మోక్షము గలదా?

l'avventura

కొన్ని సినిమాల గురించి పరిచయం చెయ్యాలంటే చాలా కష్టం. ఈ సినిమాల గురించి చాలామందికి ఎంతో కొంత తెలిసే వుంటుంది. ఇక కొత్తగా చెప్పడానికేముంటుంది అపిస్తుంది. ఉదాహరణకు సత్యజిత్ రే సినిమా పథేర్ పాంచాలి గురించి మనందరికీ తెలుసు. ఈ సినిమా ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ సినిమాల్లో ఒకటని, పలు చిత్రోత్సవాల్లో ప్రదర్శింపబడిందనీ, ఎన్నో అవార్డులు గెలుచుకుందనే విషయాలతో పాటు ఇప్పుడా సినిమా ఓ క్లాసిక్ అనీ సినిమా చూడని వాళ్ళయినా తలూపేసి ఒప్పేసుకుంటారు. ఉదాహరణకు మనం మిస్సమ్మ ఒక క్లాసిక్ అంటాము. నిజమే అది అలాంటి స్టేటస్ పొందదగిన సినిమానే. కానీ మిస్సమ్మ సినిమా ఆ తర్వాత వచ్చిన సినిమాలను ఎంత వరకూ ప్రభావితం చేసింది అంటే పెద్దగా లేదనే చెప్పాలి. అలాగే ఒక మాయాబజార్ లేదా మరేదైనా పాపులర్ క్లాసిక్. అయితే ఈ సినిమాలకు క్లాసిక్ అనే స్టేటస్ ఆపాదించబడడానికి ముఖ్యకారణాల్లో ఒకటి పరిపూర్ణత (Perfection). ఈ సినిమాల్లో చలనచిత్ర కళలోని అన్ని శాఖలలోనూ అత్యుత్తమ ప్రతిభను ప్రదర్శింబడినట్టుగా మనం చూడవచ్చు. ఇలాంటి సినిమాలు విడుదలయ్యాక చూసి బయటకు రాగానే ప్రేక్షకులు “క్లాసిక్!” అని ఒక లేబుల్ అంటించేస్తారు. అయితే క్లాసిక్స్ లో మరో రకం క్లాసిక్స్ కూడా వుంటాయి. ఈ సినిమాలు ఇంతకుముందు చెప్పినట్టు సినిమాల్లాగా విడుదలవగానే క్లాసిక్ అనే లేబుల్ అంటిచుకోకపోగా ఆ రోజుల్లో ప్రేక్షకులు/విమర్శకుల తిరస్కారానికి గురయ్యొండొచ్చు. అందుకు ముఖ్యకారణాల్లో ఒకటి ఈ సినిమాలు అప్పటివరకూ ఋజువు చేయబడివున్న ప్రామాణికాలనూ/నియమాలనూ తిరస్కరించడమో లేదా తిరగరాయడమో చేశాయి. ఇంతకీ చెప్పొచ్చేదేమిటంటే ఈ రోజు క్లాసిక్స్ అని లేబుల్ వేయబడే అన్ని సినిమాలలో కేవలం కొన్ని మాత్రమే చలనచిత్ర ప్రక్రియ ఎదుగుదల క్రమంలో మైలు రాళ్ళుగా నిలిచాయి. వీటిలో చలనచిత్ర కళకు దిశానిర్దేశం చేసినవి కొన్నయితే అప్పటివరకూ వెళ్తున్న దారిలో మాత్రమే కాకుండా చలనచిత్ర ప్రక్రియలో ఇంకెన్నో కొత్త దారులున్నాయని నిరూపించిన సినిమాలు కొన్ని. ఉదాహరణకు సిటిజెన్ కేన్ (Citizen Kane), బ్రెథ్ లెస్ (Breathless), పథేర్ పాంచాలి సినిమాలను తీసుకుంటే ఆయా సినిమాలు అప్పటి సినిమా చరిత్రను రెండు భాగాలుగా విభజించిన సినిమాలుగా చూడవచ్చు. అమెరికన్ సినిమా చరిత్రలో సిటిజెన్ కేన్ ముందు, సిటిజెన్ కేన్ తర్వాత అనే విధంగా కొట్టొచ్చినట్టు రెండు భాగాలుగా విభజన కనిపిస్తుంది. అలాగే ఫ్రెంచ్ సినిమా చరిత్ర ని Godard తన సినిమాభ్రెథ్ లెస్ తో, భారతదేశ సినిమా చరిత్రను సత్యజిత్ రే పథేర్ పాంచాలి తో పై విధంగా చెయ్యగలిగారు. ఇలాంటి సినిమాల కోవలోకి చెందిన మరో సినిమా ఇటలీకి చెందిన L’avventura.

ఇటలీ కి చెందిన Michelangelo Antonioni ఈ సినిమాకి దర్శకుడు. ఈ సినిమాకి పూర్వం ఆయన ఐదు పూర్తి స్థాయి చలనచిత్రాలను నిర్మించాడు.అయితే ఈ సినిమాకి పూర్వం తీసిన సినిమాలు అటు ప్రేక్షకులు ఇటు విమర్శకులనీ సంతృప్తిపరచలేదు. ఇలాంటి దశలో ఆయన ఆరో సినిమాగా నిర్మించిన L’avventura నిర్మాణ దశలో ఎదుర్కొన్న కష్ట నష్టాలు అన్నీ ఇన్నీ కావు. ఎన్నో వ్యయప్రయాసలకోర్చి నిర్మించిన ఈ సినిమా మొదటగా ఫ్రాన్స్ లోని కాన్ చలనచిత్రోత్సవంలో ప్రదర్శించబడింది. ఈ సినిమా ప్రదర్శన పూర్తి అయ్యాక ప్రేక్షకుల్లోని 90 శాతం మంది అరిచిగోలపెట్టారట. ఎవడ్రా ఈ సినిమా తీసిందంటూ జనాలగోలనుంచి కంటనీరు పెట్టుకున్న ఆంటొనియాని ఆ రోజైతే సిగ్గుతో పారిపోయుండొచ్చు కానీ ఈ సినిమా విడుదలైన కొన్నేళ్ళకు సైట్ అండ్ సౌండ్ నిర్వహించిన ఒక సర్వేలో ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ పదిసినిమాల్లో ఇది ఒకటిగా ఎన్నుకోబడింది.

కథ పరంగా పెద్ద సంచలనాత్మకమైన కథా వస్తువు ఈ సినిమాలో లేదు. ఇటలీకి చెందిన బాగా ధనవంతుల కుటుంబాలనుంచి వచ్చిన యువతీ యువకులు కొంతమంది ఒక పడవలో విహారయాత్రకు బయల్దేరుతారు. మార్గ మధ్యంలో ఒక దీవి కనిపించడంతో పడవలోని వారందరూ ఆ దీవిపైకి చేరుతారు. కాసేపు అక్కడ గడిపాక అందరూ తిరిగి పడవలోకి చేరుకుంటారు. అందరూ పడవలోకి చేరారనుకుని తిరిగి ప్రయాణం ప్రారంభించాలనుకుంటుండగా వారితోపాటు వచ్చిన ఎన్నా (Anna) అనే ఒక యువతి తప్పిపోయినట్టు గ్రహించి అందరూ కలిసి ఆమె కోసం వెతకడం ఆరంభిస్తారు. తప్పిపోయిన యువతి ప్రేమికుడైన శాండ్రో మరియు ఎన్నా స్నేహితురాలైన క్లాడియా లు కలిసి ఎన్నా కోసం తీవ్రంగా ఆ దీవిపై గాలించి అక్కడనుంచి సిసిలీ పట్టణంలో ఆమె కోసం వెతుకుతారు. ఈ సందర్భంలో శాండ్రో మరియు క్లాడియా మధ్య ప్రేమ చిగురిస్తుంది. కానీ ఇంతలోనే జరిగిన ఒక సంఘటన వారి ప్రేమ బంధాన్ని ప్రశ్నార్థకం చేస్తుంది.

అయితే సినిమా పూర్తయ్యేసరికి మనం ఎక్కడైతే మొదలయ్యామో (Search for Anna) కథ అక్కడే వుంటుంది (Anna is never found). అప్పటి వరకూ వచ్చిన ఎన్నో సినిమాల్లో ఇలాంటి సంఘటన జరిగినప్పుడూ తప్పిపోయిన వారి గురించి సినిమాలో ఎక్కడో దగ్గర వారి బాగోగుల గురించి చర్చింపబడుతుంది. అయితే ఈ సినిమాలో ఏ విషయం తెలుసుకోవడం కోసమైతే ప్రేక్షకుడు సినిమాలో లీనమయ్యాడో ఆ విషయాన్ని తప్ప సినిమాలోని మరెన్నో విషయాలను చర్చిస్తాడు ఆంటొనియాని. అంతే కాదు ఒక అనిశ్చయాన్నుంచి (Anna ఎక్కడవుంది?) మరో అనిశ్చయంలోకి (క్లాడియా మరియు శాండ్రోలు ఒకటవుతారా?) మనల్ని తోశేసి సినిమా ముగిస్తాడు దర్శకుడు.

ఈ సినిమా ఇలా ఎందుకు ముగించారు? ఈ సినిమా ద్వారా అసలు ఏం చెప్పాలనుకున్నారు లాంటి ప్రశ్నలకు చాలా రకమైన interpretetions ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు Geoffery Nowell Smith ఈ సినిమా గురించి ఇలా అంటారు:

The dissonant chord which concludes L’avventura says it all, or nearly all. The film is a love story. But it is one which ends with the lovers not marching into the sunset but facing an uncertain dawn. Just as the final chord (a major seventh) does not resolve but remains agonisingly poised, so Claudia’s and Sandro’s relationship is also on a knife edge. To the uncertainty of what has happened to Anna is added the uncertainty of whether Claudia’s and Sandro’s affair has any future. It is not a happy end, but not a tragic one either. The flux of life has been halted at a particular moment, in what James Joyce called an epiphany. Life will resume its flux; it is just the story which has ended at this moment.

జీవితమే ఒక సినిమా అన్నారెవరో. సినిమాల్లో మొదట్లో చూపించిన సంఘర్షణ(conflict)కి చివర్లో ఒక తీర్మానం (resolution) చూపిస్తేకానీ పరిపూర్ణమైన సినిమాటిక్ అనుభవాన్ని చాలా మంది ప్రేక్షకులు పొందలేరు. కానీ సినిమాలాంటి మన జీవితంలో దైనందిన జీవితంలోని ఎన్నో సంఘర్షణలకు రిజల్యూషన్ దొరకక జీవితం చివరి వరకూ మనం వెతుకుతూనే వుంటాం. జీవితంలోని వివిధ సంఘర్షణలను సినిమాల్లోలాగా తీర్మానించి చివరకు మన జీవితానికో హ్యాపీ ఎండింగ్ ఉంటుందో లేదో అన్న సందిగ్ధత త్యాగరాజ స్వామివారి “మోక్షము గలదా” అనే కృతిలో కనిపించినంతగా ఈ L’avventura లోనూ కనిపించింది. అందుకే నా జీవితంలోని conflictsకి ఒక resolution దొరుకుతుందా లేదా అనే సందిగ్ధత వల్లనేమో తెలియదు కానీ “మోక్షము గలదా” విన్నప్పుడూ, “L’avventura” చూసినప్పుడూ నేను కళ్ళనీళ్ళ పర్యంతమైపోతాను.

ప్రతిఒక్కరూ చూసి ఆలోచించదగ్గ సినిమా ఇది. ఈ వ్యాసం ద్వారా ఒక గొప్ప సినిమాని పరిచయం చేయడం మాత్రమే చేయగలిగాను. వీలైతే ఈ సినిమా గురించి మరింత వివరంగా వ్రాసే ప్రయత్నం త్వరలో చేస్తాను. మీరు కూడా ఈ సినిమా చూసి మీ అభిప్రాయాలు, సమీక్ష-విశ్లేషణలు నవతరంగంలో ప్రచురించడం ద్వారా ఈ సినిమా గురించి మరింత చర్చ జరుగుతుందని ఆశిస్తున్నాను.

ఈ సినిమా ట్రైలర్

ఫేస్ బుక్ కామెంట్స్

వ్యాఖ్యలు

నవతరంగం వెంకట్

రచయిత:

చదువు:పన్నెండో తరగతి వరకూ సైనిక్ స్కూల్ కోరుకొండ,డిగ్రీ:హైదరాబాదు, MCA:హైదరాబాదు సెంట్రల్ యూనివర్శిటీ అభిరుచులు:సినిమాలంటే ఇష్టం. పుస్తకాలు చదవడమంటే కూడా చాలా ఇష్టం. అప్పుడప్పుడూ కథలు వ్రాయడం, పెయింటింగ్ చేయడం లాంటివి చేస్తుంటాను.నవతరంగంలో సినిమా సమీక్షలు, విశ్లేషణలు చెయ్యడం ప్రస్తుతం నేను చేస్తున్న పనుల్లో ఒకటి. అనుభవం: ఒక ట్రావెల్ సీరియల్ కి సంవత్సరం రోజుల పాటు ఎడిటింగ్ చేసిన అనుభవం వుంది. కొన్ని కథలు వ్రాసి అనుభవం కూడా ఉంది. వీటిల్లో కొన్ని నవ్య వార పత్రికలో ప్రచురింపబడ్డాయి. ఎఫ్.సి.పి, అడోబి ప్రీమియర్ తో పాటి మరి అవిడ్ మీద పని చేసిన అనుభవం వుంది. నాకు నచ్చిన సినిమాలు:వీటిని లిస్టు చెయ్యాలంటే ఒక పుస్తకమే కావాలి. అయినా కూడా బాగా నచ్చిన సినిమాలంటే సలామ్ సినిమా, కలర్ అఫ్ పొమెగ్రెనెట్స్, 400 బ్లోస్, బ్రెత్ లెస్, బ్లో అప్, అపోకలప్స్ నౌ, మ్యాన్ ఆఫ్ మార్బుల్, మాన్ ఆఫ్ ఐరన్, ప్రామిస్డ్ ల్యాండ్, డెకలాగ్, సెవెన్త్ సీల్, డామ్నేషన్, టేస్ట్ ఆఫ్ చెర్రీ, రూల్స్ ఆఫ్ ది గేమ్, మిర్రర్,సొలారిస్,టోక్యో స్టోరి, ఇకిరు, సిటిజన్ కేన్....ఇంకా చాలా ఉన్నాయి నాకు నచ్చిన దర్శకులు:బెల టర్, ఆంటొనియాని, పరజనోవ్, రెన్వా, గొదా, త్రుఫా,అదూర్, రే, మృణాల్ సేన్.....ఇంకా చాలా మంది..

8 Comments to “మోక్షము గలదా?”

  • కలిసి చూసి చర్చిస్తేగానీ ఒకపట్టాన “అనుభవించే” సినిమా కాదనుకుంటాను. వస్తున్నా..వస్తున్నా..బీ రెడీ!

  • ఈ సినిమాతో ఆంటోనియానీ సినిమాలు చూడ్డం ఆపేశాను. అంతకు ముందు blow-up, passenger, la notte, consequences of love వరుసగా చూసి గొప్ప దర్శకులు నాకు అర్ధం కారేమో అనుకుంటుండగా ఈ సినిమా ఇంక ఆంటోనియానీని వదిలెయ్యడం మంచిదనే నిర్ణయానికి తీసుకొచ్చింది.

    పాసింజర్, బ్లో అప్ మాత్రమే నన్ను ఆకట్టుకున్నాయి. l’avventure triology, consequences of love ఈ నాలుగు సినిమాల్లో ఏ ఒక్కటి చూసినా మేకింగ్ స్టైల్లో పెద్ద తేడా ఏం కనిపించలేదు నాకు. ఈ మధ్య Jean Godard గారి contempt కూడా చూసాక మనం కమర్షియల్ సినిమాల్ని ఒక మూసలో పోసినట్టే వీటన్నిటినీ కూడా ఒక మూసలో పోసేయొచ్చనిపించింది. సినిమా అంతా చూసాక, ఎవరో మనల్ని మోసం చేసారనే ఫీలింగ్ కలుగుతుంది. మొదట్లో ఎన్నో ట్విస్టులతో ప్రారంభించి చివరికి ఏమీ లేదు అని తేల్చడం అనేది ఒకసారి చూడొచ్చు కానీ, అన్ని సినిమాల్లోనూ అదే సోది అంటే చాలా కష్టం.

    ఇక ఈ సినిమా విషయానికి వస్తే. అసలు క్లాడియా, శాండ్రోలు అన్నా గురించి వెతికినట్టే ఉండదు. ఆమె తప్పిపోయి వెళ్ళిపోయినందుకు హ్యాపీగా ఇద్దరూ చెట్టాపట్టాలేసుకు తిరుగుతున్నట్టుంటుంది. ఒకవేళ ఇద్దరూ కలిపి చంపేసారేమో. చివర్లో శాండ్రో స్వార్ధం తెలిసి క్లాడియా అతన్ని దూరం చేసినట్టు చూపించాడు, కానీ సినిమా మొదట్లోనే వాళ్ళిద్దరి(అన్నా ఉండగానే) మధ్యా ఏదో ఉన్నట్టు చాలా సీన్లు ఉంటాయి. మొదటి సగం సినిమాలో ఒక రకమైన ప్లాట్ ఎంచుకొని, తర్వాత సగం దానికి సంబంధం లేకుండా తీయడం వల్ల సినిమాని పూర్తిగా ఆశ్వాదించడం చాలా కష్టం. అన్నా కనిపడకపోవడం , ఆమె కోసం అందరూ ఆ దీవిలో వెతకడం ఎంతో ఇంట్రెస్టింగా ఫాలో అయిన ప్రేక్షకులు ఒక్కసారిగా ఆ విషయాన్ని మరుగునపరచి క్లాడియా, శాండ్రోల రిలషన్ షిప్ మీదు దృష్టి మరల్చడం చాలా కష్టం. జీవితంలో అంటే కాలం గడిచేకొద్దీ ప్రియారిటీలు మారడం అనేది అర్ధం చేసుకోవచ్చు కానీ రెండుగంటల సినిమాలో గంట క్రితం జరిగిన విషయాన్ని ప్రేక్షకులు ఎలా మర్చిపోయి ఒక అర్ధం లేని రిలేషన్‍షిప్‍ని చూడగలరు. ఆంటోనియానీ సినిమాల మీద చర్చకోసం చాలా రోజుల నుండి నవతరంగంలో ఎదురుచూస్తున్నాను. అది మొదలు పెట్టినందుకు అన్వేషి గారికి కృతజ్ఞ్నతలు. మిగతా మిత్రులు కూడా తమవంతు పాత్రను పోషిస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

    • ఈ సినిమాతో చాలామందికి ఆంటోనియానితో పరిచయం అవుతుంది. అలాంటిది మీకీ సినిమా తో ఆ ప్రయాణం ముగిసిపోవడం చాలా బాధాకరం. అయినా జీవితంలో నువ్వింకా చూడాల్సింది చాలా వుంది. కాబట్టి ఆంటినియానితొ పరిచయం ముగిసిపోయిందనుకోకండి. మళ్ళీ ఏదో ఒకరోజు మీరు ’అడ్వెంచర్’ తప్పకుండా చేస్తారు.

  • L’Avventure is not about a linear story, it is a psychological interplay of emotionally sick people who lost their connection with life. In his cinema Michelangelo Antonioni portrays mental makeup of individuals after industrialization (similar to our software boom). Industrialization brought great wealth and fragments of life. It is took away strong human bandage and replaced with ‘fragile’ uncertainty of relations. People are looking and looking in the uncertainty world. Antonioni created cinematic space for such fragile relations. In his films cinematic narrative is not a simple dialogue between the actors but human geography intervenes with psychological shifts of fragile human relations in the presence of power and wealth. It is a movie to feel and realize our psychological changes of relations in the context of modernity. (I write further later)

  • “The cinema is not, in essence, moral. It is emotional.” – Michelangelo Antonioni

  • thnx for refreshing about this movie
    wanted to see since a long time…but not getting that kind of life to enjoy and experience such movies :(

  • దర్శకుల్లో రెండు రకాలు
    1. తన మనసులోని భావాలని ప్రెజెంట్ చేయడానికి, ఎవరి అభిప్రాయాలని లెక్క చేయకుండా తను అనుకున్నది చెప్పడం
    2. కేవలం డబ్బు సంపాదించడానికి సినిమాని ఉపయోగించుకోవడం..

    మొదటి కేటగిరి కి చెందిన దర్శకుల్లో సత్యజిత్ రే, బాలచందర్, కే. విశ్వనాథ్ ( no idea much about old generation directors) రాం గోపాల్ వర్మ, మణిరత్నం మొదలగు వారు ఉంటారు.
    worldwide Michelangelo Antonioni లాంటి ఎందరో దర్శకులు ఉన్నారు….

Post comment

ప్రకటనలు

Contacts and information

నవతరంగం - We Love Cinema

Navatarangam (Telugu for New wave) is a website launched in the beginning of 2008 to create a wide knowledge base related to Cinema.

Social networks

Most popular categories