అ .. ఇ .. మీ .. మూడు తెలుగు సినిమాలు!
అనసూయ
ఇదీ మంత్రా ఇంచుమించు ఒకేసారి విడుదలయ్యాయి అనుకుంటా. మంత్రా గురించి నా అభిప్రాయం ఇక్కడ చదివే ఉంటారు. మొదటి అరగంట చూసి, వార్నీ, అనసూయ దానికంటే చాలా బెటరు అనుకున్నా. తొందర్లోనే తెలిసింది ఇదీ తలకాయ నొప్పేనని. కాస్త శ్రద్ధ పెట్టి ఉంటే ఇంకా చాలా బాగా తీసి ఉండొచ్చు. భూమిక ఉన్నంతలో బానే చేసింది కానీ, ఆఖరి అరగంట ఏక్షను దృశ్యాల్లో ఆమె అస్సలు నప్పలేదు. హంతకుడి నేపథ్య కథ, తద్వారా అతను ఇప్పుడు హత్యలు చేస్తుండడం కథ అల్లిక మంచి పకడ్బందీగా వచ్చింది. హంతకుడిగా దర్శకుడు రవిబాబు చాలా బాగా చేశాడు. డయలాగ్ డెలివరీ కూడా బావుంది. అబ్బాసు పూర్తిగా వేస్టు. అసలు వోలుమొత్తం పోలీస్ డిపార్ట్మెంటే వేస్టు. హాస్యం కోసం పోలీసుల్ని వెర్రివెంగళాయలుగా చాలా సినిమాల్లో చూపించారు. హీరో ఒక పోలీసాఫీసరయి ఉండి, అందునా చాలా ఉన్నత శిక్షణ పొందిన కమేండో టాస్క్ ఫోర్సుపోలీసుల్ని పిచ్చి వెధవల్లాగా చూపించడం అస్సలు అర్ధం కాలేదు. సినిమా మధ్యలో సుమారు ఒక గంట, సాగతీత మరియూ ప్రేక్షకుల సహనానికి పరీక్ష తప్ప, కథకీ కథనానికీ ఉపయోగ పడింది లేదు. ఒక సస్పెన్సు సినిమాని క్రిస్ప్ గా తియ్యడం మనవాళ్ళు ఎప్పటికి నేర్చుకుంటారో? అన్నట్టు భూమిక పెంచుకునే చిన్న పాప భలే క్యూట్ గా ఉంది.
ఇదీసంగతి
టైటిల్సులో దర్శకుడు చంద్ర సిద్ధార్థ అని చదివి ఈ పేరెక్కడో విన్నట్టుందే అని బుర్ర గోక్కుంటున్నా. గూగులమ్మ చెప్పింది. ఆనలుగురు సృష్టికర్త మనోడేనని. కనిపెట్టి ఉండాల్సిన మనిషే. ఇతనిదే మధుమాసం కూడా చూశాను ఈ మధ్య .. అంత బాగా గుర్తు లేదు కానీ ఏదో బానే ఉన్నట్టు గుర్తు. పాత్రికేయుడు, వ్యంగ్య రచయిత కేయెన్వై పతంజలి నవలిక ఆధారంగా తీసిన సినిమా ఇది. నవలిక చదివేప్పుడే ఇవేవీ నమ్మశక్యం కాని సంఘటనలు అనిపిస్తూ ఉంటుంది కానీ, ఒక్కఒక్క పాత్రనీ రచయిత మలిచే తీరు .. నిజమేనేమో అనిపిస్తుంది. కానీ సినిమాలో ఆ వెసులుబాటు లేక (పాత్రలు ఎక్కువ అవడం వల్ల కూడానూ) ఏ ఒక్క పాత్రా నమ్మదగినట్టు ఉండదు. కథంతా అతుకుల బొంతగా, పొంతన లేకుండా ఉంటుంది. అదీ కాక, సినిమాకి ఏదో సస్పెన్సు లాంటిది కావాలని నవల్లో లెని అనవసరపు ట్విస్టులు పెట్టారు. అదసలు మరీ ఘోరం. రాజకీయులు, పోలీసులు, పాత్రికేయులు – అందరూ దొంగలే అన్నది బేసిక్ కాన్సెప్టు. ఈ లిస్టుకి వ్యాపారస్తుల్ని కూడా కలిపి అప్పుడెప్పుడోనే జానేభీదో యారో మహా గొప్పగా తీశారు. ఈ సినిమా చాలా బోరు కొట్టేసింది. ఐనా కొన్ని కొన్ని దృశ్యాలు బాగా తీశాడని ఒప్పుకోవాలి. వయసు మీరుతున్న టాబు అంగ ప్రదర్శన ఘోరంగా ఉన్నా, మొదటి పాటలో బాగా చేసింది. తన సోలో సీన్లలో కూడా బాగా చేసింది. కొన్ని సర్రియల్ ఎలిమెంట్స్ ని బాగా క్రియేటివ్ గా ఉపయోగించాడు, కానీ అసలు కథ, పాత్రలు, స్క్రీన్ప్లే లో పస లేక తుస్సుమంది. ప్రధాని, ఆఫీసరాన్ స్పెషల్డ్యూటీ ద్వయంగా కోట, యెమ్మెస్ ద్వయం మంచి టైమింగ్ తో నటించారు కానీ మొత్తమ్మీద అదీ పెద్దగా రాణించలేదు.
మీ శ్రేయోభిలాషి
ఈ సినిమా కూడా బహూశా బాగానే పాతబడి పోయిందనుకుంటా. ఆ నలుగురు లాగా జీవితం సందేశం టైపు సినిమా. ఎటొచ్చీ సబ్జక్టూ, ట్రీట్మెంటూ అంత నమ్మేట్టుగా లేకపోవడంతో ఆనలుగురు లో ఉన్న పస దీనిలో పూర్తిగా లోపించింది. నా ఉద్దేశంలో ఫెయిలైన సినిమా నిర్మాతగా నరేష్ చాలా బాగా చేశాడు (అరగంట సినిమా గడిచేదాకా అతను నరేషని పోల్చుకోలేక పోయాను!) రాజేంద్ర ప్రసాద్ గెటప్ అదీ బావుంది గానీ మూస నటనే ప్రదర్శించాడు. ఇక ఏదో ఒక కారణం వల్ల ఆత్మహత్య చేసుకోవాలి అని నిర్ణయానికొచ్చి అతనితో ఈ బస్సు యాత్రకి బయల్దేరే జనాభా అంతా (నా శ్లేషని మన్నించండి) అస్సలు జీవం లేకుండా ఉన్నారు. కాదు కాదు, వాళ్ళ పరిధిలో వాళ్ళు బానే చేశారు. ఆ పాత్రలే అలా జీవం లేకుండా పడికట్టు ముక్కల్లా ఉన్నై. మరీ అన్ని పాత్రలు అయ్యేప్పటికి ఆ పాత్రల నేపథ్యాలు పటిష్టంగా ఎస్టాబ్లిష్ చేసే వీలు లేక, మరీ అంటకత్తెరేసినట్టుగా ఉన్నై ఆ పాత్రలు. ఆత్మహత్యకి ప్రేరేపించే కారణం ఏదైనా, దానికి దారితీసే పరిణామంలో మనిషి తీవ్రమైన మానసిక వేదనకి గురవుతాడు. ఇదొక మానసిక జబ్బు. మేనిక్ డిప్రెషన్ అంటారు. దీన్ని సరైన ట్రీట్మెంటుతో నయం చెయ్యొచ్చు. మరీ టెంపరు మనుషులైతే తప్ప, మామూలు మనుషు లెవరూ, ఏం కష్టం ఎదురైనా, ఉన్నపళంగా చచ్చిపోవాలని ప్రయత్నం చెయ్యరు. ఈ నేపథ్యాన్ని పూర్తిగా విస్మరించి, మీ కష్టాలు నిజంగా చచ్చిపోవాల్సినంత కష్టాలు కావూ, అని నీతుల్చెప్పి, జనాలకి బతుకు మీద తీపి పుట్టించేట్టుగా చూపించడం చాలా పేలవంగా ఉంది.
ఐతే ఈ అనుకోలుని మనం అంగీకరించే పక్షంలో సినిమా చాలా మట్టుకు బానే తీశాడని చెప్పొచ్చు. కొన్ని కొన్ని దృశ్యాలైతే గొంతు చిక్కబట్టేంత కదిలించేలా ఉన్నై .. ఉదా. సరిహద్దులో మరణించిన సైనికుడి శవాన్ని కుటుంబానికి అప్పగించడం, తుంటిదాకా కాళ్ళు తెగిపోయిన యువకుడు కొడితే కొట్టాలిరా కి డాన్సు చెయ్యడం, ఇత్యాది. బ్రహ్మానందం కాషాయ కామెడీ, నాజర్ ఆలీల పోలీసు కామెడీ, చివర్లో బ్రేకులు ఫేలయిన బస్సులాంటి సస్పెన్సు బొత్తిగా అనవసరం. వీళ్ళ సామూహిక ఆత్మహత్య గురించి టీవీ కథనాలు ఈ రోజుల్లో టీవీ మీడియా విపరీతపు పోకడలకి కొంచెం అద్దం పడుతోంది, కథ నడవడానికి కూడా అక్కడక్కడా సహకరించింది.
ఒక సన్నివేశం మాత్రం నన్ను చాలా ఆకట్టుకుంది. రావికొండల్రావు, రాధాబాయి వృద్ధ దంపతులు. మొగుడు ఒదిలేసిన స్త్రీకి వాంతులవుతుంటే, ఆమెని గమనించుకోమని రావికొండలావు రాధాబాయికి సైగ చేస్తాడు. ఆ ఒక్క క్షణంలో వాళ్ళిద్దరి మధ్య, ఒక్క మాట లేకుండా, ఒక జీవిత సారమైన సంభాషణ నడుస్తుంది. అదీ నటన అంటే!
Filed Under: featured • lead • తెలుగు • భారతీయ సినిమా • సమీక్ష
Hmm… మూడు సినిమాల ముచ్చట్లు బాగున్నాయండీ.
అనసూయ, మీ శ్రేయోభిలాషి – రెండూ తెలుగు ఒరిజినల్ కథలు కావు అన్న విషయం మీరు ఇక్కడ చెప్పి ఉంటే బాగుండేది. అనసూయ – Silence of the lambs నుండి, మీ శ్రేయోభిలాషి ikinai అన్న జాపనీస్ సినిమా నుండి ప్రేరణ పొందినవి.
Sowmya .. నిజమా? అనసూయ విషయం నాకు తట్టి ఉండాల్సిందే. తట్టలేదు
కానీ పోలికలు చాలా తక్కువే. జపనీసు సినిమా విషయం నాకు తెలియదు. దాన్ని మీరు చూశారా? అది ఇంతకంటే మెరుగ్గా ఉందా?
నేను జాపనీస్ సినిమా చూడలేదండీ. తెలుగు సినిమా మాత్రమే చూశాను. అది వచ్చినప్పుడు దానిపై “ఈడిల్ బ్రైన్” సైట్లో, indiaglitz సైట్ లో వచ్చిన సమీక్షలు చదివాను.
1. http://www.idlebrain.com/movie/archive/mr-meesreyobhilashi.html
2. http://www.indiaglitz.com/channels/telugu/review/8527.html
ఇక అనసూయ గురించి… వికీ పేజీలో కూడా చెప్పారు: http://en.wikipedia.org/wiki/Anasuya_(2007_film) . Ofcourse… పోలికలు తక్కువ అనుకుంటా ఈ కేసులో.
గురూగారు,ఈ జాబితాలోని అనసూయ ఒక్కటే చూసా,నాకు బాగానే ఉందనిపించింది.:) ఇక్కడ అసందర్భం కాకపోవచ్చు అని ఒక సంగతి,చాన్నాళ్ళ క్రితం భారతాఅదాయ పన్ను శాఖవారు ఒక డాక్యుమెంటరీ తీసారు.ఇలాగే(మీ శ్రేయోభిలాషి) లా కొందరు ఒకబస్సులో ప్రయాణంలో ఉంటారు.మామూలుగానే ప్రభుత్వానికి పన్నులు,ముఖ్యంగా ఆదాయపు పన్ను ఎందుకు కట్టాలి వగైరా విషయాలు చర్చిస్తారు.రోహిణీ హట్టంగడి ప్రధానపాత్ర పోషించారు. ఎత్తుగడలు ఒక్కరకంగా అనిపించాయి నాకు.
సౌమ్య:
బాబోయ్ అనసూయకీ సైలెన్స్ ఆఫ్ ద లాంబ్స్ కీ పోలికా… అస్సలు లేదు.
సైలెన్స్ ఆఫ్ ద లాంబ్స్ మాంచి థ్రిల్లరు.
తెలుగు సినమా ప్రేక్షకులు,విమర్శకులు “నాన్నా పులి” కధను ఫాలో అవుతున్నారు…. సినిమాలు తీసేవారు ఆ కధను మర్చిపోతున్నారు.
ఫాలో అవుతున్నావారేమో మంచి కధ వచ్చిన చెడ్డ కధవచ్చినా … ఎదొక ఇంగ్లీష్ సినిమాకు ప్రేరణ అని కొట్టిపారేస్తే…
ఫాలో అవ్వనివారు తెలుగు సినిమా ప్రేక్షకులు (సినిమాని తిట్టకుండా భుద్దిగా ఆస్వాదించేవారు)… వుత్త భడుద్దాయిలు అన్నట్టు …. నేటివిటీకి సంభందం ఉన్న/లేని సన్ని వేశాలతో సహా కాపీ కొడుతున్నారు…..
అంతోకొంత…. ” మార్పు మంచిదే” మూస సినిమాలకన్నా …ఇలాంటి కాపీ సినిమాలన్నా కొత్తదనాన్ని నింపుతాయేమో …. వేచి చూడాలి…..
టాపిక్ కు సంభంధం లేని ప్రశ్న…..
నాకు అర్దం కాని ద్వంధం వుంది ఇక్కడ….
సహజంగా …. మంచి సాహిత్యం పరభాషలో ఉంటే …తెలుగులో అనువాదం ఉండాలి అని కోరుకునే వారు పెక్కు…. అలాగే ఎన్ని భాషల్లోకి తర్జుమా అయితే అంతగొప్ప అని అనుకుంటారు ….. మరి అది సినిమాకు వర్తించదు ఎందుకు ???
మౌళి గారూ
మీరు లేవనెత్తిన పాయింట్లు బావున్నాయి.
ప్రపంచంలోని మంచి సాహిత్యాన్ని ఎలా అయితే చౌకబారు అనువాదాలుగా చదవడం ఇష్టముండదో అలాగే ప్రపంచ దేశాల్లో వచ్చిన మంచి సినిమాల చౌకబారు అనుకరణలు నచ్చకే మనవాళ్ళు చాలామంది ఇలాంటి సినిమాలను ఇష్టపడరని నా అభిప్రాయం. ఉదాహరణకి సిక్స్త్ సెన్స్, ఐడెంటిటీ లాంటి హాలీవుడ్ థ్రిల్లర్స్ ని మనవాళ్ళు చాలా ఛండాళంగా మన తెలుగు తెరకి అనువదించడం ఒక ఉదాహరణ.
ఇది పూర్తి సినిమాని కాపీ కొట్టేసే వాళ్ళ గురించి.
ఇక పోతే బిట్లు బిట్లుగా కాపీ కొట్టే వాళ్ళు ఒక రకం. ఇది మన దగ్గరే కాకుండా అన్ని దగ్గర్లా వుంది. కాకపోతే ఒరిజినల్ గా ఆలోచించే దర్శకులు రయితలు మనకి దొరికినపుడు ఇలా దొంగతనం చేసే అవసరం రాదు.
ఇది కాకుండా ఇక మూడో సంగతి. ప్రపంచంలోని ఇతర భాషల్లో వచ్చిన ఏదైనా మంచి సినిమాని మన తెలుగు వాళ్ళకి అందించే అవకాశం గురించి. ప్రపంచ దేశాల్లో ఈ రోజు చాలా మంచి సినిమాలు వస్తున్నాయి. భవిష్యత్తు లో కూడా వస్తాయి. వాటిలో కొన్ని మన నేటివిటి కి కూడా సరిపోతాయి. అలాంటి సినిమాలను కాపీ కొట్టడం చాలా మంది చేస్తూనే ఉన్నా ఈ రోజుల్లో ఆ సినిమాల రైట్స్ కొనడం/పొందడం చాలా సులువైన పనే. ఇంకా అనురాగ్ కశ్యప్ మాటల్లో చెప్పాలంటే ఒక ఐటమ్ సాంగ్ కి ఖర్చు పెట్టే డబ్బుల్తో చాలా సందర్భాల్లో ఈ రైట్స్ పొందవచ్చట.
నా దృష్టిలో ఇలా మనకి నచ్చిన ప్రపంచ సినిమా కథలు మన వాళ్లకూ రుచు చూపించాలంటే ఒరిజినల్ రైటర్స్ అనుమతి పొందడానికి ప్రయత్నించాలి. అలా దొరకబుచ్చుకోవడం కుదరక, ఆ కథ తప్పక మన తెలుగు వాళ్ళకి చెప్పాలి అంటే ఆ ఒరిజినల్ దర్శక రచయితల పనిని చీల్చి చెండాడి నాసిరకం ఔట్ పుట్ తో కాకుండా ఒరిజినల్ ని రెస్పెక్ట్ చేస్తూ, సినిమా టైటిల్స్ లో అసలు సృష్టి కర్తలను గుర్తించాలి అని నా అభిప్రాయం.
మంచి పాయింటు మౌళి గారూ. గొడవ అనువాదంతోనో అనుసరణతోనో కాదు. కాపీ కొట్టి తెచ్చి సొంత క్రియేటివిటీలాగా ఫీలింగ్సు పెడితేనే జనాలకి కాలేది. ఐనా కూడా ప్రతిభావంతంగా చేసిన అనుసరణలని, ఎవరన్నా మేధావులు ఈసడించినా, ప్రేక్షకులు బాగానే ఆదరించారనే అనుకుంటా. ఎటొచ్చీ ఆ చేసే పని ఏదీ మనవాళ్ళు తిన్నగా చెయ్యరు. అనసూయ సంగతే తీసుకోండి. అది అనుసరణ ఐనా కాకపోయినా, ఒక థ్రిల్లర్ గా రూపు దిద్దడానికి చాలా కృషి చేసి కూడా, అనవసరమైన చెత్త చాలా చేర్చి పాడు చేశారు.
కొత్తపాళీ గారు, ముక్కోటి రోజు రాత్రి మ్మొడు ఆటలు వేసినట్టు మీరు మాకు మూడు సినిమాల గురించి చెప్పారు. అనసూయ చూడలేదు, ఇదీ సంగతి నుండి నేను ఎక్కువే ఆశించా.కానీ అది బాగా నిరాశపరిచింది. మీ శ్రేయోభిలాషి మాత్రం కొంచెం బాగనే అనిపించింది .
ఈ మూడు సినిమాలు యావరేజిగానే అనిపించాయి నాకు. రవిబాబులో టాలెంట్ ఏటైపో నాకు అర్ధంకాదు. తన ఫ్లాప్ సినిమాల్లో కూడా పాటలు చాలా అద్భుతంగా చిత్రీకరించాడు. తనెందుకో పూర్తి స్ధాయిలో తనకు నచ్చినట్టే సినిమా తీస్తే ప్రేక్షకులకి నచ్చదనే భ్రమలో ఉండి ఇలా మసాలాలు అద్దించే క్రమంలో తప్పటడుగులు వేస్తున్నాడనిపిస్తుంది.
….
చంద్రసిద్ధార్ధ్ మీద ఉన్న నమ్మకం మధుమాసంతో తగ్గడం మొదలై ఇదీసంగతితో పూర్తయ్యింది. ఈసారన్నా తానేమిటో నిరూపించుకుంటాడని ఆశిస్తున్నా…
ఇక మీ శ్రేయాభిలాషి సినిమాకి వస్తే ఆనలుగురు మైకంలో రాజేంద్రప్రసాద్ వేసిన ఓ చిన్న తప్పటడుగు ఇది. చాలా హోం వర్క్ చేసుండాల్సిన పాయింట్ ఇది. చాలా కంగారుగా తీసినట్టు ఉంటాయి సన్నివేశాలన్నీ. అసలు ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకున్నవాళ్ళు ఆ క్షణంలో డిసైడ్ అయి వెంటనే ఆ కార్యక్రమం కానిచ్చేస్తారు కానీ. ఇలా ఒక మీటప్ ఏర్పాటు చేసుకొని విహారయాత్రకి బయలుదేరి మరీ చావాలనుకోవడం పెద్ద మైనస్గా అనిపిస్తుంది.
’మీ కల్తీలేని చెత్త’ కూడా చదివా, బహుసా మీరు పబ్లిసిటీ నుండి తప్పించుకొని ఆ సినిమాలని చూడడం వల్ల అలా అనిపించుంటాయి. ఆ సినిమాలు అంతకంటే గొప్పగా ఉండవనే విషయాన్ని ఆయా దర్శకులు ముందుగానే ప్రేక్షకుల మెదల్లలోకి ఎక్కించేయడం వల్ల అవన్నీ కూడా యావరేజి అనిపించేసుకున్నాయి. అందులోనూ కళాత్మక చిత్రాలను బేలన్స్ చేయాడానికి చేస్తే ముందే తేలిపోతాయి మన సరుకు లేని సినిమాలు
@శ్రీ .. ముక్కోటి రాత్రి
హ హ హ. ఇక్కడ రాయడం ఇలా రాసేసినా .. ఇవి సుమారు ఒక నెల రోజుల కాలమానంలో చూసినవి. మరీ డీటేల్డు యెనాలిసిస్ కావాలి అనుకుంటే తప్ప సినిమా సమీక్షలు ఇలాగే కానిస్తా ఇక మీదట. ఎందుకంటే నేనెలాగూ వచ్చిన సినిమా వచ్చినట్టు చూసి హాట్ హాట్ గా రివ్యూలు రాయను. ఏదైనా మెల్లగా ఆస్వాదించాలన్నదే నా మతం. ఏమంటారు.
@శంకర్ .. మంచి థీరీ.
Hmm…. I too have something to say
వాళ్ళు ఏదో సినిమా నుండి ప్రేరణ పొందినప్పుడు అది ఆ సినిమా నుండి ప్రేరణ పొందామని వాళ్ళు చెప్పాలి కదా…సినిమా రిలీజయ్యాక దాన్నీ, ఒరిజినల్ నీ చూసిన వారు బ్లాగుల్లోనో…వేరే సైట్లలోనో రాసాకే తెలుసుకోవాలా? అది ప్రేక్షకులని మోసం చేయడం అవదూ?
@Chandramouli: If u obviously know that its a remake, what else can you do but state the same in despair? If one really hopes for a better movie in ones own language, obviously, a remake of some hollywood or some other film, which does not mention that its a remake – only pains the person.
డబ్బింగ్ సినిమా: ఒక భాషలో తీసిన సినిమాని ఇతర భాషలోకి కేవలం లిప్ సింక్ చేస్తూ అనువదించి అందించడం. (ఉదా: సరోజ,గజిని)
రీమేక్ సినిమా: ఒక భాషా చిత్రంలోని కథని,చాలావరకూ కథనాన్ని అధికారికంగా హక్కులు కొనుక్కుని ఇతర భాషలొ తిరిని నిర్మించడం. (ఉదా: చంటి,చినరాయుడు)
ప్రేరణ: ఒక సినిమాని చూసి అందులోని కథో,పాత్రో,ధృశ్యమో మరో సినిమా కల్పనకు ప్రేరేపిస్తే దాన్ని inspiration అనొచ్చు. (ఉదా: గాడ్ ఫాదర్ చిత్రం గాయం, సర్కార్ చిత్రాలకు ప్రేరణ. అలాగే గోదావరి సినిమాకి ‘బాపు’ అందాలరాముడు ప్రేరణ)
ఫ్రీ మేక్/కాపీ సినిమా: కథకి కథ, సీనుకి సీనూ మక్కీకి మక్కీ కాపీకొట్టి కథాహక్కులూ వగైరాలు తీసుకోకుండా స్వతంత్రించి “బొమ్మ దించయ్యడమే” కాపీ (ఉదా: హోమం, ది డిపార్టెడ్ సినిమాకి కాపీ)
తమిళం నుంచైతే పట్టేస్తారుకాబట్టి మనం డబ్బింగో రీమేకో చేసుకుంటాం. ప్రేరణ ఎవరు ఎక్కడ నుంచైనా పొందొచ్చు. అది సృజనాత్మకత ఉన్నవారి హక్కు. ఇక చివరిదీ..మనవాళ్ళు ఎక్కువగా చేసేదీ ఫ్రీమేక్/కాపీ. దీనికి morals అంటగడితే పంచమహాపాతకాలు చుట్టుకుని ఇండస్టీలో లేకుండాపొతాము.
@మహేష్,
గజిని,సరోజ సినిమాలు డబ్బింగ్ కాదు, ద్విభాషా చిత్రాలు(బైలింగ్వల్)… ఈ ట్రెండ్ శంకర్ జెంటిల్మన్తో అనుకుంటా స్టార్ట్ అయ్యింది. సినిమా ప్రారంభానికి ముందే వీటిని రెండు భాషల్లో విడుదల చేయాలనే అనుకుంటారు. వేరే భాషలో హిట్ అయ్యాక తెలుగులోకి అనువదిస్తే మాత్రమే డబ్బింగ్ సినిమా అవుతుంది … ఏదో సైన్బోర్డ్ లు, కొంతమంది కామెడీ యాక్తర్లని మార్చడం తప్ప రెంటికీ పెద్ద తేడాలేదనుకోండి. జస్ట్ చిన్న కరెక్షన్ అంతే…
@శంకర్: గజిని,సరొజ ద్విభాషా చిత్రాలు కావు. కేవలం ద్విభాషా చిత్రాలుగా ప్రమోట్ చెయ్యబడ్డాయి అంతే. అక్కడక్కడా సైన్ బోర్డులు మార్చడం తప్ప దీంట్లో వారు తెలుగుకోసం చేసింది ఏమీ లేదు. I am not talking about the intention here, its about technicality. ద్విభాషా చిత్రానికి ఉత్తమ ఉదాహరణగా కమల్,అర్జున్ నటించిన “ద్రోహి” గా చెప్పుకోవచ్చు. తెలుగు తమిళ భాషల్లో డైలాగులు సింక్ తో సహా ఆ చిత్రం రెండుభాషల్లో తియ్యబడింది.
@sowmya : మీ భావన సమంజసమే, రాజుని చూసి మొగుడుని వదిలెయ్యరాదు అన్న దానికి లోబడి అలా వచించానే కాని. మంచి సినిమాలు , తెలుగులో డైరెక్ట సినిమాలు వస్తే ఆనందించే లిష్ట్లులో నేను కుడా ఉంటానండోయ్….
రాజు: డైరెక్ట్ సినిమాలు
మెగుడు: ప్రేరణ/కాపీ/వగైరాలు..
@caMdramouLi .. ఏమి పోలిక సార్! హ హ హ!!
