Newyork (2009)
“న్యూయార్క్” – బెంగలూరొచ్చాక, వీథుల్లో గోడలపై అంటించి ఉన్న పోస్టర్లలో జాన్ అబ్రహాం, నీల్ నితిన్ ముకేష్, కత్రినా కైఫ్ లు ముగ్గుర్నీ చూడ్డం తప్పితే ఆ సినిమా గురించి ఏమీ తెలీదు. కానీ, సినిమా రిలీజైన రెండో రోజే వెళ్ళిపోయా, ఆ సినిమాకోసం ఎదురుచూస్తున్న మనిషి వెంటబెట్టించుకువెళితే. ఇన్నాళ్ళకి రాయడం కుదురుతోంది.
(గమనిక: స్పాయిలర్స్ కలవు)
కథ: కథ మొదలవడం – పోలీసులు ఒమర్ (నీల్ నితిన్ ముకేష్) అన్న అమెరికా లో ఉంటున్న భారతీయుణ్ణి అరెస్టు చేయడంతో మొదలౌతుంది. అతనికి తానెలా వారి దృష్టిలో పడ్డాడో అర్థం కాదు కానీ, ఎందుకు ఇందులోకి ఎఫ్.బీ.ఐ తనని ఇరికించిందో క్రమంగా అర్థమౌతుంది. అసలు సంగతి ఏమిటంటే, ఒకప్పటి అతని స్నేహితుడు, ప్రస్తుతానికి ఎఫ్.బీ.ఐ తీవ్రవాది అని అనుమానిస్తున్న సమీర్ (జాన్ అబ్రహాం) ను సాక్ష్యాలతో సహా పట్టుకోడానికి ఒమర్ ను పావుగా వాడుకోవాలి అన్నది పోలీసుల ఆలోచన. ఒమర్ వెళ్ళి సమీర్ ఇంట్లో పాత స్నేహితుడిగా కొన్నాళ్ళు ఉండి, అక్కడ వివరాలు సేకరించి పోలీసులకి ఇవ్వాలనమాట. అయితే, ఒమర్ తనకూ సమీర్ కూ కాలేజీ దాటాక సంబంధం లేదని చెబుతూ తన కథ చెప్పుకొస్తాడు. ఒమర్ ఇండియా నుండి అమెరికా వస్తాడు – పై చదువుల కోసం. తను చదివే యూనివర్సిటీలో విద్యార్థుల్లో బాగా ఇమేజ్ ఉన్న సమీర్, అతని స్నేహితురాలు మాయా (కత్రినా కైఫ్) లతో పరిచయం పెంచుకుంటాడు. జీవితం హాయిగా సాగుతూ ఉంటుంది. ఒమర్ మాయాపై ప్రేమ పెంచుకుంటూ ఉంటే ఆమె సమీర్ ను ఇష్టపడుతుందని తెలుస్తుంది. ఆ తర్వాత 9/11 జరుగుతుంది. అప్పటికే ఈ ఇద్దరికీ దూరమౌతూ వచ్చిన ఒమర్ ఆ ఉదంతం తరువాత అక్కడ్నుంచి వెళ్ళిపోతాడు. అక్కడికి ఫ్లాష్బ్యాక్ ఐపోతుంది.
ప్రస్తుతానికొస్తే, ఎఫ్.బీ.ఐ ఆఫీసర్ రోషన్ (ఇరఫాన్ ఖాన్) ఒమర్ ను తమ ఏజెంట్ గా సమీర్ ఇంటికి వెళ్ళమంటే, ఒమర్ – సమీర్ అలాంటి వాడు కాదని నిరూపిస్తానని చెప్పి ఒప్పుకుంటాడు. మాయా- సమీర్ ల ఇంట్లోకి ప్రవేశించాక అతనికి అసలు విషయాలు తెలుస్తాయి. 9/11 తరువాత సమీర్-మాయాల జీవితం ఎలా మారిపోయిందో, దాని ఫలితం ఏమిటో అర్థమౌతుంది. అయినప్పటికీ, సమీర్ ను మంచిదారికి తేవాలని చాలా ప్రయత్నం చేస్తాడు. మాయ కూడా తన వంతు ప్రయత్నం చేయడానికి అంగీకరిస్తుంది. అయితే, తానొకటి తలిస్తే దైవమొకటి తలచిందన్నట్లు ఔతుంది చివరికి.
నచ్చినవి: కథ లో నాకు నచ్చిన, నచ్చని అంశాల్లో – ఒకటి కామన్ గా ఉంది. కథనమే. ఒక విధంగా నాకు ఈ కథనం నచ్చింది. అతి హింస చూపకుండా, కొంతవరకు implicit గా చూపారు. అలాగే, ఈ చూపడంలో ఎక్కడా అతి చేయకుండా ఎవరి మనోభావాలనూ దెబ్బతీయకుండా ఉండేలా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నట్లు అనిపించింది. జాన్ అబ్రహాం ను ఇలాంటి రోల్ లో చూడ్డం ఇదే మొదటిసారి నాకు 
బానే చేసాడు. అయితే, ఇర్ఫాన్ ఖాన్, నీల్ నితిన్ ముకేష్ ల నటన నాకు నచ్చింది. ఈ సినిమాలో హాస్యం పాలు చాలా తక్కువ కానీ, ఉన్న ఒకట్రెండు దృశ్యాలూ బాగున్నాయి. పాటలు తీసిన విధానం – చూడ్డానికి బాగుంది. నాకు “జునూన్” పాట నచ్చింది. అక్కడక్కడా సంభాషణలు చాలా నచ్చాయి. అమెరికన్ సంస్కృతి గురించి సినిమా చివరి సన్నివేశంలో చెప్పిన వ్యాఖ్యానాలు కూడా బాగున్నాయి.
నచ్చనిది: ప్రధానంగా కత్రినా కైఫ్. అన్ని భావాలకీ ఒకటే భావం ఆ మొహంలో! అలా ఎలా పెట్టడం సాధ్యమో మరి. కథనం – ఇందులో ఆ అంశం తీవ్రతకు తగినంత గాఢంగా చూపించలేదేమో అనిపించింది. హింస ను చూపకుండా, తీవ్రత అర్థమయ్యేలా చెప్పలేమేమో అనిపించింది ఇలా అనిపించినందువల్ల. ఏమో! అది అలా వదిలితే, నిజం చెప్పొద్దూ – జాన్ అబ్రహాం ని అలా టెర్రరిస్ట్ గా చూడ్డం ఒక విధమైన బాధ ఐతే, అతను ఆ జైల్లో అనుభవించిన కష్టాలు తలుచుకుంటే ఇంకా బాధేసింది. అంటే, నిజంగా అనుభవించలేదనుకోండి, కానీ, అతనికున్న ఇమేజ్ కి టెర్రరిస్టు అంటే ఎలా ఊహించుకునేది ?
మొత్తానికి సినిమా పూర్తిగా వాచబుల్. ఇలాంటి కథలు వస్తే, ఎంటర్టైన్మెంట్ తో పాటు, ఆలోచనను కూడా రేకెత్తిస్తాయి.
Filed Under: featured • lead • భారతీయ సినిమా • సమీక్ష • హిందీ
నాకు ఈ సినిమా ఉద్దేశాలతో “political issues” ఉన్నా, ఈ మధ్యకాలంలో తిట్టుకోకుండా చూసిన చిత్రం మాత్రం ఇదే.రచనాపరంగా,సాంకేతికంగా, చాలా వరకూ నటనా పరంగా మంచి చిత్రం.
ఈ సినిమాతో నా పొలిటికల్ సమస్య ఏమిటంటే, కథాంశం భారతదేశంలోని ఏక్కడికైనా సంబంధించగలిగేదైనప్పుడు న్యూయార్క్క్ లో సెట్ చేసి ఫిల్మ్ మేకర్ సాధించాలనుకున్న అమెరికన్ సేవ ఏమిటి? ప్రధాన పాత్రలు NRI లు అన్న మాటతప్ప సినిమా మొత్తం అమెరికన్ ధృక్కోణంలోనే ఉంటుంది. ఇలాంటి సినిమాలు 9/11 తరువాత, ఇంకా ముందుకెళితే IRA నేపధ్యంలో హాలీవుడ్ లో చాలానే తీశారు. మరలాంటప్పుడు ఈ సినిమాద్వారా మనకొరిగిందేమిటీ? కథాప్రదేశం ఏ అహ్మదాబాద్ లో లేకపోతే ముంబై కో మార్చుంటే (ఓవర్ సీస్ మార్కెట్ తప్ప) కథకు ఏమైనా నష్టం వచ్చుండేదా!
“ఏమిటో ఈ హిందీ సినిమాలు, మొత్తంగా NRI ల కోసమే తీస్తున్నారా!” అనిపించింది నాకు.
@mahesh: అమెరికన్ సేవ అనను కానీ, ఇందులో అమెరికన్ కల్చర్ లోని కొన్ని మంచి సంగతులను చెప్పే ప్రయత్నం చేసారు. ఉదాహరణకి, జాన్ అబ్రహాం కొడుకు అమెరికన్ క్రీడల జట్టులో ఉండటం – ఇలాంటి ఉదంతాలను చూపిస్తూ… బహుశా, అలాంటి విషయాలు చెప్పడానికి ఈ సినిమా తీసారేమో.. అన్నట్లు, నాకీ సినిమా NRIల కోసం తీసినట్లు అనిపించలేదు. ఇండియాలో ఉంటున్న వారికి అక్కడి perspective చెప్పడానికి తీసినట్లు అనిపించింది.
@సౌమ్య: ఈ సినిమా అమెరికా గురించి అనేదాంట్లో నాకైతే సందేహం లేదు. ముఖ్యంగా అమెరికాను విపరీతంగా ప్రేమించే అర్బన్ యువతకూ,NRI ల కోసమే ఈ సినిమా తీశారనేదే నా వాదన. ఎందుకంటే ఇందులో పాత్రలు భారతదేశం నుంచీ వచ్చారన్న ఒక్క మాటేగానీ వారెవరికీ “ROOTS” లేవు.
అప్పటికే అమెరికన్ అయిన జాన్ అబ్రహామ్ తల్లిదండ్రుల నేపధ్యం తెలీదు. మా అమ్మ నాకు హిందీ నేర్పింది అని చెప్పుకునే కత్రీనా అమ్మ సినిమాలో కనిపించదు. ఢిల్లీ నుంచీ వచ్చానని చెప్పుకునే నీల్ నితిన్ ముఖేష్ (సినిమాలో) ఎప్పుడూ ఇండియా రాడు. కేవలం ఇర్ఫాన్ నితిన్ కు ఒక ముసలి తండ్రి ఉన్నాడని మాత్రం చెబుతాడు. ఒక్క ఇర్ఫాన్ తప్ప మిగతావాళ్ళంతా “అలాఅలా” గాలిలో సమయం గడిపే పాత్రలే. They have no soul to offer to the film. No “critical” perspective, except for selling american dream to those who are already sold out.
Its a well made film. అందులో నాకు ఎటువంటి సందేహం లేదు. బహుశా అందర్నీ చూడమని నేను కూడా చెబుతాను. కానీ అవకాశం ఉండికూడా “ఆలోచనాత్మకత”ను అందించని సినిమాగా మాత్రం మిగిలిందనేది నా అభిప్రాయం. ఇలాంటి కథతో పాకిస్తాన్ నుంచీ వచ్చిన “ఖుదా కేలియే” చూడండి. I am sure you will understand what I am hinting at.
[...] నవతరంగం లో నేను :) ఇక్స్వాకుల కాలం లో నవతరంగం లో రాస్తూ ఉండేదాన్ని. దాదాపు రెణ్ణెల్లుగా ఏమీ రాయలేదనుకుంటాను. కరువు కాలం. ఇవాళే ఇన్నాళ్ళకి ఓ వ్యాసం రాయగలిగాను. న్యూయార్క్ సినిమాపై. (లంకె ఇక్కడ). [...]
ఒకటి కాదు.. రెండు కాదు.. మూడు మానవబాంబులు దాడి చేస్తే ఎలా ఉంటుంది. కచ్చితంగా న్యూయార్క్ సినిమా నాకు అలానే అనిపించింది. మీ రివ్వూలో జాన్ నటన బాగుందన్నారు. కానీ నాకు అస్సలు నచ్చలేదు. కంపరం పుట్టించింది. జాన్ ముఖంలో ఫీలింగ్స్ ను వెదకడం.. బోడిగుండుపై వెంట్రుకలను వెదకడం ఒక్కటే. ఇక కత్రీనా.. గంతకు తగ్గ బొంత. జాన్… కత్రినా..; ఊహించుకోండి. ఎంత బాగా సన్నివేశాలు పండి ఉంటాయో. వీరిద్దరికి తోడు కొత్త పిల్లగాడు నితిన్ నీల్ ముఖేశట. ఈ సినిమాలోని మూడో మానవ బాంబు ఇతడే. అయితే కథ బాగుందన్న మీ అభిప్రాయంతో నేనూ ఏకీభవిస్తాను. మంచి స్టోరీ లైన్. అమెరికాలోని న్యూయార్క్ విశ్వ విద్యాలయంలోని ముగ్గురు స్నేహితులపై 9 బై 11 తదనంతర సంఘటనలు చూపిన ప్రభావం. మీరన్నట్టు కథలోని తీవ్రతను దర్శకుడు కబీర్ తెరపై చూపించలేకపోయాడు. అసలిలాంటి కథకు జా న్.. కైఫ్ లాంటి నటులను ఎంచుకోవడమే పెద్ద తప్పు. అంత పెద్ద తప్పు చేసిన తర్వాత ఇక సినిమాలోని మిగిలిన తప్పులను వెదకడం అనవసరం. వెడ్నస్ డే సినిమా చూడండి. కథకు తగ్గ నటులు. నసీరుద్దీన్ షా.. అనుపమ్ ఖేర్.. అంత బాగా చేయడేమో అనుకున్న జిమ్మీ షెర్గిల్ నుంచి కూడా మంచి నటన రాబట్టాడు దర్శకుడు. ఈ సినిమాలో నటన సంగతి దేవుడెరుగు… ఆ ముగ్గురి ముఖాలు చూడలేక చ చ్చా. ఫొటోగ్రఫీలో పస లేదు. డైలాగుల్లో పంచ్ లేదు.దర్వకత్వ మెరుపులు లేవు. క్రియేటివిటీ ఎక్కడైనా ఉందంటే ఆరంభంలో వచ్చే టైటిల్స్ లోనే. టైటిల్స్లో న్యూయార్క్ సిటీ ని బాగా చూపించారు. తుమ్ జో న కహా.. మై సున్తా రహా పాట మాత్రం క్లాసిక్. మంచి స్టోరీ లైన్ ను కబీర్ ఖాన్ వ్రుధా చేసుకున్నాడని నేను భావిస్తున్నాను.
ఈ సినిమాలొ నాకు బాగా నచ్చిన అంశం ఫొటోగ్రఫి.హాలీవుడ్ స్థాయిలో వుంది.నటన పరంగా చూస్తే ముగ్గురిలో నీల్ ఫర్వాలేదు అనిపించాడు ( గుడ్డిలో మెల్ల) .జాన్ నటన కాస్త ఇంప్రువ్ అయ్యింది.కత్రిన విషయానికి వస్తె తను నటన గురించి ఎక్కువగా ఆలొచించడం మానేసి ఆక్షయ్ కుమార్ సరసన నటిస్తూ కాలం వెల్లబుచ్చు కోవడం మంచిది అని నా అభిప్రాయం . ఇర్ఫాన్ ఎప్పటి లాగె అలరించాడు , ఇతను లెక పొయి వుంటే సినిమా ఇంకా బోరింగా వుండి వుండేది .
faaltoo cinema….pichi leshindi naaku ee cinema chusi…
cinema starting nunchi ending daaka edustoone untaru…antha manchi title petti intha chetta cinema enduku teeshinaro ardam aitaledu…
andaru edshi nannu kuda edipincharu…okka pata kuda bagaledu…sodi dialogues..
naa rating aithe: 20/100…
aa 30 kuda cinematography ki…
కత్రినా కైఫ్, శ్రియల లాంటి వాళ్ళ ముఖంలో ఆక్టింగ్ కోసం వెదకడంకంటే, కుందేటి కొమ్మో, గాడిద గుడ్డో వెతుకుతూ తిరిగితే ఎప్పటికైనా దొరికే అవకాశం ఉంది. “మల్లీశ్వరి” లో చెక్క మొహాన్ని, “నేనున్నాను” లో “ఏ శ్వాసలో చేరితే” లాంటి అత్యంత సుందరగీతాన్ని సరైన లిప్ moment కూడా ఇవ్వకుండా తగలబెట్టిన తెలుగు రాని/నేర్చుకోని పొగరుబోతుని, వెంటబడి “అన్యధా శరణం నాస్తి” అని ప్రార్ధిస్తే మనకి అవే మిగులుతాయి.
This is a stupid movie i would say. I saw Khuda Ke Liye which is much more better than this in theme perspective. Very boring.
[...] నా ఖాతా ఇదీ. 1. న్యూ యార్క్ – సినిమా పై 2. మ్యూజిక్ అండ్ లిరిక్స్ పై. 3. ఫాదర్ [...]