సోమవారం ఉదయం ఖాళీగా ఉండి ఈటీవీ పెడితే, ఆదిత్యా-369 సినిమా వస్తోంది. చిన్నప్పట్నుంచీ ఈ సినిమా అంటే నాకు చాలా ఇష్టం – ఎన్ని సార్లు చూసినా కూడా. ఇప్పుడు కూడా కాసేపు చూసాను. మన సినిమాల్లో ఇలాంటి తరహా సినిమాలు అరుదనే చెప్పాలి. సింగీతం శ్రీనివాసరావు అనగానే విలక్షణమైన థీములు, కొత్తగా ఉండే సినిమాలు గుర్తొస్తాయి. ఈ సినిమా కూడా ఆ ఆంచనాలను నిలబెడుతుంది. ఇటీవలే ఆదిత్య 369 కి సీక్వెల్ తీయాలి అనుకుంటున్నారని ఈనాడులో అనుకుంటా, చదివాను. ఈ నేపథ్యంలో ఓసారి ఈ సినిమాను తలుచుకుంటూ ఈ టపా. ఇప్పుడు ఇరవైల్లో ఉన్న వారిలో ఈ సినిమా చూడని తెలుగువారిని వేళ్ళమీద లెక్కపెట్టవచ్చేమో. ఈ సినిమా పేరు వినని వారు ఈ వయసు తెలుగువారిలో అసలు ఉంటారా? అన్నది అనుమానమే నాకు. 
కథ: రాజావర్మ అనే వ్యక్తి ప్రపంచంలో అరుదైన వాటినన్నింటినీ ఏదో ఒక మార్గంలో తన వద్దకి తెచ్చుకుంటూ ఉంటాడు. ఆ ప్రయత్నంలోనే ఓ సారి ఒక మ్యూజియంలోని రాయలవారి కాలంనాటి వజ్రం ఒకదాన్ని అతని అనుచరులు దొంగిలిస్తూ ఉండగా కిశోర్ అనే బాలుడు చూస్తాడు. వాళ్ళు అది గమనించి అతన్ని పట్టుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూ ఉండగా ఆ సమయంలో మ్యూజియం రోడ్డుపై వెళుతున్న కృష్ణకుమార్ కి చిక్కుతాడు. కిషోర్ మ్యూజియం దొంగతనం గురించి చెప్పినా కూడా అక్కడ అప్పటికే ఆ దొంగలు ఒక నకిలీ వజ్రం పెట్టేసి ఉండటంతో అతని మాటల్ని ఏవో ఊహలుగా కొట్టిపారేస్తారు అంతా. ప్రొఫెసర్ రాందాస్ ఒక టైంమెషీన్ తయారు చేస్తాడు. ప్రొఫెసర్ రాందాస్ కూతురు హేమ, కృష్ణకుమార్ ప్రేమించుకుంటారు. కొన్ని పరిస్థితుల్లో కిశోర్ తన స్నేహితులతో కలిసి టైం మెషీన్ ఎక్కుతాడు. సరిగ్గా అది కదిలే సమయానికి కృష్ణకుమార్, హేమలిద్దరూ ఆ పిల్లల్ని బయటకు తెస్త్రారు అందులోంచి. కానీ, వీళ్ళిద్దరు బయటపడే లోపు అది మూసుకుపోయి కదులుతుంది. వీళ్ళతో పాటు అందులోకి అనుకోకుండా చేరి స్పృహ కోల్పోయిన పోలీస్ కానిస్టేబుల్ కూడా ఉంటాడు. ఈ ముగ్గురూ కలిసి మొదట రాయలవారి కాలానికి, ఆ తరువాత భవిష్యత్ కాలానికి ప్రయాణం చేసి చివరికి మనలోకానికి వస్తారు. ఇక్కడ రాజావర్మ టైంమెషీన్ కోసం రాందాస్, కిశోర్ లని నిర్భంధించి ఉంటాడు. అతని నుంచి వీళ్ళిద్దర్నీ కృష్ణకుమార్ ఎలా కాపాడాడు? టైం మెషీన్ ఏమైంది? అన్నది క్లైమాక్స్.
కథ విషయంలో ఈ ఐడియా పూర్తిగా తెలుగువారి ఆలోచన అనలేము. వెల్స్ చాలా ఏళ్ళ క్రితమే “టైం మెషీన్” నవలలో ఇలాంటి ఓ యంత్రం గురించి రాసాడు. అందులో కూడా ఇలాగే ఆ యంత్రం ఎక్కి వేరే కాలానికి వెళ్ళడం వంటిది ఉంది. అయితే, ఆ ఆలోచన ఒకటి మాత్రం తీసుకుని ఈ సినిమాని తెలుగు నేటివిటీ కి తగ్గట్లుగా చాలా బాగా అల్లారు. (పిడకలవేట: దస్విదానియా-ఇకిరు మధ్య సంబంధం ఇలాంటిది అనిపించవచ్చు కానీ, పూర్తిగా ఇలాంటిది కాదు). కథ-మాటలు జంధ్యాల అని ఐఎమ్డీబీ లో చదివాను. సంభాషణలు చాలా బాగా కుదిరాయి. ఏ కాలానికి తగ్గ భాష ఆ కాలానికి వాడారు. ఎక్కడా సంభాషణల్లోని హాస్యం పాలు తగ్గలేదు. “వయొలిన్స్ తో ఎంత వయొలెన్స్ చేశారు రాజాగారు” వంటి డైలాగ్స్ ద్వారా పదాలతో కూడా బాగా ఆడుకున్నారు. రాయలవారి కాలం కథాభాగమంతా కూడా చాలా బాగా తీసారనిపించింది నాకు. పాత్రల వేషధారణ, మాట్లాడే పద్ధతీ -అంతా చాలా శ్రద్ధ తీసుకున్నారు. జనబాహుళ్యంలో ప్రాచూర్యం పొందిన అష్టదిగ్గజాల పద్యాలని సమయానుగుణంగా వినిపించారు.
బాలకృష్ణ రాయలవారి పాత్రలో చాలా బాగున్నాడు. కృష్ణకుమార్ పాత్రలో బానే ఉన్నా కూడా, ఇంకెవరన్నా ఉంటే బాగుండేదనిపించింది నాకు ఎందుకో గానీ. తరుణ్ ఇప్పుడీ సినిమా చూస్తూ ఏమనుకుంటూ ఉంటాడో. అసలు సీక్వెల్ తీస్తే తరుణ్ నే హీరోగా పెట్టొచ్చు కదా? తెనాలి రామకృష్ణుడి పాత్రలో చంద్రమోహన్, ఆస్థాన నర్తకి పాత్రలో సిల్క్ స్మిత, కానిస్టేబుల్ గా సుత్తి వేలు, అతని ప్రేయసిగా నర్తకి పరిచారికగా శ్రీలక్ష్మి- అందరూ బాగా నటించారు. ఈ భాగంలో ఉన్న హాస్యంలో రెండు కాలాల మధ్య ఉన్న తేడాలని కామికల్ గా చూపే ప్రయత్నం చేసారు. ఉదాహరణకి – “అచ్చ సంస్కృతమున పళ్ళనే ఫ్రూట్స్ అందురు” వంటి డైలాగులు, అక్కడ సుత్తివేలు, పొట్టి ప్రసాద్ ల మధ్య కనబడ్డ హావభావాలు విన్న, కన్నవారు ఎవరైనా నవ్వక మానరు. టిపికల్ జంధ్యాల మార్కు డైలాగులు.
సంగీతం – అసలు ప్రత్యేక టపా రాయాల్సిందే ఈ సినిమా పాటల గురించి. “సెంచరీలు కొట్టే వయసు మాది”, “రాస లీల వేళ…రాయబారమేల”, “జాణవులె..నెరజాణవులె”, “సురమోదము…”, “చిలిపి యాత్రలో…” – ఒక్కోపాట ఒక్కో రకమైనది. “రాసలీల వేళ” పాట ఎంత నెమ్మదిగా…సాఫ్ట్ గా సాగుతుందో, “చిలిపియాత్రలో”పాట అంత బీట్ తో ఉంటుంది. “సెంచరీలు కొట్టే…” పాటలోని ఊపే వేరు. సినిమా వచ్చి పదిహేడేళ్ళౌతూ ఉంది ఇంకా ఈ పాటలు జనాలు గుర్తుంచుకునే ఉన్నారంటే అర్థం చేసుకోవచ్చు. అలాగే పాటల్లోని సాహిత్యం.. “మాటే మౌనమై మాయజేయనేలా…” (రాసలీల వేళ) వంటి వాక్యాలు నన్ను ఐతే రోజుల తరబడి వెంటాడాయి. “మేఘమాలనంటుకున్న ఆంటెనాలతో, మెరుపుతీగ మీటి చూడు తందనాలతో..” (సెంచరీలు కొట్టే) వంటి ప్రయోగాలు తమాషాగా అనిపిస్తాయి ఇప్పటికి. ఇళయరాజా సంగీత దర్శకత్వం చేసిన సినిమాల్లో అత్యుత్తమైన సినిమాల్లో ఈ సినిమా సంగీతం ఒకటి అని చెప్పవచ్చేమో. సురమోదము పాట లోని పిక్చరైజేషన్, అసలు ఆ ఐడియా, అక్కడి దృశ్యాలన్నీ చాలా బాగా తీసారు.
మొత్తానికి ఆదిత్య 369 తెలుగులోని వైవిధ్యభరితమైన చిత్రాల్లో ఒకటి. దాని రెండో భాగం ఎలా ఉంటుందో మరి చెప్పలేం కానీ, ఇలాంటి ఒక సినిమా 2009 లో తీయాలంటే, అది సాధ్యపడుతుందా? ఇలాంటి తారాగణం, ఇలాంటి కథ-సంభాషణలు, సంగీతం, స్క్రీన్ ప్లే చేయగల కాంబినేషన్ ఒకటి దొరుకుతుందా అంటే చెప్పలేం.
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
కె.మహేష్ కుమార్ says:
బాలకృష్ణ subdued నటన. మోహిని అమాయకపు అందం. టినూ ఆనంద పిచ్చిప్రొఫెసర్ నటనకు అచ్చొచ్చిన బాలు గొంతు. అమ్రిష్ పురి పత్రచిత్రీకరణ. ఇళయరాజా సందర్భోచిత సంగీతం. భువనవిజయ శోభలు ఒకవైపు మూడోప్రపంచయుద్ధం తరువాత చిత్రమైన అండర్ గ్రౌండ్ ఆధునికి ప్రపంచం మరోవైపూ అద్భుతంగా ఆవిష్కరించిన దర్శకుడు సింగీతం శ్రీనివాసరావు నిజంగా అభినందనీయులు.
ఈ సినిమా రిలీజయినప్పుడు యావరేజ్ గా ఆడింది. కానీ, ఇప్పటికీ బాలకృష్ణ సినిమాలల్లో ఉత్తమమైనదిగా నిలిచింది.
Motorolan says:
శ్రీకృష్ణదేవరాయలు అంటే బాలకృష్ణే గుర్తుకొచ్చేలా చేశాడు. atleast మా జెనరేషన్ కి.
ఇంక ఇళయరాజా గురించి మళ్ళీ ప్రత్యేకంగా మాట్లాడుకోవాలా ? At his best as always.
shree says:
ఇక్కడ అప్రస్థుతం అయినా కూడా…
కాలం లొ ముందుకు వెల్లడం సాద్యమేనని scientists practical గా నిరుపించారు…కావలిసిందల్లా…ఒక వస్థువుని కాంతి వేగంతో పంపడమే…(Twin paradox and einstein’s theory of relativity)
using amazing visual effects and animation ,2009 లో ఈ సినెమాని ఇంకా అద్బుతంగా తీయవచు….
This is one of my favourate movies…
వెంకటాచలపతి says:
మంచి చిత్రం. అన్ని చక్కగా కుదిరాయి.
చావా కిరణ్ కుమూర్ says:
This is one of my favourate movies…
laxmi says:
This is the only movie where I liked Balakrishna. He was looking very handsome in the role of Rayalu. The only misfit I felt was Mohini. Otherwise this is one of my all time fav movies
అబ్రకదబ్ర says:
బాలయ్య ఓవర్ యాక్టింగ్ చెయ్యకుండా ఒళ్లు దగ్గర పెట్టుకుని చేసిన ఆఖరి సినిమా ఇదే కావచ్చు – సింగీతం బెత్తం పట్టుకుని చేయించుంటాడు. మీరన్నట్లు పాటలన్నీ దేనికదే. నాక్కూడా అప్పట్లో బాగా నచ్చిన సినిమాల్లో ఇదొకటి.
‘టైం మెషీన్’ తో పాటు ఈ సినిమాని ప్రభావితం చేసినవి ‘బ్యాక్ టు ది ఫ్యూచర్’ పరంపర. ఆదిత్యలోని పిచ్చి ప్రొఫెసర్ పాత్రకి BTTFలో క్రిస్టఫర్ లాయిడ్ ధరించిన డాక్(టర్) పాత్ర ప్రేరణ.
sambireddy says:
srikrishna devarayaluga balakrishna gari natana aa rupam
amogham
vere vallu cheste anta tejassu vachedi kadu aa patraki
hatsoff singitam garu
సుజాత!(మనసులో మాట) says:
బాల కృష్ణ సహజ ధోరణిలో “అతి” చేయని సినిమాల్లో ఇదొకటి.
ఇప్పుడు ఇంకా బాగా తీయొచ్చు, మేకప్పులూ అవీ ఇంకొంచెం సహజంగా ఉండేట్టుగా!
సీక్వెల్ తీస్తే తరుణ్ ని హీరోగా పెట్టుకోవచ్చు..మంచి ఆలోచనే!
శంకర్ says:
ఇది నా అభిమాన చిత్రం కూడా.
శిద్దారెడ్డి వెంకట్ says:
నాకు భీ ఈ సైన్మా మస్తిష్టం. పాటల్ కోసమే మస్తు సార్లు చూసినా.
pappu says:
చాలా ఏళ్ళ తర్వాత జిక్కీ పాడిన “జాణవులే నెరజాణవులే” పాట అద్భుతం.ఇందులో ఇళయరాజా చేసిన ఈ ప్రయోగానికి జోహార్లు..ఇంక “సింగీతం” గురించి మన తెలుగు వారు గర్వించ దగ్గ దర్శకులలో ఒకరు..
మంచి సినిమా పరిచయం చేసారు..నెనర్లు..
ప్రపుల్ల says:
బాలకృష్ణ సినిమాలలో నాకు నచ్చిన ఒకేఒక్క చిత్రం ఇది… రాయలు గా సరిగ్గా సరిపోయాడు. ఇంత మంచి చిత్రాన్ని అందించిన సింగితం గారికి జోహార్లు…
sriram velamuri says:
అందరూ సిల్క్ స్మిత గురించి మరచి పోయారండి.జాణవులే పాట లొ”చెలి పయ్యేదలొ తుంగ అలా పొంగేదివాళ” మర్యాద కు విరిపానుపు సవరించనేలరా అన్న చరణాల్లొ స్మిత అభినయం అపూర్వం …..సురమోదము పాట లో కూడా స్మిత మోహిని కన్నా బాగా చేసింది.సౌమ్యగారూ,మంచి పాట,మంచి సాహిత్యం గుర్తుచేసారు….thanx
cyno says:
చిన్నప్పుడు చూసిన అద్భుతం అనిపించేలా తీసిన ఒకానొక సినిమా పదిహేనేళ్ళ తర్వాత చుసినప్పుడు కూడా అదే అనుభూతిని మిగల్చడం కేవలం సింగీతం గారికే చెల్లు!! రాయలు వారు అంటే అంత రాయల్(royal) గా ఉంటారా అనిపించేలా బాలయ్య బాబు ఆ పాత్ర లో ఇమిడిపోయాడు. కానీ అమెరికా లో టెక్సాస్ మ్యాప్ ని చూపించి అల్లదుగో ఇండియా అనడం లాంటి చిన్న చిన్నవి మాత్రం ఈసారి చుసినప్పుడు మింగుడుపడవు.
Kiran says:
సమీక్ష బాలేదండి. ఇంకా బాగా వ్రాయచ్చు. టైమ్ మెషిన్ కాన్సెప్ట్ మనవాళ్ళు కనిపెట్టారని ఎవరు అనరు. దాన్ని మన వాతావరణానికి మలిచిన తీరునే మనం మెచ్చుకోవాలి. కాబట్టి ఆ( ఇకిరు) ప్రస్తావన అవసరం లేదు. నాకైతే దీన్ని బేక్ టూ ది ఫ్యూచర్ లాగా ట్రయాలజీ తీసి ఉంటే బాగుండేదనిపించింది.
డిసెంబర్ లో నవతరంగం « sowmyawrites …. says:
[...] Aditya 369 పై. 2. రాజ్ కపూర్ సినిమా “ఆవారా” (1951) పై 3. [...]