భారతదేశం లోని పేదరికన్ని సినిమాగా అమ్ముకుంటున్నారు’ అనే అపవాదు వేసార్లెండి. దాంట్లో ఎంత నిజముందో ఆ సినిమా చూసినోళ్ళకెరుక.ఇలాంటివే మరెన్నో…
Sri says:
@Mahesh,
“మీరు చెప్పిన తెల్లోళ్ళ అపోహలకు కాలం చెల్లి బహుకాలమయ్యింది.” This is your openion. How can you say /generalize like that ? Did all white people informed you about change of their openion on India personally ? I don’t belive because my experience is different with them.
రాకేశ్వర రావు says:
నాకు బెంగుళూరిలో కొందరు చైనీయులు కొరియనీయులు జాపనీయులు అమెరికను కష్టమరులు చెప్పినది ఏంటంటే, “మేము బెంగుళూరు అంటే ఎంతో పెద్ద ఐటి కేంద్రము, ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి గాంచిన నగరమూ అనుకుంటాము. కానీ మేము ఇక్కడికి వచ్చి చూస్తే మాకు తెలిసింది, ఇక్కడ సరైన దార్లూ లేవు, అఱ్ఱె నా హోటలు నుండి మన కంపెనీకి రావడనికి పుట్టుపాతు నిండా గోతులే.. అస్సలు ఇలా వుంటుందనుకోలేదు ఏదో వూహించుకున్నాం” అని.
rayraj says:
నాకిప్పుడర్ధమైంది. ఇవన్నీ ఒకప్పుడు ప్రచురితమైనవనిన్నీ,దీనికి మరో పార్టు ఇప్పుడు జత చేయబడబోతోందనిన్నీ! కరెక్టేనా? ఇంకా ఏదన్నా తప్పు ఉన్నదా?
మొదటి భాగాన్ని చదివినప్పుడు, సదరు ప్రసాదు వ్యాసాల ఖండనే మిగితా వాటిల్లోనూ కొనసాగబోతోందని నాకు అనిపించలేదు.ఎందుకనో మరి!.అందుకని కాస్త రెండోభాగంలో డిస్సప్పాయింట్ అయ్యాను.కానీ, ఇక్కడ శ్రీ,మరియు అన్వేషి (వ్యాస రచయిత) తమ సంవాదం ముగించుకున్న తీరు బావుంది. ’ఒక ప్రాపగాండని ఖండిస్తూ చేస్తున్న నా ప్రాపగాండ’ అని ఆయన చెప్పడం, ’అలాగే నిలబడండి చాలు’ అని ఈయన చెప్పడం చాలా బావుంది.
అన్వేషీగారన్నారు : “దేశానికి సేవ చెయ్యడమంటే మాకు తాజ్ మహల్ ఉంది. మా దేశం ఒకప్పుడు చాలా గొప్పది.ఇలా మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పుకోవడమా?”
నా ప్రశ్నకూడా అదే!అందుకే, ఈ దేశానికి పేరు తెచ్చే సినిమాలు తీసేవాళ్ళు లేకపోయారే అనే బాధ, చింత నాకూ అర్ధం ఔతున్నా కూడా, అలా “పాత”ని పొగడటానికి ఇష్టపడను.
ఇంకా అన్నారు : “సమాజాన్ని ప్రశ్నించే సినిమా ఎప్పుడో ఎవరో ఒకరు తీస్తే వాళ్ళని వెటకారం చెయ్యడం అవసరమేముంది? అసలలాంటి సినిమాలు మనకోసం కాదు అనుకుంటే మేలుకదా?”
-నిజమే! అలాగే అనుకోవాలి.కానీ, “సమాజాన్ని ప్రశ్నిస్తున్న సినిమా” కూడా విశ్వజనీనంగా అందరినీ ప్రశ్నించవచ్చూ! ఒక సినిమా తీశామంటే, అది ప్రపంచంలో ఏ మూల ఉన్న మనిషనైనా, ఏ సమాజంలో ఉన్న మనిషినైనా తమలోనీ అమానవీయ అంశాలను తరచి చూసుకునేలా చెయ్యొచ్చు.
కానీ, ఎలాగైతే కమెర్షియల్ సినిమా తన పరిథిని “జనాదరణ” అన్న పేరుతో “లేకి” సినిమాలకి దిగజార్చుకుందో, ఆర్ట్ సినిమా కూడా ఈ “ప్రశ్నించడం” అనేదాన్ని కేవలం కొన్ని విషయాల పరిథికే ఇరికించేసుకుందని నాకనిపిస్తుంది.
ఎక్కడో అన్వేషీగారు:” ర్వాండా గురించిన సినిమాని వాళ్ళు తీయలేదే!వేరే వాళ్ళు తీసేరే” అని అడిగారు. దాని కంటే:
౧.మనవాళ్ళే ఆ ర్వాండా సినిమా తీసేలా ఎందుకు ఎదగలేకపోయారు? అని ప్రశ్నిస్తాను.
౨.మనవాళ్ళే అమెరికాలో మెక్సికన్ల మీద ఆసియన్ల మీద నిశ్శబ్దంగా జరిగిపోయే వివక్ష గురించి, “ఇంటర్నేషనల్ అవార్డులు” కొట్టేసే సినిమాలు తీయలేదే అని ప్రశ్నిస్తాను.
౩.అలా ఒకవేళ తీసుంటే అవీ సమాజాన్ని” ప్రశ్నించే” సినిమాలు అయ్యేవా కావా? అని అడుగుతున్నాను.
(ఇలాంటి ఆలోచనలు చేశారు గాబట్టే, మీరానయ్యర్గారు Mississippi Masala కూడా తీసుంటారులెమ్మని సరిపెట్టుకుంటూ ఉంటాను.కానీ,వాటికి ప్రాచుర్యం మన దగ్గర ఎందుకు జరగలేదు? అనేది మరో రకమైన ఆలోచనలనూ రేకెత్తిస్తుంది)
అసలిదంతా ఎందుకండి? అవార్డుల కోసం సినిమాలు తీయకూడదండి. అవార్డులు ఎవడిక్కావాలి? తీసిన సినిమా బావుంటే అవార్డు రావాలి. అంతేగానీ,”ఇలాంటి” సినిమాలకే అవార్డు వస్తోంది గాబట్టి, “ఇలా” సినిమా తీసి అవార్డు కొట్టేద్దాం అనే ఆలోచనే తలెత్తకూడదు. అలా వచ్చిన మరుక్షణం, అవార్డును ఎంపిక చేసే విధానంలో ఏదో రొటీన్నెస్ ప్రజలు పసిగట్టినట్టే లెక్క.కానీ, అలాంటి సినిమాకి ఇప్పుడు కేవలం “అవార్డు” రావడమే “మార్కెట్టు”గా ఉంది గాబట్టే, ఆ అవార్డులూ అక్కర్లేదు అని చెప్పుకుంది. అవి “అలాంటి” సినిమాలకే వదిలేస్తే మంచిదనే.
కర్ణాటక సంగీతం నచ్చడానికి ఒక చెవి కావాలి. ఆ చెవులన్న వాళ్ళే పోతున్నారో, లేక ఆ చెవులున్న వాళ్ళు ప్రొడ్యూస్ చెయ్యలేకపోతున్నారో – కారణమేమయినా అది అంతరించి పోయి స్థితికి వస్తే,దాన్ని కాపాడవలసిన బాధ్యత ఆ చెవులున్న వాళ్ళదే; వాళ్ల కోసమే! అందుకే “ప్రాపగాండా” అన్న మీ మాటకే తలవగ్గగలను.
మీరింత రాసినా కూడా, ’ప్రజాదరణ పొందక పోవటమే ఆర్ట్ సినిమా అర్హత’గా మారడం అనేది నేను అంగీకరించలేను. సమాజాన్ని ప్రశ్నించిన విషయం సమాజానికే తెలీకపోవడం వృధా!కనీసం అలాంటి అవార్డు సినిమా ఓ కొత్త ప్రశ్ననో, టెక్నిక్నో, ఏదో కొత్త విషయం లేవదీస్తే, కనీసం అక్కడ్నించి కాపీకొట్టి దాన్ని “కమర్షియల్”గా మరొకరన్నా మార్చుకోగలగాలి. బహుశా, ప్రస్తుతానికి అలాంటి గొప్పతనం ఉన్న సినిమాలూ చాలా తక్కువేనేమో అనిపిస్తోంది.
మీ నాలుగో భాగం చూస్తాను.
రాకేశ్వర రావు says:
బాబోయ్ అవార్డు సినిమాల మీద వ్యాసాలు
గ్రేట్ అంధ్రా అనే నాట్-సో-గ్రేట్ వెబ్బుసైటునిక్కడ ప్రస్తావించి నవతరంగం ‘పవిత్రత’కు భగ్నం కలిగించిన రచయిత యెక్క నిర్లక్ష్యాన్ని నేను ఖండిస్తున్నాను. ఆ గూడుకు వెళ్ళి అక్కడి వ్యాసాలు చదివే వారు ఇక్కడ రచయితలగా చలామణీ అయిపోతున్నారా అన్నది నాన్ను పెక్కు అచ్చెరువొనర్చినది.గ్రేట్ అంధ్రాకి ఎవరైనా ఎందుకువెళతారు? celebrity shenanigans కోసం. ఈ రచయిత కూడా అందుకే వెళ్ళివుంటారని నా అభియోగం.
-
అలాంటి వారు పోకిరీ కిక్కు అనే సినిమాలు చూస్తూంటారు. కానీ మనిషన్నవాడికెవడికైనా నేను గొప్ప నా అభిరుచులు నైర్మల్యమైనవి
నా అభిరుచులు నైర్మల్యమైని ఉత్కృష్టమైనవి అనే భావన వుంటుంది ప్రతి ఒక్కరికి. అది లేకుండా నేను ఒక పెద్ద లేకి వెదవని, ముమయత్ ఖాన్ చిందులేసే లేకి పాటలు చూస్తాను అనే భావనతో మనిషి బ్రతకలేదు.
-
మనలాంటి అభిరుచులు గల నలుగురిని పోగేసుకొని గ్రేట్ అంధ్రా అనో నవతరంగం అనో గూళ్లు ఏఱ్పరచుకుంటాం. మన అభిరుచులు సర్వోత్కృష్టమని నిరూపింపఁబూనుకుంటాము.
-
కాబట్టి గ్రేట్ అంధ్రాలో ఆవార్డు సినిమాలు రొడ్డుడు అను రొడ్డుతూ వ్రాసే వారు రచయితలవుతారు. ఆ మాత్రం దానికి ఇక్కడ దానికి ప్రతిగా మూడు వ్యాసాలు వ్రాయాలా అని నేనడుగుతున్నాను.
.
.
.
వ్రాయాలి లెండి. లేక పోతే ఆ రొడ్డుడే చెలామణీ అయిపోతుంది మంచి సమీక్షగా.అరుంధతి మంచి సినిమా అయినట్టు.
త.క – నాకు ఆ వ్యాసం వ్రాసిన ప్రసాదు అలానే ఈ పేరు లేని అన్వేషి ఎవరో తెలియదు. నా వ్యాఖ్యలు నిష్పాక్షికం, నిర్వ్యక్తిగతం (ఇవి కూడా అచ్చ తెలుఁగు పదాలే కాదన్న వాడిని కఱ్ఱతో కొడతా (జంధ్యాల మాటల్లోఁ)).
K మహేశ్ కుమార్ says:
@రాకేశ్వర్రావు: ఎక్కడో వ్యాఖ్యల్లో ఈ రచయిత చెప్పనే చెప్పారు ‘అవార్డు సినిమాల్ని పనికిరావని చెప్పే propaganda కి వ్యతిరేకంగా చేస్తున్న counter propaganda ఈ వ్యాసం’ అని. కాబట్టి రచయిత ఉద్దేశాలతో నాకు విబేధం లేదు. Dominant paradigm “ఇవే మంచి సినిమాలు” అని అతడు,పోకిరి,కిక్ లను చూపిస్తే కొన్నాళ్ళకు అదే standard అయిపోతుంది. కాబట్టి ఆ dominant paradigm కు ప్రతిగా మనం alternate paradigm చూపిస్తూనే ఉండాలి. ఈ వ్యాసాల ప్రయత్నం అదే అనుకుంటాను.
రాకేశ్వర రావు says:
എം.ടി. വാസുദേവന് നായര് – M.T. వాసుదేవన్ నాయర్
Valichappadu
నేను హిమాలయాల్లో ఒక మారుమూల గుడిలో చూసాను ఈ ఆచారం. మావాడు అమెరికానుండి తిఱిగివచ్చి వీడి ముందు కూర్చుని శ్రద్ధాగా వింటున్నాడు. అక్కడ ఇంకా వుంది ఈ ఆచారం.
కానీ దీని పేరు ఇప్పుడే తెలిసింది.
su says:
hey Rakeswararao…
I ACCEPT WITH EVERY WORD of you…very sensible .
@ Mahesh , you may give 1010 reasons in favour of supporting the people i called names, but, in the process you only spoilt the respect I had for this space… so this is no different from any discussion board where people speak all nonsense in name of freedom of speech… try to build up …ONE FINAL CONCLUSION/OPINION of the SITE…or claim it as just a rachchabanda or a personal blog of few friends …then we wont comment….
if you dont claim it as a personal blog propogating ideals and expressions of few close friends of you , you must say its a proper media and if you still dont have one final stand on things..this is a badly handled medium
someone asked me to reveal my identity and all….i already answered once for this…if everyone gives their SSN with their address / phone number / passport details…then i too will be open.. people who write here itself are remaining anonymous…then y shud i let you know who i am… this is not a conference room i guess…(anyway looking at the way things..it seems like a dark prison where none sees no one )
@Sri….for timepass….why dont you try heckling theory of relativity ?
@anveshi….i dont ask your name like others do…but you are doing as great thing by condemning idiots….. without ppl like you , every tom dick n harry tell their “STINKING OPINIONS” about things which they dont know abcds too……plz continue condemning such issues..i am with u
విజయవర్ధన్ says:
su గారు,
మనిషిని విమర్శించడానికి, ఆ మనిషి ఆలోచనా ధోరణిని విమర్శించడానికి చాలా వ్యత్యాసముంది. కాని ఆ వ్యత్యాసాన్ని గుర్తించడం అంత సులభం కాదు. మనమందరం ఈ విషయాన్ని గుర్తుపెట్టుకునే ప్రయత్నం చేస్తూ వ్యాఖ్యలు చేస్తే మంచి సంప్రదాయం అవుతుంది కదా. ఆలోచించండి.
K మహేశ్ కుమార్ says:
Dear Su: I am not supporting anybody.వారి ధృక్కోణాన్ని అర్థంచేసుకుంటేకానీ తెలియజెప్పడం సాధ్యం కాదంటున్నాను. If you want to engage in a discussion, you also need to know “other’s” point of view. మీకు సినిమాని కళగా చూసే అదృష్టం “అవకాశం”ద్వారా కలిగింది. ఇక్కడ చర్చించిన కొందరికి సినిమాకళ అంటే ‘లాగుడు పీకుడు’ అనే అపోహ ఆ అవగాహన,అవకాశం లేక కలిగింది. అంతమాత్రానా ‘వారిని మూర్ఖులుగా తీసిపారెయ్యడం అభిలషణీయం కాదు’ అనేది నావాదన.
నవతరంగం ప్రయత్నం తెలియంది తెలుసుకోవడం,తెలిసింది చెప్పడం. అందుకే మనకు తెలిసింది చెప్పి ఒప్పించడానికి…కనీసం ఇంకో ధృక్కోణం ఉందని తెలియజెప్పడానికి ప్రయత్నించమంటున్నాను. By running people down and snubbing them for their lack of knowledge may not help in that. Your comments are targeted towards that aim and not a very desirable one.
మీకు పర్సనల్ బ్లాగింగ్ మీద అంత చిన్నచూపు ఎందుకుందో నాకు అర్థం కావడం లేదు. అలాగే రచ్చబండలమీద మీకున్న “అసహ్యం” మరీ విచిత్రంగా ఉంది. One epitomizes right to expression and other a vibrant democratic discourse.మీకు గౌరవం పెరిగినా,తరిగినా నవతరంగం సినిమాను ప్రేమించే వ్యక్తుల ప్రజాస్వామిక వేదిక. ఇక్కడ కొట్టుకున్నా,తిట్టుకున్నా,తెలియనితనంతో మాట్లాడినా, అంతా తెలుసని అహంభావం ప్రదర్శించినా every thing is fair in the name of CINEMA.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@SU: ‘ప్రపంచంలో దేనికీ “ONE FINAL CONCLUSION/OPINION” ఉండదు…ఉండకూడదు’ అనే post-modern existential ధృక్పధం కలిగిన వేదిక నవతరంగం.
ఇక్కడ సత్యజిత్ రే కి ఎంత స్థానం ఉంటుందో పూరీ జగన్నాథ్ కీ అంతే స్థానం ఉంటుంది. కానీ,వారి ప్రాముఖ్యతల్ని కేవలం contribution to cinematic art and sphere of influence on society ఆధారంగా అర్థంచేసుకోబడతాయి. ఇక్కడ న్జవతరంగం ఎటువంటి జడ్జిమెంటులు చెయ్యదు…సభ్యుల-ఔత్సాహికుల చర్చలు, బేరీజులూ అవగాహనలు మాత్రమే ఉంటాయి.
Subaltern cinematic cultures and consumption మీద మీకున్న చిన్నచూపు,‘ఇవే గొప్ప సినిమాలు’ అనే hegemonic ధృక్పధం నుంచీ కలుగుతున్నాయి. ‘ఆ arrogance నవతరంగంలో ఉండకూడదు’ అనేదే ఇక్కడున్నవారి ముఖ్య ఆశయం. అదే “ఉత్తరాధునికవాదానికి”పునాది.నవతరంగం ఆ పోస్టుమాడ్రన్ ఆలోచనాధోరణికి వేదిక.
మీదగ్గరున్నవే “ముత్యాలు” మిగతావన్నీ రాళ్ళనుకునే మానసిక దౌర్బల్యం కలిగిన మీరు, ఇప్పటివరకూ ఇక్కడ ముళ్ళుతప్ప మరేమీ పంచలేదు. అలాంటిది మీదగ్గరున్నవి ముత్యాలే అనే గ్యారంటీ ఎక్కడుంది?
కనీసం సొంత పేరైనా చెప్పుకోలేని మీరు ఇక్కడున్నోళ్ళ CV లు తెలుసుకుంటేగానీ వాళ్ళ స్థాయిని అంచనావేసి “డిసైడ్” చెయ్యలేననే ధోరణిని అవలంభించడం ఎంత హాస్యాస్పదం?
ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పగలను…ఛాలెంజ్ చెయ్యగలను మీకన్నా సినిమాపై ఎక్కువ అవగాహన ఉన్నవాళ్ళే ఇక్కడ ఉన్నారు. మీరు రెండు మూడు సంవత్సరాలలో సినిమా తియ్యడానికి ఆలోచిస్తుంటే, ఆల్రెడీ సినిమాలకు పనిచేసినవారు సొంతంగా సినిమా తీస్తున్నవారు (మరో సంవత్సరంలో) తియ్యబోతున్నవారు ఉన్నారు. కాబట్టి మీరు మీ విలువైన అభిప్రాయాలనూ,భయాలనూ,దౌర్బల్యాలనూ మడిచిపెట్టి ఇక్కడ్నుంచీ కదలండి. గౌరవప్రదమైన చర్చకూడా చెయ్యలేని మీ “ముళ్ళకు” బహుశా ఇక్కడ స్థానం లేదు.
MBS Prasad says:
I am MBS Prasad, author of “Baboyi Award cinemalu”. One of my readers has directed me to this article (part 3) and I could read Part-2 also. Could not find Part-1 (link is missing). I read the opinions expressed by readers too. I do not know whether my article was given in toto or only selected parts are being quoted.
One of the respondents – Sri Mahesh Kumar said – ప్రసాద్ గారికి సినిమా గురించి కనీస జ్ఞానం కలగాలని ప్రార్ధిస్తూ…
I do not know whether Sri Anveshi gave a brief introduction about me or not. I better give it myself:
01) I was a member of Hyderabad Film Club between 1975-81
02) I have compiled 8-volume “Mullapudi Sahiti Sarwaswam” and two of volumes dealt with national and international films. I have added photos and box items
03) I was the managing editor of “Haasam” Telugu fortnightly
04) I look after publication of “Haasam” books. So far published 26 books, half of which are on films
05) I wrote biography of actor-singer Kishore Kumar and currently penning another on Lata Mangeshkar. I wrote ‘Vendi tera Navala’ of “Dr. Dolittle” in Telugu
06) For nearly 2 years I was hosting a weekly program on World Space Satellite Radio half of which are on films
07) I have published 14 volumes of “Padakkurchi Kaburlu”, half of which are on films
08) I am regular contributor to Greatandhra.com and wrote many articles on films for them
Since I do not use Lekhini or Baraha, I need to write only in English. And I am afraid this mail might go to spam. So I will present my case, point by point: First about titles:
In this mail, I would like to ask how many of your readers understand the meaning of
01) Ghatashraddha 02) Nirmalyam 03) Seemabaddha
Since Sri Anveshi is running the website, he can provide a box asking his readers to give meaning of these words. Pl do not give any clues. Pl ask them not to refer to dictionary.
After the results are announced, I will take up the second issue
Regards and thanks for all those who took my writings seriously
Prasad MBS
vara says:
Kontha mandhi thama gurinchi goppagaa anukovaali eduti vaaru ani vuntundhi…..elections ki mundhu okalaa raastaaru…….elections results vachaaka,…ilaa enduku otesaaru…ani articles raasi……anthaa thamu mundhe voohinchinatlu raastaaru…….at the same time..mail ids ichi..daani dvaaraa vache abhipraayaalani gauravinchatam…vaati dvaaraa telusukovatamo vundadhu…akakda koodaa thaaame correct ani argue chestaaru……..ikapothe Greatandhra ane website gurinchi andari ki telisina vishyame…….daani gurinchi ,…andulo raasina vishyaalanniti gurinchi ikkada discuss cheyaalante …idhi koodaa alanti rochu website ayyidhi…….dhaya chesi…chetta ki dooram gaa vundandi…..direct cinemas ni ..vaati meedha abhipraayalni teliya cheyandi….cinema parisrama lo experiences ni procedures ni discuss cheyandi…….that will help more and this site can fulfil the purpose that way…….Thanks all
Ikapothe
Jagadish says:
@ MBS Prasad gaaru,
Dear Sir,
Great to see you here. Thrilled. I have been a great fan of your writings, and stories @haasam.
It is rather unfortunate that the first conversation with you had to start with such an inconsequential topic like this. Sigh. Such is life! But I have to tell this to you.
The person who said that -”ప్రసాద్ గారికి సినిమా గురించి కనీస జ్ఞానం కలగాలని ప్రార్ధిస్తూ…” is a blogger who uses controversies as an acknowledgement of his own existence online. He is the most hated in the blog world for his inconsequential arguments. You can simply google his name in telugu script, and you will see for yourself.
Out of the great admiration I have for you and your achievements, I request you strongly to ignore such people completely for they don’t deserve your attention at all.
To Navatarangam: Can I take it that my comment is decent enough and it can be retained? If you choose to remove this without reason, then know that there is some tough time ahead for Navatarangam.
Manjula says:
I couldnt find your article on great andhra website. Could you please post your link here?
Thanks
Manjula
K మహేశ్ కుమార్ says:
Dear Mr.Prasad,
Surely you have an impressive CV to prove credentials of film writing. But, that is still not an excuse enough for ridiculing all the films and film makers for whom cinema is an ART. Thats what you did in your articles. In this context, I still hold my view that,”you need to learn a great deal about cinema”.
MBS Prasad says:
I would like to know whether Mr. Mahesh read my article before judging me. He wondered whether I have seen those movies or not. Or is he judging me by only by the excerpts given in Mr. Anvesi’s article? He called my CV ‘impressive’. Did he happen to read any of the books/artciles/magazines I mentioned?
Let us all agree upon one thing – Every individual has an opinion. It may look ridiculous for others. Still it is an opinion and deserves to be respected.
Mr. Anveshi said about himself that he is an ardent fan of award films and regularly attends film festivals. How many of us do so? Mr.Anveshi is in a minority and he should understand the fact.
When I was member of Hyd Film Club I used to canvass for its membership (used to be Rs. 15/- or 25/- per annum) but there were no takers. I was in a hopeless minority then. Over 35 years, situation did not improve.
The Award film makers should search their souls why it is so.
Mr. Anveshi talks of personal qualities of John Abraham. How does that matter while discussing his works? You may like me but not my writings. Isn’t it?
And why bring in Varala Anand or some other reviewer?
What about the audience? How many can understand these movies?
What is the purpose of art (Mr. Mahesh should define Art) if it is not reaching the people? It ends up as a narscisstic exercise unless you are capable of conveying what you desire to convey.
Award filmmakers are trying to impress only 1% of the audience ignoring 99% and that is the burden of my song.
Apropos “Oka Voori Katha” Did I say that non-Telugus should not make Telugu movies? Don’t I know how many non-Telugus enriched Telugu field? Mrinal himself said it was a mistake to make a film in a language without knowing it. Award movies boast of natural ambience. Look at the diction of Vasudeva Rao in the film and tell me how ‘natural’ is his Telugu!
I wish Mr.Anveshi is going to ask his readers about meanings of the films I mentioned in my previous mail.
Regards to all those who cared. In Greatandhra.com my writings appear under “MBS Kaburlu”
MBS Prasad
Manjula says:
Art is a form of self expression. Some like it and some dont. Good form of art has an universal appeal. They may be fewer in a demographic, but if you take international audience and the longevity, they will have many more audience. If people created art with others tastes in minds, great art would never have been born.
My favorite example is Ritwik Ghatak. All his films were flops. Now they are studied in film schools all over the world.
My beef with mainstream film is that they do not treat film as an art. I am not interested in films that are made for business.
MBS Prasad says:
I want to further impress Mr. Mahesh by making my CV a little longer.
I present (script, voiceover, anchor) a TV show on Idee Asalu Katha (Saturday 10.30 pm) on “Vanita TV” showing how Telugu filmmakers were inspired by novels/other language films (Englshi, Hindi, Bengali, Tamil, Malayalam etc.) and improvised upon the originals. I collect CDs of original movies and show the clippings and compare them. So far I have shownSo far 35 such endeavours.
I hope, in future Mr. Mahesh would not be rash in passing comments on others’ capabilities without collecting necessary data. regards
Sowmya says:
@MBS Prasad garu: Digressing from the topic – నాకు “ఇదీ అసలు కథ” ప్రోగ్రాం చాలా ఇష్టం. ఇంతింత వివరాలు ఎవరా సేకరించేది? అనుకుంటూ ఉండేదాన్ని… Thanks for that.
K మహేశ్ కుమార్ says:
@MBS ప్రసాద్: Let me explain my stand through some of my earlier comments on the same topic.
కళకళ కోసమే అని నమ్మే కళాకారులు లేనప్పుడు ఆ కళ అంతరించిపోతుంది. అలాంటి కళాకారులు జనరంజకంగా సినిమాలు తీసి కమర్షియల్ సక్సెస్ పొంది ఉండకపోవచ్చు. అంతమాత్రానా వారు సృష్టించిన కళను చులకన చెయ్యడం నాకు అర్థం కాని విషయం.
ఉదాహరణకు బాలమురళీకృష్ట గానాన్ని ఆస్వాదించే సంగీతప్రియుల శాతం ఒకటి లేక రెండు కంటే ఎక్కువుండకపోవచ్చు. అంతమాత్రానా శాస్త్రీయ సంగీతం వృధా అందామా? శాస్త్రీయసంగీతం అంటే లాగుడు పీకుడు రాగాలాపన,పదాల్ని విరిచేసి పాడే సొద అని నిరసిద్ధామా?
Great artist create art for the sake of art. That sets standards and helps in progression of it. Such contribution should be measured in that context alone. They are not for popularity contest.
సినిమాని అందరూ కళలాగా చూడాలని అనటం లేదు. అది కొందరికి వ్యాపారమైతే,చాలా మందికి వినోదసాధనం.ఆ రెండు విధానాలతో ఎవరికీ ఎటువంటి సమస్య ఉండదు. అలాగే సినిమాని కళగా భావించే వారు కొందరుండి దాన్ని కళాసాధనగా చేస్తే,దాన్ని ప్రోత్సహించడానికి ఒక వర్గం ఉంటే సమస్య ఎందుకుండాలి?
నాట్యం,సంగీతం,చిత్రలేఖనం,సాహిత్యం in their traditional(?) forms ఎప్పుడూ ప్రజలకి చేరువకాలేదు.అలాగే సినిమాకళ కూడా. నాట్యం బ్రేక్ డ్యాన్స్ అయితే ప్రజాదరణ పొందింది. సంగీతం సినిమాపాటైతే ప్రజాదరణ పొందింది. చిత్రలేఖనం హోర్డింగ్ రూపంతీసుకుంటే ఆదరించబడుతుంది. సాహిత్యం పల్ప్ ఫిక్షన్ గా రాస్తే అభిమానించబడుతుంది. అంతమాత్రానా, అదే (ప్రజాదరణే) కళకు పరమావధిగా నిర్ణయించడం ఎంతవరకూ సబబు? కళకు మరో ఉద్దేశం,ఆశయం,గమ్యం నిజంగా లేవా?
మనిషికి సుఖం,సంతోషం,ఆనందం అనే స్థాయిల్లో రసస్పందన కలుగుతుంది. సుఖం శారీరకమైతే, సంతోషం మానసికం. ఆనందం ఆ రెంటినీదాటిన మరో స్థితి. బహుశా ఆత్మానందమే ఆనందం అనుకుంటాను.I think, art in its pure forms caters to that part of the human craving.
‘ఆ స్థితి మనకు వద్దు’ అనుకుంటే సినిమాకళ ఆత్మానందాన్ని కలిగించే స్థాయికి ఎదగదు.రే,హృత్విక్ ఘటక్,గిరీశ్,గౌతం ఘోష్,అడూర్,నిహలానీ,శ్యాం బెనెగల్,నరసింగరావు అలాంటి కళను సృష్టించడానికి ప్రయత్నించినవారు. వారిలో కొందరు దాన్ని ఉత్కృష్టస్థాయికి తీసుకెళితే మిగిలినవారు ఇంకా ప్రయత్నిస్తున్నారు. మనకు సినిమాల ద్వారా కేవలం సుఖం కావాలంటే, కె.రాఘవేంద్రరావు,రాజమౌళి చాలు. సంతోషం కావాలంటే కె.విశ్వనాధ్, మణిరత్నం చాలు. కానీ…”జనం” ఇవేచాలంటున్నారని “ఆనందం” వద్దంటారా? ఆ స్థాయి రసస్పందన అనవసరం అంటారా? ఎవరికీ అది అఖ్ఖరలేదు అంటారా?
Krishh says:
“Idi asalu kadha” is really an amazing program , kudos !!
MBS Prasad says:
@ Mr. Mahesh
Like me, you too need to learn a lot. Who is this రే? Do you find such surname in Bengalis? If you meant Satyajit Ray, write in Telugu as R-o-y since that is how he spelt
his name in native Bengali.
And who is this హృత్విక్ ఘటక్,? Ritwik (R-u-t-w-i-k) Ghatak? By the way do you know the meaning of Rutwik? Be prepared, who knows, some award-winning film might come with that name!
You unnecessarily brought in Carnatic music into discussion. Have you noticed how many changes have been made in presenting it to modern listeners? A Kirtana in a concert is sung for 1.30 hrs. whereas on a cassette, it is abridged to 15 mts. to suit the listeners’ choice/aptitude.
I am demanding such changes in presenting award-winning films. Regards
mohanrazz says:
ఎమ్బీయస్ గారూ… మీరు గ్రేట్ ఆంధ్రా లో వ్రాయడం కంటే ముందు నుంచే మిమ్ముల్నెరిగినవాళ్ళు ఈ ఇంటర్నెట్ జనరేషన్ లో నూ చాలా మందే ఉన్నారు. అవార్డు సినిమాల మీ ఆర్టికల్ ని గ్రేట్ ఆంధ్రాలో పబ్లిష్ అయిన కొత్తలోనే పూర్తిగా చదివాను. నవతరంగం లోని ఆర్టికల్సూ పూర్తిగా చదివాను.
“సిరా” అనే తనికెళ్ళ భరణి సినిమా అప్పుడనుకుంటా- వేదిక మీదనున్న ఆర్.నారాయణ మూర్తి “అర్థం కానిది గొప్పదెలా అవుతుందంటూ” ప్రశ్నించాడు.
మిగతా చాలా చోట్ల వాదనలకి భిన్నంగా ఇక్కడ రెండు వాదనలూ చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి. మీ చర్చలు ఏ ముగింపు దిశగా ప్రయత్నిస్తాయో చూడాలనే ఉత్సుకతా ఉంది.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@ప్రసాద్: నిజమే! స్పెల్లింగులూ, పేర్ల విషయంలో నేను నేర్చుకోవలసింది ఇంకా ఉంది. అలాగే సినిమా గురించి కూడా. అందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. I am still learning. వాటిని పక్కన్పెట్టి అసలు విషయానికి దిగితే బాగుంటుందనుకుంటాను.
నా బెంగాలి జ్ఞానం గురించి మీకొక విషయం చెప్పకతప్పదనుకుంటాను,my wife is a Bengali.I have at least that much connection with Bengali community and Bangla language.రిత్విక్ అంటే అర్థం ‘ప్రధాన అర్చకుడు’అని,పెద్ద పూజారి అనుకోవచ్చు. ‘రే’విషయానికొస్తే- రే,రాయ్ రెండూ సరైనవే. బోస్(సుభాష చంద్రబోస్)-బసు (జ్యోతిబసు) లాంటి తేడా అంతే. మంగుళూరులో ఉన్న కొంకణి కమ్యూనిటీలో కూడా రాయ్,దత్ (గురుదత్; అసలు పడుకోణే ఈయన ఇంటిపేరు,కానీ చాలా మంది బెంగాలీ అనుకుంటారు) లాంటి బెంగాలీ పోలిన ఇంటిపేర్లు ఉంటాయి. ప్రముఖ నటుడు ప్రకాష రాజ్ అసలు పేరు ప్రకాష్ రే/రాయ్, అలాగే ఐశ్వర్య రాయ్ కూడా. ఇది నిజంగా ఈ చర్చలో పనికిరాని విషయమే అయినా, కొంత cultural studies తప్పటం లేదు మరి.
అవార్డు సినిమాల్లో మీరు ఆశిస్తున్న మార్పు ఇప్పటికే వచ్చింది. అందుకే ‘గులాబి టాకీస్’ తోపాటూ, తారే జమీన్ పర్ చిత్రానికీ అవార్డులు వస్తున్నాయి. కానీ, మీరు ఎంచుకుని మరీ చీల్చిచండాడిన చిత్రాలలోని “మెరిట్”ని ఎవాల్యువేట్ చెయ్యడంలో మీరు విఫలమయ్యారని మాత్రం ఖచ్చితంగా చెప్పగలను. సినిమా విషయం కాకుండా,దాని శీర్షిక మీద విమర్శలని ఎక్కుపెట్టడాలు.దృశ్యాల ఉద్దేశాల్ని పక్కనబెట్టి దుమ్మెత్తిపొయ్యడాలూ కొన్ని ఉదాహరణలు మాత్రమే.
కళను ఆస్వాదించడంలో కళాకారుడి సృష్టితోపాటూ ప్రేక్షకుడి బాధ్యతకూడా ఉంటుంది. Viewer is not a passive consumer of art. He/She has to “make his/her own meaning” out of it. అలా చెయ్యాలంటే కొంత “సాధన” తప్పదు. అలాంటి సాధన లేకుండా కేవలం passive consumer లాగా ప్రేక్షకుడ్ని చేసి వారి భావనలని మానిప్యులేట్ చేస్తే దాన్ని కళ అనరు. పోకిరి,కంత్రి,కిక్ లాంటి సూపర్ హిట్ సినిమాలు ప్రేక్షకుల్ని వెధవల్ని చేస్తాయేతప్ప,సాధకుల్ని కాదు.
విజయవర్ధన్ says:
“బాబోయ్ అవార్డు సినిమాలు-మొదటి భాగం” link పనిచేయట్లేదు. దయచేసి దాన్ని సరిచేయండి. అలాగే MBS ప్రసాద్ గారి వ్యాసానికి link ఇస్తే అందరికి ఉపయోగపడుతుంది (greatandhra.comలో వెతికాను కాని కనిపించలేదు).
శంకర్ says:
ఇప్పుడు అన్ని సరిగా పనిచేస్తున్నాయి. మీరు మొదటి భాగంలోకి వెళితే అక్కడ గ్రేట్ఆంధ్రలోని MBSగారి ఆర్టికల్స్కి సంబంధించిన లింక్స్ కూడా చూడొచ్చు
MBS Prasad says:
@Mr.Mahesh
01. You have not admitted your mistake of writing Hritwik Ghatak in stead of Ritwik.
02. Show me a person whose surname is Ray (to rhyme with play) in Bengalis.
03. Though Basu, Baasu, Boshu, Bose… all are Kayasthas, they spell their name differently. Each family name is different and no Basu writes his name as Bose.
04. Dutt is not surname of Gurudutt
05. Aiswarya’s surname is not Roy (to rhyme with boy) but Rai (to rhyme with bye).
06. Do not call them Bengali surnames. That would be insulting Konkanis. Dutts are there in Punjabis too. If you say Utpal Dutt has a Punjabi surname, no one appreciates.
I am glad you know the meaning of Rutwik. In the same breath, answer give the meanings of titles of those three films I mentioned in my first mail.
If you think the exercise is trivial, why did you rake up the issue in the first place, questioning my wisdom? Don’t you know “MUKHE MUKHE SARASWATHI”? Just because you know something (the perfectness(!)of which is showing in your latest mail) how do you dismiss off someone about whom you do not know much?
And, my dear gentleman, you have not yet revealed whether you read any of my works or not before judging me. Regards
K మహేశ్ కుమార్ says:
@ప్రసాద్: మీ వ్యాస పరంపర మళ్ళీ చదివాను. అది సరదాగా వెళ్ళగక్కిన అక్కసులాగానే ఇప్పటికీ అనిపిస్తోందేతప్ప,సాధికారకమైన ధృక్కోణంగా అనిపించటం లేదు.
అవార్డు సినిమాలు లేదా ఆర్టు సినిమాల పేరుమీద వచ్చిన అన్ని సినిమాలూ కళాఖండాలు అనే అపోహ ఇక్కడ ఎవరికీ లేదు. కానీ దురదృష్టవశాత్తూ మీరు ఉటంకించిన సినిమాలన్నీ ఏదోఒక విధంగా cinematic excellence ని అందుకున్నవే. కాబట్టి మీ సినిమా జ్ఞానాన్ని ఏదో బలీయమైన బలహీనత (ఈ విషయంలో) కమ్మేసిందని అనుకోకతప్పదు.
ఆర్టుసినిమాలంటూ వచ్చిన poor imitations ని పక్కనబెట్టి నిబద్ధతగల చిత్రాలనూ,దర్శకులనూ/కళాకారులనూ చులకన చేసిన మీ వ్యాసాల తీరు అత్యంత అసంబద్ధంగా ఉంది.
ఈ విషయం గురించి నేను ఇదివరకూ రాసిన వ్యాఖ్యని మీ కోసం ఇక్కడ ఉంచుతున్నాను.
“అవార్డు సినిమా లేక ఆర్ట్ సినిమా అంటే లాగుడుపీకుడు సినిమాగా అపోహకు గురవ్వడానికి మీరు చెప్పినకారణాలు కాకుండా మరో ముఖ్యమైన కారణం alien aesthetics. సాధారణ సినీప్రేక్షకుడు చూసే సినీభాషకూ(film aesthetics) ఈ చిత్రాల భాషకూ గల అఘాతమంత తేడాకూడా ఒక కారణం. అక్కడే కె.విశ్వనాధ్, బాపు లాంటి దర్శకులు ఇరువైపులా విజయం సాధించారు.
యూరోపియన్ మాస్టర్స్ ప్రభావం వలన లేక వాళ్ళని గుడ్డిగా అనుసరించే కోరికవలన కొంతమంది దర్శకులు మన సాంస్కృతిక visual culture, story telling technique ను పక్కనబెట్టి, ఒక రకంగా “అర్థంపర్థం”కానీ శైలిని అనుకరించారు. అందుకే అవి ఒకవైపు అంతర్జాతీయ స్థాయి ప్రమాణాలనూ అందుకోక ఇటు సాధారణ ప్రేక్షకుడినీ రంజింపజెయ్యక రెంటికీచెడ్డ రేవడిలా తయారయ్యాయి. అందుకే,
నేను ఆర్ట్ సినిమాలు అనే కొన్ని మంచి సినిమాలు చూసినా, వాటిల్లోకూడా అర్థరహితమైన,అనవసరమైన సినిమాలు కోకొల్లలున్నాయని నమ్ముతాను.
సినిమాకు సామాజిక ప్రయోజనం ఉంటే, వాటిని ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్స్ కి వెళ్ళే కేవలం వందో వెయ్యో మందికి కాకుండా జనబాహుళ్యానికి అందేలా తీస్తేనే సార్థకత అని భావిస్తాను. అందుకే I would prefer ఆర్.నారాయణ మూర్తి over కె,.ఎన్.టి.శాస్త్రి.
ఇక్కడే కొంతమంది దర్శకులు నన్ను ఆకట్టుకుంటారు. సత్యజిత్ రే సమకాలికుడు బిమల్ రాయ్ ని సత్యజిత్ రేకన్నా గొప్పదర్శకుడిగా నేను భావిస్తాను. కారణం, మంచి సినిమాని సామాన్యులకు అర్థమయ్యే “ప్రజల సినిమాభాష”లో చెప్పాడు కాబట్టి. శ్యామ్ బెనెగల్, గోవింద్ నిహలానీ వంటి దిగ్గజాలు హృద్యమైన కథలు చెప్పడానికి ప్రయత్నించారేగానీ, అర్థరహిత ప్రయోగాలకు దూరంగా ఉన్నారు.
భారతీయప్రజలు సంస్కృతి, స్వభావరీత్యా కథకులూ, కథాప్రేమికులన్న సత్యాన్ని విస్మరించి ఒక విభిన్నసంస్కృతిక,చారిత్రక నేపధ్యంలో పుట్టుకొచ్చిన యూరోపియన్ పోకడలు మనదగ్గర రావాలని గుడ్డిగా కాంక్షించే FTII గ్రాడ్యుయేట్లను చూసి నేను షాక్ కి గురయ్యాను. ఇప్పటివరకూ అదే “గొప్ప సినిమా” అయ్యుండొచ్చు. కానీ, సినిమా ఒక సామాజిక ప్రక్రియ అయినప్పుడు మన సమాజ మానసికతలేకుండా కేవలం గొప్పసినిమాలని అనుకరిస్తానంటే ఎలా! అనిపిస్తుంది. అందుకే, ఆర్ట్ సినిమా పేరుతో వచ్చే ‘మనసులేని సినిమాల్ని’ ఆదరించాలంటే సంశయంగా ఉంటుంది.”
MBS Prasad says:
Dear all, Here are links for first two parts of my articles:
http://telugu.greatandhra.com/sangathulu/1-10-2008/award1_1.php
http://telugu.greatandhra.com/cinema/8-10-2008/award2_1.php
Pl go thru them and tell me where I went imbalanced. Pl. feel the tone of the article and tell me whether I deserve some of the comments. Regards
Manjula says:
Are you really interested? I can probably post this here or may be send you an email.
MBS Prasad says:
@Mr. Mahesh, I will take a call on your sermons later. Let us sort out certain things at the outset. You can attack my article and I have no qualms about it. I will try to explain my viewpoint. But you went personal and made harsh comments against me. In last mails, you have committed certain errors and I have pointed them out. Do you have the humility (necessary for learning) to admit your errors? Are you willing to withdraw your harsh comments? Are you going to tell me meanings of those film titles or still hunting for dictionary? Mr.Anveshi has given links for only first two parts of my article? If you have read 3rd and 4th parts too, can you give the links in your mail for the benefit of other readers?
@Ms.Manjula: I invite your comments on my article on this platform itself. Please note that I did not lambast all the parallel films. I criticized Adoor’s “Nirmalyam” but not “Kodiyettam”…
Just because a person attempts Carnatic music, he does not become Bala Murali. Certain set of people without knowing the art of narrating a story on celluloid, are claiming that they are making ‘art’ films. And tax-payers’ money is spent on financing/ awarding these movies. In this land of millions of illiterate people, they make films on poverty for the sake of film club-buffs and these movies never appeal to those poor who need to improve their lot. It is ending as a futile exercise and I have criticized that kind of attitude.
Tell me why “Grahanam” “Aa Naluguru” or “Mee Sreyobhilashi” did not win awards? Dont you think a lobby of self-promoting people is at work? Please ponder over these factors before you pen your review.
Regards
K మహేశ్ కుమార్ says:
@ప్రసాద్ : Oh! is it? I though the discussion was on POVs. నేను చేసిన మొదటి వ్యాఖ్య పూర్తిగా చదివిన ఎవరైనా అది వ్యక్తిగతం అనుకోరు. అలా చెయ్యడానికి తగ్గ వ్యక్తిగత పరిచయం మనకు లేదు కాబట్టి ఆ ప్రశ్నే ఉత్పన్నం కాదు. ఇక నేను చేసిన తప్పుల గురించి…I have already admitted by saying “నిజమే! స్పెల్లింగులూ, పేర్ల విషయంలో నేను నేర్చుకోవలసింది ఇంకా ఉంది. అలాగే సినిమా గురించి కూడా. అందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు. I am still learning.” So,my humility extends only till that point.
ఇక మీరు సినిమాల శీర్షికల గురించి ఉటంకించిన వ్యాఖ్య అప్రస్తుతం అని నా అభిప్రాయం. కాబట్టి దాని గురించి నేను పట్టించుకోలేదు. క్లాస్ టైటిళ్ళూ మాస్ టైటిళ్ళూ అనే మన సినీపరిశ్రమవాళ్ళ అపోహలకూ మీ ఆభిజాత్యానికీ నాకైతే పెద్ద తేడా కనిపించలేదు. వాటికి అర్థాలు నాకు తెలుసు. డిక్షనరీ వెతకక్కరలేదు. ఆ సినిమా చూసినవాళ్ళకు ఆ శీర్షికల్లోని మర్మం కూడా తెలుసు. ఆ శీర్షికలు ఆ సినిమా కథలకు ఎంత ముఖ్యమో కూడా తెలుసు. కాబట్టి మీ ఎత్తిపొడుపులు అర్థరహితాలు.
అయినా ఒక మాట చెప్పండి, “ఆ నలుగురు” అనే శీర్షిక నిజంగా తెలుగురాని భారతీయులకు ఎంత మందికి అర్థమవుతుంది? “కండుకొండేన్ కండుకొండేన్” అనే తమిళ సినిమా శీర్షిక మీకు అర్థమయ్యిందా? “జనుమద జోడి” అనే కన్నడ సినిమా శీర్షికకు అర్థం మీరు వెతికి పట్టుకోగలరా? “జమలా జఠ్” అనే పంజాబీ సినిమా శీర్షిక అర్థం చెప్పండి? “నాలుగు పెణ్ణుంగళ్” అనే మళయాళ శీర్షిక అర్థం కాలేదని ఆ సినిమా చెత్త అందామా? Where is the basis for your argument? పది సంవత్సరాల క్రితం హాలీవుడ్లో Serendipity అనే ఒక సినిమా వచ్చింది. ఇంగ్లీషు జనతాకూడా అప్పుడు డిక్షనరీలు వెతికే ఆ సినిమా శీర్షికకు అర్థం కనుకున్నారంట. తెలుగు భాషలో మీకు తెలిసిన పదాలెన్ని? ‘అనుక్షణికం’ నవలను సినిమాగాతీసి అదే శీర్షిక పెడితే దాన్ని గేలిచేస్తారా? రుద్రనేత్ర,మరణమృదంగం అనే చిరంజీవి సినిమా శీర్షికల అర్థం ఎందరికి తెలుసు? What is the point you are trying to prove by insisting on the meaning of those titles?
ఆర్టు సినిమాలని మీడియోకర్ ఇమిటేషన్ లాగా తీస్తున్న ఫిల్మ్ మేకర్స్ ఎవరో, ఆ సినిమాలేమిటో మీరు ఒక లిస్టు పెడితే వాటి మెరిట్స్ మనం సాధికారంగా చర్చించుకోవడానికి వీలుంటుంది. అంతేతప్ప మీరు సత్యజిత్ రే నుంచీ జాన్ అబ్రహం వరకూ అందర్నీ సెల్యులాయిడ్ పై కథ చెప్పడం రాని పనికిరానివాళ్ళు జమేసి వ్యాసాల్ని రాసేసి, ఇప్పుడు ‘అలా కొందరున్నారు వారినే అంటాను’ అంటే చెల్లదు.
పేదరికం మీద సినిమా తీసినోళ్ళు పేదల్ని ఉద్దరించాలనుకోవడం, ఫ్యాక్షనిజం మీద సినిమా తీసినోళ్ళు ఫ్యాక్షనిజాన్ని పెంచిపోషించాలనే వాదనంత పలచన. ఒకస్థాయిలో హాస్యాస్పదం కూడా.
జాతీయ అవార్డుల వెనుకనున్న మూల ఉద్దేశమైన “to encourage the furthering of Indian art and culture”.దీనితోపాటూ excellence in cinematic craft and socially relevant cinema అనేవి మరో రెండు సూత్రాలు. వాటి నిర్వచనం కాలానుగుణంగా మారుతూనే వచ్చింది. అందుకే “అన్ని రకాల మంచి” సినిమాలకూ ఇప్పుడు అవార్డులు ఇస్తున్నారు. కానీ తెలుగులో ఆ “మంచి” ఏకోశానా కనిపించకపోతే అది మన చేతకానితనమేగానీ, వేరొకరి కుట్ర కాదు. ఇక మన నంది అవార్డుల ప్రహసనం గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది…మహేష్ బాబుకి ‘అతడు’ సినిమాకు ఉత్తమ నటుడు ఇచ్చారు మరి!
మీకు తెలీదేమో, ‘గ్రహణం’ సినిమాకు జాతీయ అవార్డు వచ్చింది. ఇక ఆ నలుగురు, ఇట్లు శ్రేయోభిలాషి అంటారా…వాటిని ఏ కేటగిరీల్లో అవార్డులకు నామినేట్ చేశారో మీకు తెలుసా? ఆ కేటగరీల్లో గెలిచిన వేరే సినిమాలతో పోల్చినప్పుడుగానీ మనం బేరీజు చెయ్యలేము. కాబట్టి అది ముందు కనుక్కోండి. ఆ తరువాత మాట్లాడుకుందాము. కానీ నాకొక సందేహం చందమామ, హ్యాపీడేస్ సినిమాలు సాధించిన ఘనతేమిటంటారూ? వాటిని మనవాళ్ళు సగర్వంగా జాతీయ అవార్డులకు పంపించడానికి కారణం మీరు కాదుకదా!
I have not read your 3rd and 4th part of the article. If you really wanted to have a discussion, I am sure you would have given those links yourself.
విజయవర్ధన్ says:
ప్రసాద్ గారు,
ఒక అచ్చు తప్పు: “నిర్మాల్యం” MT వాసుదేవన్ నాయర్ గారిది. బహుశా మీరు వ్రాయలనుకున్నది:
I criticized “Nirmalyam” but not Adoor’s “Kodiyettam”…
Phanindra says:
తాంబూలాలు ఇచ్చేశాం తన్నుకు చావండి అన్నట్టు గా, ఈ రాద్ధాంతాలు ఏంటి? గొప్ప intellectual discussions చేసేస్తున్నాం అని అనుకుంటూ మనం సాధించింది ఏమిటి? ఎవడి అభిప్రాయాలు వాడికి ఉన్నాయ్, ఎవరికి తోచినది వారు చెప్పచ్చు అనుకున్నప్పుడు ఇంక ఏది correct ఏది కాదు అంటూ చర్చల పేరిట ఇన్ని వాదనలు ఎందుకు? “బోద్ధారో మత్సరగ్రస్తాః” అంటూ intellectual prejudice గురించి ఎన్నో ఏళ్ళ క్రితమే వాపోయిన భర్తృహరి మాటల్ని మళ్ళీ రుజువు చెయ్యడం కోసమే అన్నట్టు ఈ కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకే కామెంట్లు ఎందుకు?
ప్రసాద్ గారి వ్యాసంలో స్పష్టంగా అవార్డ్ సినిమాలపై అభిమానం కనిపిస్తోంది. అయితే కొన్ని మార్పులు చేసుకుంటే ఎక్కువ ప్రజాదరణ పొందుతాయ్ అని ఆయన కొంచెం హాస్యం జోడించి చెప్పినట్టు నాకు తోచింది. “ప్రజాధనం కాని కళా విలాసం ఏ ప్రయోజనం లేని వృధా వికాసం” అని రుద్రవీణ సినిమాలో చెప్పినదే ఆయనా చెప్పారు. అంతమాత్రం దానికి ఆయన మీద విరుచుకుపడిపోతూ, మహా ఘోరం జరిగినట్టుగా ఇన్ని వ్యాసాలు రాయడమే నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ప్రసాద్ గారు రంగనాయకమ్మగారిలా రామాయణం వేస్టూ, వాల్మీకి కవే కాడు అన్న టైపులో “అవార్డు సినిమాలా – విష వృక్షాలా” అని వ్యాసాలు రాసుంటే దానికి ఖండనగా నవతరంగంలో ఇన్ని వ్యాసాలు రాసుకోడంలో అర్థముంది. సరదాగా సుతిమెత్తగా ఆయన చేసిన విమర్శలని ఇంత serious గా తీసుకోడం ఎందుకు? మణిసన్నాక కూసింత sense of humour ఉండాలి కదా!
Difference of opinion ఎప్పుడూ ఉంటుంది. మన అభిప్రాయం ఇంకోడికి అర్థమయ్యేలా చెప్పలేకపోవడం మన అసమర్థత. Communication is about the receiver, not sender. వినేవాడి పరిమితులని, biasలని ఎరిగి చెప్పగలగాలి. లేదంటే ఊరుకోవాలి. అంతే కాని “దేవుడా, ఈ అజ్ఞానికి జ్ఞానం ప్రసాదించు” అంటే మన అజ్ఞానానికి, అహంకారానికి దేవుడు నవ్వుకుంటాడు!
K మహేశ్ కుమార్ says:
@ఫణీంద్ర: వాదోపవాదాల వలన అభిప్రాయాలు మారవు. నిజమే. కానీ, మనక అభిప్రాయానికి భిన్నమైన మరొక అభిప్రాయం ఉందనే స్పృహమాత్రం కలుగుతుంది. ఈ చర్చల ఉద్దేశంకూడా అదే.
కళ ప్రజా”ధనం” కావాల్సిందే. ప్రజాదరణ కావాలి అని చెబుతూ మార్పులు చేసుకుంటూపోతూనే మన సినిమా పరిస్థితి ఇలా తయారయ్యింది. ధనం సంగతేమోగానీ,ప్రేక్షకుల జేబులూ మెదడ్లూ రెండూ ఖాళీ అయ్యే స్థితికి చేరింది. కళానిబద్ధత, వ్యాపార సమర్థతా రెండూ కరువై ఇలా తయారయ్యాం. ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో “భోజనాలు మానండోయ్. పీజ్జాలు తింనండోయ్” అంటున్న ప్రసాద్ గారి వ్యాసాలు మీకు హాస్యంగా అనిపించినా,సినిమాలలో నిబద్ధత కలిగిన మార్పుని ఆశించేవారికి అవి కటువుగానే అనిపిస్తాయి. సినిమాల్లో కేవలం మంచి సినిమా చెడ్డసినిమా ఉంటాయి అని నమ్మేవాళ్ళకు వారు ఉటంకించిన లిస్టుని చూస్తే చిర్రెత్తక మానదు.
సినిమాను ఒక కళగా చూడాలంటే దానికి కొంత సాధన కావాలి. ఆ సాధన చెయ్యకుండా, జనాల్ని వెర్రివాళ్ళుగానే మిగిల్చి ప్రస్తుతం వస్తున్న సినిమా చెత్తకు బలిపెట్టే కుట్ర ఈ వ్యాసాలనిండా కనిపిస్తోంది. జాతీయ అవార్డుల తీరు విప్లవాత్మకంగా మారినా, ఆ నిజాన్ని గ్రహించక కేవలం అక్కసు వెళ్ళగక్కిన బాపతు వ్యాసాల్లాగానే అవి ఉన్నాయి. కాబట్టి వాటితో విభేధించక తప్పడం లేదు.
Phanindra says:
బాగా చెప్పారు! మీరు చెప్పిన “compromise కాకుండా కళని ప్రజలకి చేర్చడం ఎలా?” అన్నది నిజానికి చాలా మంచి ప్రశ్న. అయితే చర్చ ఈ ప్రశ్నపై కాకుండా పక్కదారి పట్టడం బాధాకరమైన విషయం.
ఇప్పటికిప్పుడు ఆలోచిస్తే నాకో చిక్కు కనిపిస్తోంది. art movies కి ప్రేక్షకులు ఉన్నారు. ఈ ప్రేక్షకుల సంఖ్య పెంచడం ఎలా అన్నది ప్రశ్న. పోకిరి, కిక్ వంటి so called commercial సినిమాలు నచ్చే ప్రేక్షకులకి ఈ ఆర్ట్ సినిమాలు నచ్చట్లేదు అనుకుంటే దానికి కారణం వారిలో కాళాత్మకత లేకపోవడం అనుకుందాం. ఈ కళాదృష్టి సాధారణ ప్రేక్షకుడికి పెరగాలంటే కళ దిగిరావాలా లేక ప్రేక్షకుడు ఎదగాలా? అంతిమ లక్ష్యం ప్రేక్షకుడు ఎదగడమే. అయితే అతనికి మొదట్లో సపోర్ట్ కావాలి. అంటే కళే దిగిరావాలి. దిగిరావడం అంటే దిగజారడం కాదు. ఒకడు engineer కావాలంటే ఒకటో తరగతి నుంచే కాలిక్యులస్ చెప్పం కదా! అంకెలు, కూడికలు, తీసివేతలతో మొదలెడతాం. క్రమక్రమంగా రుచి తెలిసిన కొద్దీ వ్యక్తి తనంతట తనే ఎదుగుతాడు. ఎదిగి కళలో శీర్షాన్ని దర్శిస్తాడు. సో ఇక్కడ దిగివచ్చి భూమిపై విత్తనం నాటడం నింగి అంత ఎత్తుకి ఎదగడానికి దోహదం చేస్తోంది.
రుద్రవీణ సినిమాలో హీరో “తరలి రాద తనే వసంతం ” అని కట్టెలకొట్టే వాళ్ళకి నచ్చేలా పాడితే వాళ్ళ తండ్రికి కోపం వస్తుంది. “నువ్వు పాడింది ఏ రాగం” అని అడుగుతాడు. “హంసధ్వని. కొంచెం మార్చాను” అంటాడు హీరో. “రాగాలనే మార్చేంత గొప్పవాడివా?” అని తండ్రి ప్రశ్నిస్తాడు. హంసధ్వని గొప్పతనం దిగజార్చకుండా, కిందకి దించి సామాన్యుడికి నచ్చేలా ఇళయరాజా ఎలా స్వరపరిచాడో, అలాగే art movies కూడా దిగిరావలసిన అవసరం ఉందని, అలా చెయ్యడం కళకి హాని చెయ్యడం కాదనీ ఎవరైనా అంటే మీరు ఆ అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తారా?
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@ఫణీంద్ర: మీరు అడిగిన ప్రశ్నలోనూ, ఇచ్చిన సూచనలోనూ ఉన్న పెద్ద సమస్య “ఏ ప్రేక్షకులు, వారు ఎక్కడున్నారు,వారి అబిరుచుల్ని కొలిచేది ఎలా?”.
ఇది how good is better and how better is best? అనే ప్రశ్నంత గందరగోళంగా ఉంటుంది. ప్రేక్షకులు ఎప్పుడూ అగంతకులే. వారి అభిరుచులకు అణుగుణంగా సినిమా తియ్యడానికి సినిమా సోపు,షాంపూ లాంటి వస్తువు (product) కాదు. దానికన్నా కొంత ప్రొఫైల్ టార్గెట్ ఉంటారు. కానీ సినిమాకి! సినిమా ఒక గుణాత్మకమైన సృజనాత్మక సృష్టి. దాన్ని లేబరేటరీలో ఫార్ములాలు కలిపి “రుచికీ-అభిరుచికీ” తగ్గట్టుగా “వండటం”…ఎలా?????
నిజంగా పథేర్ పాంచాలి చిత్రాన్ని వేరేగా(జనరంజకంగా!!!) తియ్యగలమా? నాకైతే తెలీదు.
అందుకే,“The audience is not a singular animal for any filmmaker to study, analyze and decide in his mind on what it wants. Each member of the audience are particular individuals with very different tastes and sensibilities which depend on their individual backgrounds, IQ levels and their moods, what their expectations/non-expectations were from the movie etc. So how is it possible that you can generalize them into one entity and name them the audience.”
“A film or anything you do, at the end of the day, is nothing but a personal statement you are making which could be liked, disliked, invoke hatred or maybe boredom etc. So the point is to be sure of how intensely you really want to live your life saying exactly what you want to say versus saying what you think others want to hear.
Even though you want to practice the latter it’s not possible as you can’t really do anything for the sole purpose of completely satisfying another individual other than you, let alone the so-called general audience. When filmmakers say they are making a film for the audience what they really mean is that they are trying to copy the successful elements of a previously successful film.” అనే రాంగోపాల్ వర్మ మాటలు నాకు చాలా బాగా నచ్చుతాయి.
Let filmmakers make films that they sincerely think (నిబద్ధత) are to be made.Let there be films of ALL KIND. Let them find their own audience.
Phanindra says:
అద్భుతంగా చెప్పారు. రాం గోపాల్ వర్మ మాటలు అక్షర సత్యాలు. ఫిలసాఫికల్గా ఆలోచిస్తే “ఇంకోళ్ళకి నచ్చేటట్టుగా తియ్యడం” సాధ్యపడదు. ఎందుకంటే మంచా-చెడా, చెత్తా-గొప్పా, ఆర్టా-కమర్షియలా ఇలా ఏదీ objective గా చెప్పడం కుదరదు, అవన్నీ subjective భావనలు కాబట్టి. అయితే రాం గోపాల్ వర్మే ఒప్పుకున్నట్టు successful elements అంటూ ఉంటాయ్. గతానుభవం బట్టీ, సైకాలజీ వాడీ స్థూలంగా వీటిని నిర్వచించొచ్చు.
సినిమా ఎలా తియ్యాలి అన్నది నిబద్ధత కన్నా “విలువలకి” సంబంధించిన విషయం అని నాకనిపిస్తుంది. అంతా subjective అని మనం అనుకున్నాం కాబట్టి ఇందులో మళ్ళీ కరెక్ట్ విలువలూ, రాంగ్ విలువలూ అంటూ ఏమీ లేవు. ప్రేక్షకుల గురించి పట్టించుకోకుండా తన స్పందనని కళాత్మకంగా తెలియజెప్పడం రాం గోపాల్ వర్మ విలువైతే, అసలే కళ ఊసెత్తకుండా కేవలం డబ్బులు వస్తే చాలు అని చెత్తా బూతూ తియ్యడం ఇంకోడి విలువ కావొచ్చు. ఈ విధంగా ఆలోచిస్తే కళాత్మకంగా తీస్తూనే, మంచిని చూపిస్తూనే ప్రేక్షకులకి నచ్చేలా తియ్యడం చాలా కష్టం అనిపిస్తుంది.
మొత్తానికి చర్చ ఒక్క కొలిక్కి వచ్చింది. మీరు రాం గోపాల్ వర్మ విలువలని నమ్ముతున్నారు. ప్రసాద్ గారు కళా ఉండాలి, successful elements ఉండాలి అని నమ్మారు. సహజంగానే ఈ రెండు అభిప్రాయాలకీ పొంతన కుదరదు. మళ్ళీ ఇందులో ఏది correct అన్న చర్చ కూడా అనవసరం – ఇది value system conflict కాబట్టీ, వేల్యూస్ subjective కాబట్టి.
సతీష్ కుమార్ కొత్త says:
కళాత్మకత లేకపోవటం ఓ కారణంగా నేను భావించటంలేదు ఫణిగారు. ప్రజల్లో మంచి సందేశాత్మకమూ, కళాపరిపూర్ణమూ అయిన సినిమాలంటే గౌరవం ఉంది. కానీ కమర్షియల్ సినిమాలంటే ఉండేంత పిచ్చిలేదు. ఎవడ్నడిగినా “ఆ సినిమా బానే ఉంటుంది కానీ బోరు” అనో,”అబ్బా ఈ గోల ఉండేదే కదరా ఎక్కడ చూసినా,ఇవి అవార్డులకే కానీ వినోదానికి పనికిరావు బాసు” అనో, లేక “ఆ సినిమా చూడాలని నాకూ ఉంది కానీ ఈ సినిమాకి నేనెళ్ళాను అని నా స్నేహితులకి తెలిస్తే గేలిచేస్తారు”అనో చెప్తూ ఉంటారు అవి హాస్యాస్పదమైన కారణాలే కాదనను, కాలక్షేపం,వినోదం అనే నెపంతో, మనోవికాసానికి ముసుగు వేస్తున్నారు అది కూడా కాదనను. కానీ కళలని ఆశ్వాదించే మనస్సు చాలా మందికే ఉంది. ఆర్టు సినిమాలని ఆదరించకపోవటానికి ఏదేమైనా చాలానే కారణాలున్నాయి. కనుక మీరన్నట్టు సామాన్యునికి చేరువగా చిత్రాలని తేవటానికి చేయాల్సిన కృషి తీసేవాడిలో ఎంత ఉండాలో చూసే వాడిలో ఉత్సాహమూ అంతే ఉండాలి. ఓ చెడు వార్తో లేక విధ్వంశాన్ని గూర్చిన వార్తో చేరినట్టుగా, ఓ మంచి పని గురించిన వార్త జనాలని అంత వేగంగా చేరదు (ప్రస్తూతం 2012 గురించి లాగా).కానీ ఓ మంచి మార్పు తేవాలంటే చాలా శ్రమ అవసరం. మొక్కని మానుగా పెంచటానికెంత సమయం పడుతుంది? అదే మానుని నరికివేయటానికెంత సమయం పడుతుంది? నిజమే మీరన్నట్టు ఓ మంచి చేయటమే ఉద్దేశ్యమైనప్పుడు కాస్త పక్కదోవని ఆశ్రయించటంలో తప్పులేదు (అశ్వథామ హతః అని పెద్దగా కుంజరః అని మెల్లిగా అన్న ధర్మరాజు లాగా, చెట్టు చాటునుండి రాముడు విలు సంధించి వాలిని మట్టుపెట్టటం లాగా).
నేస్తం says:
100 marks to you, man!
నేస్తం says:
Sorry, I was not క్లియర్ above. ఈ వంద మార్కులు వసంతమే తరలిరావాలని చెప్పిన ఫణీంద్ర కామెంటుకు.
MBS PRASAD says:
@ Mr Mahesh – You have not read half of the article and started attacking it left and right. You have said I might not have seen the movies and I should grow enough to acquire knowledge. I feel they are personal remarks. You have not regretted for your harshness.
Even after you said you need to learn, I pointed out more of your mistakes. You should have thanked me for correcting and said sorry. Seems you do not have this kind of qualities. Hence You are not worthy of any correspondence. Good bye
@ Mr. Vijayvardhan – Sorry. I stand corrected. I meant MT.
@ Mr. Phanindra – I liked your comments. You caught the spirit of my statement.
Seems many of the readers have not read 50% of the article, since it was not updated. It was written an year ago. I request Mr. Anveshi to see that it is uploaded. He has not yet responded. I will revert only after he responds. Regards to all the respondents
రాకేశ్వర రావు says:
MBS ప్రసాదు గారు, నమస్కారం.
నవతరంగానికి స్వాగతం. నవతరానికి స్వాగతం. ఇది వెబ్ 2.0 యుగం. వెబ్ ౨.౦ అనగా కొత్త పోకడల అంతర్జాలమని.
మీరు ఏదైనా పత్రికలో వ్రాయడానికీ ఇక్కడ వ్రాయడానికీ తేడా ఏమిటంటే, ఇక్కడ మీరు వ్రాసిన దానిపై ప్రతివ్యాఖ్యలు వేంటనే వచ్చేస్తాయి. నిమిషాల్లో. మీరు గ్రేట్ ఆంధ్రాలో దీని రుచి చూసివుండరు. (ఆగూడు ఇప్పటికీ బొమ్మల్లో చూపిస్తుంది తెలుఁగుని. కంప్యూటరు కనిపెట్టి శతాబ్దాలు తరువాత కూడా! ఇక చదువర్లకు వ్యాఖ్యల సౌకర్యం గుఱించి మఱచేపొండక్కడ).
ఈ వ్యాఖ్యలు అప్పుడప్పుడు నోట్లో కరక్కాయ వేసినట్టుంటుంటాయి. నేను అరుంధతి సినిమా అభ్యుదయనిరోధకంగా నున్నదన్నందుకు నన్ను కొందరు ఆంగ్లభాషలో శునకమన్నారు!
మీ చరిత్ర చూస్తూంటే మీరు ఎంతో పరిశోధన చేసి, జీవితంలో సింహభాగం అర్పించిన నిజమైన సినౌత్సాహికుల్లావున్నారు. కానీ మీరు బాబోయ్ అవార్డు సినిమాలు అని శీర్షిక పెట్టడం ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం. పోనీ లెండి మీ అక్కసు నిజమైన ఆర్టు సినిమాల మీద కాదు, మన ప్రభుత్వాలు అవార్డులు ఇచ్చే తీరు మీదనే, ఆ తీరుని బట్టి సినిమా తీసే వేషగాండ్ల మీదనే అని అనుకుందాం. మీరు కొంత హాస్యాన్ని మేళవించే వ్రాసారనుకుందాం.
శ్రీశ్రీ వచన కవిత్వాన్ని సృష్టించడం గుఱించి మీరన్న మాటలు తీసుకుందాం.
మీరు ఆ మహానుభావుడు (నా అభిప్రాయమేనండోయ్.. మీది కాకపోవచ్చు) యొక్క పనికి ఆయన మీద అక్షింతలు చల్లారు. ఈ మెటాఫారికల్ అక్షింతల మర్మము నాకు అచ్చంగా తెలియదు కానీ, దాని ధ్వని మాత్రం శ్రీశ్రీని అభిమానించేవారిని తీవ్రంగా ఆకట్టుకునే ధోరణిలోనైతే లేదు. శ్రీశ్రీ ఆ ప్రబంధ సాహిత్యం వేసుకున్న ఛాందస కట్టలు తెంచివేయడం ఠాగూరు కోఱుకున్న పరిణామమే. అలా సాహిత్యానికి మితి మీఱిన ఎల్లలు వుండరాదని ఠాకూరు అభిప్రాయం. మీది వేఱే అయివుండవచ్చు. పాత చింతకాయ పచ్చడిలానే పచ్చళ్ళు వుండాలని మీరు అభిప్రాయపడ్డా (పడ్డారని అనట్లేదు) పడ్డా, అది మీ అభిప్రాయం అవుతుంది. ‘కొందరికి’ ఠాగూరు (క్షమించాలి మీ అభిప్రాయాల ప్రకారం ఠాకుర అని వ్రాయాలేమో…) అభిప్రాయం నచ్చవచ్చుఁ. ‘మఱి కొందరికి’ మీది నచ్చవచ్చు. {రవీంద్రనాథ ఠాకురుఁడు లేదా ఠాకురపు రావీంద్రనాథుడు అన్నది నాకు తెలిసిన తెలుఁగు పేరు. నేను తప్పైయుండవచ్చుఁ. ఇది వేఱే విషయం. }
మీ అభిప్రాయం మీరు గ్రేట్ ఆంధ్రాలో వెల్లబుచ్చారు, మీరక్కడి యాజమాన్యపు మన్ననలను అందుకొని తరక్కీపొందివుండవచ్చుఁ. మేము స్వచ్ఛందంగా వ్రాసే ఔత్సాహికులం, డబ్బు చెల్లించుకోలేనివారము. కానీ మీరు అభిప్రాయం వ్యక్తం చేసినట్లు అన్యులూ ఇక్కడ అభిప్రాయం వ్యక్తం చేయగలరు. ఇక్కడ చేయబడినది అంతే. ఈ వూరి నుండి ఆ వూరికి ఎంత దూరమో ఆ వూరి నుండి ఈ వూరికీ అంతే దూరము, అస్యూమింగ్ ఆబ్సెన్స్ ఆఫ్ వన్-వేస్.
శ్రీరంగం శ్రీనివాసరావు లేదా సత్యజిత్త (తెలుఁగు అజంత భాష) రాయుఁడుఙ్ (డు ము వు లు ప్రథమా విభక్తి అని నమ్మిన వాడను. ఉత్వడూఙ్ఙులు కలుగఁజేసిన అసౌకర్యానికి క్షంతవ్యుడను). {చూసారా పేర్ల మీదకు పోతే ఎన్ని తంటాలు వచ్చాయో…}
శ్రీశ్రీనో రాయఁడుఙో మీ వ్యాసం చదివితే వారు కాస్త చింతించేవారు. ఆ తరువాత నన్ననడానికి వీడేవడులే అని ముందుకు పోతారు. అలానే మీ వ్యాసం మీద ఇక్కడ వేఱెవరో వ్రాసిన వ్యాసం చదివితే, మీరూ తొలుత కాస్త చింతించవచ్చుఁ, ఆపై వీడెవడులే గొట్టంగాడు అని విస్మరించవచ్చుఁ. వెబ్ ౨.౦ లో కాలమే అన్నిటికీ మందు.
పైపెచ్చు అగ్రహారంలో గాడిద అంటే ‘కొందరికి’ ఎలా కోపం వస్తుందో, జాన్ అబ్రహామ్ని వాడెవడో అంటే ‘మఱి కొందరికి’ అలానే కోపం వస్తుంది. ఏఁవిటో వెఱ్ఱి శంకరుని వెఱ్ఱి ప్రపంచం. మధ్యలో విఘ్నేశ్వర స్వరూపిణి యైన గాడిద అమాయక ప్రాణి నీచంగా చూడబడుతుంది.
Pl go thru them and tell me where I went imbalanced.
అని గబుక్కున వెబ్ ౨.౦ లో అనేస్తే, విస్తర్లను చింపడానకి ఆకలి శునకాలు చాలానే వున్నాయి. గోదావరి, అరుంధతి వంటి విస్తర్లూ ఎన్నో చిరిగాయిక్కడ. వాటన్నివల్లా ఏం ఉపయోగం లేదు. గాడిదగుడ్డు మీద ఈకలు పీకనట్టుంటుంది. అంటే ఊహాజనిత వస్తువు యొక్క ఉహాజనితాంశాల మీద వృధా చర్చ జరుగుతుందని అభిప్రాయం, తప్పుగా అర్థం చేసుకోకండి (గాడిద విఘ్నేశ్వర స్వరూపమని భావించేవారు లేకపోలేదని ముందే చెప్పుకున్నాము – ఈ అంశము మీద విధేయునిచేఁ మునుపు సుధీర్ఘ వ్యాసము కూడా వ్రాయబడినది).
మీరు సినౌత్సాహికులే మేముఁ సినౌత్సాహికులమే, ఎదో మీ అలవాటులో మీరు ఎదో మీ గ్రేట్ అంధ్రులను రంజింపజేయడానికి ఎప్పుడో పూర్వం వ్రాసిన వ్యాసం యొక్క పరిణామాలు ఇంతిలా అపర్థాలకు దారితీయడం ఎంతో దురదృష్టకరం! అవార్డులు అప్పుడప్పుడూ మంచి సినిమాలకు కూడా ఇస్తారండి, కొన్ని కళాఖండాలు వేంటనే ప్రజాదరణ పొందక పోయినా అన్నమయ్య పాటల్లా కాలక్రమేణా పుంజుకుంటాయి.. వంటి అందరికీ తెలిసిన నిజాలే ఇక్కడి వ్యాసకర్తలు చెప్పడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నారు అని ఇంకో సారి మనవి చేసుకుంటున్నాను.
భవిష్యత్తులో ఏవైనా మంచి వ్యాఖ్యానాలు చేయడానికి మీకు వేదిక కొఱవడితే, మా వెదురుపాక వంటి బుల్లి కుటీరం, నవ తరపు సినిమాఁ గోఱే నవతరంగం మీకై ఎప్పుడూ ద్వారం తెఱిచియే వుంచుతుంది. టీవిల స్థాయికి ఎదిగిన మీకు ఆ స్థితి ఎప్పుడూ కలుగదని మాకు పూర్తి నమ్మకముంది కానీ ఒక వేళ…
విధేయుడు
రాకేశ్వర రావు
త.క – నేను లయగ్రాహులనుండి వచనకవిత్వం వఱకూ నాకు చేతనయినంత నేను వ్రాసాను. కాబట్టి రెంటి అందమూ ఎఱిఁగిన వాడను.
MBS Prasad says:
@Mr. Rakeswara Rao
01. I get feedback for my GA articles. I give my ID under the article and invite them. I believe in “Sahanaa Bhavatu…”
02. I would be happy if someone reads my article and responds. It is not proper if they react without fully reading it, .
03. I have great respect for Sri Sri and I expressed it in the article. I said “for the faults some of the immature ‘vachana kavis’, Sri Sri is blamed. He is not responsible but since he is the first one to propagate it (he is blamed).” This I said in connection with Satyajit Roy and some of the inept parallel film makers. So I have not sprinkled any ‘akshitalu’ on Sri Sri.
In the 3rd and 4th parts of my article, I mentioned the award films I liked and how the selection used to be good in early years. Mr. Anveshi is not fari in not giving the links of those parts. Seems you too have not read those parts.
04. There is nothing wrong in inviting comments. ‘Vinadagu nevvaru cheppina…’. In a fair game, most of us take comments sportively. But if some are using this platform only to display their ignorance, I should say – the platform is being misused.
regards
MBS fan says:
సర్…ఆ మూడు నాలుగు వ్యాసాల లింకులేవో మీరే ఇవ్వొచ్చు కదా!
MBS Prasad says:
I can give links to all the articles I wrote. But that is not the issue. I am showing how unfair is whole game! Mr.Anveshi quotes me selectively without giving scope for readers to know my side of the story and the readers rush to comment left, right and center without reading 50% of the article