చంద్రహారం – 1954. ఈ సినిమా పేరు విన్నవాళ్ళు ఎంత మంది ఉన్నారు అన్నది అనుమానమే. నాకైతే మొన్నామధ్య సావిత్రి గురించి చూస్తున్నప్పుడు ఐఎండీబీ పేజీ చూసినప్పుడే తెలిసింది, ఆ పేరుతో ఓ సినిమా ఉంది, అందులో ఎన్టీఆర్ హీరో అని. ఇది విజయా వారి సినిమా. దర్శకత్వం కమలాకర కామేశ్వర రావు, సంగీతం ఘంటశాల. ఫొటోగ్రఫీ మార్కస్ బార్ట్లే. యాధృచ్ఛికంగా ఆ సినిమా చూసే అవకాశం వచ్చింది నిన్ననే. చూసాక దీని గురించి రాయడం అవసరం అనిపించింది. కొన్ని కారణాలు -
1. దీని కథ ని ఎక్కడా ఎవరూ ప్రస్తావించినట్లు లేరు. ఆన్లైన్ శోధనలో కనబడలేదు.
2. సావిత్రి ని ఇలా నెగిటివ్ పాత్ర లో చూడ్డం, ఆమె పూర్తి స్థాయి సంప్రదాయ నృత్య ప్రదర్శన ఇవ్వడం నేను చూడ్డం ఇదే మొదటిసారి.
3. ఈ సినిమా లో “ఆంగికం భువనం యశ్చ..” శ్లోకం చిత్రీకరించిన విధానం.
4. రేలంగి చెడ్డవాడు, సూర్యకాంతం మంచిది ఇందులో.
5. రేలంగి, సూర్యకాంతం, ఎన్టీఆర్, ఎస్వీఆర్, సావిత్రి – అందరూ సన్నగా, చిన్నగా ఉన్నారు ఇందులో. 
ఆలసించిన ఆశాభంగమన్నట్లు – తరువాత్తరువాత ప్రజలకి ఆ అదృష్టం పోయింది.
కథ విషయానికొస్తే – ఒక రాజు, ఒక రాణి. వాళ్ళకి మగసంతానం ఉండదు. వాళ్ళ కూతురు సూర్యకాంతం, అల్లుడు రేలంగి. ఒకానొక దశలో రాజు రేలంగి కి పట్టాభిషేకం చేయిద్దాం అనుకుంటున్న సమయం లో ఎవరో ముని రాజుగారికి పుత్రుడు పుట్టే వరం ఫలం రూపం లో ఇస్తాడు. రేలంగి పైకి నవ్వుతూ ఉన్నా లోలోపల ఏడుస్తూ ఉంటాడు – తనకి ఇక సింహాసనం దక్కదని. చివరికి రాజుకు కొడుకు పుడతాడు, పేరు చందనుడు. కానీ, అతనికో శాపం. అతని మెడలో ఎల్లప్పుడూ ఓ చంద్రహారం ఉండాల్సిందే. అది పోయిందా, అతనిలో ప్రాణం ఉండదు. చలనం లేకుండా ఉండిపోతాడు. అతనికి ఓ దేవకన్య వల్ల అపాయం ఉందని విజ్ఞులు అంటారు. అయితే, యుక్తవయస్సు వచ్చేసరికి పెళ్ళి చేసేస్తే అతనికింకే సమస్యా ఉండదని అంటారు. చందనరాజు పెద్దవాడౌతాడు – అతనే ఎన్టీఆర్. చందనరాజు ఒక యువతి బొమ్మ చిత్రిస్తాడు – తన ఊహాసుందరి. ఆమెనే పెళ్ళి చేసుకోవాలని అతని ఆశ. ఆమే గౌరి (శ్రీరంజని) – ఈ సినిమా హీరోయిన్. ఈ విషయం తెలుసుకున్న ధూమకేతు (రేలంగి) తన ఆంతరంగిక మంత్రి అయిన నిక్షేప రాయుడ్ని పంపి ఆ అమ్మాయి ఎక్కడున్నా ఆమెకీ చందనరాజుకీ పెళ్ళి జరక్కుండా చూడమంటాడు – అప్పుడు రాజు బ్రహ్మచారిగా ఉంటాడు, గండం వచ్చి మరణిస్తాడు, తను రాజు కావొచ్చు అన్న ఆలోచనతో. గౌరి సవతి తల్లి (ఋష్యేంద్రమణి) ఆమెని హింసలు పెడుతూ ఉంటుంది. గౌరిని ఒక పిచ్చివాడికి ఇచ్చి పెళ్ళి చేద్దాం అని చూస్తూ ఉంటే ఆమె తండ్రి అది చూసి తట్టుకోలేక ఆమెని ఇంట్లోంచి ఎటైనా వెళ్ళమని సలహా ఇస్తాడు.
ఇదిలా ఉండగా, తన ఊహాసుందరి దొరక్క దిగులుగా ఉన్న చందనరాజుని చూసి ఆకాశాన వెళుతున్న దేవకన్య చంచల (సావిత్రి) ప్రేమిస్తుంది. అతన్ని సమీపించి తన ప్రేమని వ్యక్తపరిస్తే అతను తిరస్కరించడం తో అతని చంద్రహారం తీసుకుని తనలోకం వెళ్ళిపోతుంది. విగతజీవుడైన చందనరాజుని చూసి అందరూ దిగులుచెందుతూ ఉంటే ధూమకేతు సంతోషిస్తాడు. చందనరాజు చంచల శాపం వల్ల రోజులో రెండు ఘడియలు మాత్రం చంద్రహారం అతని మెడను చేరడం వల్ల ప్రాణం పొందడమూ, మళ్ళీ దీర్ఘ నిద్రలోకి వెళ్ళడమూ జరుగుతూ ఉంటుంది. ఇది అతని మాలి కి(ఎస్వీఆర్) కి తప్ప ఇంకోళ్ళకి తెలీదు. ఈ సమయం లో దైవశక్తి వల్ల గౌరి చందన రాజు ఓ రాత్రి మేల్కునే సమయానికి అతని ముందు నిలుస్తుంది. అక్కడే మాలి వాళ్ళిద్దరికి గాంధర్వ వివాహం చేస్తాడు. గౌరి చంచల ను బ్రతిమాలుకుంటుంది – నా భర్త ను వదిలిపెట్టు అని. కానీ, చంచల వినదు. ఇలా గడుస్తూ ఉండగా ధూమకేతు, నిక్షేపరాయుళ్ళు చందనరాజు దేహాన్ని కాల్చేద్దాం అని కుట్ర చేస్తారు. ఈ సమయం లో గౌరి దేవతలను ప్రార్థిస్తే, ఆమె భక్తి వల్ల చందనుడి శాపం పోవడమూ, చంచల ని ఇంద్రుడు సిక్షించడం తో కథ ముగుస్తుంది.
ఈ కథ లో సంభాషణలు చాలా చోట్ల హాస్యస్పోరకంగా ఉన్నాయి. ఇప్పుడు టక్కుమని గుర్తొచ్చే డైలాగు – రేలంగి ఆ నిక్షేపరాయుడి పాత్రధారి తో అంటాడు – “నువ్వు నా ఆంతరంగిక మంత్రివి. నేను రాజునైతే బహిరంగ మంత్రివి”. మాటలు రాసింది పింగళి. బాగున్నాయి సంభాషణలు. పాత్రల ఆహార్యం విషయంలో కూడా చాలా శ్రద్ధ తీసుకున్నట్లు అనిపించింది. సెట్లు కూడా కొన్ని చోట్ల బాగున్నాయి. కళాధర్, గోఖలే – ఆర్ట్ డైరెక్టర్లు. దేవసభ లో సావిత్రి డాన్స్ ఒకటి ఉంది. అది యధావిధిగా – “ఆంగికం భువనం యస్య, వాచికం సర్వ వాఙ్మయం.. ఆహార్యాం చంద్ర తారాది… తం వందే సాత్వికం శివం.” అంటూ మొదలౌతుంది. ఇదివరలో స్వర్ణకమలం లో ఇది బోలెడు సార్లు విన్నాకానీ, ఎప్పుడూ “అంటే ఏంటి?” అని ఆలోచించలేదు. కానీ, ఇందులో, అది వస్తున్నప్పుడు, పక్కనే – భూమి, తాళపత్రాలు అవీ, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు చూపిస్తూ ఉన్నారు – వాటి ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు. చివర్న నటరాజుని చూపారు. ఆ భాగం తీసినవిధానం నాకు చాలా నచ్చింది. ఇప్పుడిక ఆ శ్లోకం నోటికి వచ్చేసింది నాకు. ఇంకో విషయం – సూర్యకాంతం తరువాతి సినిమాల్లో గయ్యాళి నటన ఈ సినిమాలో ఋష్యేంద్రమణి ని చూసే నేర్చుకుందా అనిపించింది. నాకు ఆవిడ్ని చూసినంతసేపు గుండమ్మ కథ లో సూర్యకాంతం లానే అనిపించింది. అసలైతే, సూర్యకాంతం కన్నా కమాండింగ్ గా అనిపించింది ఈవిడ.
పాటలు కాస్త బోరు కొట్టించాయి తప్పితే ఈ సినిమా మిగితా అన్ని విధాలుగా మంచి ఎంటర్టైనర్. నాకు పింగళి నాగేంద్ర రావు మాటలు రాసిన సినిమాలన్నీ చూడాలనుంది. విజయా వారు తీసిన మిగితా సినిమాలు కూడా చూడాలని ఉంది..
వెంకట్ నవతరంగం 
అతిథి 
మహేశ్ కుమార్ K 
జోశ్యుల సూర్యప్రకాశ్ 
సౌమ్య V B
Paruchuri Sreenivas says:
ఈ సినిమా గురించి చాంతాడంత వ్యాసం రాయొచ్చు … విజయా వాళ్ళ “బాగా ఆడని” సినిమాగా …” సినిమా బాగా పోలేదే” అని ఎవరో చక్రపాణిగారినడిగితే, ఆయన తన సహజమైన యాసలో “ఎట్టా పోద్ది? హీరో సగంసేపు నిద్దరోతాడైతే” అని జవాబిచ్చార్ట.
సావిత్రి విషయానికొస్తే, ఆవిడ vamp వేషం వేసిందే అని చూడకుండా, విజయా వాళ్ళ సినిమాల్లో ఆవిడ యెదుగుదలని చూడండి. పాతాళభైరవిలో ఒక నృత్య సన్నివేశంలో చాలకొద్దిసేపు, పెళ్ళిచేసిచూడులో supporting actress గా కొంచెం పొడుగైన పాత్రలో, చంద్రహారంలో వాంప్ గా హీరోయిన్ తర్వాత ముఖ్యమైన పాత్రలో, చివరిగా మిస్సమ్మతో హీరోయిన్ గా.
నిజానికి పాటలు చాలా మంచివే! ఘంటసాల, ఎ.పి.కోమలల డ్యూయెట్ (ఎవరివో ఎచటనుంటివో), ఘంటసాల, బృందం పాడిన (సారంగరాగంలో వచ్చిన కొది పాటల్లో) విjజ్నాన దీపమ్ము వెలిగించుమా, ఘంటసాలవే ఇది నా చెలి ఇది నా సఖి, ఏమి శిక్ష కావాలో కోరుకొనవే, … ఇందుకు ఉదాహరణలు. సినిమా ఆడకపోవటంతో మరుగున పడ్డాయి.
కాకుంటే ఈ సినిమా/పాటలు బాగా పోలేదన్న కారణంతో తర్వాతి సినిమా: మిస్సమ్మకి ఘంటసాలని మార్చి సాలూరిని తీసుకున్నారని ఒక వాదనుంది.
చివరిగా, నేనీ సినిమా బాగా ఊహ తెలిసిన తర్వాతే చూశాను. సావిత్రి మొదటి సారి తెరపై కనపడగానే “నేల” తరగతిలో కూర్చున్న జనం ఒక్కసారిగా, కాసింత కోపంగా, “వచ్చిందిరోయ్! దెయ్యపుది” అని గొల్లున అరవటం బాగా గుర్తు
.
అభినందనలతో
శ్రీనివాస్
cbrao says:
చక్కటి సమీక్ష. ఈ చిత్రం లోని పాటలు ఇక్కడ చూడవచ్చు.
http://tinyurl.com/24wvwo
నేమాని రామక్రిష్ణ says:
సమీక్ష బాగుంది. ధన్యవాదములు.
కొత్తపాళీ says:
సౌమ్య రాసే సమీక్షలు చదవటంలో గొప్ప సరదా ఏవిటంటే ..”చూడు ఇక్కడ నాకేం దొరికిందో? భలే ఉంది కదూ?” అనుకుంటూ ఆ సినిమాలోనో పుస్తకంలోనో తను కనిపెట్టిన ఉత్సాహాన్ని మెత్తటి భాషలో రంగరించి డైరెక్టుగా మన గుండెల్లోకి ఇంజెక్షన్ చేసేస్తుంది. దాంతో అసలు సినిమా చూడ్డంకన్నా, ఆ సినిమాలో సౌమ్యకేవి కనబడిందో తెలుసుకోవడం ఎక్కువ సరదాగా ఉంటుంది నాకు.
ఐతే ఆ డీవీడీ అతి ఘోరమైన ప్రింటు నుంచి తీసింది కావడంతో సినిమా ముక్కలు చాలా ఎగిరిపోయాయి. సావిత్రి “ఆంగికం భువనం” నాట్యం చూసిన గుర్తు లేదు. ఆంగికం వాచికం, ఆహార్యం, సాత్వికం అని అభినయంలో నాలుగు భాగాలు. ఈ నాలుగు భాగాలకూ నిలయమైన వాణ్ణిగా, తద్వారా సృష్టికి మూలమైన వాణ్ణిగా, నాట్యానికి ఆద్యుడైన శివుణ్ణి ధ్యానిస్తూ నమస్కరించిన శ్లోకం. మిగతా సాంప్రదాయాల గురించి తెలీదు గానీ భరతనాత్యంలో విద్యార్ధులకి మొదట నేర్పే అభినయం పాఠం ఈ శ్లోకం.
చంద్రహారం సినిమా పేరు చాలా కాలంగా విన్నా చూడ్డం కుదర్లేదు. క్రమం తప్పకుండా వేసవిలో మాయాబజారు, మిస్సమ్మ మళ్ళి మళ్ళీ వేసే వాళ్ళు విజయవాడ థియెటర్లలో, కానీ ఇదెప్పుడూ వచ్చిన గుర్తులేదు. పరుచూరి గారు “ఊహ” తెలిసిన తరవాత చూశారేమో, ణేను మాత్రం బాగా “వయసు” వచ్చిన తరవాతే చూశా.
Chetana says:
baagundi. alaa savitri, svr, ntr andaruu sannamga unna cinemalu nenu chusinavi pelli chesi chudu, shavukaru (andulo savitri ledanukondi). kani I was disappointed with dvd quality I got, with lot of my fav songs and scenes chopped off. konni dvds aithe 1-2 sarlu pani chesina tarvata run avatam ledu. nenu twaralo India ravocchu. Hyderabad lo manchi quality dvd’s ekkada dorakaccho evaraina cheppi punyam kattukondi, please !!?!
రాజేంద్ర says:
విజయా వారి సినిమాల్లో నేను చూడని కొద్ది సినిమాల్లో చంద్రహారం ఒకటి.కొకు,తదితరులు రాసిన సమీక్షలు చదివాను,కాకపోతే.నాకు తెలిసి ఆసినిమా ఎక్కడా రాలేదు,డివిడి చూడాలన్న కోరికా కలగలేదు.కొత్తపాళీ గారు చెప్పినట్లు ఇదొక్కటే కాక విజయా వారి చాలా సినిమాల సిడిలు డివిడిల ఎందుకు అంత అద్వాన్నంగా క్వాలిటీ అఘోరిస్తుందో మరి?మనీషా వీడియో వాళ్ళు మొదట సిడి లుగా తెచ్చినప్పుడే చాలా దరిద్రంగా తగలబడ్డాయి.వాటినే అదే క్వాలిటితో డివిడి లుగా కన్వర్ట్ చేశారు. బహుశా మాష్టర్ ప్రింట్ నుంచి మళ్ళీ కాపీలు తీసే దాకా వాళ్ళ సిడి లు చూడగూదదని నేను చాలా కాలం క్రితమే నిర్ణ్యించుకున్నాను.సౌమ్య రివ్యూ చదివాక ఒక్కసారి చూస్తే అనిపిస్తుంది.ఇంకో విషయం ఈ,మా,జీ టీవిలవారు చూయిస్తున్న పాత సినిమాలు ఎంత సిజరింగ్ అవుతున్నాయో ఎవరన్నా రాస్తే బాగుండు .
Gauri says:
అయ్యా వెంకట్ గారూ,
చంద్రహారం గురించి వినటమే గానీ కనే అద్రుష్టము ఇంతవరకు కలగలేదు. పాత పోస్టుల్లొ ఈ మీ సమీక్ష చదివిన తరువాత ఆ సినిమా చూడాలనే కోరిక మరీ ప్రిగిపోయింది. అలాగే భానుమతి నాగేశ్వరరావు గారు నటించిన చక్రపాణి సినీమా కూడా.ఈరెండు డీ వీ డీ లు దొరికే మార్గం ఏదన్నా తెలిపి పుణ్యం కట్టుకుందురూ, దయచేసి.
గౌరి
రానారె says:
పాటలు బోరుకొట్టించాయా!!!???
ఎంత దెబ్బకొట్టారండీ! అసలు నాకిప్పుడు మీరు రాసిన ఈ వ్యాసం కనబడటానికి కారణమే ‘ఎవరివో…ఎచటనుంటివో’ అనే పాట. నా కంప్యూటర్లో అలా పాటలు వింటూవుండగా ఈ పాట వచ్చింది. ఈ పాట తరువాత నా కంప్యూటర్ ఎన్నికచేసినపాట నచ్చక దీన్నే రెండోసారి వినాలనిపించి వెంటనే మళ్లీ విన్నాను. వెనక్కువెళ్లి మూడోసారి మళ్లీ విన్నాను. ఐనా తనివితీరలేదు. అప్పుడు వెతికాను ఎక్కడిదీపాట అని. అలా మీ వ్యాసం కనబడింది. అంతా ఆసక్తికరంగావుంది. పాటలు బోరుకొట్టించాయనేటప్పటికి చివుక్కుమనిపించింది. ఇది నేనింతకుముందు చాలాసార్లు విన్నదే. ఈరోజే జాగ్రత్తగా విన్నాను. గానమే కాదు, ఎంత సరళమైన మాటలతో ఎంత మంచి సాహిత్యం వుంది!
నీలమేఘ మాలికలో మెరిసిపడే చంచలవో
చెలిమిజూపి చెంతరాక మురిపించే మిలమిలవో
ఎవరివో ఎచటనుంటివో …
ఊహలోనె తళుకుమని మోహములో ముంచినావె
ఏనాటికినైనా… … ఏనాటికినైన భువిని కనుపింతువో కనరావో
ఎవరివో ఎచటనుంటివో …
నేనీపాటను వింటూ మనసులోనే దృశ్యీకరించుకున్నాను. కొన్ని పాటలు వింటే బాగుంటాయి. సినిమాలో చూస్తే అంత గొప్ప అనుభూతిని కలిగించవు. ఈపాట బహుశా అలాంటిదేమో! మొత్తానికి ఈ సినిమా గురించి జాలంలో వెతగ్గానే దొరికే ఒక మంచి విశేషాలు అందించారు, కృతజ్ఞతలు. ఈ సమీక్ష చదవుతుండగానే అనుకున్నాను మరిన్ని విశేషాలతో పరుచూరి శ్రీనివాస్ గారి కామెంటు వుంటుందని.