13 Comments to “నేను పాండురంగని చూచి తరించితినీ!”

• June 23, 2008 at 10:44 am
  krishan says:

  రోకలి లో తల పెట్టి, తరువాత రోకలి పోటు, గురించి, గొడవ పెట్టడం అంటే ఇదే.
  అసలు మీరందరు, రాఘవేంద్రుని సినిమా లో, ఏమి ఉహించికొని వెళ్లి, సినిమా చూసిన తరువాత, ఈ గగ్గోలు, పెడ్తున్నారు. రాఘవేంద్రుని సినిమా అదీ భక్తి సినిమా ఇంతకముందు చూసిన వాళ్లు ఎవరూ, ఇంతకంటే, ఎక్కువ ఊహించుకొని, సినిమా కు వెళ్లాము అని అంటే మాత్రం, వాళ్లను బాగు చేయటం మాత్రం, ఎవరి తరం కాదు.
  ఇక రాఘవేంద్రుడు ఇలానే సినిమా ఎందుకు తీయాలి అంటె దానికి సమధానం చాలా simple. He is a commercial director. His primary goal is to make money for his producer. అంతవరకు అలోచిస్తే ఆయన ఓ successful director. ఒకే concept తో ఒకటి తరువాత మరొకటి తీసి ఈమాత్రం success చేయగలిగిన తెలుగు directors ఎంతమంది ఉన్నారో చెప్పండి.
  నావరకు నేను ఏది అయితే expect చేసి వెళ్లానో (పూలు, పళ్లు అని వేరే చెప్పక్కర్లేదు అనుకుంటా) అంత వరకు, నన్ను director గా రాఘవేంద్రుడు ఎప్పుడూ నిరుస్థాహ పరచలేదు.
  ఇక హిందు భక్తి ని ఇలా, commercial గా వాడడం ఏమీ బాగాలేదు అంటారా, అది మన ప్రభుత్వాలే చేస్తున్నప్పుడు, ఇంతకంటే ఘోరంగా, రాఘవేంద్ర రావ్ ని, అనుకొని ఎమి లాభం.

  Reply
• June 23, 2008 at 12:31 pm
  dnchari says:

  రివ్యూ విశ్వనాథ వారి పద్ధతి లో బానే ఉంది….రాఘవేంద్రుడికి పెళ్ళి అయింది, మీరనుకున్నట్టు బ్రహ్మచారి కాదు…సంసారే

  Reply
• June 23, 2008 at 1:21 pm
  కె.మహేష్ కుమార్ says:

  ఈ భావవ్యక్తీకరణ శైలి బాగుంది. చారి గారన్నట్లు “కె.రాఘవేంద్ర రావు, బి,ఏ” గారికి సూర్య ప్రకాశ రావు అనే కొడుకున్నాడు. మొదట హీరోగా ఒక తెలుగు సినిమాలో నటించి, విషయం లేదని తెలిసి, Morning Raaga అనే ఒక ఆంగ్ల భాషా చిత్రాన్ని నిర్మించి, అందులో నటించి ఒక నేషనల్ అవార్డ్ కూడా సంపాదించాడు. ఇందులో షబానా అజ్మీ,నాజర్ వంటి దిగ్గజాలు నటించారు.

  Reply
• June 23, 2008 at 4:25 pm
  Chetana says:

  Surya Prakasa rao even directed a children’s movie(?) called “Bellyful of Dreams”.

  Reply
• June 24, 2008 at 3:41 am
  kasturimuralikrishna says:

  క్రిషణ గారూ,
  మీరన్నవి అక్షరలక్షలు చేసే సత్యాలు.దానిలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు.రాఘవేంద్రరావు వ్యాపారపరంగా దర్శకేందృడే, అతని సినిమాలలో వికృత లైంగిక ప్రతీకలన్నీ వీర విశృంఖల విహారం చేస్తాయన్నదానిలో ఎవరికీ సందేహం లేదు.ఇందుకు భిన్నంగా,ఆయన నిజాయితీగా భక్తి సినిమా తీస్తే ఆశ్చర్యంతో సగం ప్రేక్షకులు గుండెలాగి హాలులోనే చచ్చిపోతారన్న విషయంలోనూ సందేహమస్సలు లేదు. ఇతర వ్యాపార కథలన్నీ అయిపోయి ఇప్పుడు భక్తి వ్యాపారంలో పడ్డారనీ మనకు తెలుసు.మీ రుచి విషయంలో మీరు నిర్మొహమాటంగా నిజం చెప్పారు.అందుకు అభినందనలు.మీకు మరింత రుచించే రంజయిన సినిమాలు తామరతంపరగా తెలుగు సినీ కళాకారులు నిర్మించాలని నేను ఆశిస్తున్నాను.అయితే,ఇదే సినిమా,పాండురంగడు,ది కాసనోవా ఆఫ్ ఆంధ్రా,అన్న టాగుతో,సాంఘిక చిత్రంగా తీస్తే ఆ సినిమా చుట్టుపక్కలకు కూడా వెళ్ళము.వెళ్ళినా ఇలా ఏడవము.మీకన్నా ఎక్కువగా ఆనందిస్తాము.
  సినిమా అన్నది వ్యాపారమే అయినా అదీ ఒక కళ కూడా.ఎలాగయితే ప్రతి కళకూ కొన్ని లక్షణాలూ,సూత్రాలు వుంటాయో సినిమాకు కూడా అలానే వున్నాయి.సినిమాకూ ఒక వ్యాకరణం వుంది.కొన్ని విషయాలలో కళాకారులు తప్పనిసరిగా పాటించాల్సిన ఔచిత్యమూ వుంది.ఇప్పుడు నేను 10 కమాండ్మెంట్స్ తీసి దాన్లో రాణి మోసెస్ తో శృంగారాల్లో మునిగినట్టు కలలోనే అనుకోండి చూపాననుకోండి,అది వ్యాపారమని సమర్ధించుకోవాలని ప్రయత్నించినా,ఎవ్వరూ ఒప్పుకోరు.బెన్ హర్ సినిమాలో బ్రహ్మానందం వెర్రి జోకులు,అలీ కుళ్ళు వెకిలి జోకులు చొప్పించాననుకోండి ఎలా వుంటుంది?అరబిందో జీవితకథను తెరకెక్కిస్తూ,అతనికీ అతని భార్యకూ నడుమ ద్వంద్వార్ధాల శృంగార పాట పెట్టి పూలు,పళ్ళతో పాటూ అరటి పళ్ళు,గారెలూ నింపాననుకోండి? సాయి బాబా సినిమా తీసి ఇద్దరు వెకిలి పాత్రలను సృష్టించి వారి ద్వంద్వార్ధాల మాటలను వ్యాపారమని చూపాననుకోండి?
  జిడ్డుకృష్ణ మూర్తి జీవితాన్ని తెరకెక్కిస్తూ డ్రామా కోసమని ఒక అజ్ఞాత ప్రేమికురాలిని సృష్టించాననుకోండి?వేంకటేశ్వరుడికి ఎలాగో ఇద్దరు భార్యలు.ఇద్దరితో 3 1/2 కొండ దగ్గర సరసాలు చూపాననుకోండి?
  రాస్తూంటేనే అసహ్యంగా లేదూ?అసలిలాంటి తుచ్చమయిన ఊహలెలావస్తున్నాయనిపించట్లేదూ? అలాంటి మహా పురుషుల గురించి ఇలా ఎలా అనుకుంటారని నన్ను నిలదీయాలనిపించట్లేదూ?
  కొన్ని పవిత్ర కథలను పవిత్రంగానే తీయాలి.లేకపోతే 15 ఏళ్ళు పరిశోధించి గాంధీ జీవితాన్ని తెరకెక్కించాల్సిన అవసరం ఒక విదేశీయుడికెందుకు?వ్యాపారం అని,కాస్త శ్రంగారం,కాస్త వెకిలి హాస్యం,బోలెడన్ని పూ,పా లు నింపేస్తే పోతుంది కదా? ఓమర్ ముఖ్తార్,లారెన్స్ ఆఫ్ అరేబియా,బ్రేవ్ హార్ట్,పాట్రియాట్ లాంటి సినిమాల్లో,ఇంకా ఇలాంటి అనేక సినిమాల్లో వెకిలితనానికి తావేది?
  అశోకుడు అమ్మాయితో జలపాతంకింద ఎగుర్తూ పాడటం అనౌచిత్యం. మంగల్ పాండే-వేశ్య సన్నివేశాలు అనౌచిత్యం.అందులో విదేశీయుడి కల్పిత పాత్ర అనౌచిత్యం.అలాగే అన్నమయ్య,రామదాసు,పాండురంగడూ కూడా!
  మన చారిత్రిక వ్యక్తుల గురించి,భక్తుల గురించి,మహానుభావుల గురించీ తీసే సినిమాలు మనకు వారి పట్ల వున్న గౌరవానికి సూచనలు.ఇవే భావి తరాలకు ప్రామాణికాలవుతాయి.వారిని అవమానించినా,అపహాస్యం చేసినా,వ్యాపారమని వారిని,మన స్థాయికి దిగజార్చినా,అది మనం మనకేకాదు,భావి తరాలకూ అన్యాయం చేస్తున్నట్టు. ఒక నటుడి ఇమేజీ కోసం అన్నమయ్యకు మీసాలు అద్దటం,డ్రామా అని రామదాసుకిద్దరు హీరోయిన్లను ఉంచటం,వ్యాపారమని కృష్ణ్డితో కూడా ద్వంద్వార్ధాలు పలికిచటం,ఒక భక్తుడిని ఉట్టి కామాంధుడిగా చూపటం మనమంతా వ్యతిరేకించాలి.ఇలాంతి సినిమాలు వేరే పేరుతో తీసుకోమనండి.సాంఘికాలు లాగించమనండి.సమాజం ఖర్మ అని వదిలేస్తాం.కానీ ఇలా విశ్వాసాలతో వ్యాపారం పేరిటా అపహాస్యాలాడటం అందరమూ ఖండించాలి.కనీసం మన నిరసన తెలపాలి.
  మనం మౌనంగా అన్నిటినీ అర్ధం చేసుకుని వదిలేస్తూండటం వల్ల కళాకారులకు బాధ్యత తెలియటంలేదు.వ్యాపారమే తెలుస్తోంది.ఎప్పుడయితే చూడకేంచేస్తారు అని ఇష్టమొచ్చినట్టు కళాకారులు ప్రవర్తిస్తున్నరంటే దానికి ప్రేక్షకులే దోషులు.

  ప్రత్యుత్తరమిమ్ము
  కస్తూరి మురళీకృష్ణగా లోనికి ప్రవేశించారు. Logout »

  Reply
• June 24, 2008 at 5:47 am
  krishan says:

  మురలీ క్రిష్ణ గారూ,
  ఇప్పటికి మీ బాధ నాకు అర్ధం అయ్యింది. మొదట నేను, మీరు రాఘవేంద్రుడు, ఏమిటి, ఇలా, తీసాడు అని తెలిసీ, ఎందుకు బాధపడుతున్నారో నని, ఆశ్ఛర్యంతో, ఆ కామెంట్, వ్రాసాను.
  నాకు ఇప్పటికి అర్ధం అయ్యింది, ఏమిటి, అంటే, మీ బాధ, రాఘవేంద్ర రావ్, పాండురంగడు సినెమా కంటే, పెద్దది. ఎందుకు మనవాళ్లు, మన పురాణ పురుషుల గురించి, ఇలా, vulgar గా తీస్తున్నారు అని. అది బాలీవుడ్ కానీయండి, తాలీవుడ్ కానీయండి. దానికి answer మన అందరికి తెలిసిందే, commercialization.
  ఇక పోతే, “సినిమా అన్నది వ్యాపారమే అయినా అదీ ఒక కళ కూడా.ఎలాగయితే ప్రతి కళకూ కొన్ని లక్షణాలూ,సూత్రాలు వుంటాయో సినిమాకు కూడా అలానే వున్నాయి” అని అన్నారు. మన సినిమా లో, కళ ఎప్పుడో పోయి, పూర్తిగా వ్యాపారం అయింది అన్న realization కు నేను వచ్చాను. నాలాగే సగటు ప్రేక్షకుడు కూడ వచ్చాడని నా అభిప్రాయం.

  “ఇప్పుడు నేను 10 కమాండ్మెంట్స్ తీసి దాన్లో రాణి మోసెస్ తో శృంగారాల్లో మునిగినట్టు కలలోనే అనుకోండి చూపాననుకోండి,అది వ్యాపారమని సమర్ధించుకోవాలని ప్రయత్నించినా,ఎవ్వరూ ఒప్పుకోరు.” అని అన్నారు. ఆ ఎవ్వరూ ఎవరో చెప్పండి, mostly christians అని మాత్రం నేను చెప్పగలను. christian or muslim characters ని మాత్రం ఇలా తీస్తే, గొడవలు అవడం మాత్రం ఖాయం. తీసిన వాడి తలకు rate పెట్టడం కూడ ఖాయం.
  కాకపొతే నా సమస్య అంతా, వాళ్ళ లాగా మనం కూడా, ఆ బాటే పడదామా, లెక ముందు నుండి భారతీయులకు(ముఖ్యం గా హిందువులకు) వున్న బలం/బలహీనత అయిన “సహనం” తో భరించుదామా అన్నది.

  చివరగా, నా ద్రుష్టి లో, అన్నమయ్య, రామదాసు, పాండురంగడు తీసి, రాఘవేంద్రుడు, ఎంతో కొంత, హిందూ మతానికి సీవ చేసాడు అని నా వుద్దెశ్యం. మీరు వున్న ప్రాంతం గురించి నాకు తెలియదు కాని, మా ప్రాంతం లో, మత మార్పిడి అన్నది, ఓ పెద్ద వ్యాపారం గా అన్ని జిమ్మిక్కులు తో, జరుగుతుంది. రామదాసు చూసి, ఓ పదిమంది భద్రాచలం, వెళ్లినా, చిలకలపూడి పాండురంగడి గుడిని, ఓ పది మంది extra వెళ్లి దండం పెట్టుకొచ్చినా, నా ద్రుష్టి లో, ఆయన సెవ చెసినట్లే.
  ఏమిటి, ఈ సినెమాలు చూసి, భద్రాచలమో, చిలకలపూడో, వెళ్లే, వాళ్లు కుడా వుంటార, అంటారా, దానికి మా ఇంట్లో, వాళ్లె, సాక్ష్యం. అది ఎలా సాధ్యం అంటారా, ఆ సినెమాలలొ, నేను గమనించింది ఎమిటి అంటే, (పూలు, పళ్లు చూసేవాళ్లు వాటిని చూస్తునారు, భక్తిని చూసేవాళ్లు భక్తిని చూస్తున్నారు అని). మన వాళ్లకు అడ్డమయిన చెత్త సినెమాలు చూసి, చూసి, వాటిలలో వాళ్లకు కావాల్సింది, తీసుకోవడం అలవాటు అయ్యిందా అని నాకు అనిపించింది.
  ఏది ఎమయినా, అన్నమయ్య సినెమా పుణ్యమా అని, ఆ సంగీతం ఎక్కువ మంది విన్నారు అనిమాత్రం చెప్పగలను.
  చివరగా, మన భావితరాల వాళ్లు, వీటినే, నిజమయిన జీవిత చరిత్రలు అనుకొంటారు ఎమో అన్న మీ భయం నాకూ ఉంది, మొన్న మా మెనకోడలు (8 years) ఎదో commercial చూస్తూ, ఇవన్ని వట్టి వే మావయ్య అంటూ వుంటే, ఆ భయం ఎదో, కొద్దిగా తగ్గినట్లు నాకు అనిపించింది. చూదాలి భావితరాలు వీటిని commercials గా నే భావిస్తారో, లేక నిజ జీవితచరిత్రలు అనుకొంటారో.

  నా వుద్దెశ్యం లో, వీటికి నిరసన తెలపాలంటే, ఈ సినిమాలు చుడక పోవడమే better అనుకొంటాను. భక్తిని ఇలా వాడెసుకోవటం మాత్రం కొంచం ఎబ్బెట్టే అంటారా, ఒప్పుకుంటాను. కాకపోతే, ఏడు కొండలకే, పంగనామాలు పెట్టి, రొండు కొండలకు తగ్గించాలని వారానికి ఒక సారి వాటికన్ వెళ్లి వచ్చే ప్రబుద్దులతో పోలిస్తే నాకు రాఘవేంద్రుడు, నచ్చుతాడు.

  నేను సమస్యను ఇంకో కోణం లో నుంచి చుస్తున్నాను తప్ప, మీరు చెబ్తున్న విషయాలు తప్పు అనడం లేదు అని గమనించగలరు. సినెమా వాళ్లను కళాకారులు గా గుర్తిస్తే, మాత్రం కోపం వస్తుంది. నేను వాళ్లను కళాకారులు గా గుర్తించడం మాని చాల కాలం అయ్యింది కాబట్టి, నా వరకు అంత కోపం రావడం లెదు.

  మనం చర్చిస్తున్న విషయం మాత్రం, రాఘవేంద్ర రావ్ పాండురంగడు కంటే, పెద్దది అన్నది మాత్రం నిజం.

  Reply
• June 24, 2008 at 3:50 pm
  kasturimuralikrishna says:

  కృషన్ గారూ,

  సాహిర్ లూధియానవీ అనే ఒక కవి ఒక పాట రాశాడు.దాన్లో ఒక చరణం లో ‘అప్నా సుఖ్ భీ ఏక్ హై సాథీ అప్నా దుఖ్ భీ ఏక్ ‘ అంటాడు.

  ఇది నిజం.మీ వివరణ దాన్ని నిరూపిస్తుంది.

  తరువాత పాదంలో, ‘అప్నీ మంజిల్ సచ్ కీ మంజిల్ అప్నా రస్తా నేక్ ‘ అంటాడు.

  ఇది మన అందరికీ ఆదర్శం కావాలి.

  అయితే,నేక్ రాస్తా లో ప్రయాణించటం సులభం కాదు.మీరన్నట్టు కళ లో కళ పోయి వ్యాపారం మిగిలివుండవచ్చు.కానీ,మనం మౌనంగా దాన్ని ఆమోదించకూడదు.ఎప్పుడయితే పొరపాట్లను ప్రేక్షకులు క్షమించరు అన్న భయం కళాకారుడికి వుంటుందో,అప్పుడు కళాకారుడు జాగ్రత్త పడతాడు.అది లేనప్పుడు పరిస్థితి ఇలాగే వుంటుంది.

  కొత్తల్లో నేనూ, ఇలాంటి సినిమాలను చూడకుండా వదిలేస్తే సరి, అదే ఉత్తం నిరసన పద్ధతి అనుకున్నాను.కానీ, ఎంత కష్టమయినా మనం చూసి, విమర్శించటం వల్ల కొందరికయినా ఒక దృష్టి ఇచ్చిన వారమవుతాము.నిజానిజాలు ప్రకటించటం ద్వారా మన బాధ్యత నెరవేర్చిన వారమవుతాము.మౌనంగా వుండిపోవటం కూడా నేరాన్ని ప్రోత్సహించినట్టవుతుంది కదా!

  మన తెలుగు సినిమాలపయిన,నిర్మొహమాటమయిన,నిక్కచ్చి విమర్శలు వచ్చే పరిస్థితి లేదు. సినిమాను విమర్శించాలంటే, సినీ ప్రకటనలు దెబ్బ తింటాయన్న ఆలోచన పత్రికలను వెనక్కు లాగుతుంది.అభిమానుల ఆగ్రహం విమర్శకులను వెనక్కు లాగుతుంది.మొహమాటాలు మిగతావారికి అడ్డుపడుతున్నాయి.ఇటువంటి పరిస్థితిలో మన అభిప్రాయాలను స్వేచ్చగా,వ్యక్తీకరించి,చర్చించుకునే వేలు మనకుంది.దాన్ని ఉపయోగించుకుందాం.

  ఇందువల్ల లాభం లేదని అనుకోకండి.ప్రపంచంలో ఎలాగయితే పనికిరానిదేదీలేదో అలాగే ఫలితం వుండని సంఘటనా లేదు.కాబట్టి,మనం మన కర్తవ్యాన్ని నిర్వహిస్తూ పోవాలి.సమాజాన్ని అత్యంత ప్రభావితం చేస్తున్న సినిమాలగురించి,వాటి బాగోగుల గురించి,నిజాయితీగా,నిక్కచ్చిగా విమర్శించి,విశ్లేషించుకోవాలి.ఏమో,భావి దర్శకుడెవరో మన చర్చలు చూడచ్చు.ఆ ప్రభావంతో సినిమాల దిశను మార్చవచ్చు.

  మానవుడు ఆశాజీవి.ఆశ మనిషికి ఊపిరి.కాబట్టి,మన వాళ్ళింతే,అదంతే అనుకోకూడదు.మన పని మనం చేస్తూ పోవాలి.

  మీరు గమనించండి.ప్రపంచాన్ని ఎప్పుడూ గుంపు మార్చదు.మార్పు ఒక మహానుభావుడివల్ల వస్తుంది.సమాజం అతడిని అనుసరిస్తుంది.మారుతుంది.

  Reply
• June 25, 2008 at 7:30 am
  Ramakrishna P.S. says:

  Directors of Old generations were pious,they shot movies with Bhakti,and they were propqagating the Bhakti culture to the masses.They never shot movies for money only.New Directors are ran out of stories and they,reinvented Pandurangadu in their own way , and the aim is >>to make money .
  Your review is hilarious and good.Hope some sense prevails on these Writers,Directors. and Actors

  Reply
• October 12, 2008 at 5:42 pm
  pranava says:

  hi yaar,

  pandurangani paruvu tisaru. try to write more reviews. ur expression and style is good.

  Reply
• November 6, 2008 at 10:52 am
  j.surya prakash says:

  బాగా చెప్పారు…అలాగే ఆ సినిమాకూడా టేస్టుకు తగ్గ ఫలితాన్నే పొందింది.
  అయితే కమర్షియల్ అంశాలు లేకుండా ఇటువంటి సినిమాలు తీయలేమా…తీస్తే చూడరా…
  అంటే…నేను కమర్షియాలిటీ కోసమైతే చాలా కథలున్నాయి కదా…ఇవెందుకు నాశనం చేయటం అంటాను. ఎందుకంటే ఈ సినిమాలో ఓ పాటలో బాలయ్య బాబు…బ్యాంకాకులో సుందరాంగులతో నృత్యాలు చేస్తూంటాడు. అఫ్ కోర్స్ ఆయన భగవంతుడు రూపం కాబట్టి అలా చేసాడని సరిపెట్టుకున్నా…స్నేహ పాత్ర మాత్రం..ఒక భక్తురాలుగా కాకుండా నువ్వు లేనిదే…నీ స్పర్శ లేనిదే నే బ్రతకలేను అన్నట్లు నిరాహార దీక్షలు చేస్తూంటుంది. అయ్యో అదీ ప్రక్కన పెడితే అసలు ఈ కథ ఏ కాలంలో జర్గుతోంది. ఏ ప్రాంతంలో జరుగుతోంది. అక్కడ సంప్రదాయాలు..సామాజిక పరిస్ధితులు తెరపై కనపడతాయా…ఏదో డ్రామా చూస్తున్నట్లు ఉంటుందే కానీ…కాబట్టి కమర్షియాలిటీ కోసం గాంధీ సినిమా తీస్తే అందులో ముమైత్ ఐటం సాంగ్ పెట్టే దర్శకులు ఉన్నప్పుడు అంతకు మించి ఆశించటం అనవసరమే. -సూర్య ప్రకాష్ జోశ్యుల

  Reply
• December 15, 2008 at 7:03 pm
  Satya Shyam KJ says:

  I feel like I’m watching a blue film…. there is no base for this movie…

  Reply
• December 31, 2008 at 2:56 pm
  kumar says:

  GOOD REVIEW

  Reply
• December 31, 2008 at 2:59 pm
  kumar says:

  intha raasinavaallu, mari meeru
  raaghavendra rao ki pelli aindanna sangathi ela miss ayyaro artham kavatledu.

  how

  kumar

  Reply