ఎదురుచూసి, ఎదురుచూసి నేను కూడా “సుబ్రమణ్యపురం” చూసేసాను. దీనిపై వెంకట్ గారు రాస్తానన్న వివరమైన వ్యాసం ఇంకా రానేలేదు కనుక, పెద్ద వివరాలేమీ చెప్పకుండా నా స్పందన మాత్రం ఇక్కడ పెట్టేస్తున్నా. సుబ్రమణ్యపురం ఏమిటీ? అంటారా? రెణ్ణెల్ల క్రితం వచ్చిన ఓ తమిళ సినిమా. దీని గురించి నవతరంగంలో ఇదివరలో వచ్చిన వ్యాసం ఇక్కడ.
కథ విషయానికొస్తే, 1980 లో మధురై ప్రాంతాల్లోని సుబ్రమణ్యపురం లో నడుస్తుంది కథ. ఐదుగురు అల్లరి చిల్లరగా తిరిగే నిరుద్యోగపు స్నేహితులు, వీళ్ళలో ఒకరికి ఎదిరింట్లోని అమ్మాయితో మూగ ప్రేమ, ఈ యువకులని ఊళ్ళోని పెద్దలు వాళ్ళ అవసరానికి ఉపయోగించుకున్న వైనం, స్నేహాలూ, మోసాలూ – వెరసి సుబ్రమణ్యపురం సినిమా. ఆ ఐదుగురు స్నేహితుల్లో ఇద్దరు సినిమాలో హీరోలు. ఒకరు నూతన నటుడు జై, మరొకరు ఈ సినిమా దర్శకుడు శశికుమార్. మూడోవాడు కమెడియన్ కంజ కురుప్పు. ఆ ఎదిరింటి అమ్మాయి మన “కలర్స్” స్వాతి. 1980 తో మొదలై, 2008 వద్ద అంతమౌతుంది కథ. కథలోనూ, కథనంలోనూ కూడా ఈ చిత్రం బాగుందనిపించింది. కథనంలో మంచి పట్టు ఉండింది. ఉత్కంఠభరితంగా సాగింది.
నటీనటులందరూ బాగా చేసారు. నాకు శశికుమార్ నటన అందరికంటే నచ్చింది. కంజ కురుప్పు ని చూడగానే నవ్వొస్తుంది అతని ముఖ కవళికలకి. ఈ సినిమాలో కథా గమనంతో పాత్ర స్వభావం మారినా కూడా అతను బాగా చేశాడు. స్వాతికి ఎక్కువ డైలాగులు లేకపోయినా కళ్ళలోనూ, నవ్వులలోనూ వీలైనంత మాట్లాడింది. వీళ్ళే కాక సినిమాలో కనబడ్డ ప్రతిపాత్రా చాలా సహజంగా ఉన్నట్లనిపించింది. 1980 కాలం నాటి సెట్లు – ఉదాహరణకి ఆ తలుపులుండే టీవీసెట్లు, హీరోల హెయిర్ స్టయిళ్ళూ, సైకిళ్ళు, పాత తరం స్కూటర్ వంటివి చూస్తూ ఉంటే, అంతా ఎనభైలనే తలపించడం ద్వారా వాస్తవికంగా అనిపించాయి కథకి. జై మరణించే సన్నివేశం, దాని ముందు నడిచిన డ్రామా చాలా బాగా తీశారు. అలాగే, శశికుమార్ ను కంజ కురుప్పు మోసం చేసాడని తెలిపే సన్నివేశం కూడా. ప్రతీదీ వివరంగా చెప్పరు కానీ, మనకు అర్థమైపోతూ ఉంటుంది అనమాట ఈ సినిమాలో 
నేపథ్య సంగీతం చాలా నచ్చింది నాకు. ముఖ్యంగా పైన చెప్పిన రెండు సన్నివేశాలూ వస్తున్నప్పుడు వచ్చే సంగీతం. “కంగళ్ ఇరండాళ్” పాట కూడా బాగుంది.
మొత్తానికి, చూడదగ్గ సినిమా. షరామామూలుగా, ఒక సంవత్సరంలో తమిళంలో ఇన్ని భిన్నాంశాలతో కథలొస్తున్నప్పుడు మన సినిమాలకెందుకు ఒకటో రెండో తప్ప వెరైటి ఉండవు అనిపించేసింది మళ్ళీ. ఆ గోల పక్కన పెడితే, ఆసక్తికరమైన సినిమా. నాకు ఐతే కాస్త మొదటి పావుగంటా అర్థం అయీ అవనట్లు అనిపించింది కానీ, తర్వాత నుండి సినిమా బాగా నచ్చింది. అయితే, తమిళ నేటివిటీ ఉంది పూర్తిగా. కనుక, మరి యూనివర్సల్ అపీల్ ఉండదేమో. నేనైతే “పరుత్తివీరన్” లాగానే ఇది కూడా పక్కా “తమిళ” సినిమా అనే అంటాను.
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
శిద్దారెడ్డి వెంకట్ says:
సౌమ్య గారూ,
వ్యాసం రాయాలని నాకూ వుంది. కానీ టైమే ఎక్కడ వుందో వెతుక్కుంటున్నా:-)
త్వరలో రాస్తాను.
కె.మహేష్ కుమార్ says:
మీ అభిప్రాయాలు బాగా చెప్పారు.
teja says:
as told above jai is not a newcomer he is in industry since 7-8 years… and also he acted in tamil to telugu dubbed kodithe kottalira one more thing he is related to a music director(i think deva )
Sowmya says:
@Teja: Its only his second movie after Chennai600028 rite? So, he can still be considered new comer.
7-8 years!! How can it be possible? I went to the wiki page
http://en.wikipedia.org/wiki/Jai_(actor)
- even that shows only 2 movies before Subramaniapuram…
Venkat says:
I watched this movie 1 month back. i really enjoyed the movie.. swathi, jai and sasi kumar did good job…i liked the screen play well. the director maintained the tempo till the end…Good movie.
Chetana says:
చూడాలనుకుని చూడని తమిళ్ సినిమాలు బోల్డన్ని పేరుకుపోయాయి. దాంట్లో ఇది ఒకటి. మా ఊర్లో కొన్ని సినిమాల DVDలు దొరుకున్నాయి కాని subtitles ఉండవు. నాకేమో తమిళ్ అస్సలు ఇల్లిల్లియో. ఎలాగ చెప్మా..
రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి says:
చేతన గారు,మీరడకపోయినా నాదొక ఉచితసలహా ఉందిగా రిమోట్ లో మ్యూట్ బటన్ నొక్కండి,నేను అలా కొన్ని వందల సినిమాలు చూసా
Chetana says:
btw, evaraina meelanti punyaatmulu salaha istaaraney ikkada comment post chesa..
Sowmya says:
మూగ శబ్దాలని అర్థం చేస్కోడం ఓ కళ … రాజేంద్ర గారు అందులో experts లాగున్నారు
రాజేంద్ర కుమార్ దేవరపల్లి says:
చేతన గారు మరియు సౌమ్య గారు,ఇవ్వాళ ప్రపంచభాషల్లో వస్తున్న గొప్పసినిమాలలో చాలా వరకు మనకు తెలీని భాషల్లో వస్తున్నవేగా,నా మాటకొస్తే,చాలా తెలుగుస్ సినిమాలే సరిగ్గా అర్ధం కావు,కానీ మెక్సికన్,స్పానిష్,మొన్నీమధ్య జులు భాషలో వచ్చిన ‘yesterday’చూసా,ఏదో అలా చూడటం,ఇంటర్నెట్ లో సమాచారం చదూకోడం,చదివాక మళ్ళీ చూడ్డం ఇదన్నమాట నా పద్ధతి
శిద్దారెడ్డి వెంకట్ says:
భాష సంగతి కాదు కానీ సినిమా అనే ప్రక్రియలోని మిగిలిన అంశాలైన ఎడిటింగ్, సినిమాటోగ్రఫీ తో పాటు ఆయా సినిమాల్లోని motifs, symbolism, theme లాంటి అంశాలను స్టడీ చెయ్యాలంటే మ్యూట్ చేయడం తప్పనిసరి.
veebee says:
అరవ్వాళ్ళ సినిమాలు ఈ మధ్య అదిరిపోతున్నాయి. ఎప్పుడో శ్రీధర్, బాలచందర్ల కాలం నాటి మెచ్యూరిటీ మళ్ళీ ఇప్పుడు తమిళ సినిమాల్లో కనిపిస్తోంది. వెయిల్ ( వేసవి) అనే టైటిల్ తో వచ్చిన వసంత బాలన్ సినిమా భారీ వర్షం తో మొదలవడం చూసి ఆనందంతో తడిసి ముద్దయ్యాను. ఒంబత్తు రూబాయ్ నొట్టు ( తొమ్మిది రూపాయల నోటు), పెరియార్, ఓరం పో ( పక్కకు పో), పల్లి కూడం (పల్లెబడి),
మొళి ( భాష ),తమిళ్ ఎం.ఏ, సుబ్రఃమణ్యపురం లాంటి వెరయిటీ కధలు, కధనాలు తమిళ సినిమా కు తళుకులు అద్దుతున్నాయి. మనదేమో రాఘవేందర్రావు గారి బడి…టైంపాస్ కి చింతకాయలరవి తోనో, క్రిష్ణ తోనో, అష్టాచెమ్మాలు ఆడ్డానికి రెడీ అయిపోతున్నాం. మన టెలుగూస్ కి గమ్యం ఏదీ?
Venkat says:
i think..
we have creative cream ..the problem may a rise finding a producer for movies like Sumbramanya puram..Our producers will not go for any realistic or x perimental..they go for out and Commericial movies..at this junction some people should come forword with their own production…i hope we can C da cahnge in the future ….
Venkat Balusupati
అక్టోబర్, నవంబర్లలో నా నవతరంగం « sowmyawrites …. says:
[...] 1. సుబ్రమణ్యపురం (2008) తమిళ సినిమా పై 2. ద్రోణ (2008) హిందీ [...]
Sowmya says:
Anantapuram 1980 – ఇది దీని తెలుగు డబ్బింగ్ పేరట. నిన్నే రోడ్లో పోస్టర్ కనబడ్డది
)
Venkat Uppaluri says:
చిన్నప్పుడు ఆంధ్రప్రభ లో రివ్యూలు చదవాలంటే భయం వేసేది ఎందుకంటే కధ ముందేతెలిసిపోతుందని. ఉదాహరణకు సంజీవ్ కుమార్ నటించిన అనామిక. పిచ్చివాడిగా నటించిన సంజీవ్ ఇనస్పెక్టర్ అని మన కు ఇంటర్వ్ల ల్ ముందు తెలుస్తుందని రాశెశారు. ఇంక మనకు సస్పెన్స్ ఎందుకుంటుంది. అలానే మీరు “జై మరణించే సన్నివేశం, దాని ముందు నడిచిన డ్రామా చాలా బాగా తీశారు” అని మాకు సినిమాలో ని కీ పాయింట్ చెప్పేశారేమో అనిపిస్తోంది.
కొత్తపాళీ says:
@చేతన .. ఏంటండీ మీరు మరీనూ .. మన సినిమాలకి డైలాగులు కూడా కావాలా?
K మహేశ్ కుమార్ says:
సుబ్రమణ్యపురం చిత్రంపై ఒక దళితధృక్కోణం ఈ క్రింది వ్యాసంలో….
The current psychological war against dalits in Indian cultural realm is fought by the brahmanical hegemony and ideology with inventions of newer psychological tools especially in cinema. It is evident in the texts of acclaimed tamil films which are celebrated as the depiction of village and real life outlets. These so called new generation tamil industrial cinema also revolves round the dichotomy of life/killing, elites/dalits, happiness/tears etc., and avoids the different complex political aspects of these two sided presentations. Killing of dalit identities and dalit bodies in the films like Veyil, Kadhal, Pruthiveeran, Subramaniapuram, Vennila KabadiKuzhu etc., are cunningly avoided in the intellectual discourses and are celebrated as refreshements in tamil film culture in the realm of presentation and text. These films are read as the depiction of reality of village and dalit life which were neglected by the Indian cinema seems to be paradoxical.
http://budhaneversleep.blogspot.com/2010/04/killing-of-dalits-as-celebration-in.html