హిందీ చిత్రరంగంలో, నేటి కాలం యువత భావాలకు అద్దంపట్టే చిత్రాలు తీస్తున్న దర్శకుడు ఇంతియాజ్ అలి. ఈ ఆధునిక యువత మెటీరియలిస్టిక్ భావజాలం వెనుక తమదైన ఆలోచన,ఉద్వేగం,అనుభూతి ఉన్నాయనే నిజాన్ని తన చిత్రాలద్వారా హృద్యంగా చెప్పే ప్రయత్నంలో ఇప్పటివరకూ సఫలమయ్యాడమే చెప్పొచ్చు. ‘సోచానథా’ (2005), ‘జబ్ వుయ్ మెట్’ (2007) తర్వాత ఇంతియాజ్ అలి తీసిన మూడో చిత్రం “లవ్ ఆజ్ కల్”.
‘ప్రేమ: నేడు – నాడు’ అనే అర్థం వచ్చే ఈ చిత్రశీర్షిక, చిత్రం కథని చెప్పకనే చెబుతుంది. ఒక ఆధునిక ప్రేమ కథ ఒక నిన్నటి (మొన్నటి) తరం ప్రేమకథల్ని సమాంతరంగా నడిపి, విధానాలు మారినా ప్రేమ భావాలు మారలేదనే సునిశితమైన విషయాన్ని దర్శకుడు ఇంతియాజ్ చెప్పడానికి ప్రయత్నించారు. లండన్ లో ఉన్న ‘జై’ (సైఫ్ అలీ ఖాన్) ‘మీరా’ (దీపికా)లు జీవితాంతం కలిసి ఉండమని తెలిసీ ఇష్టపడతారు. కొంతకాలం కలిసుంటారు. “గొప్ప ప్రేమ పుస్తకాల్లో మాత్రమే ఉంటుంది. మనం సాధారణమైన మనుషులం (ఆమ్ ఆద్మీ – Mango people) కాబట్టి ప్రాక్టికల్గా విడిపోదాం” అనేసి జై, మీరాతో విడిపోతాడు. మీరాకూడా పరిస్థితుల ప్రభావం వలన కలిసుండటం కుదరదు (కెరీర్ పరంగా జై శాన్ఫ్రాన్సిస్కో వెళ్ళాలనుకుంటాడు. మీరా ఇండియా) కనక మంచి స్నేహితులుగా విడిపోదాం అని ఒప్పుకుంటుంది.
ఇలా ఒకసారి విడిపోయిన జంట వివిధ పరిస్థితుల్లో మళ్ళీమళ్ళీ కలుస్తుంది. మళ్ళీమళ్ళీ విడిపోతుంది. పరస్పరం ప్రేమిస్తున్నామనే అనుభూతికన్నా, పరిస్థితులు వారి సహజీవనానికి అనుకూలంగా లేవనే “లాజిక్” వల్ల అన్నిసార్లూ వారి మధ్యనున్న ప్రేమ తీవ్రతని గుర్తించక విడిపోతారు.
ఈ ఆధునిక కలిసివిడిపోయే ప్రేమలమధ్య, మరోవైపు ‘వీర్’ (రిషి కపూర్) జైకి తన (పాతకాలం) ప్రేమకథను చెబుతాడు. చూపులతో ప్రేమించడం. ఒకసారి కూడా మాట్లాడకపోయినా, ఏడుజన్మలకూ ‘హర్లీన్ కౌర్’ (గిస్లీ మాంటేరియో) తన భార్యకావాలని ప్రతిజ్ఞ చేసుకోవడం. ప్రేమికురాల్ని (కేవలం) చూడటానికి డిల్లీనుంచీ కలకత్తా ప్రయాణించడం. సాహసించి హర్లీన్ కుటుంబానికి తన పెళ్ళి ఉద్దేశాన్ని చెప్పి రైల్వేస్టేషన్లో తన్నులు తినటం. చివరికి ధైర్యం చేసి హర్లీన్ ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా పెళ్ళి కాబోతున్న తరుణంలో కలకత్తా నుంచీ ఢిల్లీ తీసుక్పొచ్చి పెళ్ళి చేసుకోవడం ఈ పాత కథలోని అంశాలు.
ఈ పాతకథలోని “గుడ్డిప్రేమని” పరిహసించే జై ఆధునిక ‘లాజికల్ ప్రేమ’ తీవ్రతని సంతరించుకుని ఈ జంటజీవితాల్ని ఎలా ప్రభావితం చేసింది? చివరికి వీరిద్ధరూ ఏ పరిస్థితుల్లో శాశ్వతంగా కలిసిపోవడానికి కలుస్తారు? అనేది తెరపై చూడాల్సిన విషయం.
కథ తెలిసిందే అనిపించినా, కథనం విషయంలో పాత్రల రూపకల్పన విషయంలో దర్శకుడు తీసుకున్న శ్రద్ధవలన వైవిధ్యమైన సహజత్వం ఈ చిత్రంలో సమకూరింది. పరిచయమైనప్పుడు ఒకర్నొకరు ఇంప్రెస్ చెయ్యడాలు, కలిసుండాలనే ‘బాధ్యత’ నెత్తిమీదున్నప్పుడు ప్రేమికులు పడే సునిశిత ఇబ్బందులు. ఒకసారి విడిపోయాక స్నేహితులుగా వారి మధ్య ఏర్పడే అరమరికలు (ఆబ్లిగేషన్స్) లేని బంధం. జీవితంలోంచీ భౌతికంగా దూరమైపోయినా మనసులో మిగిలిపోయే మనుషుల మధ్య ఏర్పడే ఆత్మబంధాలు వంటి ఎన్నో సున్నితమైన అంశాల్ని మెలోడ్రామా ఛాయలు లేకుండా,స్టీరియోటైంపింగ్ కి స్థానం ఇవ్వకుండా తెరపైకి అనువదించడం చాలా కష్టం. ఆ కష్టాన్ని దర్శకుడు చాలా ప్రేమగా నిర్వహించి సినిమా స్థాయిని పెంచాడు.
నటులుగా సైఫ్ అలీ ఖాన్ మరో మెట్టు ఎదిగాడు. ముఖ్యంగా మనసులోని భావాలను సరైన పదాల్లో చెప్పలేని తికమక సంభాషణల్ని అత్యంత సహజంగా వెలువరించిన శైలి చూస్తే ఖచ్చితంగా ముచ్చటేస్తుంది. నాలుగో సినిమాకే ఇంత మంచి పాత్ర రావడం దీపికా అదృష్టమైతే, దానిలో చాలావరకూ రాణించడం మెచ్చుకోదగిన అంశం. కొన్ని సీన్లలో దీపిక నటనలోని లోపాలు కొట్టొచ్చినట్లు కనిపించినా, దర్శకుడికి పాత్ర మీదున్న అథారిటీ దీపికా ప్రయత్నం వలన కొన్ని సీన్లు అద్భుతంగా పండాయి. (*స్పాయిలర్) పెళ్ళైపోయిన తరువాత జైకీ తనకూ మధ్య ఇంకా ఏదో బంధం మిగులుందనే స్పృహకొచ్చి భర్త (రాహుల్ ఖన్నా)తో చెప్పే సీన్లోని నటన ఆ రాణింపుకి ఒక ఉదాహరణ. హర్లీన్ కౌర్ గా గిస్లీ మాంటేరియో అనే కొత్తనటి ఈ సినిమాద్వారా పరిచయమయ్యింది. నటన అంతంత మాత్రమే అయినా పాత్రకు సరిపోయింది. రిషి కపూర్ గురించి కొత్తగా చెప్పడానికి ఏముంటుంది. కొన్ని సంభాషణలు తననోటివెంట రావడం వలన మరింత అర్థవంతంగా మారాయా! అనిపించక మానదు.
ప్రితమ్ సంగీతం అవసరానికి అనుగుణంగా ఉంది. నట్రాజన్ సుబ్రమణియన్ సినెమాటోగ్రఫీ రెండు కాలాలనూ చాలా చక్కగా ఇనుమడింపజేసింది. సైఫ్ అలీఖాన్ ఈ సినిమాతో నిర్మాతగా కూడా అవతారమెత్తాడు. అభిరుచి కలిగిన నిర్మాతగా నిరూపించుకున్నాడు. తన బ్యానర్ ఇల్యూమినాటీ ఫిల్మ్ మరిన్ని అర్థవంతమైన సినిమాలు భవిష్యత్తులో తియ్యాలని ఆశించొచ్చు.
ఈ సినిమాకి ప్రాణం రచయిత-దర్శకుడు ఇంతియాజ్ అలి.
చిత్రం ముగింపులోని కొన్ని అంశాలు అతిగా అనిపించినా, దాన్ని దర్శకుడి పొయటిక్ కొనసాగిపు (poetic extension) అనుకుంటే ఇంకా బాగా అనిపిస్తాయి. ఒకస్థాయిలో కొత్తతరం ప్రేమల్లోకూడా ఇంత బలీయమైన భావనలు ఉంటాయా? అనే ప్రశ్నలు ఉదయించినా, ఈ జంటలో అలా ఉంటే మాత్రం తప్పేమిటనేవిధంగా చేసి దర్శకుడు, ఒక రొమాంటిక్ కథను హృద్యంగా తెరకెక్కించాడు.
ఈ మధ్యకాలంలో వచ్చిన హిందీ చిత్రాలలో చూడదగిన చిత్రం ‘లవ్ ఆజ్ కల్’. మెదడు థియేటర్ బయట విడిచెళ్ళాల్సిన సినిమాలు వస్తున్న ఈ తరుణంలో మెదడుతోపాటూ కొంత మనసునూ థియేటర్ కి చెచ్చుకోమని చెప్పే చిత్రం ఇది. చూడండి. కొంత నిరాశపరిచినా, కొన్ని అనుభూతుల్ని మాత్రం ఖచ్చితంగా మిగులుస్తుంది.
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి says:
ఈ సినిమా ప్రచారంలో ఆకుపచ్చ,ముదురు ఆకుపచ్చ రంగులకు అధికప్రాధాన్యం కనిపిస్తుంది.సినిమాలో దానికితగ్గ వివరణ ఏమన్నా ఉందంటారా?
కత్తి మహేష్ కుమార్ says:
@రాజేంద్ర: అబ్బే! ఏదో డిజైన్ బాగుందని వాడినట్టున్నారుగానీ ఆ రంగుల కాంబినేషన్ కి పెద్దగా అర్థాలున్నట్లు సినిమాలో అయితే చెప్పలేదు (నాకు అనిపించలేదు).
శంకర్ says:
ఈ సినిమా 2005ల వచ్చిన తైవాన్ సినిమా ’three times’ కి బాలీవుడ్ అనుకరణ అని చెప్పారు. ఒరిజినల్ గతంలో చూసి ఆ సినిమాకి అంత పేరు ఎందుకొచ్చిందా అని అనుమానం కలిగింది. ఆ ఎఫెక్టుతో కొంచెం తటపటాయిస్తూనే వెళ్ళా. కానీ ఇంతియాజ్ అలీ పర్వాలేదనిపించాడు.ఒరిజినల్లో పరమ బోరింగ్ అనిపించే రెండవ లవ్ స్టోరీని వదిలేసి, మొదటి చివరి వాటిని మాత్రమే ఎంచుకొని మంచి పని చేసాడు. రెండింటిలోకి నాకైతే పాతకాలపు ప్రేమ కధే బాగుందనిపించింది, చాలా సార్లు చూసేసినదే అయినా.
Madhu says:
“రెండింటిలోకి నాకైతే పాతకాలపు ప్రేమ కధే బాగుందనిపించింది, చాలా సార్లు చూసేసినదే అయినా.”…. నాది కుడా ఇదె ఫీలింగ్…. రెండవది ఊరించి చెప్పినందుకెమొ భలే ఇంటెరెస్టింగ్ గా ఉండింది. హర్లీన్ కౌర్ ని ఇస్టం లేని పెల్లి తప్పించి తీసుకొచ్చేక చేసె Dance సీన్ చూసి మెము Dance చెసేమంటె నమ్మండి.
raman says:
Newyork లొ మా ఇంటికి దగ్గర్లొనె ఉంది ఈ బాంబె టాకీస్
చాలా సార్లు హింది సిన్మా కి పొదామని చివరికి దైర్యం చెయలా
ఎందుకొ ఈ సిన్మా చూద్దామనిపించింది.
నాతొ పాటు ఇంకొ ముగ్గుర్ని తొలుకెల్లా
సిన్మా అందరికీ నచ్చింది
ఈ సిన్మాలొ బాగా నచ్హింది screenplay. it sustained the tempo
very clean movie
చివర్లొ కొంచం ఒకచొట పెలవంగా ఉంది
ఫ్రియాంక భర్త పెండ్లిని చాలా తీసుకున్నట్లనిపించింది.
worth seeing ones.
Sowmya says:
నాకు ఈ సినిమా నచ్చింది. నిన్నే చూశాను.
మీ సమీక్ష కూడా బాగుంది. అభినందనలు.
కత్తి మహేష్ కుమార్ says:
@సౌమ్య: ధన్యవాదాలు.
sivaji says:
ya…
సాయి ప్రవీణ్ says:
లవ్ ఆజ్ కల్ ఎలా ఉందో నాకు తెలియదు, కాని జబ్ వీ మెట్ మాత్రం అదిరింది. నాకైతే చాలా చాలా నచ్చేసింది. సినిమాలంటేనే అంతగా మక్కువ చూపని మా అమ్మ ఈ సినిమాను ఐదు సార్లు చూసింది.
raju says:
gud film nice
sasank says:
Chettha cinema idhi……….very very very bad………….
2 time zones cinema idhi choodadaaniki defenet ga brain theatre bayata kaadhu intlo daachi petti pothey better
sasank says:
Check the below link
http://rgvzoomin.com/2009/08/09/the-real-horror/
ఇది చూసాక అయినా మీ లాంటి వాళ్ళు సమీక్షల పేరుతో లోపల వున్నా కక్ష ని బయట పెట్టకుండా వుంటే మేలేమో
కత్తి మహేష్ కుమార్ says:
@శశాంక్: మీకున్న కక్షేమిటో నాకు అర్థం కావడం లేదు.
సినిమా బాగా అనిపిస్తే బాగుందని రాస్తాం. బాగలేకుంటే బాగలేదని. మాకున్న జ్ఞానాన్నిబట్టి మా అభిప్రాయాలకు హేతువుని అందించి సమీక్షలు రాస్తాం. ఇందులో కసితోర్చుకోవడాలూ, కక్షపెంచుకోవడాలూ ఎక్కడున్నాయో తెలీకుంది.
ఈ ఊహాజనిత కక్షాకార్పణ్యాల ధియరీ ఎక్కడినుంచీ మీ మెదడ్లోకొచిందో ఇక్కడ ఈ విధంగా మీరిక్కడ ఎందుకు రాయవలసివస్తోందో కనీసం మీకైనా తెలుసా!
sasank says:
నేను ఎందుకు రాసానో నాకు తెలుసు మీకే ఇంకా తెలిసినట్టు లేదు.వచ్చింది నా మెదడు లో నుండే అందుకే రాసా, మీ మెదడు లోనిది నాకు రాసే శక్తీ నాకు వుంటే ఈ సమీక్షా , నాదోదిగల్ సమీక్ష ఇంకోలా వుండేవి.ఎందుకు రాయవలసి వచ్చిందో నాకు తెలుసు మీకు చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు అనుకుంటా.
ఎంతన్న కొంత మందికి పక్కింటి పుల్లగూర రుచి ఎక్కువ కదా. అక్కడి యావరేజ్ సినిమాలని ఇక్కడ అబ్బో సూపర్ అని చెప్పడం, ఇక్కడి యావరేజ్ సినిమాలని అస్సలు బాగాలేదు అని నానా వంకలు పెట్టి సమీక్షల పేరుతో కూని చెయ్యటం, వాళ్ళకి మహా సరదా.
“సినిమా బాగా అనిపిస్తే బాగుందని రాస్తాం. బాగలేకుంటే బాగలేదని. మాకున్న జ్ఞానాన్నిబట్టి మా అభిప్రాయాలకు హేతువుని అందించి సమీక్షలు రాస్తాం”, ఇది నిజమే అయితే మరి అన్ని సమీక్షలు ఒకలే ఎందుకు వుండటంలేదు. పర బాష సినిమాలకి ఒక లాగ ,మన బాష సినిమాలకి మరో లాగా రాస్తున్నారు ఇక్కడ. దీనిని కక్ష అని గాక ఇంకేమంటారు. మా బాష లో అయితే కక్ష అంటారు మీ లాంటి సమీక్షలు రాసే వాళ్ళ బాషలో అయితే ఆవేదన అంటారు అని మీరు చెపుతారు. But i don’t agree to this.
This is well addressed in the above given link.
నేను కూడా అదే రాసాను ఇక్కడ, అంతే కాని ఇంకేమి లేదు
ఊహాజనిత కక్షాకార్పణ్యాల ధియరీ అంటే ఏమిటి నాకు అర్థం కాలేదు.యే బాష అండీ ఇది. ఇక్కడ నేను నా భాషా నైపుణ్యాన్ని చూపించటానికి రాలేదు అని మీరు గ్రహించాలి
కత్తి మహేష్ కుమార్ says:
@శశాంక్: నిర్హేతుకమైన మీ వివరణకి నేను ఎంత లాజికల్గా సమాధానం చెప్పాలని ప్రయత్నించినా మీ అపోహల్ని పోగొట్టలేను.
ఇప్పటి వరకూ నేను రాసిన వ్యాసాలూ సమీక్షలూ వ్యాఖ్యాలూ అన్ని ఒకసారి చదువుకోండి.అప్పటికీ ఇలాగే మీకు అనిపిస్తే…ఇంతే సంగతులు చిత్తగించవలెను.
sasank says:
@మహేష్: నేను మీరు రాసిన వ్యాసాలూ సమీక్షలూ వ్యాఖ్యాలూ అన్ని చదివాను, అవి చదివాకనే నాకు అనిపించింది రాసాను. దీని పైన మీరనట్టు ఇక చర్చ అనవసరం, మీకు ఎలా అనిపిస్తే అలా రాయండి అప్పుడు నాకు అనిపిచ్చింది నేను రాస్తాను
maitreyi says:
Nice movie. nice review.
screenplay is too good.
As you said saif ali khan is at his best.
Telling past story in bits and pieces is the technique he used both in jab we met and in Love aaj kal and it works for this generation movie goers.
titles also are reaching the people he is targeting .
chandramouli says:
సినిమా చూడటానికి చాల బాగుంది కాని … అలాంటి సంధర్బాలు నిజ జీవితంలో చాలానే చూసాను….ఖర్మకొద్దీ… దీపికా పడుకునే భర్త స్తానంలో ఉండే వారు నా స్నేహితులు……
—
స్టోరి సంగతేమో కాని… ” ఇండియన్స్ కి డ్రీమ్స్ ఉంటాయికాని నెరవేర్చుకోవటం రాదు… ప్రేమ,పాశం,బద్దంకం,భయం ఈ నాలిగింటీలో ఎదొకటి మీ కలలను కత్తిరించుకుపోతుందిని చెప్పకనే చెప్పాడు”……