గత వారం ’టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా’ లో ఒక వార్త చూశాను. అది చదివిన తర్వాత ఎందుకో ’నవతరంగాని’ నా మనసులో మాట రాసి గుండె బరువు దింపుకోవాలనిపించింది.
అదేంటంటే – బొంబాయిలోని తాజ్ హోటల్లో ఆటవిక ఉగ్రవాదుల నాలుగురోజుల ’విలయతాండవం’ ముగిసిన తర్వాత మహారాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి విలాస్ రావు దేశ్ ముఖ్ వచ్చి తాజ్ హోటల్ ని సందర్శించారు- జరిగిన నష్టం గురించి తెలుసుకునేందుకు. ఆయనతోపాటు సినీ నటుడైన ఆయన కొడుకు రితేష్ దేశ్ ముఖ్ కూడా వచ్చాడు. అదే సమయంలో వాళ్లతో ఉన్న మరో వ్యక్తి ’రాం గోపాల్ వర్మ’.
అది చదవగాన నాలుగు రోజుల ఉత్కం తర్వాత ’హమ్మయ్య’ అని ఊపిరి పీల్చుకుంటున్న నాకు గొంతులోఏదో అడ్డం పడి ఊపిరాడనట్టైంది. రామ్ గోపాల్ వర్మ లాంటి వ్యక్తి అటువంటి ప్రదేశానికి వచ్చాడంటే “ఊరక రారు మాహాత్ములు…” అన్న భావనే కలుగుతుంది ఎవరికైనా. మరో క్రైం సినిమాకు ప్లాటు. ఎవరైనా ఈ రెండింటికీ సంబంధం ఈ విధంగానే చూస్తారు. అది సహజం కూడా. అయితే తను ఆ ఉద్దేశంతో రాలేదని వర్మ చెప్పాడని అందులో రాశారు.
’ఏ చరిత్ర చూసినా ఏమున్ని గర్వకారణం?’ అని శ్రీ శ్రీ అన్నట్టుగా ’ఏ సినిమా చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం?’ క్రైం, వయొలెన్స్, సెక్స్, చవకబారు హాస్యం ఇవేకదా.
ఎవరు ఎన్ని చెప్పినా – ’సినిమా అనేది ఒక బలమైన మీడియం. అది మనుషుల మీద, తద్వారా సమాజం మీద తప్పనిసరిగా తనదైన ప్రభావం కొంత చూపిస్తుంది. ఇది అక్షరసత్యం.
’సినిమాలు’ చూసి ఎవరు చెడిపోతారు? అని వాదుంచడం తేలికే. అటువంటి వాళ్ళందరికీ నాదిక్కటే విజ్ఞప్తి. చిన్నపిల్లలు సినిమాలు చూసి ఎంతగా ప్రభావితమవుతారో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? మనం పెద్దవాళ్ళం అంటే సినిమాని సినిమా దృష్టితోనే చూస్తాం. కానీ వాళ్ళు అలా చూడరు. అది సినిమా అన్న స్పృహ ఉన్నా, అంతర్లీనంగా తెరమీద చూపించే ప్రతి హింస, సెక్స్, వయొలెన్స్, బూతు జోకులు, డైలాగులు వాళ్ళ సబ్ కాన్షన్ మైండ్ లోకి వెళ్ళిపోతాయి. అది తప్పా, ఒప్పా అని ఆలోచించే విచక్షణా జ్ఞానం ఆ వయసులో వాళ్ళకుండదు. వాటిల్లోని సన్నివేశాల్ని డైలాగుల్ని అనుకరించటానికి ప్రయత్నిస్తారు. క్రైం మోతాదు ఎక్కువున్న సినిమాలు చూసి కొద్దో, గొప్పో ఆ ప్రవృత్తి గల వాళ్ళు ’ఓహో! ఇలా కూడా చేయొచ్చనన్నమాట’ అనుకుంటారు. ఏ సైకాలజిస్టును అడిగిన పిల్లల్లో ఇవి సర్వసాధారణమైన లక్షణాలని చెప్తారు.
బొంబాయి ఘటనలో నాలుగు రోజుల పాటు నిరంతరాయంగా జరిగిన నరమేధంలో టెర్రరిస్టుల చేతుల్లో, అగ్ని ప్రమాదంలో రెండు వందల మంది దాకా ప్రాణాలు కోల్పోయారు. అంతకు రెట్టింపు మంది బుల్లెట్ల తూట్లతో, అగ్ని కీలల మధ్య చిక్కుకుని చావో, బ్రతుకో తెలియని స్థితిలో ఆసుపత్రుల్లో అల్లాడుతున్నారు. జీవితంలో మరెప్పుడూ గుర్తు చేసుకోరాని ’ఘటన’ గా దీన్ని అందరూ భావిస్తున్నారు.
టెర్రరిస్టులు హీరోలు కాదు. వాళ్ళు మన కథానాయకులు కాకూడదు. అది ఒక వినోదంగా తెరపైన చూసి ’ఆనందించే’ దౌర్భాగ్యం పట్టకూడదు. మానిన గాయాల్ని రేపే ప్రయత్నాలు ఎవరూ చేయకూడదు. అలా చేస్తే మన ముందు తరానికి మనం అందించే ’విషఫలాలు’ అవుతాయవి.
సినిమాలూ తీసే వాళ్ళకు మిగతా అందరు కళాకారుల్లాగే సమాజం పట్ల బాధ్యత ఉంది. దయచేసి ’సినిమా’ అనే ’కళ’ ను ఒక వ్యాపారంగా భావించవద్దు. అది ’వ్యాపారం’గా భావించేవారు తాము ’కళాకారుల’మని ఎలా చెప్పుకుంటారు? గాంధీ పుట్టిన దేశంలో ’గాడ్సే వాదం’ మనకొద్దు.
’సెన్సారు’.అది ఉన్నా లేనట్ట ఉంది. అన్నట్టు నాలుగు రోజుల పాటు నిరంతరాయంగా ఆకలిగొన్న (సెన్సేషన్ కథనాలకు) మన టి.వి ఛానెల్స్ ప్రసారం చేశాయి. దీన్నంతటినీ టివిలో వీక్షించిన ’హైటెక్’ టెర్రరిస్టులు దీన్ని పూర్తిగా అధ్యయనం చేసి తమ ’ఎత్తుగడలు’ మార్చుకునే అవకాశముందన చాలామంది భయాలు వ్యక్తం చేశారు. కాబట్టి ఛానెల్స్ అత్యుత్సానిక్కూడా కొంత కళ్ళెం వెయ్యక తప్పదని ప్రభుత్వం ఆలోచిస్తుంది. ఇటువంటి పరిస్థుతుల్లో సినిమా వారూ వారి పరిధులు తెలుసుకొని కొంచెం దూరాలోచన చేసి తమకంటూ కొన్ని నియమ నిబంధనలు స్వయంగా విధించుకోవాలి. ’self-censor’ ఏర్పరుచుకోవాలి.
’ఎరుపు’ ను చూస్తే రక్తమే అనుకునే రోజు వచ్చింది. (ఒకప్పుడది విప్లవానికి కూడా సంకేతం – సినిమాల్లో) గులాబీ పువ్వు కూడా ఎరుపే.(మరెన్నో రంగులు కూడా) మీరు చూపించే ఎరుపు, రక్తం కాకుండా గులాబీ పువ్వులా ఉండేటట్టు చూసుకోండి. మనిషి ప్రాణాన్ని తీసేటట్టు కాకుండా, మనిషి ప్రాణాన్ని నిలబెట్టే కథాంశాలతో ఉన్న చిత్రాలు తీయండి. అమ్మ, నాన్న, అక్క,చెల్లి,అన్న, తమ్ముడు అందరూ కలిసి హాయిగా చూడగలిగే కథాంశాలు, చిత్రీకరణ ఎంచుకోండి.
’సినిమా’ అనేది కేవలం రెండు మూడు గంటల వినోదం అని కాకుండా మన సగటు భారతీయులకు అది ఒక జీవనవిధానం (way of life) అని గుర్తెరగండి.
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
కె.మహేష్ కుమార్ says:
సినిమాని కళ అనుకున్నా వ్యాపారాత్మక కళ అనుకున్నా, ‘కళ కేవలం కళ కోసం’ కాదు. కళ సమాజం కోసం. సమాజంలోని మంచిని, చెడును, ఆనందాన్ని,రుగ్మతను ఎత్తి చూపడానికైతే, సినిమా తెరకెత్తిచూపడానికే కావాలి. సామాజిక బాధ్యత అంటే కేవలం sugar coated సరదా విషయాల్ని అందించడానికి కాదు కదా! అప్పుడప్పుడూ చేదు మాత్రల్నీ మింగించాలి.
సమాజంలో అత్యంత శక్తివంతమై ఉండీ make belief mainstream media లో స్థానం లేని విషయాల్ని ఎంచుకున్న దర్శకనిర్మాత రాంగోపాల్ వర్మ. ‘శివ’ లో కాలేజి-గూండాయిజం-రాజకీయాల nexus. ‘గాయం’లో రౌడీరాజకీయాల్ని. ‘సత్య’ లో ప్రజాజీవనంలో మమేకమైపోయిన మాఫియా నీడల్నీ వీలైనంత authentic గా ‘record’ చేసిన దర్శకుడితడు.
హాలీవుడ్ లో ఒకప్పుడు రెండవప్రపంచ యుద్ధం గురించి, నాజీ అన్యాయాల గురించి. ప్రస్తుతం జరుగుతున్న ఇస్లాంతీవ్రవాదానికి వ్యతిరేకంగా జరిగుతున్న అమెరికన్ war on terror గురించి ఎన్ని చిత్రాలు రావటం లేదు. అదే విధంగా మన సినిమాలూ వస్తే తప్పేముంది? గుజరాత్ అల్లర్ల గురించి ‘పర్జానియా’ వచ్చినట్లు. బొంబాయి బాంబ్ బ్లాస్టుల గురించి ‘బ్లాక్ ఫ్రైడే’ వచ్చినట్లు ఈ ఘాతుకం గురించి ఎవరైనా సినిమా తీస్తే తప్పెలా అవుతుంది?
ఈ ఘటన గురించి ప్రభుత్వ పత్రాలు మరో 30 సంవత్సరాలకు గానీ బయటికి రావు. అలాంటప్పుడు ప్రజలకు alternate reality తెలిసేది, మీడియా, పత్రికలూ,సినిమాల ద్వారా మాత్రమే. Why do we under estimate our audience? అంతా sanitized విషయాలే సినిమాలో ఉండాలిని ఎందుకు ఆశించడం?
Chetana says:
అవును రెండు గంటల సినిమాకే అంత ప్రభావం ఉంటే, అరవై గంటల పైగా లైవ్ టెలికాస్ట్ (దాంట్లో ఎఫెక్ట్లు, బ్యాక్గ్రౌండ్ మ్యూసిక్, స్లో మోషన్లు వగైరాలతో సహా)కి ఇంకెంత ప్రభావముంటుందో. కానీ పిల్లల మీద ప్రభావముంటుందనటం is not enough reason to ask not to make a movie out of this. రెండు గంటల సినిమాలు మాత్రమే కాదు మరి మన టీవీల్లో వచ్చే సినిమా ఆధారిత ప్రోగ్రాములు, సీరియల్సు, దేశంలో ఏ మూల ఏ చిన్న హింసాత్మక ఘటన, రాష్ట్రంలో ఏ మూల ఏ హత్య జరిగినా, సంచలన వార్త అన్నట్టు హడావిడీ , రక్తం ఓడుతున్న శరీరాల/శవాలని అన్ని ఏంగిల్స్లో కవర్ చేసేస్తు వార్తాకథనాలూ, ఆ కథనాలని రోజంతా పదే పదే చూపించటాలూ, కార్టూను చానల్స్లో అయినా పిల్లల సృజనాత్మకత, జిజ్ఞ్యాస పెరిగేవి కాదు, ఫైటింగులు, బాంబులు. మరి వీటి ప్రభావం ఏమిటి? సినిమా ఐతే వెళ్ళటం వెళ్ళకపోవటం, పిల్లల్ని తీసుకువెళ్ళటం, లేదు మన చేతుల్లో ఉంటుంది కదా. టీవీల పట్ల మనమెంత “self-censor” పాటిస్తున్నాం, పిల్లల విషయంలో?
Motorolan says:
RGV clarified himself
http://rgvarma.spaces.live.com/Blog/cns!5187B91811914FB4!7553.entry
మేడేపల్లి శేషు says:
ఇది చేదు మాత్రలను మింగించే పధ్ధతి అని నేను మాత్రం అనుకోను. ఒక ‘పథేర్ పాంచాలి’, ‘Bicycle Thieves’, ‘దేవదాసు’, నిన్న మొన్నటి ‘స్వాతి కిరణం’ కూడా చేదు మాత్రలే. sugar coated మాత్రలేమి కావు. అయినా, వాటిని మనం ఆస్వాదించే పధ్ధతి వేరు. ‘అబ్బిగాడు చస్తే, ఆ పంచె నాదే’ అన్నాడట వెనకటికొకడు. ఈ మాత్రలు బహుశా ఆ వర్గానికి చెందినవని నేననుకుంటాను.
ఒక తాజా టి.వి. చానెల్ రిపోర్ట్ ప్రకారం బొంబాయి ఘటనపై సినిమా తీయటానికి, ఇప్పటి వరకు, రకరకాల పేర్లతో, 15 పైగా టైటిల్స్ రిజిస్టర్ అయ్యాయట.
పి.ఎస్. ‘శివ’ లో హింసకు హింసే జవాబు అనే సందేశం ఉంది. అందరూ ఒక ‘శివ’ లాగా తయారైతే, సమాజం పరిస్థితి ఊహించుకోవటానికే భయంకరంగా ఉంటుంది. సెక్స్, హింస, నేరాల నేపధ్యంతో కూడిన చిత్రాలు పిల్లలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయి అన్న విషయంపై అంతర్జాలంలో కుప్పలు తెప్పలుగా రిపోర్టులు ఉన్నాయి (అమెరికా వాళ్ళవే) . టి.వి. లో ఎంత భయానక దుర్ఘటన అయినా ఒక వార్త కిందనే పరిగణించి వదిలేస్తాం కాని, సినిమా అలా కాదు. చూడాలనే ఉత్సుకతను పెంచుతుంది. (పిల్లలు సినిమాలు చూసినంతగా, వార్తలు చూడటానికి ఆసక్తి చూపిస్తారని నేను అనుకోను.)
కె.మహేష్ కుమార్ says:
@మేడేపల్లి శేషు: సమాజానికి అద్దం పట్టే సినిమాలు రావూ!!! అంటాం. మళ్ళీ ఇలా అంటే ఎలాగండీ? ముంబై ఘటనా ఒక సామాజిక పార్శవమే సినిమాకు అర్హమే కదా!
ఈమధ్యొచ్చిన రాంగోపాల్ వర్మ సినిమాలు నాకు చాలా వరకూ నచ్చకపోయినా, తను కనీసం “వెధవతనంలో సిన్సియారిటీ” చూపే దర్శకుడని నా అభిప్రాయం. అతడి గురించి నేను రాసిన వ్యాసం ఈ లంకె http://navatarangam.com/2008/07/rgv-underworld-trilogy/ ద్వారా చూడండి.
శ్రీ says:
రాం గోపాల్ వర్మ తదుపరి సినిమా పరిటాల రవి మీద తీస్తున్నాడు.
దీని తర్వాత వచ్చే సినిమా తప్పకుండా ముంబాయ్ దాడుల మీదే! అందులో రితేష్ ఒక ముఖ్య పాత్ర పోషించనున్నాడు.
saif ali gore says:
ఏది ఏమైన మహేష్ గారు చేప్పినది కరక్టు అంటాను.
now my opinion…
అసలు ముందునుంచి కూడ…రాం గొపాల్
వర్మా ని ఏందుకు ముంబాయి మీడియ ఆడిపొసుకుంటదో…ఏమో….
సరే ఆవిషయం మరొ సారి మాట్లాడుదాం…
సినిమా ని హాయిగా…కుటుంబం తొ కల్సి చూసేల…తియ్యలి అనే…ఈ మాట ను ఏవరు కనిపెట్టరండి బాబు…
సినిమాలు చూసి సమాజం పాడవుతుందంటే.నెను నమ్మను…
స్వతహాగ పాడవ్వలనుకొనేవారికి…అది ఒక వంక కావచ్చు కాని.
ఈరొజుల్లో పిల్లలు సరి అయిన దారిలొ లేరు ఎందుకంతే… వాళ్ళ తల్లి తండ్రులే…సరి ఐన
దారిలొ లేరు కాబట్టే..
రావణాసురిడి ని చూపించకుండ …
రామాయణం ఎలా.. తీస్తాం చేప్పండి.
ok….సినిమాలతొ మారడమే..కనుక నిజమైతే…
గాంధి సినిమా చూసి ఏంతమంది మారారు…….ఇన్ని విదేశి బ్రండులు …కొకు లు ఎందుకు వచ్చి వుందేవి…?
అంబేడ్కర్ సినిమా చూసి ఏంతమంది మారారు…కనీసం చదువుకునే…యూనివర్సిటిలాలొ నైన
ఈ కుల వర్గాలు మరినయా…లేదు?
విప్లవాల సినిమాలు చూసి ప్రేక్షకులంతా..
నక్సలైట్ లు ఏందు కు కావడం లేదు…?
ఏందుకంటే…మంచిగ చేబితే…ప్రేక్షకులు స్వతహాగ…నిర్నయించుకుంటారు ఏది స్వీకరించాలో…ఏది వద్దొ…
సేన్సార్ తొ ఇప్ప్డు చాల చిక్కులు వచ్చయి.
రక రకాల చేక్ లు పెట్టి …సినిమా తీసుకొండి అంటే…ఏల తియ్యలో..ఏమిటొ…
సేన్సార్ అనేది వేరే తాపిక్ మల్లి చర్చిద్దం.
టీ వి ఐన సినిమ…అయినా….
ఆస్కార్ వైల్డ్ అన్నట్లు……
మంచి కి ఆనందపు ముగింపు.., చేడుకి..బాధకర ముగింపు..తొ…చేప్తే ఏ…నస్టం ఉండదు…కద….
so much to say but …phir kabhi.
gud day .
saif