ఏప్రిల్ 1 విడుదల
ఆరేళ్ల క్రితం ఓ ఆంగ్ల పత్రిక వంశీని ఇంటర్వ్యూ చేస్తూ ‘మీరు తీసిన సినిమాల్లో మీకిష్టమైన సినిమా?’ అని అడిగితే, దానికి వంశీ సమాధానం: ‘సితార లో కొంత భాగం, ఏప్రిల్ 1 విడుదల లో కొంత భాగం’ అని. మనం ‘సితార’ గురించి మాట్లాడేసుకున్నాం కాబట్టి ఇప్పుడిక ‘ఏప్రిల్ 1 విడుదల’ గురించి. తెలుగు సినిమాల గురించి ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉన్నవాళ్ల దగ్గరైనా ఈ సినిమా పేరు చెప్పి చూడండి. అప్రయత్నం గానే వాళ్ల ముఖంలో చిరునవ్వు మెరవడాన్ని గమనించొచ్చు. ఈ ఒక్కటీ చాలు, ఈ సినిమా ఎంత ప్రత్యేకమైనదో చెప్పడానికి.
‘ఇంట్లో ఇద్దరు భార్యలు ఉన్నా, పక్కింటి భాగ్యం కోసం అష్టకష్టాలు పడే పేనుకొరుకుడు చిన్నారావు..’ ఈ సినిమా పేరు చెప్పగానే నాకు గుర్తొచ్చే మొదటి పాత్ర ఇదే. నిజానికి దివాకరం (రాజేంద్రప్రసాద్), భువనేశ్వరి (శోభన) లాంటి బలమైన పాత్రలున్న ఈ సినిమాలో వాళ్ళందరితోనూ పోటీ పడి ‘చిన్నారావు’ గా మెప్పించారు మల్లికార్జునరావు. కోలపల్లి ఈశ్వర్, ఎం.ఐ. కిషన్ రాసిన ‘హరిశ్చంద్రుడు అబద్దమాడితే..’ నవలకు వంశీ తన నవల ‘గోకులంలో రాధ’ లో కాలనీ నేపధ్యాన్ని జోడించి, మరికొన్ని మార్పులు చేర్పులతో రూపుదిద్ది ‘ఏప్రిల్ 1 విడుదల’ గా మలచారు. ఇప్పటి ప్రముఖ హాస్య నటుల్లో ఒకరైన ఎల్.బి. శ్రీరామ్ అత్యంత సహజమైన సంభాషణలు అందించారు. ఇప్పటి మరో ప్రముఖ హాస్య నటుడు కృష్ణ భగవాన్ తొలిసారిగా ఈ సినిమా లో ప్రాముఖ్యం ఉన్న పాత్రను (గోపీచంద్) పోషించారు. వంశీ-ఇళయరాజాల కాంబినేషన్ వెండితెరపై మరోసారి మేజిక్ ని సృష్టించింది.
కథానాయకుడు దివాకరానికి అబద్దాలడడం, మోసాలు చేయడం మంచినీళ్ళు తాగినంత సులభమైన పనులు. తను అనుకున్నదానిని ఎలా అయినా సాధించే రకం. అనుకోకుండా విజయనగరంలో తను వీడియో తీయడానికి వెళ్ళిన ఓ పెళ్ళిలో భువనేశ్వరిని చూసి తొలిచూపు లోనే ప్రేమలో పడతాడు. రైల్వే లో బుకింగ్ క్లర్క్ గా పనిచేసే భువనేశ్వరి ప్రిన్సిపుల్స్ ఉన్న మనిషి. అబద్ధాన్ని, మోసాన్ని సహించలేదు. భువనేశ్వరి మేనమామ (ప్రదీప్ శక్తి) ని పరిచయం చేసుకుని తను ఉంటున్న రాజమండ్రి నుంచి విజయనగరానికి ఉత్తరాలు రాస్తూ, ఫోన్లు చేస్తూ ఉంటాడు దివాకరం. భువనేశ్వరికి ఈ విషయం చెప్పకుండా ఆమె పేరుతొ తనే ఉత్తరాలకి జవాబులు ఇస్తూ ఉంటాడు ఆమె మేనమామ.
భువనేశ్వరి తన కాళ్ళ మీద నిలబడే వాడినే భర్తగా అంగీకరిస్తుందని తెలుసుకుని, తను ఉండే కాలనీ వాళ్ళందరినీ మోసం చేసి, బ్లాక్ మెయిల్ చేసి డబ్బు సంపాదించి ఓ వీడియో షాప్ ప్రారంభిస్తాడు దివాకరం. ఇంతలొ రాజమండ్రి కి బదిలీ అయి వచ్చిన భువనేశ్వరి దివాకరం ఎవరో తనకి తెలీదంటుంది. ఆ తర్వాత కాలనీ వాళ్ల ద్వారా అతని కథ విని అతన్ని అసహ్యించుకుంటుంది. అయినా పట్టు విడవని దివాకరం ఆమె వెంట పడుతుంటే, కేవలం అతన్ని వదుల్చుకోవడం కోసం అతనితో ఓ అగ్రిమెంట్ చేసుకుంటుంది. ఈ అగ్రిమెంట్ ప్రకారం నెల్లాళ్ళ పాటు దివాకరం నిజమే మాట్లాడాలి. పొరపాటున కూడా అబద్ధం చెప్పకూడదు. ఏ ఒక్క అబద్ధం చెప్పినా అగ్రిమెంట్ కాన్సిల్ అవుతుంది. ఈ పరీక్షలో ఆటను నెగ్గితే భువనేశ్వరి అతన్ని పెళ్లి చేసుకుంటుంది. పట్టు పడితే వదలని దివాకరం
షరతులన్నీ ఒప్పుకుని అగ్రిమెంట్ పై సంతకం పెడతాడు. ఆ తర్వాత దివాకరం ఎలాంటి సమస్యలు ఎదుర్కొన్నాడు? అబద్ధలమీదే బతికే అతను కేవలం నిజాలే మాట్లాడాడా? భువనేశ్వరిని పెళ్లి చేసుకోగలిగాడా? వీటన్నంటికి సమాధానమే సినిమా రెండో సగం.
సినిమా మొదటి సగంలో దివాకరం చెప్పే అబద్ధాలు, మోసాలు ప్రేక్షకులని నవ్విస్తే, రెండో సగంలో అతను చెప్పే నిజాలు, వాటి తాలూకు పరిణామాలు రెట్టింపు హాస్యాన్ని అందిస్తాయి. రైల్వే కాలనీ లో మధ్యతరగతి మనుషుల మధ్య అత్యంత సహజంగా కథ నడుస్తుంది. ఇద్దరు భార్యలున్న చిన్నరావు, ఇద్దరు భర్తలతో ‘గుట్టుగా’ కాపురం చేసుకుంటున్న భాగ్యం కోసం ప్రయత్నాలు చేస్తూ, ఎదురు దెబ్బలు తింటూ ఉంటాడు. వై. విజయ, ఆమె భర్త సాక్షి రంగారావు చిట్టీల వ్యాపారం చేస్తూ ఉంటారు. వీడియో షాప్ కోసం వీళ్ళందరి దగ్గర దివాకరం డబ్బు వసూలు చేసే సన్నివేశాలు, బాకీ ఎగ్గొట్టడం కోసం చెప్పే అబద్ధాలు కథను నడిపిస్తూ ఉండగా, అగ్రిమెంట్ పుణ్యమా అని అతను నిజాలే మాట్లాడాల్సి వస్తుంది. చాల సిన్సియర్ గా అతను చెప్పే నిజాలవల్ల కాలని వాళ్ల మధ్య వచ్చే కలహాలు సైతం అత్యంత సహజంగా ఉంటాయి.
వీడియో షాప్ ఓపెనింగ్ సీన్, డొక్కు టీవీని జపాన్ టీవీ అని చెప్పి సాక్షి రంగారావు కి అంటగట్టే సన్నివేశం, ‘భక్త ప్రహ్లాద’ ఎపిసోడ్ బాగా నవ్విస్తాయి. ‘పాము’ ఎపిసోడ్ చివర్లో ‘నా పేరు నాగరాజు కాదు నూకరాజు’ అంటూ పాములతని ఎంట్రీ సీన్ లో ఆర్టిస్ట్ ల టైమింగ్ పర్ఫెక్ట్. ఇక, దివాకరం నిజాలు చెప్పడం మొదలెట్టాక భాగ్యం కొడుకు ఎవరి పోలికో చెప్పే సీన్ terrific. అలాగే, చిన్నారావు భాగ్యాన్ని పెళ్లి చేసుకున్నా ఏమేమి చేయాలనీ ప్లాన్ చేసుకున్నాడో అతని ఇద్దరు భార్యలకూ దివాకరం చెప్పే సీన్ కూడా.
దివాకరం, భువనేశ్వరిలుగా రాజేంద్రప్రసాద్, శోభన ల నటనకి వంక పెట్టలేము. కృష్ణభగవాన్ ది నెగిటివ్ షేడ్స్ ఉన్న పాత్ర. శోభన తల్లిగా జయవిజయ, మేనమామ గా ప్రదీప్ శక్తి చక్కటి హాస్యాన్ని అందించారు. అందరికీ ‘ఆశీస్సులు’ చెప్పి వాళ్ల చేత నమస్కారాలు పెట్టించుకునే ముదురు బ్రహ్మచారి పాత్ర అతనిది. నిజానికి ఈ పాత్రలన్నీ మన చుట్టూ ఉన్నాయనిపిస్తాయి, సినిమా ఐపోయాక కూడా.
ఇళయరాజా సంగీతం లో ‘చుక్కలు తెమ్మన్నా’ పాట ఓ అద్భుతం. ఆ పాటకి ముందు వచ్చే మ్యూజిక్ బిట్ కోసం ఆ పాట వింటాను నేను. అలాగే ‘మాటంటే మాటేనంతా..’ పాట కూడా. ‘ఒక్కటే మాట’ పాట చిత్రీకరణ అంతా వంశీ మార్కు లో ఉంటుంది. ఇంత చక్కని సినిమాకి క్లైమాక్స్ కూడా ‘వంశీ మార్కు’ లోనే ఉంటుంది, అదొక్కటే లోపం. ముగింపులో అనవసరపు మెలోడ్రామాని తగ్గించి ఉంటే మరింత బాగుండేది. ఎం.వి. రఘు ఫోటోగ్రఫీ ని ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోవాలి.
ఈ సినిమా డివిడి ని మీ లైబ్రరీ లో ఉంచుకోండి. ఎప్పుడైనా మూడ్ బాగోనప్పుడు పూర్తిగా కాకపోయినా కొన్ని సీన్స్ అయినా చూడండి. తప్పకుండా రిఫ్రెష్ అవుతారు.
–మురళి
Filed Under: featured • lead • తెలుగు • భారతీయ సినిమా • సమీక్ష
This is one of jewel of crown from Vamsi, thanks for remembrance.
నాకు ఈ సినిమాలో బాగా నచ్చిన విషయం ఏంటంటే…దివాకరం సెకండాఫ్లో అన్నీ నిజాలే చెప్పాలని అగ్రిమెంట్ రాసినప్పటికీ అతను నిజాలు మాత్రమే చెప్తున్నాడని తెలుసుకోవడం ఎలా అనే విషయం ప్రేక్షకుల్లో అనుమానం రానీకుండానే కథను ముందుకు నడిపిస్తాడు దర్శకుడు.దాదాపుగా ఇలాంటి కథాంశంతో వచ్చిన లయర్ లయర్ లో ఈ విషయాన్ని డీల్ చేసిన విధానం చూస్తే ఈ తేడా తెలుస్తుంది. లయర్ లయర్ లో జిమ్ కారీ తనుగా అన్నీ నిజాలు చెప్పాలని అనుకోడు. కానీ దివాకరం అలా కాదు. అన్నీ నిజాలే చెప్పాలనుకుంటాడు. అలాగని అతను ఏదైనా అబద్ధం చెప్తే ప్రేక్షకులుగా మనకు తెలుస్తుంది కానీ భువనేశ్వరికి తెలిసే అవకాశం లేదు. అయినా కూడా దివాకరం అబద్ధం ఆడడు.మొదటి సగంలో బతుకు తెరువుకోసం ఇతరుల వీక్ నెస్ ల ఆధారంగా అబద్ధాలు చెప్పే దివాకరం సెకండాఫ్ లో చూపించిన నిజాయితీ కారణంగా ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటాడు. నాకు సినిమా చూసిన ప్రతి సారీ ఈ పాయింట్ మీద నాతో నేను చర్చిస్తుంటాను. దివాకరం అబధ్ధాలు చెప్తే భువనేశ్వరి తెలుసుకోలేదు కదా అలాంటప్పుడు కొన్ని నిజాలు చెప్పకుండా కూడా ఉండొచ్చు. ఆ విధంగా చూస్తే ఇది స్క్రిప్ట్ లో ఒ లూప్ హోల్ కిందే లెక్క. అయినా కూడా ఆ విషయాన్ని మనం పట్టించుకోకుండా చేస్తాడు దర్శక-రచయితలు.
సినిమా కదా లాజిక్ ఉండక్కర్లేదు అని వాదించే వారికి ఇది ఒక మంచి ఉదాహరణ గా చెప్పొచ్చు. ఇందులో కొంచెం లాజిక్ లేనితనం ఉన్నా సినిమాని పూర్తిగా ఆనందించడానికి నేను ఇలాంటివి ఇగ్నోర్ చెయ్యడానికి రెడీ.
ఈ సినిమా పేరెత్తగానే మల్లికార్జునరావు గారికి కరెంటు షాక్ కొట్టే సీన్ గుర్తొస్తుంది నాకు.
దివాకరం తన గురించి భాగ్యానికి, తన భార్యలకీ నిజాలు చెప్పేస్తుంటే.. “దివాకరం.. దివాకరం..” అని అరుస్తూ అతన్ని ఆపడానికి ప్రయత్నించే సీన్ బాగా గుర్తొస్తుంది. అది మాత్రం కేక అసలు
ఇంట్లో కూడా సరదాగా అప్పుడప్పుడూ మేము అలా “దివాకరం.. దివాకరం..” అని మల్లికార్జునరావు గారి స్టైల్లో ఇమిటేట్ చేస్తూ కామెడీ చేస్తూ ఉంటాం
మల్లికార్జునరావు గారు చనిపోయారన్నప్పుడు కూడా.. నాకు ఈ సినిమా, లేడీస్ టైలర్ సినిమా బాగా గుర్తొచ్చి చాలా బాధేసింది
ఈ సినిమా పాటలు మాత్రం ఇప్పుడు కూడా నేను రెగ్యులర్ గా వింటూ ఉంటాను.. వంశీ-ఇళయరాజా magic repeats every time…!
ఇదొక అద్భుత‘చిత్రం’ అంతే!
This movie is perfect in every aspect (except for the climax, as mentioned). One part that I admire is the way Rajendra Prasad shows a gradually changing character – from beginning to end. Just watch his facial expressions and body language, it changes dramatically.
Also, this is probably the first and the best movie where we remember only the characters after the movie. LB Sriram’s dialogs are a highlight.
మురళీజీ,సమీక్ష బాగుంది.చిన్న సవరణ,క్రిష్ణభగవాన్ మహర్షి సినిమా లో కూడా మంచి రోల్ వేసినట్ట్ జ్ఞాపకం.సందర్భం వచ్చింది కాబట్టి మరో మాట,వంశీ గారిని కలిసే భాగ్యం ఈ మధ్యనే కలిగింది.ఆయన అంత పెద్దదర్శకుడై ఉండి కూడా మమ్మల్ని బాగా రిసీవ్ చేసుకున్నారు. He moved like a close friend and told us many things about his new film gopi-gopika-godaavari
>>ఈ సినిమా డివిడి ని మీ లైబ్రరీ లో ఉంచుకోండి. ఎప్పుడైనా మూడ్ బాగోనప్పుడు పూర్తిగా కాకపోయినా కొన్ని సీన్స్ అయినా చూడండి. >>తప్పకుండా రిఫ్రెష్ అవుతారు.
నేను….నాకు ఎప్పుడు దిగులుగా అనిపి౦చినా ము౦దుగా జ౦ద్యాల గారి సినిమాలు చూస్తాను!
అటువ౦టి తరహా లొ వ౦శి గారి సినిమాలు కూడా ఉ౦టాయి!!!
ఒకప్పుడు హాస్య౦ అ౦టె …. కడుపార నవ్వాలి అనిపి౦చెది …. ఇప్పుడు అటువ౦టి వాటికి కరువె!
తల్చుకుంటేనే ఉషారొచ్చేసే సినిమాల్లో ఏప్రిల్ 1 విడుదలొకటి. దాన్ని తల్చుకోగానే గుర్తొచ్చేది చిన్నారావే! బట్టల సత్తిగాడు (మల్లికార్జునరావనడం నాకిష్టఁవుండదు, ఆయన పోయాడనుకోవడమూ ఇష్టఁవుండదు) సినిమా అంతటినీ ఆక్రమించేసుకుని, మన మనసుల్నీ ఆక్రమించేసుకుంటాడు. (వాళ్ళతో పోటీపడి మెప్పించాడని మీరు అన్నారుగానీ, వాళ్ళు ఆయనతో పోటీ పడలేకపోయారని అంటాన్నేను.
)అలాగే ప్రదీప్ శక్తి కూడా. అసలు వంశీ కాల్పనిక శక్తి అమోఘమని చెప్పాలి.. ఏప్రిల్ 1.. లో ప్రదీప్ శక్తిని, ఔను వాళ్ళిద్దరూ.. లో జీవాను ఆయా పాత్రలకు బహుశా మరో దర్శకుడు ఊహించను కూడా లేరేమో! ఇందులో బట్టల సత్తిగాడి పేను కొరుకుడును, ప్రదీప్ శక్తి మీసాలను, ఔను.. లో జీవా మీసాల్నీ చూడగానే నవ్వొచ్చేస్తుంది. వంశీ తన పాత్రల ఆహార్యం, హావభావాలను రూపుదిద్దడమ్మీద మీరొక వ్యాసం రాస్తే బావుంటుంది.
ఈ సినిమాలో పాటలు అడ్డం (ఏ సినిమాకైనా అడ్డమేననుకోండి) అని నా ఉద్దేశం. మీరన్నట్టు క్లైమాక్సు మరీ చిక్కగా ఉంటది, అదో లోటు.
@శిద్దారెడ్డి వెంకట్: నిజమే! దివాకరం అబద్ధం చెప్పినా భువనేశ్వరికి తెలిసే అవకాశం లేదు. కానీ అప్పుడు దివాకరం ప్రేమలో సిన్సియారిటీ లేనట్టే కదా. ఆటను భువనేశ్వరి ని యెంత సిన్సియర్ గా ప్రేమిస్తున్నాడో చెప్పడం కోసం సినిమా రెడ్నో సగాన్ని దర్శకుడు ఉపయోగించుకున్నాడని నాకు అనిపించింది. దివాకరం పాత్ర పట్ల ప్రేక్షకులకు సింపతి పెరిగింది. అలాకాక, అతను భువనేశ్వరి పరోక్షంలో అబద్ధాలు చెబుతూ ఉంటే హీరో characterisation దెబ్బ తినదూ?
@sriram velamuri: ఐతే ‘గోపి-గోపిక-గోదావరి’ విశేషాలు మీ నుంచి వినబోతున్నామన్న మాట. త్వరగా చెప్పేయండి. ఎదురు చూస్తున్నాం.
మురళి గారు, నాకు చాల బాగా నచ్చిన చిత్రాలలో ఇది ఒకటి.
పాటలైతే నేమి, సంభాషణలు, సెట్టింగులైతేనమి – అన్నీ కలగలిపి ఓ అద్భుతమైన చిత్రం.
నేపధ్య సంగీతం కూడా ఇళయరాజా మార్కుతో ఉంటుంది. దివాకరం భువనేశ్వరిని చూసిన ప్రతిసారి ఓ ఫ్లూటు బిట్ వస్తుంది గమనించారా? ఇలాంటివి ఇళయరాజా సంగీత మందించిన చిత్రాలలో తరచుగా వినిపిస్తుంటాయి – తెరపడ్డ తరువాత కూడ వినిపిస్తూనే ఉంటాయి. ఎకో సిడిలలో కాసెట్లలో ఇవి పాటలైపోయిన చివర్న పెట్టేవారు కూడా..
ఈ చిత్రానికి మీరనట్టు క్లైమాక్సే కొంచం సరిపోదు – ఇది కూడ వంశీ చిత్రాలలో సామాన్యంగా కనిపించే తీరు..రెండు గంటలు ఒక పంధాలో, చివరి అరగంట మరో పంధాలో ఉంటాయి ఎందుకో?
@గిరి: అసలు ఇళయరాజా సంగీతాన్ని గురించి ఓ సిరిస్, వంశీ-ఇళయరాజా కాంబినేషన్ గురించి మరో సిరిస్ రాయవచ్చండి. ఓ మామూలు కాలనీ ని ఇంత అందంగా చూపించ వచ్చా? అనిపిస్తుంది ఈ సినిమా చూసినప్పుడల్లా. రైలు పట్టాల పక్కనుంచి శోభన నడుచుకుంటూ వెళ్ళే సీన్ చాలా నేచురల్ గా ఉంటుంది. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ప్రతి బిట్ నీ గుర్తు చేసుకోవాలి. సినిమా అంతా బాగా తీసి, క్లైమాక్స్ మీద వంశీ ఎందుకు శ్రద్ధ చూపడో నాకు ఎప్పుడూ అర్ధం కాదు.
గిరి గారు,మురళి గారు,
చాన్నాళ్ళ క్రితం ఖూనీ అనుకుంటా ఒక తుపాకీ సినిమా(భానుచందర్ వగైరాలు) అసలా సినిమాని నిర్మాతలు కూడా మర్చిపోయుంటారీపాటికి.కానీ ఆ సినిమాలో ఇళయరాజా సమకూర్చిన రీ-రికార్డింగ్ ఇప్పటికీ,అదీ ఆమహనీయుని గొప్పతనం.ఇక రైలు పట్టాలు ఆలాపన లో ఇళయరాజా-వంశీ రైలుపట్టాల సంగీతం కర్ణపేయము కదా:)
నిజంగానే ఎవరిమీదన్నా కోపం వచ్చినపుడు ఈ DVD పెట్టుకుని చూస్తాను నేను. తర్వాత వాళ్ళని ఈజీగా క్షమించేస్తాను.మల్లికార్జున రావు కామెడీ బ్రహ్మాండంగా ఉంటుంది ఈ సినిమాలో! వంశీ కి రైల్వే వాళ్లకీ ఏదో అవినాభావ సంబంధం ఉందేమో అనిపిస్తుంది ఆ రైల్వే క్వార్టర్లూ అవీ చూస్తుంటే!
ఇలా రాస్తూ పోతే మళ్ళీ మొత్తం నేనూ రాస్తాననిపిస్తోంది. భలే సినిమా ఇది. శోభన ఎర్రని కొబ్బరి పీచు జుట్టు విషయంలో వంశీ ఇంకొంచెం జాగ్రత్త తీసుకునుంటే ఇంకా అందంగా ఉండేది ఆమె ఈ సినిమాలో!
ఈ సినిమా ఎక్కువ భాగం రాజమండ్రి రైల్వే క్వార్టర్స్ లో తీసారు,అందుకే అంత సహజంగా వచ్చింది.బట్టల సత్తి గాడు(చదువరి గారు చెప్పినట్టు అలాగే పిలవాలి)నోట్లో కరంట్ వైరు పెట్టుకుని నేను ఊ అంటా నువ్వు స్విచ్ వెయ్యి అన్నప్పుడు అది విని మన రాజేంద్రుడు చిన్నారావు గారూ అంటూ పిలుస్తూ రావడం,మన సత్తి గాడు ఊ అనడం,అంతే ఆవిడ స్విచ్ వెయ్యడం,సత్తిగాడి బల్బ్ పేలిపోవడం..కేక…ఇంక ఆ పిల్లాడికి రాజన్ పోలికలు ..కేకో కేక….
అశోక్ వర్మ, అయస్కాంతం
నాకు ఊహ తెలిసినప్పటినుంచి, అంటే సినిమా హీరోయిన్ ఊహ అని కాదు, సినిమాలు చూడడం అలవటైనప్పటి నుంచి ఈ సినిమా అంటే ప్రాణం. ఇందులో చిన్న పిల్లల విషయాలు పెద్దగా కనిపించవు కాని ఆ రోజుల్లో మల్లికార్జున్ రావు కు షాక్ కొట్టే సీన్, చెత్త కుప్పలోని TVని తెలివిగా అమ్మగా అది పేలి పోయే సీన్ని మా పిల్లల బ్యాచ్ ఒక రేంజ్ లో ఎంజాయ్ చేసింది. ఇక మ్యూజిక్ అమోఘం. ఇప్పటికీ, ఎప్పటికీ ‘మాటంటే మాటేనంటా, ‘చుక్కలు తెమ్మన్నా..’ పాటలు వింటుంటే ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతాం. ఈ సినిమా ఇంత బాగా రావడానికి రాజేంద్ర ప్రసాద్ కూడా ఒక ముఖ్య కారణం. అద్వితీయమైన ఈజ్ చూపించారు.
—————————–
@వెంకట్ గారు:
హీరో అబద్ధాలు ఆడినా రిస్క్ లేదని మీరు ఎందుకనుకున్నారు ? ఒక వేల శోభన లేని టైమ్లో
అబద్ధమాడితే తర్వాతైనా తనకు తెలిసే ఛ్యాన్సెస్ వున్నాయి. దివాకరం అంత రిస్క్ తీసుకునే పొజిషన్లో లేడు స్టోరీలో.
—————————–
కాకపోతే అంత హెల్ప్ చేస్తున్న గోపి గురించి మీటింగ్లో కొంచెం మూర్ఖంగా అవమానించడం బాలేదు. కానీ కాలని బ్యాచ్ అందరూ దివాకర్ని గోపీ విషయంలొ ఇరికించే లాజిక్ బావుంది. మొత్తానికి పెద్ద వాళ్ళకే అర్థమయ్యే చాలా విషాయాలు వున్న ఈ సినిమా అప్పట్లో చిన్న పిల్లల్లో కూడా యమా క్రేజ్ సంపాదించడం విశేషమే
మరో సారి ఇలాంటి సినిమా తీస్తాను అని వంశీ అంటే ఆయన కోసం చుక్కలు తెంచుకోచ్చేందుకు నేను రెడీ
vamsi + rajendra prasad = oka marapuraani cinema.
ఈ సినిమా గురి౦చి ఎ౦త చెప్పినా తక్కువవుతున౦ది. అదొక అద్భుత౦…..